Wat zijn de openingstijden?

Maandag 09:00 - 17:00 Dinsdag 09:00 - 17:00 Woensdag 09:00 - 17:00 Donderdag 09:00 - 17:00 Vrijdag 09:00 - 17:00

HypnoGezond.nl, Noord-Brabantlaan 303, Eindhoven (2026)

09/02/2021

Niets doen is altijd een makkelijke keuze.

Maar als je niet tevreden bent met jezelf, je gezondheid of je energieniveau, misschien wordt het dan tijd om iets te veranderen.

En beter is dan iets te proberen wat je nog niet eerder hebt gedaan. Want al dat andere, heeft blijkbaar niet gewerkt.

Birgit

20/09/2020

In Canada is een bestuurder beboet. Hij deed een dutje tijdens het autorijden. Klinkt ook niet heel erg handig, maar ja... Als Tesla beweert dat die auto zelf kan rijden, dan mag je daar vanuit gaan toch?

Die bestuurder begrijp ik wel. Dat wordt toch ook vreselijke saai. Als je wel moet opletten maar niets hoeft te doen. Dat lukt niet. Je dwaalt toch af. En met een beetje pech val je in slaap. En dat mag dan weer niet. Want dan wordt het ineens een gevaarlijke situatie.

Nu vind ik het wel een beetje apart worden. Want Tesla presenteert het zelfrijdend systeem als een oplossing. Lekker makkelijk. Een auto die lekker op tijd stopt als de voorganger dwars op z'n rem gaat. Of gewoon heerlijk soepel de bochten doorglijdt. Precies volgens het boekje.

Zo kunnen we ongelukken voorkomen. Tot op zekere hoogte wil ik dit aannemen. Alhoewel ik er nog wel wat van vindt. Maar vooruit. Laten we voor het gemak even aannemen dat dit best een handig systeemdingetje zou kunnen zijn.

Trouwens als ik soms automobilisten op de weg bezig zie, dan zou het bijna een zegen voor hun en de andere weggebruikers zijn als ze zo'n systeempje zouden hebben. En dan vooral verder overal vanaf blijven.

Dit terzijde, want wat is precies het probleem als je moe bent en door dat saaie gezoem van die motor heerlijk in slaap sukkelt?

Ineens is het een probleem. Dat is niet de bedoeling. Die auto kan wel zelf rijden. Maar wel even blijven opletten.

Hoezo? We worden allemaal geprept dat systemen de bom zijn. Alles moet vanzelf gaan. Mensenhanden zijn niet meer nodig. Die kunnen alleen maar fouten maken.

Niet dat ik er persé aan zal denken om in een zelfrijdende auto te gaan slapen. Geloof niet dat ik dat lef zou hebben. Maar goed, in theorie zou ik denken dat het kan.

Waarom zou je in hemelsnaam iets automatiseren als je vervolgens nog wel moet blijven opletten? Die tendens begrijp ik niet in alle gevallen eerlijk gezegd.

Zo werkt de mens in ieder geval niet. Gelukkig maar. Hebben we toch ook niet nodig zo'n soort van zelfrijdend systeem in ons lichaam. Want we zijn van nature al uitgerust met onze eigen beschermingssysteem. Oh... wacht even, dat lijkt toch wel verdacht veel op een soort van zelfrijdend systeem.

Dat fraaie onbewuste. Dat feilloos in staat is om jou te beschermen. Jouw onbewuste dan hè. Mijn onbewuste heeft weer andere ideeën.

En dat maakt ons allemaal anders en in bepaalde zin uniek. Maar ook weer niet. Want als je het allemaal even goed afpelt, dan blijft er in de kern altijd weer hetzelfde over. Zoals er in ieder appeltje altijd weer een klokhuis te vinden is, met ongeveer dezelfde structuur maar telkens toch weer een ander aantal pitjes.

Het onbewuste is jouw zelfrijdende systeem. Cooliewoelie hè dat heb jij dus ook. Daar heb je echt geen Tesla voor nodig. Het zit in jou. En je kan het gewoon gebruiken. De jaren van ontwikkeling heb je allang achter de rug. Dat was ergens vanaf je geboorte tot je zevende.

Oh wacht maar weer 'ns effetjes. Jaren van ontwikkeling? Wat is er precies ontwikkeld dan? En kunnen er misschien dan toch wat dingetjes in het systeempje geplant zijn die mogelijk niet helemaal goed begrepen zijn.

Zoals dat jij bent gaan geloven dat een snoepje echt wel een goed idee is als je pijn hebt. Of dat je wel je bord leeg moet eten anders word je ziek. Of dat op een zaterdagavondje opblijven wel lekkere hapjes horen. Want dat is gezellig.

Oké, ik geloof dat ik Tesla wel begrijp. Alhoewel een auto natuurlijk iets anders is dan een mens. Maar misschien zijn de verschillen wel niet zo groot. Er kunnen altijd wat missertjes ontstaan toch?

En dan is het zaak dat je dat gaat aanpassen. Op het niveau waar je het moet aanpassen. In het systeem dus.

Een zelfrijdende auto hoort zelf te kunnen rijden. Als dat echt zo is, dan zou je moeten kunnen slapen. Als slapen leidt tot gevaarlijke situaties, dan pas het systeem aan. Zodat die bestuurder wel lekker kan pitten. Dan heeft zo'n systeem ook nut.

