Black Crow Dakota Community

03/06/2026

Een banaan

Vanavond was er veel onrust in mijn straat.

Een buurman bleek overleden te zijn. Familie op straat. Politie. Verdriet. Verwarring. Praktische zaken die ineens geregeld moeten worden terwijl de werkelijkheid nog nauwelijks is doorgedrongen.

Ik stond even buiten toen mijn bovenbuurman thuiskwam. Hij woont naast de man die is overleden.

We hebben prima contact, maar zijn het niet altijd met elkaar eens. Hij heeft een jong kind. Ik houd van rust. Dat botst soms.

Hij vroeg wat er aan de hand was. Ik vertelde wat ik wist.

Hij keek even voor zich uit en zei:
“Ik vond het al zo stil de afgelopen dagen.”

Daar stonden we dan.

En ineens hield hij een tros bananen omhoog.

“Wil je een banaan?”

Ik moest er bijna om lachen.

Waarom zou je iemand een banaan aanbieden op zo’n moment?

Maar later bedacht ik me dat het misschien helemaal niet om die banaan ging.

Soms weten we niet wat we moeten zeggen.
Soms zijn er geen woorden die passen.

En dan bieden we een kop koffie aan.
Een arm om een schouder.
Een banaan.

Een klein gebaar dat eigenlijk zegt:

“Ik zie je.”

En misschien is dat soms genoeg.

02/06/2026

# Vertrouwen is geen gevoel dat vooraf komt

Vorige week maakte ik een keuze die spannend voelde.

Een keuze die vroeg om vertrouwen in mezelf, mijn bedrijf en de richting die ik op wil.

Niet omdat ik wist hoe alles zou uitpakken.

Maar omdat ik voelde dat het klopte.

Jarenlang dacht ik dat vertrouwen iets was wat vanzelf zou ontstaan.

Dat er ooit een moment zou komen waarop ik zeker wist dat ik de juiste keuze maakte.

Dat alle twijfel verdwenen zou zijn.

Dat de toekomst veilig genoeg zou voelen.

Maar inmiddels weet ik dat het voor mij anders werkt.

Vertrouwen ontstaat niet wanneer ik weet hoe alles gaat lopen.

Vertrouwen ontstaat wanneer ik bereid ben een stap te zetten, ook als ik de uitkomst nog niet ken.

Dus ik zette die stap.

Niet omdat ik garanties had.

Niet omdat ik alle antwoorden kende.

Maar omdat ik voelde dat het tijd was.

En juist op het moment dat ik stopte met wachten op zekerheid, kwam er beweging.

De volgende dag voerde ik een aantal gesprekken waardoor die investering zichzelf alweer had terugverdiend.

Niet omdat het leven mij een beloning gaf.

Maar omdat ik volledig achter mijn keuze stond.

Ik was gestopt met twijfelen.
Gestopt met afwachten.
Gestopt met zoeken naar bevestiging buiten mezelf.

Misschien is dat wel wat spirituele groei werkelijk vraagt.

Niet wachten tot alle seinen op groen staan.

Niet wachten tot angst verdwenen is.

Niet wachten tot je zeker weet dat je niet kunt falen.

Maar leren vertrouwen dat je jezelf onderweg kunt dragen.

❤️ Waar in jouw leven voel jij dat het tijd is voor een volgende stap, maar wacht je nog op zekerheid?

02/06/2026

Zondag 14 juni ben ik aanwezig in Amstelveen

Soms heb je geen uitgebreide sessie nodig, maar gewoon even een moment om stil te staan bij wat er speelt.

Op zondag 14 juni ben ik aanwezig op de Paraview beurs in de Emergohal in Amstelveen. Je bent welkom voor een kennismaking, een gesprek of een Akasha Reading.

Loop je steeds tegen dezelfde patronen aan? Sta je op een kruispunt in je leven? Of ben je gewoon nieuwsgierig naar wat een Akasha Reading voor jou kan betekenen?

Kom gerust langs bij mijn stand. Er is ruimte om vragen te stellen, kennis te maken en natuurlijk een reading te ontvangen.

