Buro Kosmos

Buro Kosmos Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van Buro Kosmos, Alternatieve en holistische gezondheidsdienst, Amsterdam.

Energetische praktijk voor volwassenen en kinderen.
• Regressie & reincarnatie therapie
• mediumschap & readings
• healings
• spirit coaching
• cacao ceremonies
📍A’dam & R’dam

Wat doen ze precies? Zijn dat duidelijke boodschappen, of zo vaag dat je vaak twijfelt? Of p*k je (nog) niks van ze op?...
01/09/2026

Wat doen ze precies? Zijn dat duidelijke boodschappen, of zo vaag dat je vaak twijfelt? Of p*k je (nog) niks van ze op?

Geen goed of fout antwoord. Gewoon nieuwsgierig naar jullie ervaringen.

Hoe laten jouw gidsen je weten dat ze er zijn?

Liefs Nancy ❤️✨🪽

DE AGENDA STAAT ONLINE! Nou ja. Bijna dan. Alle data staan erin, alle tijden staan erin en bij alles vind je alvast een ...
31/08/2026

DE AGENDA STAAT ONLINE!

Nou ja. Bijna dan.
Alle data staan erin, alle tijden staan erin en bij alles vind je alvast een korte beschrijving. Alleen die knop waarmee je je daadwerkelijk kunt inschrijven… die doet het nog niet.
Details…. 😂

Dat ga ik ergens deze week afmaken en activeren.
Net als de uitgebreidere beschrijvingen, want op dit moment heb ik mezelf gedwongen om het kort en bondig te houden. Voor iemand die graag 48 zijwegen neemt als ze ergens enthousiast over is, was dat op zichzelf al een prestatie.
Maar: je kunt dus alvast kijken!

En ik ben zó blij met wat er allemaal op de agenda staat. Het is echt een enorme mix geworden van alles wat ik leuk vind om te doen én door te geven.

Want als ik naar die agenda kijk, voelt hij eigenlijk heel erg als Buro Kosmos. Geen vast spiritueel kunstje dat we twaalf keer gaan herhalen, maar van alles wat. Soms praktisch, soms verdiepend, soms een tikje zweverig en vaak juist verrassend aards.

Precies zoals ik het graag heb.

Dus: neem vooral alvast een kijkje op de website. Er staan workshops in, maar ook cursussen, jaarcirkels, een 4 daagse opleiding, groeps-soundhealings en Koffie&Kosmos. Heerlijk afwisselend.

Je kunt nog nergens op drukken om je in te schrijven maar je kunt wél alvast kijken wat je leuk lijkt en de data in je agenda zetten.

En deze week zorg ik ervoor dat je daarna ook daadwerkelijk iets met dat enthousiasme kunt. 😂 Kun je echt niet wachten, stuur dan een DM.

Ik heb er echt ontzettend veel zin in.

Liefs Nancy ❤️✨🪽

We hebben dus sinds kort een mierenboerderij, ik heb het Sjoerd voor zijn verjaardag gegeven. En ik had verwacht dat ik ...
29/08/2026

We hebben dus sinds kort een mierenboerderij, ik heb het Sjoerd voor zijn verjaardag gegeven.

En ik had verwacht dat ik het best grappig zou vinden om te zien hoe ze gangen graven en druk heen en weer rennen. Maar inmiddels zit ik dus naar die bak te staren, obsessed, alsof ik naar een documentaire over de mensheid kijk.

Want die mieren zijn gewoon bezig met hun leven. Ze werken, ze zorgen voor eten. Ze bouwen een veilige plek en communiceren met elkaar. Ze beschermen hun kolonie en hebben geen idee dat ik aan de andere kant van het glas naar ze zit te kijken. Voor hun bestaat hun wereld uit die bak.

Hoe anders zijn wij eigenlijk? Ook wij zijn de hele dag bezig met onze wereld. Werken, boodschappen doen, kinderen ophalen, rekeningen betalen, huizen bouwen…

Uiteindelijk hebben we als mens maar weinig écht nodig: eten, warmte, veiligheid en liefde. De rest hebben we er in de loop der eeuwen gezellig bij bedacht.