Een mens zou in staat moeten zijn om een gezond voedingspatroon te hebben, een goed werkend spijsverteringsmechanisme, een prima functionerende stofwisseling waardoor een gezond lichaam met een juiste vetverbranding zorgt dat alles binnen de gezonde normen blijft.

Maar ja, we weten wel hoe dat precies gaat. Dat systeem werkt blijkbaar ook niet altijd even goed. Of juist wel. Want je hebt toch ooit geleerd dat een snoepje een oplossing was. Of dat eten gezellig is. Tenminste die betekenis heb je er maar voor het gemak aan gegeven.

Dat is de programmering van jouw systeem. Meer is het eigenlijk niet. Dus wat denk je dat er gebeurt als jij iets aan dat eetpatroon wilt veranderen? Dan moet je iets aanpassen in dat systeem. En dat systeem vind je in het onbewuste.

Daar is de aanpassing te doen. En zolang je het daar niet aanpast, zal je ofwel moeten blijven opletten. En gegarandeerd zal je aandacht verslappen en vind je jezelf weer in de oude routines van het systeem.

Het is net als die bestuurder die in slaap valt. En voor je het in de gaten hebt, trek je die zak chips weer open en knabbel je zo die hele zak leeg. Of ligt je karretje weer vol met snacks want ja hoor, het is weer zaterdagavond.

Beter is dat het systeem in orde is. Dat die bestuurder ook echt in slaap kan vallen terwijl het toch netjes van A naar B gaat. Gewoon omdat systeem goed staat ingesteld. Hoe Tesla dat gaat oplossen is hun ding.

Jij bent verantwoordelijk voor jezelf. En jij kan jouw systeem ook aanpassen naar een programmering die beter en gezonder voor je is. Via je onbewuste dus. Want daar is het te doen.

En dat kan heel er makkelijk.

Ook dagelijks gratis inspiratie ontvangen. Schrijf je in via https://hypnogezond.nl/inspiratie/

18/09/2020

Iedere dag schrijf ik de dagelijkse e-mail. Het is een ritme geworden. Ik hou van schrijven. En ik hou van nog heel veel meer.

Alles wil ik doen. Niet iedereen begrijpt dat. “Doe toch eens rustig”, “je kunt niet alles tegelijk” en ga zo maar door.

Hoezo niet? Wie bepaalt dat eigenlijk?

Lang heb ik wel geloofd dat het zo zat. Dat ik niet alles tegelijk kan doen. Maar ik ben de afgelopen jaren steeds meer tot de ontdekking gekomen dat het maar een gedachte was.

Een gedachte die niet blijkt te kloppen.

Want juist nu ik mezelf toesta om zoveel dingen te doen, begint het voor me te werken.

Ik geniet ervan.

’s-Morgens ontspannen opstaan. Maak ik me op voor de dag. Geniet ik van de vrijheid die ik voel. In de frisheid van de ochtend, ga ik aan de slag met zaken die echt mijn volle aandacht en focus vragen.

Ongestoord, in mijn eigen cocon stel ik me scherp voor de dag. De 1-op-1 sessies, de dagelijkse mail, en alles wat ik op mijn to-do lijst heb staan.

Ik was in het verleden wars van to-do lijsten. Gek werd ik ervan. Dat was niets voor mij. Kreeg niets gedaan maar was altijd druk. Ik fladderde als een grijze mot door het leven.

Vrijheid was mijn ding. Onafhankelijkheid mijn doel. Maar te sh*tty om echt te gaan voor mijn geluk en mijn missie.

Want hoewel ik het mezelf heel erg waard vond, was er een innerlijk gedoetje gaande dat de boel behoorlijk aan het saboteren was.

Van grijze mot naar kleurrijke vlinder.

Hoe dan?

Het was een proces. Ik heb dagen, weken, maanden, jaren van mijn leven verkwanseld. Weggegooid. Mezelf dwars gezeten. Slachtoffer gespeeld want ik kon er toch niets aan doen.

Nou, wel hoor. Ik kon er alles aan doen. Dat weet ik inmiddels al een hele tijd. Maar toen niet.

Gewoon rond blijven draaien in hetzelfde rad, als een hamster waar speedy gonzales jaloers op is.

En maar denken dat het uiteindelijk wel gaat lukken. Dat je ergens uitkomt. Maar het rad is geduldig en draait rustig zijn rondjes.

Alleen als je eruit vliegt, omdat je te snel gaat en je maakt een lelijke smakkerd op de grond. Misschien zal er dan iets veranderen.

En zo gebeurde het. Ik besloot op een bepaald moment: genoeg is genoeg.

Ik klim dat verdoemde rad niet meer in. Het leidt tot niets. Kost bergen energie. Het moet anders kunnen.

Inderdaad, het kan anders. Maar ergens heb ik wel de eerste stap gezet. Om het anders te gaan doen.

Hoe spannend het ook was.

En zo werkt het precies ook met al die mensen die keer op keer weer aan een nieuw dieet beginnen, die telkens weer hun hoop vestigen op het zoveelste wonder.

Hopen dat het rad dit keer wel ergens toe leidt.

Het rad van teleurstelling noem ik het tegenwoordig.