📍 Emergohal
Langs de Akker 3
1186 DA Amstelveen

📅 Zondag 14 juni 2026

🚗 Gratis parkeren

Ik kijk ernaar uit je te ontmoeten.

Liefs,
Lesley
Black Crow Dakota

persoonlijkegroei intuïtie spiritualiteit

31/05/2026

Vanmiddag was ik bij een drumcirkel. op het strand.

In het begin was er leiding.
Eén ritme.
De groep volgde.

Maar na verloop van tijd verschoof de aandacht naar iets anders. Niet meer het ritme van de drum, maar het laten horen van je stem.

En toen gebeurde er iets interessants.

Iedereen deed zijn eigen ding.
De één drumde.
De ander maakte klanken.

Weer iemand probeerde een nieuw ritme neer te zetten.

Er ontstond onrust.

Een vrouw zei:
"Dit is precies een afspiegeling van de buitenwereld. Niemand luistert nog naar elkaar."
Ik vond dat een mooie observatie.

Want hoe vaak gebeurt dit niet in het dagelijks leven?

We willen gehoord worden.
We willen onze waarheid spreken.
We willen onze plek innemen.
Maar luisteren we ook echt naar de ander?

En nog iets viel me op.
De irritatie in de groep groeide.

Mensen probeerden vanuit die irritatie weer orde te scheppen.

Totdat één vrouw opstond en iets heel eenvoudigs deed.

Ze maakte de cirkel kleiner.
Ineens zaten we dichter bij elkaar.
We konden elkaar beter zien.
Beter horen.
En toen veranderde de energie.

Er kwam meer verbinding.
Meer veiligheid.
Meer ruimte om jezelf te laten horen.

Dat raakte me.
Want soms zoeken we de oplossing in harder praten, meer uitleggen of meer ons best doen.

Terwijl de echte vraag misschien is:
Hoe kunnen we weer dichter bij elkaar komen?

❤️ Herken jij dit?
Dat verbinding niet ontstaat doordat je harder gaat praten, maar doordat je je veilig genoeg voelt om jezelf te laten zien?

28/05/2026

Soms is het leven best hilarisch.

Elke avond loop ik met Boeddha naar het park. Vaste prik. Het is een losloopgebied voor honden, al mogen stelletjes zonder hond er natuurlijk ook gewoon vrij rondlopen.

Vanavond was het veldje waar Boeddha normaal speelt bezet door een pitbull die haar al een paar keer heeft aangevallen, dus ik dacht: laat ik haar eerst maar even zwemmen.

Onderweg kwamen we haar mattie Thor tegen, dus de pret was compleet.

En toen kwam er een stel aanlopen.

Om door een ringetje te halen.

Zij in een hagelwitte blouse en een net gestreken broek. Hij ook helemaal keurig gekleed. Echt zondagse-galakleding-op-een-doodgewone-avond vibes.

Boeddha is dolenthousiast naar alles wat meer dan één been heeft, dus ook naar dit stel.

Ik roep haar bij me en zeg:

“Hier! Je bent nat.”

En dan hoor ik die man zeggen:

“Ja, want de broek van mijn vrouw komt net uit de was.”

En ze lopen door.

Ik kijk het baasje van Thor aan en vraag:

“Verstond ik dat nou goed? Zei hij nou werkelijk dat de broek van zijn vrouw net uit de was komt?”

Ja. Dat zei hij.

En nu ben ik dus zo nieuwsgierig hè.

Aan de overkant van de sloot is een gebied waar honden verboden zijn.

Waarom kies je dan uitgerekend een losloopgebied voor honden uit, in je hagelwitte blouse en je net gestreken broek?

Soms hoef je geen diepe spirituele les te zoeken.

Soms is het leven gewoon één grote spiegel met natte hondenpoten.

27/05/2026

Vanavond liep ik met Boeddha naar het park.
Bij de oversteekplaats stak een man de straat over, zonder echt te kijken.
Er kwam een auto hard aanrijden en die bestuurder toetert.
De man reageerde meteen met:
Ja, iedereen heeft altijd haast.”
En ergens snap ik dat ook wel.

