03/06/2026
Ik ga verhuizen maar dat duurt nog wel even.
De vergunning is aangevraagd, maar dat proces duurt waarschijnlijk nog anderhalf jaar. Vroeger had ik mijn leven op pauze gezet. Gewacht tot het huis af was. Gewacht tot ik daar was. Gewacht tot het volgende hoofdstuk begon.
Maar ik ben erachter gekomen dat er altijd een volgend doel is.
Als dit huis klaar is, komt er weer iets anders. Als ik in Spanje woon, ontstaat er weer een nieuwe droom. En voor je het weet leef je steeds voor later.
Terwijl het leven juist gebeurt in de weg ernaartoe.
Het behalen van een doel geeft misschien een paar seconden, minuten of dagen voldoening. Maar de weg ernaartoe, dat is waar je groeit. Waar je leert. Waar je zelfvertrouwen opbouwt. Waar je verhalen maakt.
Daarom bouw ik nu een paardenstal. Daarom maak ik het hier mooi. Daarom geniet ik van de tijd die ik nog in Nederland woon.
Wat ik ook interessant vind, is dat AI ons steeds sneller naar het eindresultaat brengt. Een tekst schrijven, een plan maken, een idee uitwerken; vroeger kostte het tijd, moeite en soms frustratie. Nu zijn we in een paar seconden bij het resultaat.
Fantastisch natuurlijk. Maar laten we niet vergeten dat juist het proces ons vormt.
Dat worstelen, oefenen, vallen en opstaan, creëren met je handen, fouten maken en opnieuw beginnen. Dat zijn vaak de momenten die ons voldoening geven. Niet het eindpunt.
Dus ik druk mijn leven niet op pauze totdat ik ergens ben.
Want uiteindelijk is de weg er naar toe wel het mooiste deel van de bestemming.
