SUKEE MANU BOOKS

SUKEE MANU BOOKS සුඛී දීඝායු කෝ භව
සුවයෙන් දිගාසිරි ලැබේවා🙏
මනස සුවපත් කරන කතා කියවන්න, ගීත රස විඳින්න, රස ගුණ කෑම හදන්න එක්වන්න .❤️🌹🌹
(1)

01/06/2026

14-කටට රහට ඉක්මනට - මනූගේ Short-cut AI cookery
Tomato Rice - තක්කාලි බත්

ලොකුහාමිනේගේ වාසභවන  - දෙවෙනි ජවනිකාව -06" ඒක තමා  නෝන මටත් සැක  හිතුනෙ... මට  කියන්න  බෑනෙ  මේ ගෙදරට  එන අයට එන්න  එපා ...
31/05/2026

ලොකුහාමිනේගේ වාසභවන - දෙවෙනි ජවනිකාව -06

" ඒක තමා නෝන මටත් සැක හිතුනෙ... මට කියන්න බෑනෙ මේ ගෙදරට එන අයට එන්න එපා කියල . නෝන දිහංස මහත්තයට හිමීට කියල තියන්න. ඔය ගෑනි ආව වෙලාවට මේ පලාතෙ එන්න එපා කියල "

ඇගේ වදන් වලට නිවර්තනාට සිනහ පහලවිය. දිහංස හා පැටලෙන්නට සරාලි ද නොකල දෙයක් නැත.

' අපොයි දෙවියනේ මට හැමදාම මේ මනුස්සය පරිස්සම් කර කර ඉන්න වෙයිද " ඇය තනියම මුමුන ගත්තාය.

"නෝන කන්න මම එහෙනම් මූන කට හෝදගෙන එන්නම්. දැන් ලොකු හාමිනේ නැගිටල එන්න කලින් ගෙනාපු බඩු ටික බෑග් වලින් අරන් මේසෙ උඩ අතුරල තියන්න එපැයි එයාට බිල් පරීක්ශා කරන්න " මැණිකා මුහුන උල් කරමින් ඇස් නටවමින් උයන ගේ දෙසට යනු නිවර්තනාද බලා සිටියේ සිනහසෙමිනි.

ඇය නික්ම ගිය පසු නිවර්තනාට කල්පනා කිරීමට බොහෝ දේ තිබුණි.

දිහංස සේවය කරන තැන් වල පවා කොතරම් තරුණියන් මුන ගැසෙනු ඇත්ද. තමාට ඔහු පරිස්සම් කිරීමට පසු පස යා නොහැක. ඔහු තමාට දක්වන ආදරය නිසාවෙන් ඔහු ගැන එසේ සැකකිරීම පවා තමන්ට තරම් නොවන්නේ යැයි ඇය සිතීය.

කෙසේ වෙතත් යාබද නිවසේ මවගේත් දුවගේත් අඩව්ව දිහංසට පැවසිය යුතු යැයි ඈ තීරණය කලාය.

පාසල ඇරී නිවසට පැමිනෙමින් සිටියදී මහළු කාන්තාව පැවසූ දෙයටද ඇගේ සිත රිදී තුබුණි.

" මම කිව්වනෙ ඒ මගෙ මහත්තය කියල..දැන් අම්මයි දුවයි අදහස වෙනස් කරගන්නෙ නැතැයි " තනියම සිතමින් ඇය ආහාර අනුභව කලේ දිහංසගෙන් ඇමතුමක් හෝ කෙටිපණිවිඩයක් බලාපොරොත්තුව දුරකථනය දෙසද නෙත් යොමමිනි. එහෙත් ඔහු දිවා කාලයේ ඇමතුම් ලබා දෙනුයේ රාජකාරි බහුල අවස්තාවක යන්තම් අස්වැසිල්ලක් ලැබුනු විගස බැව් දන්නා නිවර්තනා දහවල් ඇතිවූ පටලවිල්ල ඔහුට එවෙලෙහි පැවසීමට අදහස් නොකලාය


එබැවින් දහවල් වූ සිද්දියත් මැණිකා පැවසූ කතාවත් නිවර්තනා දිහංසට පැවසුවේ රාත්‍රී කෑම මේසයේදීය.

" කව්ද ඔය කියන කෙල්ල මට නම් එහෙම ලොකුවට මතකයක් නෑ. කව්ද ඇවිත් හිටිය නම් තමා දවසක් මට ගානක් ගියෙ නෑ"

දිහංස පැවසුවේ වැඩි ගානකට නොගෙනය.

" ලස්සන කෙල්ලෙක්ද " නිවර්තනා යටැසින් බලමින් විමසද්දි කෑම පිට උගුරේ ගොස් කැස්සක් මතුව ආවේය.

නිවර්තනා වහා ඔහුට වතුර වීදුරුව දිගු කර පිටට තට්ටු කලාය.

" හයියෝ නිවී මට ඔය කියන කෙල්ල කලුද සුදුද කියන්න තරම් වත් හරියට දැක්කෙ නෑ. අයියෝ මේ මැණිකත් දාන ලෙඩ "

ඔහු යන්තම් කතාකර ගැනීමට හැකිවූ විගසම පැවසීය.

" හරි හරි නිකන් ඇහුවෙ මැණිකට බනින්න එපා ඉතින් මැණික කිව්ව දේ නිසා තමයි මටත් තේරුනෙ මේක මේ අල්ලපු ගෙදර අම්මගෙයි දුවගෙයි මොකද්ද ප්ලෑන් එකක් කියල " නිවර්තනා ඔහුට තරහ ගොස් ඇතැයි සිතා පැවසීය.

" හරි හරි ඒ කෙල්ලගෙන් මට ඇති වැඩක් නෑ..හැබැයි මම හෙට අර වයසක උන්දැට නම් හො‍ඳවයින් දෙකක් කියනව මගෙ කෙල්ලට ඕනෙ නැති කතාවක් හැදුවට. “

“අනේ ඔනි නෑ අනේ වයසක උන්දලනෙ ගෙවල් වල වෙන කරන්න වැඩකුත් නැතුව ඇතිනෙ”

“වයස නම් ඒ විදියට ඉන්න ඕනි. කම්මැලි නම් රේඩියෝවෙ බණක් වත් අහන්න බැරිද අනුන්ගෙ ඕප දූප හොයන්නෙ නැතුව." දිහංස කෝපවී සිටින කාරනාව ඇයට වැටහුනේ දැන් ය.

" අනේ හංස කිව්වම අහන්න කො ඉතින්. එපා මොකුත් කියන්න යන්න. ලොකු හාමිනේ නැන්දගෙ හෙන යාලුවෙක්ලුනෙ..පහුගිය දවස්වල දෙවෙනි දුවගෙ ගෙදරලු හිටිය කියන්නෙ ඒකයි මම වැඩිය දැකල නැත්තෙ. ඔයා බනින්න ගිහින් නැන්ද නිකන් අපිත් එක්ක හිත නරක් කරගනී."

" නැන්ද මොටද හිත නරක් කරගන්නෙ අපි දොස් කියන්නෙ අපිට හදපු කතාවට නෙ"

" මම උන්දැට කිව්වනෙ අපි බැඳල කියල. ආයෙ මොකුත් කියන්න එන එකක් නෑ ...හරි හරි දැන් කාල ඉමුකො දහයටත් ලඟයි නෙ" නිවර්තනා යාප්පුවෙන් ඔහුගේ කෝපය නිවීමට උත්සහ කලාය.

පසුදා ඔවුන් පිටත් වෙන වෙලාවට යාබද නිවසේ කාන්තාව ඔවුන්ගේ ගේට්ටුව ගාව නොසිටීම ගැන දිහංස දෙස හොරහින් බැලූ නිවර්තනා සිත යටින් සතුටු විය.

දින දෙක තුනක් කිසිදු හැල හොල්මනක් නැතිව ගෙවී ගියේය.

අසල්වැසි මහළු කාන්තාවද පෙනෙන්නට නොසිටියෙන් සිද්දිය හිමිහිට යට ගොස් තිබුණි.

එහෙත් එදින නිවර්තනා දිවා ආහාරය සඳහා වාඩි වූ විගසම මැණිකා වට පිට බලමින් පැමිණියේ කේලමක් කියන්නට මෙනි.

" මොකෝ මැණිකා " ඇය ලොකු හාමිනේගේ කාමරය දෙස කොකන් පාමින් සිටින අයුරු දැක නිවර්තනා විමසුවේ කට කොනට සිනහවක් නගා ගනිමිනි.

සේවිකාව හෙමිහිට නිවර්තනාට ලං විය.

" නෝන මේ..මාර අලකලංචියක් වෙලා තියෙන්නෙ "

නිවර්තනා අනාගත් බත් පිඬ සුරතෙහිම තබාගෙන ඇය දෙස හිස හරවා බැලුවේ ඇය ටික වේලාවක සිට කුමක් හෝ පවසන්න හොරගල් අහුලන බව දැනුනු බැවිනි.

" අර අල්ලපු ගෙදර උන්දැ...අර දෝනියැන්දල මාරුවෙන් මාරුවට කෑම දීසි මෙහෙට උස්සන් එන ගෙදර උන්දැ...."

" ඔව් ඔව් ඉතින්..." නිවර්තනාටද ඉවසුම් නැතිවිය.

" දැන් දවස් දෙක තුනකට කලින් බාත් රූම් එකේ වැටිල කොන්ද කැඩිල ඉස්පිරිතාලෙ කියන්නෙ "

" ඈහ්...ඒකතමා එදායින් පස්සෙ දැක්කෙ නැත්තෙ..මම ඒත් බයේ හිටියෙ දිහංස මහත්තයට මුලිච්චි උනොත් බනි කියලත් " නිවර්තනාද පැවසුවේ පුදුමයෙන් මෙනි.

" කොහෙ මුලිච්චි වෙන්නද ආන් පතබාවාල ඉන්නවලු ඉස්පිරිතාලේ... ඔපරේශන් කරන්නත් වයස වැඩි කිව්වලු .පුතෙකුත් ඉන්නවලු නෙ ඔන්න ඔය එහා පාරෙ... එහෙ එක්ක ගිහින් සිංහල බෙහෙත් කරනව කිව්වෙ..ඒ පාරෙ ඉන්නවලු හොඳ කැඩුම් බිඳුම් වෙද මහත්තයෙකුත්"

" ඒක නෙමී මැණික කොහොමද ඔය හැටි විස්තරයක් දන්නෙ " නිවර්තනාට ආහාර ගැනීමත් අමතක වී ඇති සැටියකි.