Het gaat om een wezenlijke verandering. Het hok verkennen en kijken wat er verder nog voor mogelijkheden zijn.

Het lef hebben om het eens anders te doen. Niet veilig weer terug in het rad. In de wetenschap dat het een heilloze missie is.

Wel veilig, maar wat bereik je ermee? Niets, teleurstelling en weer een deuk in je zelfvertrouwen.

Nee, dit is andere kost. En dan bedoel ik hypnose als hulpmiddel om de verandering makkelijker te maken.

Inschrijven voor de dagelijkse inspiratie kan via https://hypnogezond.nl/inspiratie/

17/09/2020

Gisteravond zaten we met z'n allen aan tafel. Ja, ja, dat is niet bij iedereen meer zo, maar wij vinden dat wel belangrijk om met elkaar aan tafel te eten. Tenminste met degene die er zijn, want druk, druk hebben die pubers het tegenwoordig met bijbaantjes en sport.

Het gesprek werd filosofisch. Want blijkbaar had een leraar gevraagd of de kids geloven dat er een absolute waarheid bestaat. Diezelfde leraar had in ieder geval wel een absolute waarheid. Dat werd al snel duidelijk. Ook al twijfelde hij wel. Het kwam er kortgezegd op neer dat wij een soort van wappie waren.

Oké, nou dat is zijn waarheid dan, zei ik. Niet persé mijn waarheid. Alhoewel een wappie best leuk klinkt. Dus ik vat het maar op als een compliment.

Maar ja, bestaat er zoiets als een waarheid? Ik geloof het niet meer. En het wordt steeds gekker. Zojuist google ik wat rond omdat ik groot fan ben van groene smoothies.

Supersimpel mijn dagelijkse kossie groente in mijn blender en hoppa daar komt een heerlijk romig spulletje uit dat voor mij prima smaakt.

Wat schetst mijn verbazing. Er zijn serieus artikelen te vinden die gewoon beweren dat een groene smoothie niet goed is voor je lichaam. Interessant hoor. Ik voel bijna de moed in mijn schoenen zakken. Want hoezo dat nou weer.

Niets is nog wat het lijkt. Je kan het eigenlijk gewoon nooit meer goed doen. Er is altijd wel wat tegenstrijdigs te vinden. Alles heeft zo z'n voors en tegens, maar hallo zeg, groene groentes die niet goed voor je zijn. Hoe ga je dat hard maken?

Dat kon dus ook niet. Het was een kwestie van muggenziften van de bovenste plank. Want tja, je moet wel kauwen. Spuug je hapje maar terug in je shaker en pas na half uurtje consumeren. Ik moet er nog niet aan denken. Ga*******me...

Mogelijk zal het de waarheid zijn. Dat de enzymen dan even in de shaker hun werk kunnen doen, maar als dat de manier is om jezelf gezond te houden. Dan moeten we toch eens ernstig over ons bolletje krabben of dit nog wel de bedoeling is.

We hebben niet allemaal de tijd om de hele dag bezig te zijn met slokjes terugspugen en dan weer opdrinken na een half uur. Het moet wel een beetje praktisch blijven. En in mijn ogen wordt het zo wel een heel erg ingewikkeld gedoe.

In het kader van wat is de waarheid, ben ik ook niet persé overtuigd dat dit het verschil gaat maken voor je lichaam en je gezondheid.

Misschien bij jou wel hoor, maar ik begin hier niet aan. Het gaat erom dat je bewust bent van waar je mee bezig bent. Dat je luistert naar je lichaam.

En ik geloof dan weer heel sterk in de rol van mijn onbewuste. Want zolang die begrijpt dat gezond leven een goed idee is en mij dus ook de signalen geeft via mijn lichaam dat ik goed bezig ben, dan is dat voor mij voldoende.

Krijg ik andere signalen dan moet ik dus iets veranderen. Luister ik daar niet naar, dan zal er iets gebeuren waardoor ik uiteindelijk toch wel de noodzaak ga voelen om iets te gaan doen.

Kijk, ik doe wat ik doe met de kennis die ik nu heb. Wat is de waarheid. Geen idee. Ik weet veel, maar ik weet nog heel veel meer niet. En dat kan ook niet.

Deze wappie geeft het maar eerlijk toe. Je doet het toch met de informatie die je hebt. Je gooit er nog wat ervaring bij en je mengt en kneedt het geheel lekker door elkaar. De betekenis is geboren.

Jawel, de betekenis. Daar draait het om. Zo wordt een situatie een waarheid. Weliswaar jouw waarheid of mijn waarheid, maar wat is waar.

Hier kunnen we natuurlijk eindeloos over discussiëren en hell geloof me, dat doen heel veel mensen. Die discussiëren overigens niet. Ze willen elkaar overtuigen. Van hun eigen gelijk. Desnoods met een hoop verbaal geweld.

Net als die leraar die maar even stelt dat wij wappies zijn omdat we een andere mening hebben dan hij. Leuk toch. En nu. Moet ik nu hem gaan overtuigen van zijn ongelijk. Dat wij ook gewoon mensen zijn, geen wappies. Mensen met een mening. Je kan er een heel gedoe over krijgen, maar mij niet meer gezien.

