04/06/2026
De noodkreten komen van alle kanten...
Een maatschappij die een paradijs is voor rijken en grote holdings, die miljarden uitgeeft aan oorlogen die niet de onze zijn, maar die de zwaksten in de maatschappij in kou laat staan....
Dat is geen maatschappij waar ik nog aan bij wil dragen!
Wij betalen met zijn allen belastingen, veel belastingen... Dan hoort dat geld gespendeerd te worden aan een maatschappij die het volk dient en niet aan het subsidiëren van grote bedrijven die reeds woekerwinsten maken?
Politiek moet mensen verbinden. Mensen sterker maken. Mensen laten groeien.
Dat is wat ziekenfondsen, sociaal-culturele verenigingen, welzijnsorganisaties, landbouwverenigingen en duizenden andere organisaties elke dag doen. Dankzij miljoenen vrijwilligers die zich belangeloos inzetten voor anderen.
Ook CM doet dat.
Niet alleen voor wie ziek is of zorg nodig heeft.
Duizenden Kazou-vrijwilligers geven jongeren onvergetelijke vakanties. Jomba-vrijwilligers zorgen ervoor dat kinderen en jongeren met een beperking mee op kamp kunnen. Vrijwilligers organiseren Gezonde Buurten, bellen eenzame mensen op, vervoeren mensen met een zorgnood zodat ze niet geïsoleerd raken en ondersteunen jonge gezinnen bij de start van hun leven samen.
We kunnen nog lang doorgaan.
Daarom stoor ik mij zo aan de uitspraken van minister-president Matthias Diependaele.
Want wie vandaag uithaalt naar CM, haalt niet uit naar een gebouw of een logo. Hij haalt uit naar de duizenden vrijwilligers die zich elke dag inzetten voor onze jongeren, onze senioren, onze gezinnen en onze mensen met een beperking.
Dat is een slag in het gezicht van mensen die hun tijd en energie geven om anderen vooruit te helpen.
Er bestaat geen goed of slecht middenveld zolang het mensen versterkt, verbindt en kansen geeft. Het echte probleem in Vlaanderen is niet dat er te veel middenveld is. Het probleem is dat er te weinig middenveld is. Te weinig waardering voor engagement. Te weinig ruimte voor mensen die verantwoordelijkheid opnemen voor elkaar.
De opdracht van de politiek is niet om verenigingen tegen elkaar op te zetten of vrijwilligers te reduceren tot een ideologisch etiket.
De opdracht van de politiek is om die mensen te ondersteunen.
Want laat ons eerlijk zijn: verenigingen en vrijwilligers slagen er vaak beter in om mensen te versterken dan de politiek zelf.
En daar mag wat meer respect voor zijn.