11/05/2026
ЭПИЛЕПСИЙН ЭСРЭГ ЭМИЙН ЭМЧИЛГЭЭ
Эпилепси буюу уналт таталтын өвчний эмчилгээний хамгийн гол арга бол уналт таталтаас сэргийлэх эм юм. Эдгээр эм нь тархины мэдрэлийн эсүүдийн хэт хүчтэй, эмх замбараагүй цахилгаан идэвхжлийг тогтворжуулж, уналт таталт дахин давтагдахаас хамгаалдаг.
Эмийн сонголт, тун, үр дүн хүн бүрт адилхан байдаггүй. Ямар эм сонгох нь уналтын төрөл, нас, хүйс, жирэмслэх төлөвлөгөө, бусад өвчин, хэрэглэж буй бусад эм, гаж нөлөөний эрсдэл зэргээс хамаарна. Тиймээс “энэ эм хамгийн сайн” гэж ерөнхийд нь хэлэх боломжгүй. Нэг хүнд сайн тохирсон эм нөгөө хүнд тохирохгүй байж болно.
Судалгаагаар эпилепситэй хүмүүсийн 60–70 орчим хувь нь зөв оношилгоо, тохирсон эмийн эмчилгээний тусламжтай уналт таталтыг бүрэн хянах боломжтой гэж үздэг. Гэхдээ үүний тулд эмийг тогтмол, зөв тунгаар уух нь маш чухал. Эмээ мартах, өөрөө дур мэдэн багасгах, гэнэт зогсоох нь уналт дахих, зарим тохиолдолд олон удаа дараалан татах эрсдэлтэй.
Эпилепсийн эсрэг эмийг ихэвчлэн бага тунгаар эхэлж, эмчийн хяналтаар аажмаар нэмдэг. Ингэснээр биеийн дасал, гаж нөлөөг ажиглаж, тухайн хүнд хамгийн тохиромжтой тунг олох боломжтой. Зарим хүн нэг эмээр сайн хянагддаг бол заримд нь нэмэлт эм хэрэглэх шаардлагатай болдог.
Эмийн гаж нөлөө хүн бүрт адилгүй. Нойрмоглох, толгой эргэх, ядрах, анхаарал сулрах, сэтгэл санаа өөрчлөгдөх, арьсаар тууралт гарах зэрэг шинж илэрч болно. Хэрэв тууралт, амьсгаадах, нүүр уруул хавдах, хүчтэй сэтгэл гутрал, жирэмслэлт төлөвлөх зэрэг нөхцөл гарвал эмчид яаралтай мэдэгдэх хэрэгтэй.
Эмийг хэзээ зогсоох вэ гэдэг нь мөн маш нарийн шийдвэр. 2 жил ба түүнээс дээш хугацаанд уналтгүй байвал эмийг аажмаар бууруулах талаар ярилцаж болдог. Гэхдээ энэ нь хүн бүрт тохирохгүй. Тархины цахилгаан бичлэгийн өөрчлөлт, уналтын шалтгаан, нас, уналтын төрөл, ажил амьдралын нөхцөл зэрэг олон зүйлсийг харгалзаж үзнэ.
Хамгийн чухал нь: эпилепсийн эсрэг эмийг өөрөө дур мэдэн эхлүүлэх, солих, зогсоохгүй байх. Эмчилгээний зорилго бол зөвхөн уналтыг дарах биш, тухайн хүний амьдралын чанарыг хамгаалах явдал юм.