Maar wat ik vooral fascinerend vind: Onze mieren zijn zich waarschijnlijk totaal niet bewust van mijn bestaan als ik naar ze zit te kijken. Niet omdat ik niet besta, maar omdat ik buiten hun waarnemingsvermogen val. Misschien voelen ze wel dat er “iets” is, maar snappen het concept mens en alles wat daar bij hoort helemaal niet.

En daar gaat mijn hoofd dus enorm van aan. Want hoe arrogant zou het zijn om te denken dat wij mensen inmiddels precies kunnen waarnemen wat er allemaal bestaat?

Misschien zijn er vormen van bewustzijn die wij gewoon niet kunnen bevatten. Misschien gebeurt er van alles om ons heen waar onze zintuigen helemaal niet voor gebouwd zijn.

Zoals een mier geen flauw benul heeft van wifi, hypotheken, vliegtuigen of mijn plannen voor volgende week dinsdag. Niet omdat die dingen niet bestaan. Maar omdat ze binnen hun werkelijkheid geen enkele betekenis hebben.

En misschien zijn wij op kosmische schaal wel precies hetzelfde. Druk bezig met ons eigen wereldje en dat misschien iets naar ons kijkt en denkt:
“Kijk nou hoe schattig! Ze hebben weer een snelwegje gebouwd.”

Liefs Nancy ✨❤️🪽

28/08/2026

7 redenen waarom ik soms nee zeg tegen een sessie

1. Je wil in andermans energie gaan neuzen.
Ik ga nooit zonder toestemming in iemands energie zitten. Wil je iets weten over de energie tússen jullie of wat betrekking heeft op jou? Prima. Wil je kijken naar jouw stuk binnen jullie relatie? Ook prima. Wil je dat ik echt alleen naar hem of haar kijk? Dan komt diegene mee naar de sessie!

2. Het kost mij te veel van mijn eigen energie.
Ik bewaak mijn energie, zodat ik zuiver en krachtig kan blijven werken. Ben je eerder bij me geweest en bleek dat het voor mij te veel was, dan zeg ik voor een volgende keer nee.

3. Je houdt je afgeschermd. Daarmee bedoel ik niet dat je meteen je hele levensverhaal op tafel moet gooien. Je mag zenuwachtig, voorzichtig sceptisch of afwachtend zijn. Maar soms voel ik dat iemand echt een muur optrekt. Antwoorden geeft die niet kloppen (ja, dat voel ik gelijk wanneer ik afgestemd ben), of simpelweg niet mee wil bewegen in de sessie. Dan kan ik heel hard gaan trekken, maar daar geloof ik niet in. Ik ben geen spirituele blikopener. Dan is een volgende keer voor mij ook een nee

4. Je zoekt bevestiging, geen echte antwoorden.
Bijvoorbeeld bij een kaartreading; Als je alleen maar bevestiging wilt van wat je al denkt of hoopt, kan ik je daar niet bij helpen. Soms hoor je dingen die schuren of confronterend zijn.

5. Je hebt iets nodig wat ik niet kan bieden.
Soms is wat jij nodig hebt, iets anders dan ik bied. Dan verwijs ik je liever door naar iemand die beter bij je past.

6. Je verwachtingen passen niet.
Bijvoorbeeld dat ík jouw problemen oplos.
óf dat precies die ene opa langskomt.
Een sessie is geen quick fix. Ik begeleid, spiegel en ondersteun, maar jij bent degene die stappen zet. Daarnaast bepaal ik nooit wie er langskomt. Het is als een radio, ik stem af op de frequentie maar bepaal niet wat er uitgezonden wordt.

7. Mijn gevoel zegt gewoon ‘nee’.
Soms weet ik niet precies waarom, maar mijn intuïtie zegt duidelijk: dit klopt nu niet. En dat respecteer ik, dan ga ik af op mijn gevoel, óók als mijn hoofd er geen duidelijke reden bij kan vinden.