Overtuigen kost energie. Kennis delen, inzichten verschaffen en de betekenis geef je zelf. Dus als jij niet overtuigd bent dat hypnose een heel erg goed idee is, iets wat wel mijn waarheid is dus. Dan moet je het vooral niet doen.

Maar als er iets in jou jubelt en denkt: oh... stel je voor dat die wappie gelijk heeft? Dat het echt werkt. Dan is dit toch wel zeker wel een mooie optie om het een kans te geven.

Schrijf je gratis in voor dagelijkse inspiratie via https://hypnogezond.nl/inspiratie/

16/09/2020

Het onderbewuste: het deel van van jou dat bijna alle beslissingen neemt.

Je denkt namelijk wel dat je precies weet waarom je doet wat je doet, maar dat is niet helemaal waar. Je onderbewuste heeft een taak. Het wil overleven.

Wie niet sterk is, moet slim zijn. En dat is het onbewuste. Ongelooflijk slim.

Stel je maar eens voor dat er een pot voor je staat. Je mag het voorstellen op jouw manier. Groot, klein, rond, vierkant. Precies wat bij jou past.

Jouw pot is helemaal gevuld. Gevuld met … ENERGIE!

Dit is jouw pot energie voor de dag. En je onderbewuste heeft als doel om zo energiezuinig om te gaan met de energie die in de pot zit.

Hoe meer automatisch dingen gaan, hoe minder energie het kost. En dus wordt zoveel mogelijk geautomatiseerd, zodat je genoeg energie over hebt voor de risico’s in het leven.

Dat is onwijs slim van het onderbewuste want stel je eens voor dat je brood smeren net zoveel energie kost als een uitdagende klus op je werk. Of je handen wassen net zo ingewikkeld is als het voorbereiden van een vijf gangen diner met kerst.

Dus chapeau voor het onderbewuste, want die regelt het allemaal supergoed voor je. Energiezuinig en precies ergens aan het einde van de dag is de pot met energie leeg. Superknap natuurlijk.

Behalve dan, dat het niet helemaal de consequenties begrijpt van alles. Een pak koeken is ongevaarlijk. Zo lijkt het, want het opeten van die overheerlijke, knapperige koekjes is stevig geautomatiseerd. Je kan er niet vanaf blijven.

Ongevaarlijk? Hoezo dat dan.

Want het is voor je lichaam en geest helemaal niet ongevaarlijk. Het is zelfs heel erg gevaarlijk. Want je kan er allerlei ziektes van krijgen. Niet van dat ene pak koek, maar wel als dat geautomatiseerde gedrag van steeds maar weer snoepen en snaaien leidt tot overgewicht.

Dan kan je dus serieus gezondheidsproblemen ontwikkelen. Terwijl je onderbewuste denkt goed bezig te zijn, is het eigenlijk je gezondheid aan het ondermijnen.

Dikke, vette pech want het onderbewuste bedoelt het allemaal zo goed, maar in de uitvoering gaat het toch mis. Dit is waarom diëten niet werken om blijvend af te vallen. En dit is waarom hypnose wel helpt om blijvend af te vallen.

Want met hypnose bereik je het onderbewuste en kan je het duidelijk maken dat al dat ongezonde eten eigenlijk een gevaar is. Die automatisering mag bijgesteld worden van ongezond naar gezond.

En als het onderbewuste dat eenmaal begrijpt, is het appeltje eitje. Dan is de gezonde manier ineens geautomatiseerd. En wat denk je dat er dan met je lichaam en je gewicht gaat gebeuren?

Jawel, dat wordt afvallen geblazen.

En dat is dus precies de reden waarom ik de zelfhypnose sessie Stop de Suikerverslaving heb opgenomen.

Want het onderbewuste communiceert net even anders als het bewuste. En zo zijn er al heel wat mensen je voorgegaan die waanzinnige resultaten hebben bereikt. Met een simpele MP3. Hoe makkelijk kan het zijn?

Je kan natuurlijk eindeloos doortobben met weer het volgende dieet. Of je geeft het een kans. Laat je verbazen!

Wil je ook dagelijkse inspiratie ontvangen voor een gezonder lichaam en leven? Schrijf je in via https://hypnogezond.nl/inspiratie/

15/09/2020

Whoewww... whoewww... whoewww... ik schrik op uit mijn concentratie. Mijn dochter die tegenover me zit, kijkt me vragend aan. Het alarm loeit met hoge tonen en ik spring van mijn stoel en in een flits graai ik mijn spullen bij elkaar.

Mijn dochter instruerend dat ze hetzelfde moet doen. We rennen door de lege bedrijfshal. Het is zondag en verder is er niemand. Mijn brein draait op volle toeren. Mijn man bellen. In dit pand zit zijn bedrijf. Brandalarm zegt hij door de telefoon.

Mijn neus ruikt ineens brand. Daarvoor nog niet. Maar nu wel. Duidelijk een brandlucht toch?

Ik ren door het pand richting de uitgang met mijn dochter in mijn kielzog. Alle vluchtmogelijkheden beginnen zich te vormen. Het is begane grond, we zijn zo buiten. Ik trek zo her en der een deur open. Waar is die brand? Waar blijft die brandweer?

Trouwens net rook ik toch brand. Waar is die brandlucht nu gebleven? Die lijkt ook ineens weer weg. Volgens mij is het gewoon vals alarm. Maar wat rook ik net dan?

