11/05/2026
بعضی رنجها،
نامِ مشخصی ندارند…
آدم فقط احساس میکند
سالهاست «خودش» نیست.
سوگِ هویتی
همان اندوهِ خاموشیست
که وقتی شکل میگیرد
که انسان،
برای بقا،
تأیید شدن،
دوست داشته شدن
یا پذیرفته شدن،
بخشهایی از خویش را کنار میگذارد.
گاهی آنقدر در نقشها زندگی میکنیم
که دیگر صدای واقعیِ درونمان را نمیشناسیم؛
نقشِ آدمِ قوی،
آرام،
موفق،
فهمیده،
یا همیشه مراقبِ دیگران…
و پشتِ تمامِ این تصویرها،
«خودِ واقعی»
آرامآرام فراموش میشود.
سوگِ هویتی
فقط غمِ از دست دادن نیست؛
دعوتیست
برای مواجهه با این پرسشِ عمیق:
«کدام بخشِ من،
سالها فرصتِ زندگی کردن نداشته است؟»
#سوگ #ایران #فروپاشی #روان
