20/08/2026
Οι οικογένειες δεν τιμωρούν πάντα εκείνον που προκάλεσε τη ζημιά.
Μερικές φορές τιμωρούν εκείνον που έκανε τη ζημιά αδύνατο να αγνοηθεί.
Γιατί αυτός που προκαλεί τη ζημιά μπορεί να συνεχίζει να είναι πρόθυμος να προστατεύει το οικογενειακό σύστημα.
Την αρνείται.
Την υποβαθμίζει.
Ξαναγράφει την ιστορία.
Κάνει σαν να είναι όλα φυσιολογικά.
Κρατάει τα μυστικά.
Παίζει τον ρόλο που του έχει ανατεθεί.
Εκείνος, όμως, που λέει την αλήθεια διαταράσσει αυτή τη συμφωνία.
Λέει:
«Αυτό συνέβη.»
«Αυτό δεν ήταν εντάξει.»
«Με πλήγωσες.»
«Δεν θα προσποιούμαι άλλο.»
«Δεν θα συνεχίσω να προστατεύω κάποιον που με έβλαψε.»
Και ξαφνικά, η συζήτηση αλλάζει.
Δεν αφορά πλέον αυτό που σου συνέβη, αλλά τον τρόπο με τον οποίο αντέδρασες σε αυτό.
Ο θυμός σου γίνεται το πρόβλημα.
Τα όριά σου γίνονται το πρόβλημα.
Η απόστασή σου γίνεται το πρόβλημα.
Η άρνησή σου να συγχωρήσεις επειδή σου το επέβαλαν γίνεται το πρόβλημα.
Η απόφασή σου να μιλήσεις γίνεται το πρόβλημα.
Έτσι προστατεύουν τον εαυτό τους τα δυσλειτουργικά οικογενειακά συστήματα:
Μεταφέρουν τις συνέπειες μακριά από εκείνον που προκάλεσε τη ζημιά και τις φορτώνουν σε εκείνον που αρνείται να τις σηκώσει σιωπηλά.
Έτσι, αυτός που σε πλήγωσε μπορεί να συνεχίζει να προσκαλείται. Να υπερασπίζεται. Να δικαιολογείται.
Εσύ, όμως, χαρακτηρίζεσαι πικρόχολος, ασεβής, δραματικός, ασυγχώρητος, δύσκολος ή «αυτός που διαλύει την οικογένεια».
Γιατί, αν καταφέρουν να κάνουν το πρόβλημα την αντίδρασή σου, δεν χρειάζεται ποτέ να αντιμετωπίσουν τη συμπεριφορά που την προκάλεσε.
Αν σε πείσουν ότι το να μιλήσεις ήταν σκληρό, δεν χρειάζεται ποτέ να αναρωτηθούν γιατί ήταν απαραίτητη η σιωπή.
Αν κάνουν το όριό σου να μοιάζει με προδοσία, δεν χρειάζεται ποτέ να εξετάσουν τι ήταν αυτό που έκανε το όριο απαραίτητο.
Γι’ αυτό το να είσαι εκείνος που λέει την αλήθεια μπορεί να μοιάζει τόσο μοναχικό.
Δεν αντιμετωπίζεις μόνο έναν άνθρωπο.
Μπορεί να αντιμετωπίζεις ένα ολόκληρο σύστημα χτισμένο γύρω από την ανάγκη να μην αντιμετωπιστεί ποτέ αυτός ο άνθρωπος.
Και η θεραπεία συχνά αρχίζει όταν σταματάς να ρωτάς:
«Πώς θα τους κάνω να καταλάβουν;»
Και αρχίζεις να αναρωτιέσαι:
«Πόσο μου κοστίζει να συνεχίζω να συμμετέχω σε ένα σύστημα που απαιτεί από εμένα να αρνούμαι αυτό που γνωρίζω;»
Δεν χρειάζεσαι την οικογένειά σου να συμφωνήσει με την αλήθεια σου για να σου επιτραπεί να ζήσεις σύμφωνα με αυτήν.
Με αγάπη,
Κάποιος που έσπασε την αλυσίδα.
#οικογένειες
