13/08/2026
Wacht niet tot je twintiger patiënt wordt.
Er loopt een generatie organisaties binnen die slim is, snel leert en behoorlijk ambitieus is. Maar ook een generatie gevoelig voor angst, onzekerheid en mentale klachten. Dat zie je niet aan de buitenkant. Daar zit gewoon iemand van begin 20 die haar of zijn werk doet, meepraat in de vergadering en vrijdag met vrienden de kroeg in gaat.
Ondertussen maalt het. Doe ik het wel goed? Is dit de goede baan? Loop ik achter? Waarom lukt het anderen wel? Een fout is dan niet alleen een fout, maar bewijs dat je faalt.
Daar kun je als werkgever op wachten.
Tot diegene slechter slaapt, zich vaker ziekmeldt, minder gaat presteren en uiteindelijk uitvalt. Dan komen bedrijfsarts, arbodienst en therapeut in beeld en begint een traject dat maanden duurt en met een beetje pech richting WIA wandelt.
Signaleer en doe iets!
Laat ze met iemand sparren. Niet in een zes stappen traject, maar gewoon een goed gesprek. Soms een schop onder de kont, soms een andere vraag en soms gewoon vaststellen dat ze zichzelf behoorlijk gek aan het maken zijn. Dan krijg je ruimte om niet elke twijfel als een probleem te zien, een fout als mislukking of iedere volgende stap als een beslissing voor de rest van je leven.
Als werkgever investeer je makkelijk duizenden euro's in opleidingen waarmee ze beter worden in hun vak. Een laptop van tweeduizend euro, no problem. Maar een paar gesprekken om ervoor te zorgen dat diezelfde medewerker overeind blijft, moeten vaak eerst langs HR, budgethouder en leidinggevende.
Wacht niet tot coaching zorg moet worden. Geef ze eerder iemand om mee te sparren. Om ze ruimte te geven om volwassen te worden. Ook in hun werk.
Geen WIA, maar een stevige wandeling….