De adrenaline knettert door mijn lichaam. Dat alarm blijft angstaanjagend loeien. In mijn vluchtige poging dat we zo snel mogelijk ontsnappen, schiet er kramp in mijn kuit. Niet nu, doorlopen. We rennen door de gangen en ik stel mijn dochter gerust. Waarschijnlijk vals alarm.

Of ik het zelf geloof? Ik weet het niet, maar het lijkt er toch wel op. Maar hoe dan dat alarm? We zaten in stilte daar in het kantoor.

Inmiddels staan we buiten. Veilig in ieder geval. Maar waar blijven de hulpdiensten. We kijken naar boven en zien nergens rook. Het zal wel meevallen. Of het moet ergens smeulen ofzo. Gerust ben ik er niet echt op. Maar een grote ramp lijkt het niet te zijn.

Het duurt een eindeloos lange tijd voordat er een surveillance wagen het terrein oprijdt. Eens kijken of de brandweer nodig is.

Vertwijfeld sta ik daar. Mijn man komt er inmiddels ook aangereden. Ze schieten het pand in en ze zetten het alarm uit. Wat een stilte. Wat een rust ten opzichte van dat ijzingwekkende gegil van dat compleet hysterische geloei.

Wij gaan op een stoepje zitten wachten. En ik voel hoe mijn lichaam begint te ontspannen. De adrenaline is net in hoog tempo mijn lichaam in gejaagd. Alles wat ik aan glucose nodig had om deze onveilige situatie te kunnen managen werd uit mijn cellen getrokken. Dus ook uit mijn spiercellen. Kramp verzekerd zal ik dan maar zeggen.

Terwijl we daar zo zitten, krijg ik ineens het gevoel dat ik flauw wordt. Mijn dochter hetzelfde verhaal. Suiker hebben we nodig. De adrenaline heeft veel gevraagd en aanvulling is nodig.

De mannen komen terug naar buiten en het blijkt vals alarm. Niets aan de hand. Gelukkig. De ontspanning zet zich nog verder in. Totaal alert maar wel met een lichaam van plump schieten we het pand weer in.

Bij gebrek aan iets anders, grissen we wat koekjes uit een bak en eten als een stel zwervers die weken geen eten hebben gehad.

Cookiemonster is er niets bij. Wat een waanzin eigenlijk. Niets aan de hand. Maar een lichaam reageert wel zoals het reageert vanwege de mogelijke dreiging.

Ik heb nog nooit zo bewust een situatie meegemaakt dat ik mijn lichaam kon volgen in wat er gebeurde. De adrenaline, de suikers die onttrokken werden om te zorgen dat mijn lichaam in staat was te vluchten. En vervolgens de ontspanning waar de bloedsuikerspiegel weer daalt en je merkt dat aanvulling nodig is.

Wat een mooi proces eigenlijk? Dit wordt allemaal ergens door aangestuurd. Onbewust wist ik precies wat er moest gebeuren. Ik heb mijn spieren geen opdracht gegeven om die glucose uit mijn cellen te trekken zodat ik snel kon vluchten. Nee, mijn onbewuste stuurde het netjes aan. Die regelde het net zo efficiënt als dat het mijn hart laat kloppen.

En mijn onbewuste kent zijn prioriteiten. Prima dan maar even kuitkramp. Maar dat je snel naar buiten komt, is nu belangrijker. Het gaf me zelfs nog een brandlucht in mijn neus. Een brand die er niet eens was.

Kun je nagaan hoe sterk je verbeeldingskracht is? Je creëert zoveel zelf. En als je dan gelooft dat het echt is, kan de paniek aardig oplopen.

Maar alles deed mijn onbewuste in het kader van veiligheid zoeken.

Dat is en blijft een prachtig mechanisme. Je onbewuste doet er alles aan om je te beschermen. Dus als je dingen doet zoals voortdurend jezelf volstoppen met ongezonde voeding, dan zal dat zo z'n reden hebben. Een goedbedoelde reden zelfs.

Maar jij denkt van niet. Want je wilt het niet. Je lijkt het onbewust te doen. Telkens weer die koektrommel in. Iedere dag opnieuw. Niet alleen na een adrenaline kick, maar ook in een staat waarin je gewoon ontspannen bent. Je hebt die behoefte altijd.

En dan mag je je ook nog afvragen in hoeverre je lichaam niet continue in een stress situatie zit. Dat hoeven echt niet altijd panieksituaties te zijn zoals een loeiend brandalarm. Vaak heb je niet eens in de gaten dat je continue onder stress staat. Zo gewoon is het al geworden. En jij maar eten omdat je adrenaline en cortisol continue aan staat.

Hoe dan ook zijn het aanjagen van adrenaline of cortisol suikervragende processen.

Dat doet je onbewuste dus met een reden. Want die gelooft echt dat er een goede reden is om dat te doen. Maar jij en ik weten dat dit helemaal geen goed idee is om die koektrommel leeg te eten. Nu mag je onbewuste het nog weten.

Dan is hypnose echt een goed idee. Schrijf je hier gewoon even in voor de dagelijkse gratis inspiratie via https://hypnogezond.nl/inspiratie/

14/09/2020

Zodra ik de gewichtjes heb neergelegd, spring ik direct in de houding om mijn hamstrings eens goed op spanning te zetten.