" අද උදේ වරුවෙම මෙහෙට කරන්ට් තිබ්බෙ නෑනේ. ලොකු හාමිනේ ඒ ගෙදරට කෝල් කලා මෙහෙ මොකක් හරි අවුලක්ද නැත්තන් පලාතටම කරන්ට් නැද්ද බලන්න... ඒ ගෙදර මහත්තය විතරයි ගෙදර ඉඳල තියෙන්නෙ. උන්නැහැ තමා විස්තරේ කියල තියෙන්නෙ "

" හපොයි මොනව උනත් පව් ඉතින් " නිවර්තනාට ඇය කෙරෙහි තුබූ කෝපයද අතුරුදහන් විය.

" ලොකු හාමිනේ නම් බොහොම විස්සෝපෙන් ඉන්නෙ ... විස්තරේ මාත් එක්ක කිව්වෙ කම්මුලේ අතකුත් තියන් බොහොම ශෝකෙන් ..."

" හ්ම් හ්ම් මාත් ඒක තමා දිහංස මහත්තයටත් කිව්වා මොකුත් කියන්න යන්න එපා ලොකු හාමිනේගෙ ලඟම යාලුවෙක් කියල ..අපිට මෙතන ඉන්නත් නැතිවෙන්න පොටක් තමා " නිවර්තනා පැවසුවේ මද සිනහවක් නගාගෙන මුව තුලට බත් පිඬක් රුවා ගන්නා ගමන් ය.

" නෝන කාලා හිටින්න මම මේ ලොකු හාමිනේ ඇහැරෙන්න කලින් විස්තරේ කිව්වෙ නැත්තම් ඇහුනොත් කියාවි අහල පහල සේරම ඕප දූප ටික නෝනගෙ කනේ තියන්නෙ මං ය කියල " පවසාගෙන මැණිකා උයන ගේ දෙසට ගියේ කතාවෙන් කතාවෙන් උණු වතුර ජෝගුව ගෙනවිත් තැබීමට අමතක වූ බැවිනි.


පාසලේ සහ නිවසේ සිදුවන වැදගත් සිද්දීන් දිහංස හා පැවසීමට නිවර්තනාට සුපුරුදු පරිදි ඉස්පාසුවක් ලැබුනේ රාත්‍රී කෑම මේසයේදීය

" හොඳ වැඩේ ආව මෙතන මගෙ කෙල්ලට පද හදන්න ..ඒක තමා පහුවෙනිදම පලදුන්නෙ " සිද්දිය කන වැකුනු විගසම ඔහු පැවසුවේ එවැන්නකි.

" මොනා උනත් පව් නේද..ලේසි නෑ වයසක කට්ටියගෙ අසථියක් හෙම බිඳුනොත් හදන්න " නිවර්තනා පැවසුවේ සැබෑ අනුකම්පාවෙනි.

" වයස නම් පාඩුවෙ පිනක් දහමක් කරන් හරි ඒ බැරි නම් මැහුමක් ගෙතුමක් හරි කරන් ඉන්න ඕනි අනුන්ට පද හද හද යන්නෙ නැතුව " සිය බිරිඳට කට කැඩිච්ච කතාවක් පැවසීම ගැන ඔහු උරණ වී සිටියේය. ඔහු වඩාත්ම කෝපයට පත්ව සිටියේ යාබද නිවසේ කාන්තාව නිවර්තනාට පැවසූ දෙයට හිතේ හැටියට දොස් කීමට නොලැබීම ගැනය.

" හිමින් හිමින් ලොකු හාමිනේ නැන්දට ඇහෙයි " නිවර්තනා ලොකු හාමිනේගේ කාමරය දෙස බලමින් දිහංසට හඬ අඩු කරන ලෙස අතින් සඥා කලාය.

නිවර්තනාට බත් පිඬක් කැවූ ඔහු මද සිනහවක් නගා ගෙන කාර්‍යාලයේ දවසේ සිදුවීම් විස්තර කිරීමට පටගත්තේ පාසලේද සිදුවූ සිද්දීන් පිළිබ‍ඳ විස්තර අසමිනි.


" ඇඳුම් ටික නම් සති දෙකකට කලින් ෆිටොන් බලන්න දෙන්නම් කිව්ව එක නම් ලොකු දෙයක් නේද කලින්ම ඒ ටික ඉවරයක් කරල තිබ්බම ලේසියි.. නැත්තම් අපි වෙඩින් එකටත් දවස් දෙකකට වගේ කලින් නෙ යන්නෙ. ඕව සේරම කලබලේ කරන්න ගියාම කරදරයි "
නිවර්තනා ඔහුගේ වීදුරුවට වතුර පුරවා අතට දෙන ගමන් පැවසීය.


"එහෙනම් මේ වීක් එන්ඩ් එකේ ගිහින් ඒ වැඩ ටික පිලිවෙලක් කරමු. නංගි රන්දිකා ගෙ බබාට ගවුමක් මහනව කිව්ව. “

“ඔයා හරියට කලර් එක යැව්වද නැත්තම් බ්‍රයිඩ් මේඩ්ස් සාරී එක පාටකින් තියෙයි ෆ්ලවර් ගර්ල් තව පාටකින් තියෙයි. ඒ බබාව ගන්නව නම් ලමයගෙ අම්මටයි තාත්තටයි වෙඩින් එකට දවසටත් ඉන්වයිට් කරන්න වෙයි නේද?”

“ ඔව් මම කිව්ව අම්මල නෑදෑයින්ට බුලත් දෙනකොට ඒ ජෝඩුවටත් බුලත් දෙන්න..” නිවර්තනා මුහුනේ සතුට උතුරා යමින් තිබුනි.

“මගුල් ගේ දාට අපි කලින් ප්ලෑන් කලාට වඩා කට්ටිය ටිකක් වැඩෙවෙන පාටයි " දිහංස නිවර්තනාගේ මුහුන දෙස බලමින් පැවසීය.

" කමක් නෑ අනේ අපේ ගෙදර මිදුලෙ ඕනි තරම් ඉඩ තියෙන්නෙ ඔය. තාත්ත කිව්ව තව වැඩිපුර ගාර්ඩන් එකට ටේබල්ස් දෙකක් විතර දානව කියල. උයන එක නම් ගමේ උයන්න දන්න නැන්දල කීප දෙනෙක් එකතු වෙලානෙ උයන්නෙ.. බඩු මුට්ටු පොඩ්ඩක් ප්ලෑන් කලාට වඩා වැඩිපුර ගෙනත් දෙනව කිව්ව. "

නිවර්තනා පවසද්දී ඇගේ නෙත් වලින් සතුට උතුරා ගලා යනු ඔහු දුටුවේය ඒ හා සමාන සතුටක් ඔහුටද දැනෙමින් තිබුනි. .

" ආව් මනමාලිගෙ හිනාව.....හොටෙල් වල නැතුව ගෙදරක තියද්දි තියෙන වාසිය නම් ඕක තමා හැබැයි. ලිස්ට් එකට දාන අය කපන්න කොටන්න ඒ හැටි මහන්සි වෙන්න ඕනි නෑ " දිහංස පැවසුවේ නිවර්තනාගේ කම්මුල ඇඟිලි තුඩු වලින් මිරිකමිනි.

" ඌයි.. කෝලම් කරන්න එපා අනේ.ලොකු හාමිනේ නැන්දත් නැගිටල එයි සද්දෙට." නිවර්තනා ඔහුගේ අතට පහරක් ගසමින් පැවසීය.

බාහිර සාධක ගැලපීම මත ආයාසයෙන් එක් කරන්නට ගලපගන්නට හදවත් මෙන් නොව ඉබේ බැඳුනු හදවත් සහිත යුවලක් තම ලඟ එන විවහ උත්සවය පිළිබඳ හදපත්ලෙන්ම සතුටු හැඟුම් විඳිමින් සිටියහ.

පසුදා සතියේ දිනක් වුවද තරූපා හදිසියේම ගෙට ගොඩ වූයේ නිවර්තනා රාත්‍රී කෑම සැදීම සඳහා මැණිකාට උදව්වෙමින් සිටියදීය.

අකේන් මල් කුමරෙකු සඳහා සහභාගි කරවීමට තරූපා අකමැති වූ පසු පුලින හරහා ඒ සඳහා අවසර ඉල්ලීමෙන් ඇය කෝප ගැනීමට ඉඩ ඇතැයි නිවර්තනා සිතුවද ඇය වට්ස් ඇප් හරහා නම් ඒ සම්භන්ද කිසිදු විරෝදයක් පා නොතිබුනි.

එහෙත් තරූපා හවස් ජාමයේ කඩිමුඩියේ දිව ආවේ කුමකටදැයි නිවර්තනාට කූකුසක් ඇතිවිය. දිහංසත් නැති අතරේ තමාට ඇනුම්පද කියාවිදෝයි නිවර්තනා දෙගිඩියාවෙන් වට පිට බැලුවේ ඇයට මුලිච්චි නොවී සිය කාමරයට වැදීමේ අදහසිනි.

තරූපා කෙලින්ම උයන ගේ වෙතම ඇවිද ආ බැවින් . නිවර්තනාට ඇය මගහැරිය නොහැකි විය.

