12/03/2021
🧶 Rodząc się, wsiadamy do pociągu i znajdujemy tam osoby, z którymi myślimy, że będą zawsze nam towarzyszyć podczas naszej podróży czyli naszych rodziców 👨👩👦 Niestety, prawda jest inna. Oni zazwyczaj wysiadają na jednej ze stacji i zostajemy nagle pozbawieni tego do czego byliśmy bardzo przyzwyczajeni, czyli ich bliskości, czułości, przyjaźni i niezastąpionego towarzystwa 😥
🚂 Jednak to nie przeszkadza, by do pociągu wsiadły inne osoby, które staną się dla nas bardzo szczególne. Przybywają nasi bracia, siostry, przyjaciele i cudowne miłości👫
🧩 Wśród osób, które jadą tym pociągiem, będą takie, które robią sobie zwykłą przejażdżkę, takie, które wywołują w podróży tylko smutek... oraz takie, które krążąc po pociągu będą zawsze gotowe do pomocy potrzebującym.
🗿Wielu wysiadając pozostawi ciągłą tęsknotę... inni przejdą tak niezauważenie, że nie zdamy sobie sprawy, że zwolnili miejsce.
🎭 Ciekawe jest, że niektórzy pasażerowie, którzy są przez nas najbardziej ukochani, zajmą miejsca w wagonach najbardziej oddalonych od naszego. Dlatego będziemy musieli przebyć drogę oddzielnie, bez nich.
Oczywiście, nic nam nie przeszkadza, by w trakcie podróży porozglądać się - choć z trudnością - po naszym wagonie i dotrzeć do nich... Ale niestety, nie będziemy już mogli usiąść przy ich boku, ponieważ miejsce to będzie już zajęte przez inną osobę 🤷♂️
Ta podróż właśnie tak wygląda: pełna wyzwań, marzeń, fantazji, oczekiwań i pożegnań...
Ale nigdy powrotów...
❤️ A zatem, odbądźmy naszą podróż w możliwie najlepszy sposób. Próbujmy zawierać znajmomości z każdym pasażerem, szukając w każdym z nich ich najlepszych cech.
Pamiętajmy, że zawsze w jakiejś chwili w podróży oni mogą bełkotać i prawdobodobnie będziemy musieli ich zrozumieć...
Ponieważ nam również wiele razy będzie plątać się język i będzie ktoś, kto nas zrozumie.
🧲 Wielka tajemnica na końcu polega na tym, że nigdy nie będziemy wiedzieć na jakiej stacji wysiadamy, ani gdzie wysiądą nasi towarzysze, ani nawet ten, który zajmuje miejsce przy naszym boku.
Zastanawiam się, czy kiedy wysiądę z pociągu, poczuję nostalgię... Wierzę, że tak.
🧩 Oddzielić się od niektórych przyjaciół, z którymi odbywałem podróż będzie bolesne.
🧩 Pozwolić, by moje dzieci pozostały same, będzie bardzo smutne.
❤️ Chwytam się jednak nadziei, że kiedyś przybędę na stację główną i zobaczę jak przybywają z bagażem, którego nie posiadali przy wsiadaniu. Uszczęśliwi mnie myśl, że współpracowałem przy tym, by ich bagaż rósł i stawał się bardziej wartościowy.
🌞 Mój przyjacielu, sprawmy, by nasz pobyt w tym pociągu był spokojny i wart starań. Róbmy tak, by gdy nadejdzie chwila wysiadania, na naszym pustym miejscu pozostała tęsknota i miłe wspomnienia dla tych, co kontyuują podróż.
Tobie, gdyż jesteś częścią mojego pociągu, życzę...
Szczęśliwej podróży!!!
PS.
🧠 Inspiracja - internet, autora niestety nie znamy, ale dzielimy sie ta inspirujaca metafora dalej 💛