“Hoho… even rustig aan”, hoor ik achter me. Snel krabbel ik weer overeind. Harald mijn personal trainer legt uit dat het wel belangrijk is dat ik tussen de oefeningen door mijn spieren rust geef.

Iets met rust, hersteltijd en verantwoord met mijn lichaam omgaan. Ergens in de verte hoor ik een belletje rinkelen. Vanuit mijn denkbeeldige, rood pluche bioscoopstoel zie ik een film aan me voorbij trekken.

Niet echt natuurlijk, maar in mijn verbeelding kijk ik naar het theater van mijn leven. Goed met mijn lichaam omgaan. Al die momenten dat ik van het ene idiote dieet in het andere sprong. De hele dag eieren eten of wortels knagen.

Maar ook mezelf in drie weken tijd klaarstomen voor een hardloopwedstrijd van 10 kilometer. Iedere dag een halve kilometer verder dan de dag daarvoor. En het lukte. De kilo’s vlogen eraf en de 10 kilometer liep ik netjes uit.

Alles op wilskracht. En ondermijnend aan mijn immuunsysteem. Wat heb ik mijn lichaam aangedaan. Echt niet normaal. En waarom? Omdat ik graag wilde bewijzen dat ik het allemaal kon.

Afvallen, de 10 kilometer lopen en alles ook nog snel, snel, snel…

Terwijl dit alles aan me voorbij flitste, liep Harald door naar de volgende oefening. Het zweet breekt me uit. En niet van de Jumping Jacks.

Ik voel me behoorlijk staan tussen die kleerkasten. Terwijl ik vol goede moed als een blij ei rondspring, staan die kleerkasten te app-en alsof hun leven ervan afhangt.

Rust nemen, hersteltijd en vooral verantwoord omgaan met je lichaam.

Die jonge gasten lijken dat heel goed te begrijpen. Terwijl ik al tijd een hele andere betekenis had gegeven aan dat app-gedrag tijdens het sporten. Ik vond er toch wat van. Je bent aan het sporten. Wat moet je dan de hele tijd met die telefoon in je handen?

Maar Harald opende mijn ogen. Mijn idee van de werkelijk was toch anders. Die gasten zijn niet lui, maar juist verantwoord bezig. Zo kreeg ik op mijn 48e toch weer een nieuw inzicht. Een andere kijk op iets waar ik een mening over had. Het blijkt toch helemaal anders te zijn dan ik dacht.

Inmiddels ben ik een paar maanden verder en vind ik het heel normaal. Sta ik zelf ook met mijn telefoon in mijn handen. Bij te houden welke oefeningen ik allemaal heb gedaan.

En zo gaat het bij veel mensen. Ze hebben een idee van de waarheid.

Afvallen met hypnose bijvoorbeeld. Urggg… hypnose is eng. Dan sta je straks als een kikker op een podium te springen. Dan nemen ze je wil over enzo. Nee, ver van weg blijven.

Terwijl ze geen idee hebben wat het is. Maar ze hebben wel een mening. Net als ik dat had van die knullen die dus eigenlijk supergoed bezig zijn.

En soms biedt het ineens heel wat mogelijkheden als je je mening kunt bijstellen. Op basis van nieuwe kennis en inzichten. Dan ontstaan er nieuwe kansen en kun je next level goed omgaan met je lichaam.

In dat geval kan het zomaar zo zijn dat hypnose ineens een heel goed idee wordt. En de oplossing voor iets dat je nu je probleem noemt.

Wil je ook dagelijks gratis inspiratie ontvangen? Schrijf je in via https://hypnogezond.nl/inspiratie/

12/09/2020

Ongezond eten is een goed idee. Leg dat maar eens uit Birgit. Want je predikt niets anders dan stoppen met snoepen en ongezond eten. En nu ineens is snoepen een goed idee.

Het is ook niet dat ik het een goed idee vind. Maar jouw onbewuste vindt van wel. Die vindt het zelfs heel goed idee.

Stel je maar eens voor. Je bent drie jaar. Van je driewieler gekukeld en jij wilt mama die je liefdevol oppakt en de pijn weg tovert. Kusje erop. En een snoepje om je troosten.

Wat leer je daar? Dat snoepje is een supergoed idee. Sterker nog, vallen levert wat op. Een knuffel, een snoepje. Je zou het er bijna om gaan doen.

Sommige doen dat ook trouwens. Die struikelen nog over de lucht bij wijze van spreken. Beetje onhandig noemen we dat, maar het zou zomaar de inmenging van het onbewuste kunnen zijn.

Die ooit geleerd heeft dat vallen best een goed idee is. Gewoon omdat het aandacht en liefde oplevert. Dus als je dat een beetje tekort komt, dan Tom Poes verzin een list. En je onbewuste graaft even in z'n herinnering en PING. Het laat je in een onbewaakt ogenblik naar de keien gaan.

Met je bewuste verstand wil je dat niet begrijpen. Nee, je lette gewoon even niet op. En natuurlijk doe je zoiets niet met opzet. Je zal wel gek zijn als je zoiets leuk vindt. Lekker hoor, lig je dan.