30/05/2026

Big shout out to my newest top fans! Surangi Anjula, Kanchana Kularatne, Uditha Herath, Anuradha Bandaranayake, විසිතුරු ලෝකය, Kusum Tillekeratne, Thilini Mallawarachchi, Sujatha Tissera, Shyama Fernando, Darshanie Priyanthi, Nishamani Silva, Lahiru Madusanka, Ajitha Priyangani, Chammika Wijekoon, Hemali Lakmini, Waruni Sumarika, Mithila Aludeniya, Senevirathna Basuriya, Viraj Mahinda, නයනා මුනසිංහ, Deepika Nalawattage, Nadeeka Waidyasuriya, Dasuni Wijesinghe, W S Menaka Jayasekara, Dehinie Gnanathilake, Nirmala KT, Shamali Kumari, Deepa Chandani, Rasika Udayangani, Anusha Nirodini, イーシャ ジーガネージ, Kavindya Samarasinghe, Niluka Samarasingha, Wasantha Perera, තිනෙත් ඉදුවර

ලෙලවා ගජකුඹු මල් පාද කරනා සක්විති නද රජ ලීලා බරටමඋහුලයි මංගල රුව කන්පෙති සිරිතෙන් ගොඩ වදිනා ගජමුතු පලසක් මල් එලනා බෙර කව...
28/05/2026

ලෙලවා ගජකුඹු මල් පාද
කරනා සක්විති නද
රජ ලීලා බරටම
උහුලයි මංගල රුව
කන්පෙති සිරිතෙන් ගොඩ වදිනා
ගජමුතු පලසක් මල් එලනා
බෙර කවි නදටම පා තියනා
මංගල සක්මන සේ කදිමා.

තෙරුවන් සරණයි පුතේ

ලොකුහාමිනේගේ වාසභවන  - දෙවෙනි ජවනිකාව -05 " නෑ නෑ  ..මේ වෙලාවෙ  සප් එකක් දෙන්න  බැරි  නම් මස්සිනා  කම් මොකටද  උඹ  අපේ එක...
28/05/2026

ලොකුහාමිනේගේ වාසභවන - දෙවෙනි ජවනිකාව -05


" නෑ නෑ ..මේ වෙලාවෙ සප් එකක් දෙන්න බැරි නම් මස්සිනා කම් මොකටද උඹ අපේ එකා....මම අපේ අයියට කියන්නම් අම්මවයි තරූපවයි අකේන්..වයි අනුරාධපුරේ එක්ක යන්න. ඔය යකාට නැවක් වගේ වාහනයක් තියෙන්නෙ මේ වෙලාවට වත් වැඩක් ගන්න බැරි නම් ඕක වේයන්ට කන්න දාන්න තියෙන්නෙ " ඔහු පැවසුවේ යලිත් මහ හ‍ඬින් සිනාසෙමිනි.

" අනේ ලොකු දෙයක් පුලින අයියෙ ...දන්නවානෙ ඉතින් නැත්තන් ජීවිත කාලේම කියවයි අකේන් ව පේජ් බෝයිට ගන්න බැරි උනා කියලා " ඔහු පැවසුවේ නිවර්තනාට ඇසක් ගසමිනි.

ඇය දෙතොල් සපාගෙන දිහංස වෙත රැවුමක් පා කරමින් සිටියත් ඒ තුල තිබුනේද සෙනෙහසකි.

" හරි බන් හරි මම ඒක සෙට් කරන්නම්කො..ඇඳුම් නම් මෙහෙ ඉඳන් මහන්න වෙයි නංගිට කියන්න කො ඕනි කරන ඩිසයින් එකයි කලර් එකයි තරූපට වට්සප් කරන්න කියල."
“හැබැයි අයියෙ තරූපා අක්කට තරහ යයිද දන්නෙ නෑ .එයා බෑ කිව්වට පස්සෙ අපි ඔයා ලවා වැඩේ කරගන්න හැදුව කියල” දිහංස පැවසුවේ දෙගිඩියාවෙන් මෙනි.

“උඹ බය නැතුව ඉඳපන් කො ගෑනුන්ට කියල වැඩක් කරගන්න ක්‍රම සහ විදි තියෙනව..උඹටත් ඕව පහුවෙන කොට තේරෙයි ” පුලින පැවසුවේ සිනාසෙමිනි.

" අනේ ලොකු දෙයක් පුලින අයියෙ...ගොඩක් ස්තූති"

" හරි හරි බන්. මේ...මම තියන්නම් බඩගිනි මහන්සි ...දෙකම... ගුඩ් නයිට් එහෙනම්."
" ගුඩ් නයිට් අයියෙ..' දිහංස ද ඔහුට සුභ රාත්‍රියක් පතා දුරකථනය විස‍ංදි කලේය.


" මගෙ පිට දාලා පුලින අයියට බටර් ගෑව නේද " නිවර්තනා විමසුවේ ඔහුව කොනිති ගසමිනි.

" දැක්කනෙ වැඩේ කෙරෙන විදිය ආං ඒක තමයි " ඔහු පැවසුවේ ඇගේ කර වටා අතක් දමමිනි.

තරූපා තමන් විසින් යවන ලද වට්සැප් පණිවිඩයට යහපත් ප්‍රථිචාර දක්වා තිබීම නිවර්තනාට සහනයක් විය. අකේන් ව මල් කුමරෙකුට තැබීම ඇයට අපහසු බව තමාට පැවසූ පසුව එය යලිත් පුලින හරහා ඉල්ලීමක් කිරීමෙන් ඇය කෝපයට පත්වීමට ඉඩ ඇතැයි සිතුවත් පුදුමයකට මෙන් එවැන්නක් ඇය වෙතින් දක්නට නොලැබිනි.

ඒ පිළිබඳව සතුටු සිතින් අකේන් තමාගේ මගුල් පින්‍තූරයේ කොනක සිටින අයුරු සිතින් මවාගෙන මුවගට හසරැල්ලක් නගාගෙන සෙමින් සෙමින් පාසල නිමවී ඇය ත්‍රීරෝද රථයකින් නිවසට පැමිනෙමින් සිටියාය.

පාරේ තරමක වාහන තදබදයක් තිබුනු එම අවස්තාවේ රථය මිදුලටම ඇතුලත් කල පසු යලිත් රියදුරාට එය මාර්ගයට දමා ගැනීම අනවශ්‍ය කරදරයක් යැයි සිතූ ඇය ලොකු හාමිනේගේ නිවසේ ගේට්ටුව අසලින් බැස සුපුරුදු මුදල දී රියදුරා පිටත් කර හැරියාය.

යාබද නිවසේ සිටින ලොකු හාමිනේගේ වයසේයැයි සිතිය හැකි පෙනුමක් සහිත කාන්තාව ඉක්මන් ගමනින් තමා වෙත ඇවිද එනු දිටු නිවර්තනා මදකට නිවස වෙත නොයා නැවතුනේ ලොකු හාමිනේට යම් පණිවිඩයක් රැගෙන එත්දෝ යැයි සිතමිනි.

නිවර්තනා විමසුම් නෙතින් ඇය දෙස බලමින් මදහසක් පෑවාය.

" මේ අර අමරසීලි ලොකු හාමිනේලගෙ දිහා ඉන්නව කිව්ව ඉස්කෝලෙ ටීචර් නේද " ඇය නිවර්තනාගේ පාදයේ සිට හිස්මුදුන දක්වා නෙත් යවමින් විමසීය.

" ඔව් ඇන්ටි "
නිවර්තනාද සුහද සිනහවක් මුව දල්වාගෙනම පැවසීය. ගම් වල මේ වයසේ කාන්තාවන්ට නැන්දා යයි ඇමතුවත් මෙහි ඒ වයසේ අයව ඇමතිය යුත්තේ ඇන්ටී යනුවෙන් බව ඇය ගෙවී ගිය කාලයේදී පලාතේ කිහිප දෙනෙක් ආශ්‍රයෙන් තේරුම් ගෙන සිටියාය.

" මම මේ වෙලාවක හම්බෙන කම් හිටියෙ ඔය ලමයව "

" ඇයි අන්ටි මොකක් හරි උවමනාවකටද " නිවර්තනා විමසුවේ විශ්මයෙනි.

" නෑ මේ ඔය ලමය උදේට උදේට ඔය ගෙදර නැවතිලා ඉන්න පිරිමි ලමය එක්ක වාහනේ යනව දවල්ට එක එක මිනිස්සු එක්ක ත්‍රී විල් වල එනව.. ටීචර් කෙනෙක් උනාම ඔයිට වඩා චාරයක් තියෙන්න එපැයි " ඇය මේ පවසන්නේ කුමක්දැයි නිවර්තනා උඩ බිම බලන්නට විය.

"මම මේ කිව්වෙ ඔය ලමයගෙ රස්සාවෙ ගෞරවේ ගැන හිතල .මම මේ කල්පනා කලේ ලොකු ඉස්කෝලෙ නෝනා ඔය ලමයට අවවාද කරන්නෙ වත් නැද්ද කියල " ඇය කොන්දට අතකුත් තබාගෙන මහ දැනමුත්තියක සේ පවසයි.

නිවර්තනාගේ ඉවසීමේ සීමාව ඉක්ම ගියේය.

"ඇයි ඇන්ටි දන්නෙ නැද්ද ඒ උදේට මම යන්නෙ මගෙ මහත්තය එක්කනෙ.." ඇය මදක් දැඩි ස්වරයෙන් පැවසීය.

" මහත්තය එක්ක ?” වයසක කාන්තාව එම වදන් වලින්ම නැවත නිවර්තානා ව ප්‍රශ්න කලාය.

“ඔව් ඇයි” නිවර්තනාටද ඇය දෙස පුදුමයෙන් මෙන් බලා
සිටින වයසක කාන්තාව ප්‍රහේලිකාවකි.

“ඒ උනාට අමරසීලි ඉස්කෝලෙ හාමිනේ නම් අපේ ලොකු දුවට කියල තිබ්බෙ ඒ ඉස්කෝලෙ හාමිනේගෙ මල්ලිගෙ පුතා කියලනෙ..ඔය ලමයයි අර තව කව්දයි මෙ ගෙදර බෝඩින් වෙලා කිව්වෙ ඉන්නෙ. මම දැක්ක කාලයක් අර අනිත් ලමය ඔය ඉලන්දාරිය එක්ක රවුම් ගහනව කාලෙකින් දැක්කෙ නෑ හැබැයි " ඇය නිවස දෙස නෙත් හෙලමින් පැවසීය.

" ඇන්ටිට එහෙනම් අලුත් ආරංචි ලැබිලා නෑ වගේ අපි දෙන්න හදිසියෙම බැන්ද නෙ. ලබන මාසෙ වෙඩින් එකත් ගන්නව"
නිවර්තනාටද ඇය කෙරෙහි තරමක කෝපයක් මතු වෙමින් තිබුනි.