Liefs Nancy ❤️✨🪽

Zo af en toe neem ik je mee in een kijkje achter de schermen van mijn leven en mijn praktijk.7 foto’s, 7 momenten die ik...
22/08/2026

Zo af en toe neem ik je mee in een kijkje achter de schermen van mijn leven en mijn praktijk.

7 foto’s, 7 momenten die ik graag met je deel. Ooit begon dat met de zeven dagen van de week. Inmiddels niet meer helemaal precies 1 week maar zijn het gewoon zeven momenten, omdat dat voor mij precies goed voelt.

Grote gebeurtenissen of juist kleine momenten die me aan het denken zetten, me lieten glimlachen of die ik gewoon graag met je deel.

Geen perfecte plaatjes, maar een eerlijk inkijkje in mijn week. Een vleugje praktijk, een snufje privé en alles wat daartussen gebeurt.

1. Jullie hebben vast de toffe filmpjes al voorbij zien komen die Dewi maakte voor 🎥🧘‍♀️Maak het mee met Dee✨📖 🤍 (zo niet, kijken hoor!) Hoe bijzonder om een sessie op deze manier vast te laten leggen. Normaal is zo’n moment heel klein en privé, gewoon één op één. En ineens stonden er camera’s bij om dat proces te filmen. Beetje uit m’n comfortzone, maar met lieve Dewi erbij voelde dat helemaal niet ongemakkelijk. Wat een heerlijk mens. Zo leuk om op deze manier een klein inkijkje te kunnen geven in wat er tijdens een sessie eigenlijk gebeurt.
2. Festival in het zonnetje. Dansen, mensen kijken, muziek.
3. Ik was op vakantie naar Spanje. Al vaak naar de Costa Dorada geweest, voelde als thuiskomen.
4. De meningen over de zonsverduistering lopen uiteen, I know… toch wilde ik het zien, om verschillende redenen. In Spanje was het een volledige en ik vond het bijzonder.
5. Deze bloemetjes ontdekt is Spanje. Ze waren allemaal 3 kleurig, niet alleen deze kleuren, maar ook paarse, zwarte, groene, blauwe… alle kleuren maar steeds 3 kleuren in 1 bosje. Weet iemand hoe deze planten heten die deze schattige bloemen maken?
6. Voorbereidingen van de nieuwe workshops, cursussen en cirkels in volle gang! Vanaf 1 september staat de nieuwe agenda op m’n website. Wat komt er een hoop moois, interessants en inspirerends aan. (Al zeg ik het zelf, haha)
7. Op Spiritueel Alternatief op 19/20 september, geef ik op de zondagmiddag een lezing over aura’s. De voorbereidingen zijn bijna klaar. Ik ga er vertellen over wat het aura is, hoe je het beschermd, hoe je het in je voordeel kunt gebruiken enz.

Liefs, Nancy ♥️✨🪽

Tijdens het vliegen naar Spanje had ik een gedachte; We vinden vliegen echt véél te normaal.Je stapt in een metalen koke...
19/08/2026

Tijdens het vliegen naar Spanje had ik een gedachte; We vinden vliegen echt véél te normaal.

Je stapt in een metalen koker met 200 mensen die je niet kent, koffertje mee, deuren dicht en vervolgens gaat dat ding de lucht in. Kilometers hoog en met 800km p/u.

En daar zitten we dan. Boven de wolken, in een stoel met een riempje. Terwijl buiten de temp. rond de -50 is. Op een plek waar een mens zonder dat vliegtuig ongeveer net zo functioneert als een goudvis op de A16.

Als iemand 200 jaar geleden had gezegd:
Later bouwen we een metalen ding en daarmee vliegen de wereld over. En onderweg krijg je koffie. Dan hadden ze niet gevraagd waar ze konden boeken, maar werd je het dorp uit gejaagd om je waanideeën.