Maar ja, je valt niet voor niets. Je onbewuste stuurt je richting een situatie waarin het gelooft dat het gaat krijgen wat je wilt. Aandacht. En als het ooit geleerd heeft dat vallen een goede oplossing is om dat te krijgen, dan weet je het wel.

Ik pak hier nu het voorbeeld van vallen, maar het kan willekeurig iets anders zijn natuurlijk. Maar vaak heeft eten er wel ook mee te maken.

We noemen dat nu troosteten. Of emotie-eten. Iets dat je doet als je een bepaald zeurderig of misschien alleen maar een onbehaaglijk gevoel voelt. Dat eet je dan even weg. Net zoals je de pijn van je kapotte knie even vergat toen je op je snoepje kauwde.

Je onbewuste stuurt je gedrag en zolang die het idee heeft dat een snoepje een functie heeft. Dat het ergens goed voor is. Dan wordt het ook zo uitgevoerd.

Op net zo'n correcte wijze als je bloed door je aderen worden gestuwd en je hart blijft kloppen. Je onbewuste heeft gewoon altijd het beste met je voor.

Die gaat je niet met kwade opzet ongezond laten eten. Echt niet.

Het is dus belangrijk dat je onbewuste gaat begrijpen dat de oplossing, ooit ergens in het verleden bedacht, nu geen oplossing meer is. Sterker nog, het is nu een probleem geworden. Want je bent te dik en je wilt gezonder gaan leven.

Maar het wil niet lukken. Het ene dieet na het andere dieet. Je valt af en komt weer aan. Telkens weer terug bij af. De koek- en snoeptrommel zijn te aantrekkelijk en je lijkt er geen weerstand aan te kunnen bieden.

Je vraagt je af hoe dat kan, want je wilt het eigenlijk helemaal niet. Maar de verleiding is te groot. Blijkbaar. En precies dat gebeurt er dus. Dat je die verleiding voelt, wordt ingezet door je onbewuste. Die ziet een kans. Die koek en snoep geeft je iets. Dat gelooft je onbewuste. En voor je het weet, zit je hand in die trommel en zit je als een soort cookiemonster te smullen alsof je leven ervan afhangt.

Daarna komt je logica weer naar boven en die keurt dat gedrag helemaal af. Maar de volgende keer doe je het weer. Precies zo. En zo herhaalt zich dit tot in den treurnis en zal het nooit veranderen. Tenminste niet zolang je je onbewuste niet laat weten dat het niet meer nodig is. Dat het misschien ooit wel een goed idee was, maar nu niet meer.

Pas als je onbewuste het gaat begrijpen. Dat zal het andere manieren gaan vinden die dezelfde waarde vervullen als snoepen en snacken. Maar die wel beter en gezonder zijn.

Dan kan er iets gaan veranderen met je gewicht. Dan kan de vetverbranding op gang komen en zal je vanzelf gaan merken dat de behoefte aan ongezond eten verdwijnt. Als de behoefte er niet meer is, dan wordt het ineens makkelijk. Om met je handen uit die koektrommel te blijven. De zoete verleiding te weerstaan.

Zonder enige moeite. Zo makkelijk gaat dat met de zelfhypnose Stop de Suikerverslaving. Gewoon luisteren en je onbewuste gaat snappen wat de bedoeling is.

En dan... Je zal begrijpen waar ik heen wil. Je onbewuste heeft altijd het beste met je voor en die zal de verandering met alle liefde en plezier inzetten.

Dagelijkse inspiratie? Schrijf je gratis in via https://hypnogezond.nl/inspiratie/

10/09/2020

Afgelopen week kreeg ik een telefoontje. Dat gebeurt vaker, maar deze vond ik wel interessant. Het was een wat oudere dame.

Ze had een probleem. Een probleem waar ze heel graag vanaf wilde. Hypnotherapie leek haar wel een oplossing.

So far, so good. Maar ik hoorde al wat ruis over de lijn. En die ruis had te maken met de motivatie.

Ze had al heel veel geprobeerd en dat had allemaal niets geholpen. Dus of ik even een garantie kon geven dat ik haar probleem wel even ging oplossen. Uhhh... nou nee dus. Sterker nog, hoe langer ik met haar aan de lijn was, hoe meer de kans afnam dat ze resultaat zou behalen met hypnotherapie.

Want ze was zichzelf telkens weer aan het overtuigen dat ook dit niet ging werken. En als dat je overtuiging is, dan gaat het ook niet werken.

Dan zijn we feitelijk dus al uitgepraat, want dan begin ik er niet eens meer aan.

Want we leven niet een sprookjeswereld waar de lieve toverfee met haar toverstafje zwaait en alles is veranderd van donker naar licht als je zelf liever in het donker blijft zitten. Zo werkt het niet.

Dat is wel wat deze mevrouw stiekem dacht. Want ik moest maar bewijzen dat het werkt. En anders no cure, geen geld. Jaja... we gaan een spelletje doen.

Interessant. Ben ik verantwoordelijk voor haar probleem? Ik dacht het niet. Heb ik last van haar probleem? Nee, ook niet.

Wil zij van haar probleem mijn probleem maken? Jazeker wel. En helaas. Gaat niet gebeuren.