“හදිසියෙ බැන්දා? හදිසියෙ බඳින්න තරම් වැඩ වරද්දගන්න දුර දිග ගියාද” වයසක කාන්තාව තමන් දෙස හෙලූ න්පහන් බැලම දුටු නිවර්තනාගේ ඉවසීමේ සීමාව පැන යාමට හොඳටම ආසන්න විය.

“ ඇන්ටිලාගෙ කාලෙ එහෙමද කියන්න නම් මන් දන්නෙ නෑ. වැඩ වරදින්න හරි, හරි යන්න හරි දැන් ඒ මගෙ හස්බන්ඩ්”

නිවර්තනා එසේ පවසමින් තවත් මොහොතකදු හෝ ඇය හා කතාවට නොනැවතී ඉක්මන් ගමනින් නිවස දෙසට පිය මනින්නට විය. වයසක කාන්තාවට තවත් කුමක් හෝ පවසා බැන වදින්නට සිතුනත් මෙතුවක් කාලයකට අසල් වැසියන් හා ප්‍රශ්න ඇතිකරගෙන නොතුබුනු බැවින් ඇය මහලු කාන්තාවට තවදුරටත් පිළිතුරු දීම අවශ්‍ය නැතැයි සිතීය.

ගෙට ගොඩ වන විට මැණිකාද ඒ දෙස නෙත් යොමා සිටිනු නිවර්තනාට දක්නට ලැබුනි.

" මැණිකා මොකෝ මේ පාර බලන් අද"

" අද සිකුරාද නෙ නෝනා මාත් මේ පොලේ ගිහින් ආව විතරයි. මම මේ නිකමට නෝන එනවද බැලුවා විගහින් කෑම ටික ඇරලම ඇඳුම් මාරු කරගන්න. එතකොටයි දැක්කෙ අල්ලපු ගෙදර උන්දෑ නෝන එක්ක කුටු කුටු ගානව"

" අනේ මැණිකා ඇඟ පත හෝදගෙන කෑම අරින්න. මට ඔය විනාඩි දහයක් පහලොවක් පරක්කු උනා කියල හාමතේ හැදෙනවයෑ" නිවර්තනා පැවසුවේ මද සිනහවක් මුවගට නගා ගනිමිනි.

" ඒකයෑ නෝනා අරුන්දෑ මොනවද කිව්වෙ" මැණිකා ගේට්ටුව දෙස නෙත් හෙලමින් විමසීය.

ඒ වනවිට මහලු කාන්තාව ආපහු යන්නට ඇතැයි ගේට්ටුව අසල කිසිවෙකු දක්නට නොවූ බැවින් නිවර්තනා සිතීය.

" මැණිකා දන්නවද ඒ ගෑනු කෙනාව" නිවර්තනා පුදුමයෙන් මෙන් ඈ දෙස බැලීය.

" ඔව් ඔය අල්ලපු ගෙදර ඔය ඉ‍ඳ හිට අපේ ලොකු හාමිනේට කෑම දීසියක් එහෙම උස්සන් එන නෝනගෙ අම්මලුනෙ "

" හැබෑට ? " නිවර්තනාගේ දෑස් විසල් විය.

" මට වැඩිය දැකල පුරුද්දක් නම් නෑ. දැන් කීප දවසක ඉඳන් ඔය ගෙට්ටුව ඉඳන් මේ පැත්ත බල බල වගේ නම් යන්තම් මතකයි. මට ඒත් වැඩි ගානක් ගියෙ නෑ "

" ඔව් ඔව් පහු ගිය දොහේ ගෙදර ඉඳල නෑ. දෙවෙනි දුවට බබා හම්බෙන එකට ගිහින් මාස තුන හතරක් එහෙ ඉඳලලු ඔය ඇවිත් තියෙන්නෙ පොඩි දුවත් එක්ක ටික දවසකට කලින්."

" මැණිකා ඔය හැටි විස්තරයක් දන්නෙ කොහොමද " නිවර්තනාට ද පුදුමයක් දැනුනි.

" මම සමහරදාට පාන් කාරය එනකන් බලා ඉන්නවනෙ පාරෙ. ඔය උන්දත් පාන් ගන්න කියල ඔය ගේට්ටුව ගාවට වෙල ඉන්නව එහෙමයි අඳුනන්නෙ...මාත් එක්කත් එහෙම කතා බහට එන්නෙ නම් නෑ. ලොකු හාමිනේ තමා මට ඔය විස්තරේ කිව්වෙ. ලොකු හාමිනේගෙ නම් සෑහෙන හිතවතෙක් වගෙයි මට තේරුනෙ." මැණිකා නිවස තුලට දෑස් යවමින් පැවසීය.

" හා හා නෝන ඉක්මනට ඇඟපත හෝදගෙන මහන්සි නිවාගෙන එන්නකො , බඩගිනිත් ඇති. ඉන්නකො මම විගහින් කෑම ටික අරින්න. තව කාරනාවකුත් තියේ කියන්න "

" නෑ නෑ මට මහන්සි නැ බඩගිනිත් නෑ ඒ හැටි ඒ කත් කියලම යන්න කො"

"ඔය උන්දැගෙ පොඩි දුව දැන් දවස් දෙක තුනක් කෑම දීසියකුත් උස්සන් මෙහෙ ආවා " මැණිකා පැවසුවේ රහසක් කියන්නාක් මෙන් ලංවීය.

" ආ එහෙ කෑම කන්න අපේ ලොකු හාමිනේ නැන්ද ආසයි නෙ " නිවර්තනාට එහි එතරම් විශේෂයක් නොපෙනුනි.

" ඉන්නකො නෝනා කියනකම් .මටත් පලවෙනි දවසෙ එච්චර ගානක් ගියෙ නෑ...ඒත් මට දවස් දෙක තුනක් එද්දි පොඩි සැකයක් ආවා"

" සැකයක් ..ඒ මොකද්ද "

" දිහංස මහත්තයා උදේ නෝනලගෙ හදන ගෙයි වැඩ බලන්න ගිය දාට දහයට විතර ගෙදරට ඇවිත් තේකක් එහෙම බීල නෙ වැඩට යන්නෙ.ඔය පොඩි දුව කියන කෙනා දිහංස මහත්තය ඉන්න දාටමයි එන්නෙ"..

" ඈ...මැණිකට හොඳටම විශ්වාශද "

" ඔව් ඒ ඇවිත් කැම ඒක දීල දිහංස මහත්තය යනකම්ම බොරුවට කැරකි කැරකි ඉන්නව" මැංණිකා යලිත් පහත් හඬින් පැවසීය.

" දිහංස මහත්තයා එක්ක කතාත් කරනවද "

"මොන පිස්සුද දිහංස මහත්තය තේකත් අරන් කාමරේට යනව ඒක බීල කෝප්පෙ ඉස්තෝප්පුවෙ ටීපෝව උඩින් තියල මැණිකා කෝප්පෙ මෙතන තියනව..මට පරක්කුවෙනවා..කියල යනව යන්න. අරක මූන පුලුටු කරන් ගෙදර යනව ඊට පස්සෙ " මැණිකා පැවසුවේ සිනහසෙමිනි.

" හා හා යංකො නෝනා මම කෑම ටික ඇරලම ඇඟ හෝදගන්නම් . නෝන මූන කට හෝදන් එන්නකො ඉක්මනට "

නිවර්තනාගේ කුස ගින්නද මැණිකා ගේ කතාවෙන් අතුරුදහන් වී තිබුනි. අත් ඔරලෝසුව දෙස බලන විට වෙලාව දෙක හමාරත් පසුව තිබුනි.

වෙනදාට නම් මේ වෙලාවට දිහංස ඇමතුමක් දී තමා පරිස්සමින් ගෙදර ආවාද කෑම කෑවාද විමසයි. මේ ඔහුත් දිවාආහාර ගන්නා වෙලාවයි. හදිසි වැඩක් අවසන් කිරීමට සිදුවුව හොත් ඇතැම් දිනවල ඔහු ආහාර ගැනීමට පමාවේ.

" හා එහෙනම් කමු කො . දැන් මහත්තයත් කෝල් කරයි" නිවර්තනා වහ වහා නාන කාමරයට වැදුනාය.

නිවර්තනා ඇඟපත දොවාගෙන එන විට මැණිකා කෑම මේසය සූදානම් කර තිබුනාය.. ඇය පිඟානට ආහාර බෙදාගනිමින් සිටියදී මැණිකා වතුර ජෝගුවක් රැගෙන පැමිනියාය.

"ඒක නෙමි මැණිකා ලොකු හාමිනේ නැන්ද මොකද කිව්වෙ ඔය කියන ගෑණු ලමය ගැන. "

" ලොකු හාමිනේට ඉතින් පිටින් කවුරු හරි කෑම දීසියක් ගෙනත් දුන්නොත් අපිට පේන්න ඒක රස කර කර කනව මිසක් එලෝ මෙලෝ සිහියක් නෑනෙ "

මැණිකා මුහුන ඇඹුල් කරමින් පවසන විට නිවර්තනාට සිනහ පහල වූයේ පරන සිද්ධියක් මතක් වීමෙනි.

මේ නිවසට එන සියලුම සේවිකාවන් වෙතින් මේ නෝක්කාඩුව නම් වරදින්නේ නැත.

" මොකෝ නෝනා හිනා වෙන්නෙ "

" නෑ ඔය කියන ලමයගෙ අක්කත් ඔහොම කෑම දීසි උස්සන් ආවම මේ ගෙදර වැඩට හිටි හැමෝම කියනව ලොකු හාමිනේ ඒ ගොල්ලනට පේන්නම ඒ කෑම අගේ කර කර කන හැටි" නිවර්තනා සිනහව මුව රඳ වාගෙනම පැවසීය.

" ඒ නෝන ගේන්නෙ මේ විශේෂ දෙයක් හැදුවමනෙ ඔන්න කොස් පොලොස් වෑංජනයක් , අඹ මාලුවක් වගේ දෙයක් එහෙමනෙ. මෙයා මේ බොරුවට පරිප්පු , අල බැදුම් එහෙම උස්සන් එනකොටම මට සැක හිතුනා"

" ඒ වෙනදට කෑම ගේන නෝනත් මොකක් හරි රස්සාවකට යනව මම හිතන්නෙ .වෙනදට නම් ඔය අමුතු කෑම ලැබෙන්නෙ සති අන්තෙ නෙ " නිවර්තනා මදක් කල්පනාකාරීව පැවසීය.

