01/08/2026
5 jaar Thuisverpleging Zorg Samen … 💚
Vijf jaar van vroege ochtenden en lange dagen. Van besneeuwde wegen en warme zomerzon. Van lachen in de auto en stil verdriet aan een ziekbed. Van vertrouwen krijgen, loslaten en er gewoon zijn.
Vijf jaar waarin thuisverpleging veel meer werd dan een job.
Op 1 augustus 2021, midden in de coronaperiode, zette ik samen met Cynthia de stap om onze eigen thuisverplegingspraktijk op te starten. Na jarenlang gewerkt te hebben binnen een grote organisatie, voelden we dat het tijd was om ons eigen verhaal te schrijven.
Dat verhaal is ondertussen vijf jaar oud.
In die vijf jaar is er veel veranderd. Collega's kwamen en gingen, ieder met zijn of haar eigen verhaal. Als ik vandaag terugkijk, voel ik vooral dankbaarheid. Iedereen die een stukje met onze praktijk heeft meegelopen, heeft mee gebouwd aan wat ze vandaag is.
Vandaag sta ik er nog altijd met evenveel passie als op die eerste dag. En gelukkig hoef ik dat niet alleen te doen. Ik ben ontzettend trots op het warme, betrokken team dat vandaag elke dag opnieuw klaarstaat voor onze patiënten. Jullie maken écht het verschil.
Vijf jaar thuisverpleging… dat zijn duizenden kilometers op de baan. Besneeuwde wegen in de winter, ijzige ochtenden waarop de auto amper warm wordt omdat de volgende patiënt alweer vlakbij woont. En in de zomer net het omgekeerde: een auto die maar niet afgekoeld geraakt, een handdoek in de nek, bezwete kleren en warme badkamers.
Het zijn doorweekte schoenen die bij de patiënt voor de stoof worden gezet om weer droog te worden. Een patiënt die spontaan een paraplu meegeeft wanneer het buiten met bakken uit de lucht valt. Een warme tas koffie, een koekje dat je "toch echt moet meenemen" en een glimlach die een moeilijke dag plots helemaal anders maakt.
Het zijn de lachbuien onderweg, en de flauwe mopjes.. Maar evengoed de momenten waarop het stil wordt. Wanneer we afscheid moeten nemen van mensen die we soms jarenlang hebben verzorgd. Wanneer zorg verandert in gewoon aanwezig zijn. De laatste hand die we nog even vasthouden. Een blik die genoeg zegt. Families die ons toelaten zo dicht bij hen te zijn op één van de meest kwetsbare momenten van hun leven.
Dat zijn momenten die je vormen. Die je raken. Die je eraan herinneren waarom je ooit voor dit beroep gekozen hebt.
En boven alles zijn er onze patiënten. Sommigen vertrouwen ons al vanaf die allereerste dag, vijf jaar geleden. Dat mensen hun voordeur, maar vooral hun hart voor ons openen, blijft iets heel bijzonders. Dat vertrouwen is het mooiste compliment dat we kunnen krijgen.
Ik wil dan ook iedereen bedanken die de voorbije vijf jaar deel heeft uitgemaakt van dit verhaal.
Dankjewel Cynthia, Maarten, Veerle, An, Dana, Eveline, Ellen, Steffi en Stefanie en Valerie. Elk van jullie heeft op zijn of haar eigen manier mee gebouwd aan onze praktijk. Bedankt voor jullie inzet, jullie zorg, jullie warmte en de mooie herinneringen die we samen hebben gemaakt.
En natuurlijk een welgemeende dankjewel aan al onze patiënten en hun families. Bedankt voor het vertrouwen, de mooie gesprekken, de lach, de traan en alle kleine momenten die dit werk zo bijzonder maken.
Vijf jaar geleden begon dit als een droom. Vandaag voelt het nog elke dag als een voorrecht dat ik dit werk mag doen. Niet omdat het altijd gemakkelijk is, maar omdat het zo ongelooflijk waardevol is.
Want uiteindelijk draait thuisverpleging niet om de kilometers die we rijden, maar om de mensen die we onderweg ontmoeten.
Op naar nog vele jaren warme zorg, oprechte verbondenheid en zorgen vanuit het hart. ❤️
An
