23/09/2026
ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΕΣ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ
Σήμερα 23 Σεπτεμβρίου 2026 και συγκεκριμένα στις 03.05 τα ξημερώματα ξεκινά το Φθινόπωρο .
ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΕΞΗ
ΦΘΙΝΩ = ΛΙΓΟΣΤΕΥΩ
ΟΠΩΡΑ = ΦΡΟΥΤΟ
ΜΑΓΙΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ
Η φθινοπωρινή ισημερία σηματοδοτεί και επίσημα την έλευση του Φθινοπώρου στο βόρειο ημισφαίριο και κατ' επέκταση στην Ελλάδα.
Στην ισημερία, η νύχτα και η ημέρα έχουν σχεδόν την ίδια διάρκεια. Στη συνέχεια, στο βόρειο ημισφαίριο η ημέρα θα μικραίνει και η νύχτα θα μεγαλώνει, ώσπου η τελευταία να φθάσει στο ζενίθ της στο χειμερινό ηλιοστάσιο του Δεκεμβρίου.
Στην Ελλάδα η μέρα της ισημερίας δεν συμπίπτει με την ημέρα όπου υπάρχει ακριβώς ίση ημέρα και ίση νύχτα. Η ίση μέρα -ίση νύχτα συμβαίνει μόνο στις περιοχές που βρίσκονται ακριβώς πάνω στον Ισημερινό της Γης.
Σε όσες βρίσκονται είτε πάνω - όπως η χώρα μας - είτε κάτω από τον Ισημερινό, η ίση μέρα -ίση νύχτα συμβαίνει μερικές ημέρες πριν ή μετά από την «ισημερία».
Στην αστρονομία ισημερία καλείται η αστρική ημέρα κατά την οποία το κέντρο του ηλιακού δίσκου βρίσκεται ίσο χρονικό διάστημα πάνω και κάτω από τον ορίζοντα κάθε τόπου, διαγράφει δηλαδή ίσα τόξα (ημερήσιο και νυκτερινό), και κατά τη διάρκεια της οποίας οι ακτίνες του ηλίου πέφτουν κατακόρυφα στον ισημερινό.
Το φαινόμενο οφείλεται στην περιφορά της γης γύρω από τον ήλιο και στην κλίση του άξονα περιστροφής της. Καθώς η Γη περιφέρεται γύρω από τον Ήλιο και επειδή ο άξονας περιστροφής της δεν είναι κάθετος στο επίπεδο περιφοράς, η διάρκεια της ημέρας αλλάζει.
Δύο φορές το χρόνο η Γη βρίσκεται σε τέτοια θέση που οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν εντελώς κατακόρυφα στον ισημερινό.
Έτσι, η φθινοπωρινή ισημερία δεν είναι μόνο ένα αστρονομικό γεγονός. Είναι ένα φυσικό σύνορο ανάμεσα στο φως του καλοκαιριού και στις μεγαλύτερες νύχτες του χειμώνα — μια στιγμή ισορροπίας που, από την αρχαιότητα μέχρι τη λαϊκή παράδοση, υπενθυμίζει τον αδιάκοπο κύκλο της φύσης, της καρποφορίας, της φθοράς και της αναγέννησης.
Από τα πανάρχαια χρόνια οι άνθρωποι σε όλα τα πλάτη και μήκη της γης λάτρεψαν ως θεούς και τα δύο ευκολοδιάκριτα ουράνια σώματα, τον Ήλιο και την Σελήνη.
Στο πλαίσιο αυτής της λατρείας ο ρόλος της σελήνης ήταν απλώς χθόνιος και ημερολογιακό