*******************************
කාර්‍ය බහුල සති අන්තයක් බැවින් ඉරිදා හවස නැවත හමුවෙමු. ප්‍රථිචාර දක්වන සැමට ස්තූතියි

4 කොටස
https://www.facebook.com/share/p/1JVFes7gZ9/

27/05/2026

Big shout out to my newest top fans! Surangi Anjula, Kanchana Kularatne, Uditha Herath, Anuradha Bandaranayake, විසිතුරු ලෝකය, Kusum Tillekeratne, Sujatha Tissera, Shyama Fernando, Darshanie Priyanthi, Nishamani Silva, Lahiru Madusanka, Ajitha Priyangani, Chammika Wijekoon, Hemali Lakmini, Waruni Sumarika, Mithila Aludeniya, Senevirathna Basuriya, Viraj Mahinda, නයනා මුනසිංහ, Deepika Nalawattage, Nadeeka Waidyasuriya, Dasuni Wijesinghe, W S Menaka Jayasekara, Dehinie Gnanathilake, Nirmala KT, Deepa Chandani, Nadee Wasana Gunathilaka, Anusha Nirodini, イーシャ ジーガネージ, Kavindya Samarasinghe, Niluka Samarasingha, Wasantha Perera, තිනෙත් ඉදුවර

ලොකුහාමිනේගේ වාසභවන  - දෙවෙනි ජවනිකාව -04“ඒක නෙමී තරූපා අක්කේ මට අකේන් බබාව  පේජ් බෝයිට ගන්න ආසයි . අපේ අයියගෙ  බබත්  ඉන...
26/05/2026

ලොකුහාමිනේගේ වාසභවන - දෙවෙනි ජවනිකාව -04

“ඒක නෙමී තරූපා අක්කේ මට අකේන් බබාව පේජ් බෝයිට ගන්න ආසයි . අපේ අයියගෙ බබත් ඉන්නව. මේ දෙන්නව ගන්න හිතුවෙ ඒත් තරූප අක්කට බබාව ගේන්න කරදරයි ද දන්නෙ නෑ "
නිවර්තනාට අකේන් ව විවහ උත්සවයේ මල් කුමරෙකුට ගැනීමට හිත තුල මහත් ආශාවක් ඇතිවිය.

" අනේ ඔව් ටීච තරහවෙන්න එපා, පුලිනත් නැතුව මට මේ දෙන්නව එච්චර දුර තනියම ගිනිහින් ආම්බාන් කරගන්න අමාරුයි. පේනවනෙ අකේන් එසේ මෙසේ විසයක් යෑ තියෙන්නෙ" ඇය පවසන දේ සත්‍ය බැව් නිවර්තනාටද වැටහුනි.

" මට තේරෙනව තරූපා අක්කෙ කමක් නෑ ඒකට " ඇය තරූපාට සිනහවකින් සංග්‍රහ කරමින් ශීතකරනය වෙත ගියේ චොකලට් තිබේද අසමින් තවමත් ඇගේ අතේ එල්ලීගෙන අදිමින් සිටි අකේන් දෙසත් බලා සිහවක් නගාගනිමිනි.

දිනක් දිහංස තමාට ගෙනවිත් දුන් චොකලට් කෑල්ලක් අකේන් ට දුන් දින සිට ඔහු ලොකු හාමිනේ ගේ නිවසට පැමිනි සෑම විටෙකම “ ටීච නැන්දි චොකෝ නැද්ද “ යැයි මවට හොරෙන් අසමින් නිවර්තනා පසු පස ඇදේ. ඒ බව දත් නිවර්තනා අකේන් වෙනුවෙන්ම චොකලට් කැබැල්ලක් ඉතිරි කර තබයි.
“නිවර්තනා ටීච දිහංස මාමා ගේ නැන්දා වෙන්නයි යන්නේ”
යනුවෙන් දිනක් තැරූපා අකේන් ඉදිරියේ පැවසීමෙන් අනතුරුව ඔහු නිවර්තනාට ‘ටීච නැන්දා’ යන ආදර නාමයෙන් අමතන්නට පුරුදු වි සිටියේය.

සිංහල අලුත් අවුරුද්දද ලංවෙමින් තිබුනි. නිවර්තනාත් දිහංසත් මසකට වරක් දෙදෙනාටම නිවාඩු ලැබෙන විදිය අනුව ගමේ ගොස් පැමිනියද සිංහල අවුරුදු පාසැල් නිවාඩු කාලය නිවර්තනා තම නිවසේ ගත කිරීමට අදහස් කලේ විවාහ මංගල උත්සවයේ ඇඳුම් පැලඳුම් ආදිය සකස්කිරීමේ වැඩකටයුතු ද රාශියක් තිබුනු බැවිනි.

සිංහල අවුරුදු නිවාඩුවට ලොකු හාමිනේට තමා සමග ගලේවෙල යාමට ඇරයුම් කලත් දිහංස නිවාඩුව අවසන් ව ආපසු කොළඹ පැමිනෙන තෙක් ඇයට තනියම ආපසු ඒමට නොහැකි බැවින් දින ගනනාවක් නිවසින් පිටවී සිටීමට ඇගේ ඇති අකමැත්ත හේතුවෙන් අවුරුදු දිනවල නිවස වසා තබා තිබීම අසුභ බව පැවසූ ලොකු හාමිනේ ඔහුගේ යෝජනාව කාරුණිකව ප්‍රතික්ශේප කලාය.

මැණිකාද ගමේ නොගොස් ලොකු හාමිනේගේ නිවසේම අවුරුද්දට නැවතීමට අදහස් කල බැවින් ලොකු හාමිනේද නිදහසේ සුපුරුදු නිවසේ ගතකිරීම වඩා හොඳයයි නිවර්තනාත් දිහංස දෙදෙනාද පිලිගත්තෝය.

මැණිකා ගමේ යාමට වැඩි මනාපයක් නැත්තේ ඇයිදැයි දිනක් උයනගෙයි දිවා ආහාර පිළියෙල කරමින් සිටියදී නිවර්තනා ඇසූ පැනයට මැණිකා පැවසුවේ මෙවැන්නකි

"අනේ නෝනා අපේ ගම රත්නපුරේ මැනික් වලට ප්‍රසිද්දයි කියල නෝන දන්නවත් ඇතිනෙ.
මට හිටිය හොඳ හයිය හත්තිය තියෙන මස්සිනාල දෙන්නෙක් ලොකු මාමගෙ පුතයි පොඩි මාමාගෙ පුතයි. උන් දෙන්නම මට බැලුම් හෙල හෙල උන්නෙ. උන්දෙන්නම මැණික් කර්මාන්තෙ කලෙ. යහමින් සල්ලිත් තිබ්බ.
මගෙ කරුමෙට මේ සැන් පව්ඩර් ඩිලිවරි ආපු මිනිහෙකුට වහවැටිල වහන් වෙලා ආවනෙ .මිනිහ මට සුවඳ ගහන සැන්ට් එහෙම තෑගී දීල අරව තියේ මේව තියේ කියල රවට්ටෝ ගත්ත. වහන් වෙලා ඒ මිනිහත් එක්ක ගියාමයි දැනගත්තෙ මේ මිනිහ උජාරුවට මට පෙන්නපු කිසි දෙයක් නැති බව. ලැජ්ජාවට ගමේ යන්නෙ නෑ නෝනා
දැන් තාත්තත් නෑ අම්ම ව මම ඔය හිමීට කාලෙකට සැරයක් ගිහින් බලල එනව. අවුරුදු කාලෙට නෑයො ගෙවල් වලට එකතුවෙන කාලෙනෙ . ඒ හින්ද මම යන්න කැමති නෑ."

මිනිසුන්ට ජීවිතය කොතැනක හෝ වැරදුනොත් යලිත් නිවරදි කිරීම පහසු නැත.

" මම ලොකු හාමිනේට අවුරුදු නැකතට හත්මාලුවකුත් හදල දෙන්නම්කො "

මැණිකා ගේ හඬින් නිවර්තනා සිතුවිලි ලොවින් යලි. පියවි ලොවට පිවිසියාය

" කොහොමද මැණිකා හත්මාලුව හදන්නෙ " නිවර්තනා හත් මාලුව ගැන අසා තිබුනත් ඇයගේ පලාතේ එම සිරිත නොවීය.

" අවුරුදු නැකතට කිරිබත් කන්න ලුනු මිරිස් විතරක් නෙමි නෝන අපි හත්මාලුවත් හදනව
ඒකට අර්තපල් කොස් ඇට මෑ කරල් වම්බටු වට්ටක්ක දලු මර්තමාලු කෙසෙල් කජු මද කියන ජාති හත දාලා ලූනු මිරිස් කරපිංචා තුනපහ හෙම දාලා හොඳට කිරි දාලා උයල ගන්නෙ. දැන් නම් මර්තමාලු කෙසෙල් හොයාගන්න අමාරු නිසා අපි ඔන්නොහෙ අලු කෙසෙල් ගෙඩියක් දානවා.මතක් කරද්දි නම් කටට කෙලත් උනනව" මැණිකා රස කරමින් පවසයි.

" අපිත් හදන්න ඕනි. මැණිකා කිව්වම මට ත් කටට කෙලත් ඉනුවා " නිවර්තනාටද හත්මාලුව කෑමේ ආශාවක් ඇතිවිය.

මෙවර සිංහල අවුරුද්ද නිවර්තනාලටද දිහංසගේ නිවසේ අයටද විශේෂ විය. දෙපාර්ශ්වයේම පවුල් වල උදවිය දෙපැත්තටම අවුරුදු නෑගම් යාම එයට හේතුවයි.

මෙදාපාර අවුරුදු සැබවින්ම උදාවී තිබුනේ දිහංසගේ නැගනියගේ යෙහෙලිය රන්දිකා ටත් ඇගේ දරුවාටත් ය.

ඔවුන් හැරගිය දරුවාගේ පියා ට හිත මිතුරන් මගින් කෙසේ හෝ තම දියණියගේ ඡායාරූපයක් දකින්නට ලැබී ඇත. කුමන වරදක් කලත් දාරක ස්නේහය ලෙහෙසියෙන් මිය නොයන බව සනාථ කරමින් ඔහු තම දියණිය දැකීමට වසර දෙකකට පසු පැමින ඇත.