Dan blijft de vraag: wanneer lost iemand een probleem op? Als diegene het echt als een probleem ervaart. Dan heb je er alles voor over om ervan af te komen. Dat vind je dat zo belangrijk dat je jezelf toestemming geeft om het op te lossen.

En dan... werkt hypnotherapie als een tierelier. Dan is je onbewuste namelijk bereid om te luisteren. Dat ie hoort dat wat het ooit bedacht heeft als oplossing, nu toch echt een probleem is geworden. En dat het mag veranderen.

Een zucht van verlichting ontstaat. Opluchting en er zal in positieve zin van alles veranderen. Het probleem verdwijnt en er komt iets gezonders en beters voor terug.

Asjemenou, probleem opgelost. En de persoon is superblij. Dat is toch geweldig. En die zegt vervolgens dat dit het geld dubbel en dwars waard is. Dat het nog wel veel meer had mogen kosten.

En precies dat is zoals het is. Een opgelost probleem kan de kwaliteit van je leven enorm verhogen. Maar hoe druk je dat uit in geld? Wat is de waarde daarvan?

Ok, dus een tientje is teveel om van je snoep en snackprobleem af te komen? Om te stoppen met snoepen? Dat kan natuurlijk. Maar wat kost het als je ermee door blijft gaan? Misschien wel je gezondheid. Of in ieder geval heel wat geld dat je rechtstreeks aan de cassière van de supermarkt afgeeft.

Maar ja, dan heb je spullen, zei die mevrouw nog. Tja... dan heb je vaak gegarandeerd ongezonde rotzooi inderdaad.

Dat is natuurlijk zo. Maar wat als je die spullen nou eens helemaal niet nodig hebt. Als je probleem is opgelost. Het zijn namelijk allemaal extra's. Nou, tel maar uit je winst.

Het is net als een roker die stopt met roken en binnen een knipper met je ogen een hele pot geld verzameld heeft. Dat is cool, zo'n pot geld. Maar voordat die roker gestopt was, vond ie dat geld helemaal niet zo belangrijk. Dat was zijn motivatie helemaal niet.

Nee, hij had een andere motivatie nodig om tot het besluit te komen om te stoppen. En pas dan gaat ie redenen vinden waarmee hij zichzelf overtuigd dat het echt een goed idee is om te stoppen.

Zo werkt het ook met stoppen met snoepen en snaaien. Heel veel mensen zeggen dat ze willen stoppen. Maar ze willen het eigenlijk helemaal niet. Ze vinden het gewoon superlekker om te doen. En die paar kilo's maakt ze ook echt niets uit. Het is meer dat ze vinden dat ze voor de buitenwereld moeten vinden dat ze beter en gezonder zouden moeten eten.

En dat heeft niets met motivatie te maken. En dan gaat er ook niets veranderen. Wat je ook gaat doen.

Dan is het ook heel normaal dat je er nog geen euro voor over hebt. Dan kom je in een stadium dat je het gaat proberen. En omdat je het eigenlijk helemaal niet als een probleem ervaart, wil je er ook geen geld aan uitgeven.

Dat kun je dan ook maar beter niet doen, want dan gaat je onbewuste echt niet luisteren. Naar mijn stem en naar mijn instructies.

Want dan werkt hypnotherapie niet. Echt niet. Want je geeft jezelf geen toestemming. En daarmee blok je gewoon alles af. Als een klein kind die zegt: lekker puhhhh... ik luister lekker toch niet, terwijl het met handen op de oortjes geklemd z'n oogjes dichtknijpt.

Stel je maar voor dat je in het open water ligt. En de stroming is sterk. Je moet zo snel mogelijk uit het water. Je motivatie is heel sterk, want je wilt dit overleven. Ik sta daar toevallig. En ik werp je een touw toe. Het enige dat je hoeft te doen, is het vast te pakken en ik trek je naar de kant. Waar je weer veilig bent.

Als jij daar in dat water besluit om dat touw niet te pakken. Omdat je op dat moment nog gelooft dat het allemaal niet zo erg is. En je drijft nog verder weg zodat het touw onbereikbaar wordt, dan kan je natuurlijk niet zeggen dat ik verantwoordelijk ben dat je nog verder in de problemen bent gekomen.

En dat is wat veel mensen doen. Ze zeggen van een probleem af te willen, maar de vraag is: ervaren ze het eigenlijk wel als een probleem.

Misschien dus wel niet. Anders kom je wel in actie. Dan zou je er nog wel de wereld voor over hebben. Maar als zelfs een tientje nog teveel is voor iets dat je leven serieus kan veranderen. En dat van velen al heeft veranderd. Dan zou je toch echt eens na moeten gaan hoe graag je echt zou willen stoppen met snoepen en snaaien.

Echt gemotiveerd en wil je meer weten? Schrijf je in voor gratis dagelijkse inspiratie via https://hypnogezond.nl/inspiratie/

HypnoGezond.nl

09/02/2021

20/09/2020

18/09/2020

17/09/2020

16/09/2020

15/09/2020

14/09/2020

12/09/2020

10/09/2020

Adres

Openingstijden

Website

Meldingen

Contact

Snelkoppelingen

Delen

Type

Maandag	09:00 - 17:00
Dinsdag	09:00 - 17:00
Woensdag	09:00 - 17:00
Donderdag	09:00 - 17:00
Vrijdag	09:00 - 17:00