En toch doen we het nu, ieder dag.
Sterker nog: we vinden het inmiddels zo normaal dat we chagrijnig worden als dat krankzinnige wonder 20min. vertraging heeft.

Omdat een aantal mensen een idee hadden, het hebben uitgevonden, bestaat het. Maar dat wil niet zeggen dat het daarvoor onmogelijk was, we wisten alleen nog niet hoe.

En dát vind ik dus interessant.

Want hoeveel dingen die wij nú onmogelijk, belachelijk of te vergezocht vinden, zijn over 300 jaar normaal?

Wij mensen hebben de neiging om te denken dat wat we nú begrijpen de grens is van wat er kan bestaan.

Wat ergens aandoenlijk is, maar vooral naïef. We hebben nog lang niet alles in onze oceanen ontdekt. Weten niet uit welk materiaal de aarde bestaat na 30 km diepte. We kunnen bepaalde ziektes nog steeds niet genezen. En we begrijpen nog steeds niet precies wat bewustzijn is.

Maar vraag ons wat er allemaal mogelijk is en we zeggen vrij zelfverzekerd: “Nee hoor. Dat kan niet. Dat bestaat niet.”
Ik denk dat er een groot verschil zit tussen: “Dit bestaat niet”, en “we begrijpen (nog) niet hoe dit werkt.”

De geschiedenis heeft namelijk nogal vaak bewezen dat die twee niet hetzelfde zijn. Misschien lachen mensen over 200 jaar zich krom om dingen die wij nu onmogelijk noemen. Ik zou het woord onmogelijk daarom met voorzichtigheid gebruiken. We zijn tenslotte een diersoort die 150 jaar geleden niet kon vliegen. En nu bestaan er mensen die de KLM één ster geven omdat de koffie koud was.

Nancy ❤️✨🪽

Als ik spiritueel Instagram soms moet geloven, was de personeelsbezetting vroeger wel een beetje vreemd. Er waren nameli...
18/08/2026

Als ik spiritueel Instagram soms moet geloven, was de personeelsbezetting vroeger wel een beetje vreemd.

Er waren namelijk opvallend veel High Priestesses of Atlantis. Of Goddess of Lemuria. En enorm veel mensen die eens Cleopatra zijn geweest, of minstens met een hele belangrijke taak rondom haar.

Ik vraag me dan altijd af: wie bakte het brood? Wie was de schoenmaker? Want ik hoor op Instagram werkelijk bijna nooit iemand zeggen:
“In een vorig leven was ik Henk. Ik had drie geiten, rugpijn en bindingsangst.”

Terwijl bij een beetje logisch redeneren, is de kans toch vrij groot lijkt mij, dat de meesten van ons in heel veel levens gewoon ‘gewone’ mensen waren. Boeren. Bakkers. Moeders. Vaders. Dienstmeiden. Soldaten. Vissers. Handelaren.

Ik heb inmiddels behoorlijk wat vorige levens voorbij zien komen tijdens verschillende soorten sessies en bijna altijd zijn ze verrassend gewoon. En die blijken vaak ontzettend interessant voor dit leven.

Omdat het helemaal niet hoeft te gaan over een geheime tempel, een kristallen beschaving of jouw belangrijke positie aan het hof van de farao.

Misschien was je gewoon Truus.
Truus werd verliefd op Karel.
Karel koos voor Petra.
Truus was daar 46 jaar later nog steeds pissig over.
En jij dus 498 jaar later onbewust ook.

En voilà. Daar hebben we ineens een interessant thema voor dit leven.

Dus mocht je ooit ontdekken dat je inderdaad een machtige High Priestess of Atlantis ben geweest: hartstikke leuk.
Maar als blijkt dat je in 1732 gewoon Mien was, zes kinderen had, aardappelen rooide en iedere dinsdag mijn schoonmoeder op bezoek kreeg die ik niet kon uitstaan…
Ook prima.

Maar ja, de meeste mensen vinden “Mien | Sacred Potato Keeper | Tired Mother of Six | Ancient Putten” toch iets minder impressive staan in hun Instagram-bio.

