17/12/2022
Bas (8 jaar) kwam op osteopatisch consult wegens
verkrampte schrijfmotoriek en moeilijke concentratie. In de klas zat Bas vaak afwezig door het raam zat te staren.
Bij onderzoek bleek Bas een duidelijke voorkeurskant naar rechts te hebben met een blokkade in de hoge nek. Mama gaf aan dat Bas een schedelafvlakking had als baby maar dat 'het er wel uit zou groeien' als ze maar goed genoeg zou stimuleren.
Dat gebeurde wel grotendeels, maar jammer genoeg werd de oorzaak hiervan nooit behandeld.
Een blokkade in de hoge nek lijkt vaak onschuldig omdat ze vaak gecompenseerd wordt (de andere wervels draaien wél goed mee), maar kan later nog gevolgen geven.
Zo bleef bij Bas de ATNR (asymmetrische tonische nekreflex) actief, waardoor het moeilijk was voor Bas de middellijn te kruisen: als baby rolde hij enkel naar 1 kant en werd een billenschuiver. Waar dominantie normaal pas rond 6-7 jaar duidelijk wordt, had Bas al van baby af aan een voorkeur voor z'n rechterhand.
Ook kleuren en later schrijven was best moeilijk: zodra Bas naar z'n handje keek, stuurde de ATNR het armpje/handje aan om zich uit te strekken. Om z'n potlood niet te verliezen, moest Bas er flink op knijpen, waardoor vaak het puntje afbrak en z'n geschrift slordig bleef, hoe hard hij ook probeerde.
Door de rechts dominante oriëntatie en het moeilijk kruisen van de middellijn, was de aandachtsboog van Bas veel korter als de leraar links van hem zijn uitleg deed. Logisch dat het raam aan z'n rechter kant veel interessanter was, toch?
Bas werd osteopatisch behandeld en daarnaast werd reflexintegratietherapie gestart. Gaandeweg verdwenen de klachten. Fijn! Toch speelt de vraag: mocht deze blokkade vroeg behandeld zijn, had dit niet voorkomen kunnen worden? Als je met een vrij lichaam kan opgroeien, kunnen alle mijlpalen mooi plaatsvinden en vormt elke ontwikkelingsstap de bouwsteen voor de volgende. Daarom is osteopathie bij baby's niet enkel curatief, maar zeker ook preventief belangrijk!