Maar tegelijkertijd dacht ik:
Misschien gaat het niet alleen over de haast van die ander.
Misschien gaat het ook over het moment waarop we zelf stoppen met kijken.

Want hoe vaak leggen we iets buiten onszelf?

Die ander luistert niet.
Mensen hebben geen geduld meer.
Niemand begrijpt me.
Iedereen is zo gehaast.

Maar durven we ook eerlijk te kijken naar ons eigen aandeel?

Naar de momenten waarop we zelf:
niet aanwezig zijn,
aannames doen,
niet echt kijken,
reageren vanuit automatische patronen.

Eigenaarschap nemen betekent niet dat alles jouw schuld is.
Het betekent dat je bereid bent om ook naar jezelf te kijken in plaats van alleen naar de wereld om je heen.

En precies daar begint bewustwording.

Wanneer betrapte jij jezelf voor het laatst op projectie?

21/05/2026

Als je ergens al dagen over twijfelt,
is de kans groot dat je het allang weet.

Je wilt het alleen niet.

Dus ga je nadenken.
Nog een keer.
En nog een keer.

Misschien komt er nog een beter antwoord.
Een veiligere keuze.
Iets zonder gedoe.

Maar eerlijk?

Je bent niet op zoek naar duidelijkheid.
Je bent op zoek naar een uitweg
waarbij je niks hoeft te voelen.

Pak iets waar je over blijft twijfelen.

En vraag jezelf:
welk antwoord vermijd ik?

Niet het mooiste antwoord.
Niet het juiste antwoord.

Het antwoord waar je een beetje van in elkaar krimpt.

Daar zit ’ie.

De meeste helderheid zit niet in wat je nog moet vinden,
maar in wat je al weet en wegduwt.

En als je voelt: hier kom ik zelf niet helemaal doorheen,
dan mag je me altijd een bericht sturen.

19/05/2026

Je blijft maar nadenken.

Zal ik dit doen?
Is dit wel de juiste keuze?

Ondertussen voel je allang wat klopt.

Maar je hoofd neemt het over.

Niet omdat je geen intuïtie hebt.

Maar omdat er iets in jou nog geen veiligheid voelt
om daarop te vertrouwen.

In een Akasha reading werken we niet alleen met wat je denkt of voelt.

We openen het veld van jouw ziel.

Waar helder wordt:
wat van jou is
wat je hebt meegenomen
en wat je nu los mag laten

Dat geeft niet alleen inzicht.
Het geeft rust. Richting. Bevestiging.

In een mini Akasha sessie van 20 à 30 minuten
kijken we samen naar wat zich bij jou wil laten zien.

Via onderstaande link kan je gewoon online een sessie boeken

Mini Akasha Reading ( 20 minuten) Je blijft zoeken naar antwoorden, maar ergens voel je dat je de echte laag nog niet hebt aangeraakt. Misschien herken je dit: Je […]

17/05/2026

“Gisteravond in Den Haag 🌈
Gewoon een fijne avond, zonder moeten.
Goede gesprekken, lachen, en even nergens naartoe hoeven.

Soms zit het niet in ‘groei’
maar in jezelf gewoon even laten zijn.”

15/05/2026

Twijfel je al een tijdje over iets, maar kom je er zelf niet helemaal uit?

Blijf er niet te lang in hangen.

Vanaf nu kun je bij mij ook een korte Akasha Reading boeken.

In 20 minuten kijken we naar één vraag of thema dat voor jou speelt.
Zodat je weer helderheid hebt en weet welke richting voor jou klopt.

Online, dus je kunt het gewoon vanuit je eigen omgeving doen.

Voel je dat dit voor jou is?
Plan je sessie via de link.

Mini Akasha Reading ( 20 minuten) Je blijft zoeken naar antwoorden, maar ergens voel je dat je de echte laag nog niet hebt aangeraakt. Misschien herken je dit: Je […]