Liefs Nancy ✨❤️🪽

Ik heb altijd al in reïncarnatie geloofd.Niet op een “blinde” manier, maar wel met een diep gevoel van: dit klopt voor m...
07/08/2026

Ik heb altijd al in reïncarnatie geloofd.
Niet op een “blinde” manier, maar wel met een diep gevoel van: dit klopt voor mij.

Als kind was ik er al mee bezig. Wie ben ik in andere levens geweest? Leef ik misschien nu óók tegelijkertijd in andere dimensies? En waar ben je eigenlijk tussen twee levens in? Dat ging nog jaren door (en nog steeds…) Ik las boeken, keek documentaires en kon er eindeloos filosoferen.

Voor mij is er inmiddels geen twijfel meer dat reïncarnatie bestaat. Nul.
Ik ken een aantal van mijn eigen vorige levens, heb tijdens sessies zoveel verhalen van anderen mogen zien en horen. Heb tijdens mediamieke sessies zielen en gidsen horen vertellen hoe het voor hen is (of was.) En daarnaast heb ik ontzettend veel gelezen en onderzocht. Zoveel zelfs, dat het voor mij soms bijna gek voelt als iemand zegt: “Dood is dood. Daarna is er niets meer.”

Een heleboel kennis, maar tegelijkertijd denk ik ook dat we nog maar een fractie begrijpen van hoe het werkelijk in elkaar zit. Want laten we eerlijk zijn, wat weten we nou eigenlijk als mens zijnde? Misschien is dat juist wel de bedoeling.

Wat ik het mooiste vind aan reïncarnatie, is het idee dat liefde zoveel groter is dan de dood. Dat zielsverwanten elkaar steeds opnieuw kunnen terugvinden. Dat sommige ontmoetingen zó vertrouwd voelen, omdat ze helemaal niet nieuw zijn. Dat wie je allemaal lief hebt, nooit écht weg zijn en je elkaar in een andere vorm weer tegenkomt.
Maar ook het idee dat er naast de moeilijke lessen in het leven, er ook dingen zijn die je weer opnieuw kunt gaan ervaren, als je daarvoor kiest.

Ik ben benieuwd: als jij ook geloofd, voelt of weet dat reïncarnatie bestaat, wat zou jij dan het liefst nog één keer willen ervaren in een volgend leven? En met wie?

Liefs Nancy ✨❤️🪽

Lia mailde mij:“Ik raak paniekerig als iemand aan mijn haar zit. Al sinds mijn jeugd is de kapper een ding. Ook in relat...
06/08/2026

Lia mailde mij:

“Ik raak paniekerig als iemand aan mijn haar zit. Al sinds mijn jeugd is de kapper een ding. Ook in relaties vond ik het altijd moeilijk als iemand liefkozend door mijn haar streek. Toen mijn zoon als baby naar mijn haar greep, overspoelde me een gevoel van paniek.
Nu ben ik 53 en al jaren scheer ik mijn haar zelf af. Niet omdat ik dat het mooist vind, maar omdat de angst om naar de kapper te gaan groter is. Eigenlijk zou ik mijn haar graag weer laten groeien en een leuk kapsel willen.”

Tijdens de Quantum regressie gingen we op zoek naar de oorsprong van dat gevoel. Lia kwam tijdens de tweede sessie terecht in een ervaring die voor haar voelde als een vorig leven. (In de eerste sessie diende zich eerst een ander thema aan, wat eerst nodig was om gezien te worden).

Ze herinnerde zichzelf als een jong meisje in Azië, met rood haar. Een haarkleur die daar vrijwel niet voorkwam en daardoor werd ze gezien als een bijzonder kind.

Ze werd weggehaald bij haar familie en ondergebracht in een tempel. Mensen geloofden dat haar rode haar een speciale betekenis en geneeskracht had. Voor de meeste mensen leek dat misschien een eer, maar voor haar voelde het als het verlies van haar vrijheid. Ze miste haar ouders en wilde naar een gewoon leven.