එපමනක් නොව දියනියත් ඔහු මගහැර ගිය තම පැරනි පෙම්වතියද භාරගැනීමට ඔහු එකඟවී ඇත. තමා නිසා මුහුන පෑ අපහසුතාවයට ඔහු දිහංසගෙන් සමාවද ඇයද සිට ඇත.

" කමක් නෑ මිනිස්සු අතින් නෙ වැරදි වෙන්නෙ. වරද හදාගන්න හිතපු එකත් කොච්චර ලොකු දෙයක්ද " ඒ විස්තර නිවර්තනා සමග පවසන ගමන් ලොකු ප්‍රශ්නයකින් නිදහස් උනා යැයි හැඟීමකින් යුතුව නිරායාසයෙන්ම ඔහු වෙතින් සුසුමක් පිටවිය

" මොකෝ සුසුම් හෙලන්නෙ " වෙන්න ගිය දේවල් මතක් උනාද නිවර්තනා මෘදුස්වරයෙන් විමසීය.

" නෑ ඉතින් ඔයාගෙ හිතේ පුංචි හරි සැකයක් මගෙ ගැන තිබ්බ නම් ඒක නැති උනානෙ. මට වටින්නෙ ඒක " ඔහු එවර සැනසුම් සුසුමක් හෙලීය.

“කොහොම හරි කමක් නෑ මේ ලැබපු අවුරුද්දෙ ඒ පවුල ආපහු එකතු උන එකම ඇතිනෙ.” නිවර්තනාද සතුටු සුසුම් හෙලුවාය

" ඒක නෙමී හංස මට ඒ බබාට හරි ආසයි අනේ ..අපේ ෆ්ලවර් ගර්ල් ට ඉල්ලගමුද " නිවර්තනා ඔහු ලඟ තොඳොල් වෙමින් විමසුවේ කැමති දෙයකට අවසර ගැනීමේ පහසුම ක්‍රමය එය බැව් අත්දැකීමෙන්ම දැනගෙන සිටි නිසාය.

" ඔයාට ඉතින් කොච්චර කිව්වත් අනුන්ගෙ ලමයිට ආදරේ කරන එක මිස තමන්ගෙ කෙනෙක් ගැන හිතන්න කිසි උවමනාවක් නෑනේ . මට මොකෝ ඒ ලමයගෙ අම්මයි අර ඇවිත් ඉන්න තාත්තයි කැමති නම් ගන්න එකයි" දිහංස සරදම් කරමින් පැවසීය.

" පොඩ්ඩක් ඉන්නකො ඉතින් තව ටික දවසක් . මෙයාටත් බතල බහිනකන් ඉන්න පුලුවන් තැම්බෙන කම් තමා ඉන්න බැරි " නිවර්තනා ඔහුගේ ඉලයට වැලමිටෙන් අනින ගමන් සිනාසෙමින් පැවසීය.

" ඉතින් ඇත්තනෙ හිටවපු බතල ගාල් වල පොලව යට නෙ බතල බහින්නෙ. පේනවද නෑනේ. අඩු ගානෙ බතල බැහැලදවත් දන්නවද. හිටවපු උන්ටත් මතක් වෙන්නෙත් ඔන්න මාස තුන හතරක් ගිහින් ඒ වගේද අප්පා බතල තැම්බෙන සුවඳ එනකොට කොහොම ඉවසන්නද... " දිහංස පැවසුවේ කට කොනකට සිනහවක් නගාගනිමිනි.

" මොනවා කියනවද මන්ද ..හැදිල ඉවරයි දැන්. .උඩින් කියන එක නෙමී හිත ඇතුලෙ තියෙන්නෙ මට පේන්නෙ" නිවර්තනා පැවසුවේ සෙමින් ඔහුගේ උරහිසට පහරක් ගසමිනි.

" ඌයි රිදුනා කෙල්ලෙ " ඔහු පැවසුවේ මනමාල සිනහවක් පාමිනි.

“අනික මේ දැන් ලමෙක් හදල අපේ පේජ් බෝයිට එයාව ගන්න තව අවුරුදු තුනක් විතර මගුල පස්සට දාන්න වෙයි “ නිවර්තනා සරදම් කලාය.

“ඉස්සරහට එහෙමත් වෙන්න බැරි නෑ, කසාදෙ රෙජිස්ටර්ට් කරල මගුල් උත්සවේ ගන්න සල්ලි හොයාගන්න කොට ෆ්ලවර් ගර්ලටයි පේජ් බෝයිටත් ගන්න පුලුවන් වයසෙ ලමයිනුත් හම්බෙල ඉඳී” දිහංස පැවසුවේ ඇගේ සරදමට සරදම් සිනහවකින් පිළිතුරු දෙමිනි.

" ඔයාට කියන්න අමතක උනා නෙ හංස . අනේ මම අකේන් බබාවත් පේජ් බෝයිට ගන්න ඉල්ලුවා. තරූපා අක්කට කරදරයි කිව්ව පොඩ්ඩො දෙන්න අරන් තනියම අනුරාධපුරේ එන්න පුලින අයියත් නැති නිසා" , ඇය පැවසුවේ ශෝකයෙන් මෙනි.

"ඒකෙත් ඇත්තක් නම් තියෙනව . ඒත් ඔයා මොටද ඔය තරූපාගෙ ලොකු කම් බලන්න ගියේ. මට කලින් කිව්ව නම් මම ඕක ශේප් එකේ පුලින අයියගෙන් අහනවනෙ. මම කෝකටත් අහල බලන්නද " දිහංස පැවසුවේ මදක් කල්පනා කිරීමෙන් පසුවය.

" දැන් අහන්න යන්න එපා ..ඊට පස්සෙ එයා බැ කිව්ව එක අපි පුලින අයිය හරහ කරගන්න හැදුව කියල මෙතන ඇවිත් ජල්ලි අල්ලයි "
මෙහෙකාරියන් නිසා තරූපා ලොකු හාමිනේ සමග ඇති කරගත් ප්‍රශ්න නිවර්තනා ට ඇය හා ඇතිකිරීමට අවශ්‍ය නොවීය.

" ඉන්නකො පොඩ්ඩක් ..වෙලාව කීයද පුලින අයිය තාම වැඩද දන්නෙ නෑ.." දිහංස සාලයේ එල්ලා තිබුනු බිත්ති ඔරලෝසුව දෙස බලමින් විමසීය.

" ලන්කාවෙයි බංග්ලාදේශ් වලයි වෙලාව පැයබාගෙක වගෙ වෙනසක් නෙ තියෙන්නෙ. තාම එහෙට නමය හමාර වගේ ඇති" රාත්‍රී නමය සටහන් වී තිබුනු ඔරලෝසුව දෙස බලමින් නිවර්තනා පැවසීය.

දිහංස වහා තම ඥාති සොයුරාට දුරකථන ඇමතුමක් ලබා ගත්තේ දෙවරක් නොසිතාමය.

" ආ..හ් මස්සිනා කොහොමද අලුත් ජීවිතේ" දුරකථනයෙන් පුලිනගේ හඪ ඇඳී ආවේය.

ඔහු ඇසු ආකාරයට නිවර්තනාටද සිනහ පහල වුනු අතර දිහංස ද සිනහසෙමින් ම ඇමතුම හා සම්භ්නධ විය.

" මොන අලුත් ජීවිතද බං අයියෙ තාම රෙජිස්ට්‍රේශන් විතරනෙ එක ගෙදර හිටියට කැන්දන් ගියෙ නෑනෙ තාම. දෙන්න දෙපැත්තේ ලොකු නැන්ද මැද්දේ “

ඔහුගේ කතාවට දෙමස්සිනෝ මහ හඬින් සිනාසෙද්දී නිවර්තනා දෙතොල් මත දබරැඟිල්ල තබමින් කෑම කාමරයේ දොරටුව දෙස නෙත් යොමු කරේ ලොකු හාමිනේ අවදි වී පැමිනෙතැයි සිතමිනි.

අසීරුවෙන් සිනහව නවත්වා ගත් තරුණයා නැවත සංවාදය ඇරඹුවේය.

" පුලින අයිය තාම වැඩද?"

" නමයට බන් ඔෆ් උනේ
අපාර්ට්මන්ට් එකට ආව විතරයි ....මොකෝ හදිසියෙ ම මේ රෑ මාව මතක් උනේ "

" පුලින අයිය කවද වගෙද එන්නෙ අපේ වෙඩින් එක තියෙනවනෙ මැයි මාසෙ අග "

" අනේ ඒක නෙ බං ජූලි වත් වෙයි සෑහෙන ඕඩර්ස් ඇවිත් තියෙනව..මාස දෙක තුනක් පට්ට බිසී.. ජූලි වත් වෙයි මම එද්දි..මම නාවට කමක් නෑ මොනව හරි වෙන්න තියෙ නම් කියපම්. මම තරූපා එවන්නම් .මෙවෙලෙට නැති සපෝර්ට් මොකටද..." ඔහු පවසාගෙන යද්දි දිහංස නෙත් වලින් නිවර්තනාට ඉඟි කලේ අදහස පැවසීමට මේ නියම අවස්ථාව යැයි පැවසීමට මෙනි.
" නෑ අයියෙ මේ නිවර්තනා එහෙ අකේන් ට හරි ආදර්නෙ එයාව පේජ් බෝයිට ගන්න ඕනි කියල මට හරි කරදරේ..එත් අයියත් නැතුව තරූපා අක්කට කරදරයි නේ...
"

ඔහු කියා නිම කිරීමටත් පෙර පුලින ගේ පැත්තෙන් පිළිතුරු ගලා ආවේය

****************************
වෙසක් සති අන්තය කාර්‍යබහිල බැවින් මේ සතියේ පමනක් කතාව අඟහරුවාදා බ්‍රහ්ස්පතින්දා සහ ඉරිදා හව්සට පලකරන බව කරුණාවෙන් සලකන්න

ලොකුහාමිනේගේ වාසභවන - දෙවෙනි ජවනිකාව -03 කොටස කියවීමට
https://www.facebook.com/share/p/1CsD3zvwsz/

ලොකුහාමිනේගේ වාසභවන - දෙවෙනි ජවනිකාව -05 කොටස කියවීමට
https://www.facebook.com/share/p/1B8cyECQvo/

26/05/2026

13-කටට රහට ඉක්මනට – මනූගේ Short-cut AI cookery
සුල්තානා- වියලි මිදි වලින් රසවත් පානයක්

25/05/2026

12-කටට රහට ඉක්මනට – මනූගේ Short-cut AI cookery
තිත්ත කරවිල වලින් තිත්ත නැති සම්බෝලයක්

ලොකුහාමිනේගේ වාසභවන  - දෙවෙනි ජවනිකාව -03මැණිකා  කලින් සිටි සේවිකාවන්  මෙන්  ලොකු හාමිනේ සමග  ආරවුල් ඇතිකර නොගැනීම  නිවර...
24/05/2026

ලොකුහාමිනේගේ වාසභවන - දෙවෙනි ජවනිකාව -03

මැණිකා කලින් සිටි සේවිකාවන් මෙන් ලොකු හාමිනේ සමග ආරවුල් ඇතිකර නොගැනීම නිවර්තනාට සහනයක් විය.