Mensen kwamen naar de tempel om haar aan te raken. Ze wilden over haar haar wrijven, in de hoop op geluk, rijkdom of genezing. Hoe ouder ze werd, hoe meer verwachtingen er op haar schouders kwamen te liggen. Aan het einde van de herinnering, beleefde ze hoe ze werd gedood door drie vrouwen, die geloofde dat haar haar juist slechte krachten had.

Ineens werd begrijpelijk waarom haar lichaam haar hele leven zo heftig reageerde wanneer iemand aan haar haar zat. Voor Lia bracht dit rust. De angst was niet direct verdwenen, maar ze begreep hem eindelijk. En ze wist: ik hoef nu niet meer bang te zijn. De herinnering kwam van het onbewuste naar het bewuste.

Inmiddels laat Lia haar haar weer groeien. En nog steeds met knikkende knieën, maar ze gaat weer naar de kapper. Voor veel mensen heel gewoon. Voor haar jarenlang ondenkbaar.

*Dit verhaal deel ik met toestemming van Lia.*

Liefs,Nancy ✨❤️🪽

Eerder deze week deelde ik in mijn stories hoe mijn dag meestal begint. Gisteren kwam het tijdens een sessie, in het nag...
01/08/2026

Eerder deze week deelde ik in mijn stories hoe mijn dag meestal begint. Gisteren kwam het tijdens een sessie, in het nagesprek, opnieuw ter sprake. Ik vertelde haar dat dat ene halfuur misschien wel het belangrijkste moment van mijn hele dag is.

Al jaren begint mijn ochtend vrijwel hetzelfde. Ik zet een kop koffie, open Spotify en zet de Gayatri Mantra (gezongen door Deva Premal) op. Daarna is het stil. Soms zit ik gewoon met mijn eigen gedachten. Soms schrijf ik. Op maandag trek ik meestal kaartjes. Soms pak ik een potlood en begin ik te tekenen. Er hoeft niks en er moet niks.

En juist in die rust ontstaat er van alles. De meeste ideeën voor mijn praktijk ontstaan in dat eerste half uur. Blogs, workshops, inzichten, posts voor Instagram, maar ook persoonlijke dingen, een antwoord op een vraag waar ik al een tijdje mee rondloop bijvoorbeeld. Alsof mijn hoofd nog niet gevuld is met alles wat de dag van me vraagt.

Of je nu iets hebt met mantra’s of koffie of schrijven hebt of niet, dat is eigenlijk niet belangrijk. Dat is míj́n ding, dat hoeft niet jouw ding te zijn.

Wat wél belangrijk is, is dat je je brein niet direct vult met prikkels. Als je net wakker wordt, staat je hoofd nog open. (Zie ook m’n post over de slaap grens) Als je dat eerste moment meteen vult met nieuws, social media, e-mails, tv, een eindeloze to-do-lijst, of gelijk haasten om naar je werk te gaan, is je aandacht al naar buiten gericht voordat je überhaupt hebt gevoeld hoe het met jóu gaat.

Juist door eerst even stil te staan, creëer je ruimte voor creativiteit, reflectie, ideeën, rust. Je zenuwstelsel krijgt de kans om rustig op gang te komen, in plaats van direct in de actiestand te schieten.

Ik merk het ook meteen wanneer ik dit oversla. Mijn hoofd voelt drukker, ik ben sneller geprikkeld, gehaaster, en die onrust neem ik vaak de rest van de dag met me mee.

Misschien is dat wel de grootste waarde van een ochtendritueel. Niet omdat koffie, schrijven, een mantra of een kaart trekken magisch zijn. Maar omdat je jezelf elke ochtend onbewust even de boodschap geeft: ik begin vandaag eerst bij mezelf.

Heb jij een ochtendritueel waar je de dag het liefst mee begint?

Liefs Nancy ✨❤️🪽

Adres

Amsterdam

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Buro Kosmos nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Buro Kosmos:

Snelkoppelingen

Uitgelicht

Delen

Type