එකම ප්‍රශ්නයකට තිබුනේ ඇය සෙනසුරාදා වරුවකට එලියට යාමට මුල සිටම අවසර ඉල්ලා සිටීමයි. සෑම සෙනසුරාදා වකම අසනීප වූ ඥාතියෙකු බලාගැනීමට යන බව පවසා ඇය නිවසින් පිට යයි.

ඇය ගමේ යාමට වැඩි උවමනාවක් නොදැක්වූ නිසාත් වෙනත් නිවාඩු නොඉල්ලූ නිසාත් ලොකු හාමිනේද ඇගේ ඉල්ලීමට එකඟ වී තිබුනි. සෙනසුරාදා උදෑසන ආහාර පිලියෙල කර පිටත්වෙන ඇය නිවසට එන විට නිවර්තනා ලා දිවා ආහාරයත් ගෙන අවසන්‍ ය. සෙනසුරාදා දිවා ආහාරය පිසීම නිවර්තනා අතින් සිදුවිය.

ඇයට දැන් ලොකු හාමිනේගේ නිවස ඇගේ නිවසක් හා සමානය. නිවර්තනා අතින් පිසින කෑම වේලක රස බැලීමට ඇති කැමැත්ත නිසා දිහංස ද ඒගැන විරෝදයක් නොපෑවේය.

ලොකු හාමිනේගේ පොඩි පුතා මාස කිහිපයකින් ලංකාවට එන බව පවසා තිබුනත් තමාගේත් දිහංසගේත් විවහ මංගල්‍යයෙන් පසු ඔවුන් නව නිවසේ පදිංචියට ගියපසු ලොකු හාමිනේත් සේවිකාවත් පමනක් පුතා එනතුරු නිවසේ තනිවිය හැක. එබැවින් ලොකු හාමිනේට හිතවත් සේවිකාවක් ලැබීම ගැන නිවර්තනාත් දිහංසත් දෙදෙනාම සතුටු විය.

පාසලේ ක්‍රීඩා උත්සව යෙදී තිබුනේ පලමු වාරයේ බැවින් ඉගෙනීමේ කටයුතු වලට වඩා ක්‍රීඩා කටයුතු වලට මුල්තැන දීම නිසා පෙරදී මෙන් නිවසට ගෙනවිත් දරුවන්ගේ පොත් පරීක්ශා කිරීමේ කටයුතු අවම විය. එබැවින් හවස්වරුවේ නිවසේ වැඩ කටයුතු වලට සහයවීමට නිවර්තනාට වැඩි අවකාශයක් ලැබුනි.

" හැබැයි නිවී ලමයි ප්‍රැක්ටිස් කරවන්න කියල අව්වෙ ඉඳල කලුවෙන්නෙ එහෙම නැ වෙඩින් එකත් ලඟ එද්දි "
දිහංස නම් ඇයට මදක් තරවටු කලාය.

ලමුන් ක්‍රීඩා උත්සවයේ තරඟ සහ සරඹ සංදර්ශන සඳහා පුහුනුවීම් වල යෙදී සිටි බැවින් මේ වාරයේ ඉගෙනීමේ කටයුතු සඳහා එතරම් අවධානයක් නොවීය. තරුණ ගුරුවර ගුරුවරියන් ලමුන් හා සම සමව තම නිවාසය දිනවීම සඳහා කැපවෙමින් වැඩ කල අතර විශ්‍රාම ගැනීමට ආසන්න මදක් වයසක පහේ ගුරුවරියන් පොතක් පත්තරයක් කියවමින් හෝ මැහුමක් ගෙතුමක් කරමින් ගුරු විවේකාගාරයේ රැඳී සිටියහ.

චිත්‍ර ගුරුතුමිය බොහොම උනන්දුවෙන් පොතක් කියවමින් සිටිනු දැක නිවර්තනා එයට ලංවිය.

" ආ නිවර්තනා ටීච ප්‍රැක්ටිස් ඉවරද කොහොමද දැන් අපි දිනයිද" ඇයද නිවර්තනා ගේ නිවීසයේම බැවින් නිවර්තනා එයට සිනහවකින් පිළිතුරු දුන්නාය.

"අපේ ලමයි ටික නම් සෑහෙන් දක්ශයි . හොඳ තරඟයක් දේවි. ඒක නෙමී චිත්‍ර මිස් , ඔය සිල්මාතා කායිව් පොත නේද කියවන්නෙ. අනේ මටත් කියවල ඉවරවෙලා දෙන්න පුලුවන් වෙයිද"

" ආ බොහොම හො‍ඳයි නෙ තරුණ ටීචර් ල මේ වගෙ පොත් කියවන එක. මේ මෑත කාලයෙ බිහිවුන රහත් තෙරනියක් ගැන කතාවක්. එතුමිය ගිහි කාලෙ සැමිය සහ නෑයො නිසා බොහොම දුක් විඳල ඊට පස්සෙ මහන වෙලා බොහොම අධිශ්ටානයෙන් යුක්තව සෑහෙන බාධක කරදර ජයගෙන රහත් පලයට පත් උන හැටි තමයි තියෙන්නෙ "
චිත්‍ර ගුරුතුමිය බොහොම සතුටින් පොත ගැන විස්තර කලාය.

" අනේ චිත්‍ර මිස් මම ඕක අපේ ගමේ පන්සලේ පුස්තකාලෙන් කියෙව්වා .මම මේ පොත හෙව්වත් එක්ක අපේ ලොකුහාමිනේ නැන්දට කියවන්න දෙන්න"

චිත්‍ර ගුරුතුමිය කියවමින් සිටියේ අවසන් පිටු කීපය බැවින් එදිනම පොත කියවා අවසන් කර බොහෝ කැමැත්තෙන්ම නිවර්තනාට පොත ලබාදුනි.

ලොකු හාමිනේ පොත කියවයිදෝ දෙගිඩියාවක් තිබුන නමුත් නිවර්තනා එය ගෙනවිත් දුන්විට නිහඬ සිනහවකින් යුතුව එය බාරගත් අතර හවස්වරුවේ ලොකු හාමිනේ ඉස්තෝප්පුවේ පුටුවක වාඩිවී පොත කියවනුද දැකීමෙන් ඇගේ සිතට නැගුනේ නම් එසේ මෙසේ සතුටක්ද නොවේ .

" හැබෑට නෝනා මොකද්ද අර ලොකු නෝනට ගෙනත් දුන්න පොත. අර අබින් කාල වගෙ කියවන්නෙ "

මැණිකා හවස්වරුවක තේ කෝප්පයක රස බලමින් සිටි විටෙක හෙමිහිට නිවර්තනාට ලංවී රහසින් මෙන් විමසුවාය.

" හැබෑට ලොකු හාමිනේ ඒ පොත මම නැති වෙලාවටත් කියවනවද මම හිතුවෙ ඔය හවස් වරුවට විතරක් මට පේන්නද දන්නෙ නෑ කියල" නිවර්තනා මැණිකාට සත්‍ය වශයෙන්ම තමාට සිතුන දේ පැවසීය.

" නෑ නෑ නෝන හරි පුදුමයි කිසි සද්දයක් නැ. උදේවරුවෙත් ඕක කියවනව දැන් දවස් දෙක තුනක ඉඳල"
“ඒක මේ මෑත කාලෙ ක පහල උන රහත් තෙරණියකගෙ කතාවක්. ලොකු හාමිනේ කියවල ඉවර උනාම වෙලාවක් තිබ්බොත් මැණිකත් කියවන්නකො. මම ටික දවසක් පොත තියාගන්න අහන්නම් කො”

නිවර්තනා පැවසුවේ සැබවින්ම මැණිකා කෙරෙහිද දයාවෙනි. ඇය සිනාසී හිස වනා එයට එකඟවී උයන ගේ දෙසට පියමැන්නාය.

මැණිකාගේ බසට නිවර්තනාට සැබවින්ම සතුටක් දැනුනි. ලොකු හාමිනේ පොහොය දවසට නම් රූපවාහිනියේ යන ආගමික වැඩ සටහන් නරඹයි. හවසට මල් පහන්ද පූජා කරයි. නමුත් ගැඹුරු බනක් දහමක් අසනු ඇය දැක නැත.

මේ පොත කියවලවත් ඔය ටෙලි නාට්ටි ආටක නාටක බලනවට වඩා අර බෞද්ධයා හරි ශ්‍රද්ධා හරි මොකක් හරි වැනල් එකක යන බන ටික ඇහෙන්නවත් දාගන්නවනම් පොඩ්ඩක් ඔය සැර පරුශ ගතියත් අඩුවේවි යැයි නිවර්තනා සිත යටින් සිතුවාය. එහෙත් ඇගේ සතුට ලත් තැනම ලොප් උනේ ලොකු හාමිනේ පොත කියවා අහවර වී නිවර්තනා අතට ආපසු පත් කල මොහොතේය.

එදිනද නිවර්තනා සවස උයනගෙහි කුඩා මේසයට වඩිවී තේ පානය කරමින් සිටියාය.

" මේන් දරුවො මම පොත නම් කියවල ඉවර කලා."

" ආ ලොකුහාමිනේ නැන්දෙ පොත ලස්සනයි නේද මේක මේ මෑත කාලෙ හිටපු රහත් තෙරනියක් ගැන කතාවක් නෙ..මේක ඇත්ත ජීවිත කතාවක් උනාට නවල් එකක් වගෙ ලස්සනයි නේද "

නිවර්තනා ඇසුවේ සැබවින්ම සතුටිනි.

" මොන විකාරද දරුවො අර හාමුදුරුවන්ගෙ නොහොබිනා කම් නෙ ඕකෙ තියෙන්නෙ. මොනවද අව හාමුදුරුවො සිල්මෑනි වරුනුත් එක්කත් සම්භන්දයි කියන්නෙ..මම ඉතින් කියෙව්ව ඔන්න ඔහෙ කම්මැලි කමටත් එක්ක "
නිවර්තනා මුව අයාගෙන තුශ්නිම්භූත වී බලා සිටියදී ලොකු හාමිනේ ඇගේ තේකත් රැගෙන කෑම කාමරය වෙත යන ගමන් පැවසීය.

මැණිකාද ප්‍රශ්නාර්තය රැඳි දෑසින් නිවර්තනා දෙස බලා සිටියද ලොකු හාමිනෙගේ අඩුපාඩුවක් නිවසේ සේවිකාව ඉදිරියේ නොපැවසීමට වග බලා ගත්තාය.

ඇගේ සිතුවිලි මුදා හැරියේ එදින රාත්‍රී දිහංස සමග රාත්‍රී කෑම මේසයේදීය. පෙර මෙන්ම ඔහු පමාවන දවසට ලොකු හාමිනේද මැණිකාද සුපුරුදු වෙලාවට ආහාරගත් නමුත් දිහංස රාත්‍ර්‍රි ආහර්‍ර සේව ස්තානයෙන් ලැබෙන බව ඇමතුමකින් දැනුම් නොදුනහොත් නිවර්තනාද ඔහු එනතුරා නිරාහාරව සිටියාය. මල්ලී දිහංසට දිය හංසයා යැයි පවසා තවමත් තමාට විසුලු කරයි. කෙසේ වෙතත් තමාත් නොදැනීම හංස යන ආදර නාමයෙන් ඇතැම් විට දිහංස ඇමතීමට ඇය පුරුදු වී තිබුනාය.

" බලන්නකො හංස අර පිටු හාරසීයකටත් කිට්ටු පොතෙ එක පිටුවක පේලි දෙක තුනක් තියෙනව දුස්සීල භික්ෂුවක් ගැන.එක තැනක විතරමයි එහෙම දෙයක් ඒකෙ තිබ්බෙ. ඒ පොතේ එච්චර ඒ සිල් මාතාව තමන්ගෙ අරමුණට ගිය විදිය අච්චර ලස්සනට විස්තර කරල තියෙද්දි බලන්නකො නැන්ද අල්ල ගත්තෙම වැරදි තැනක් නෙ" නිවර්තනා පැවසුවේ ශෝකයෙනි.

" අනේ නිවී ඔයාට තව සෑහෙන කල් යයි අපේ නැන්දගෙ හැටි තේරුම් ගන්න "
දිහංස සිනහසෙන ගමන් ඇයට බත් පිඬක් කැවුයේ තමා නිවසට එන තෙක් කුසගින්නේ බලා සිටි බිරිඳට ඔහුගේ ආදර ගෞරවය පුදකිරීමට මෙනි.

සරාලි නොමැතිව ඇතැම් විට නිවසේ ඇය නැති පාලුවක් දැනුනත් ඇය ගැන තොරතුරක් නොලැබුනි. දිහංසගේ සොහොයුරිය පැවසූ ආකාරයට සරාලි ගෙ දුරකථන අංකය ක්‍රියා විරහිත බවය.

සරාලි අලුත් දුරකථන අංකයක් පාවිච්චි කරනු ඇති බව ඇගේ අදහස විය. සරාලි සමග කිසිදු ගනු දෙනුවක් තබාගන්නවාට දිහංස නම් එක හෙලාම විරුද්ධ විය.

" අප්පා කව්ද දන්නෙ නෑ මුලින් මුලින් ඔලුවෙ උඩ තියන් හිටියෙ " එවන් අවස්ථාවල නිවර්තනා සරදම් කලාය.

කාලෙකට පසු ඉරිදා සැන්දෑවක අකේන් ද සමග තරූපා ලොකු හාමිනේගේ සුව දුක් බලන්නට පැමින තිබුනාය.

" හ්ම් මෙයාද අම්මගෙ අලුත් අතවැසියා ..මට මූන නම් කොහෙදි හරි දැකල පුරුදුයි " තරූපා යමක් මතකයට නගා ගැනීමට උත්සහ ගනිමින් පැවසීය.
කෙසේ උවත් මැණිකා තරූපා සමග වැඩි භජනයට නොගියේ කලින් සිටි සුමනාට සිදුවූ දෙය ලොකු හාමිනේ වෙතින් දැනගෙන වත්දෝයි නිවර්තනාට සිතුනි.

මැණිකා තේ සෑදීමට වතුර කේතලය ලිප තබා රාත්‍රී ආහාර පිසීම පිනිස හාල් වගයක් භාජනයක දමාගෙන ඇඟිලි තුඩුවලින් පිරික්සමින් සිටියාය.

“ ඇයි මැණිකා මේ පාර ගෙනාපු හාල් වල වී ද " ඒ දුටු නිවර්තනා විමසුවේ ඇයට සහයවීමේ අටියෙනි.

"ඒක නම් වෙන්න බෑ මෙහෙ අම්ම ගල් වැලි වී නැති හාල් ගෙදරට ගෙනාවේ පුලිනලා ඉස්කෝලෙ යන කාලෙ ඉඳන්මලු. ඔය කතාව නම් අම්ම මට ඇහෙන්නත් කියල තියෙනව . ඔය අරලිය , රත්න හාල් ඔය මොනවත් ජනප්‍රිය වෙන්න කලින් අම්ම කොහෙදෝ සුපර්මාකට් එකකින් ගල් වැලි වී අයින් කල හාල් කියල ජාතියක් ගේන්න පුරුදු වෙල හිටියලු උදේට නැත්තන් ඕව ගර ගර ඉඳල ඉස්කෝලෙ යන්න පරක්කුවෙනව කියල " තරූපා විස්තර කරද්දී මැණිකා නෙත් අයාගෙන විශ්මයෙන් යුතුව බලා සිටියාය.

ලොකු හාමිනේ වැඩ රාජකාරි පහසු කරගැනීමට පෙර සිටම අනුගමනය කල ක්‍රියා කලාපය සරාලි වෙතින් ද දැනගෙන තිබුනු බැවින් නිවර්තනාට නම් එය අරුමයක් නොවීය.
ලොකු හාමිනේගෙන් තමාට වුවද ඉගෙන ගතයුතුදෑ බොහෝ තිබෙන බව ඈ සිතට ගත්තාය

" ඒක නෙමී නිවර්තනා ටීච සරාලි එහෙම ආවෙ නැද්ද මේ පැත්තෙ..මාර ට්‍ර්‍යි එකක් දුන්නෙ නේද දිහංසගෙ කරේ එල්ලෙන්න... මම නම් හිතුවෙ දිහංස අහුවෙයි කියලමයි ඒ දාපු අඟර දඟර වල හැටියට. කොහොම හරි අන්තිමට ටීචර් තමා දිනුවෙ නේද " තරූපා පැවසුවේ හිත්වත්කමටද සමච්චලේටද යන්න නිවර්තනාට සිතාගත නොහැකිවිය.

" ඒ ගොල්ලො ඉතින් ඥාති නෙ ඒ හිතවත් කමට ඉතින් දිහංස ඔය ලිෆ්ට් එහෙම දුන්නෙ.මට නම් ප්‍රශ්නයක් නෑ ඒක ඉතින්.සරාලි එයා බඳින්න ඉන්න බෝයි එක්කත් හම්බුනාලු දවසක් දිහංසට"

තරූපාගේ හැටිද හොඳින් දන්නා නිවර්තනා පැවසූවෙන් තරූපා ඉන් එහාට ඒ පිළිබඳව කිසිවක් නොපැවසුවාය.

" වෙඩින් එක මැයි වල ලු නේද මට පුලින කිව්ව. එයාට නම් ඊට කලින් එන්න වෙයිද කියන්න බෑ කිව්ව මෙහෙ අලුත් ගෙදරත් උත්සවයක් ගන්නවලු නේද " ,තරූපා කතාව වෙන අතකට හැරවීය.

" ඔව් කොළ‍ඹ අයට කරදර නෙ එහෙ එන්න ඉතින් ගමේ නෑයන්ට එහේ උත්සවය කියල මෙහෙ අයට මෙහෙ උත්සවේ කියන්න ඉන්නෙ.
නිවර්තනා සිනහවක් පාමින් පැවසීය.
“ අපි මෙහෙ උත්සවේටවත් එන්න බලන්නම් කො එහෙනම්” තරූපා සුහද සිනහවක් පාමින් පැවසීය.

තවත් දවසකට…..
***************************
Note : බදාදා සිකුරාදා සහ ඉරිදා දිනවල හමු වෙමු.
කියවන්න මග බලා සිට ප්‍රතිචාර දකවන ලොකු හාමිනේගේ පාඨක සැමට ආදරෙයි බොහොම ස්තූතියි.

ලොකු හාමිනේ පළමු කොටස කියවද්දී සරාලි සහ සරූපා නම් දෙක එක ලඟින් යන බැවින් ඒ දෙදෙනා පැටලෙන බව සමහර පාඨකයින් දැනුම් දුන් බැවින් ලොකු හාමිනේගේ පුතු ගේ බිරිඳ වූ සරූපා ගේ නම දෙවෙනි කොටසේදී තරූපා ලෙස වෙනස් කරන ලදී.

ලොකුහාමිනේ වාසභවන - පළමු කතා මාලාව කියවීමට කැමති අයට
https://www.facebook.com/share/p/1Bb34sAeDW/

4
https://www.facebook.com/share/p/1DrMLTZeTy/

Address

Pannipitiya
Pannipitiya
10230

Telephone

+94714889995

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when SUKEE MANU BOOKS posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to SUKEE MANU BOOKS:

Share