AltijdBlijvend

12/05/2025

⚖️

Balans, evenwicht, afwegen. Heel passend als je een weegschaal bent. Als sterrenbeeld ook nog passend, maar als Ram die normaal gesproken heel makkelijk keuzes maakt en doorgaat niet.
Eerder van sky high naar deep low, nu naar een rechte horizontale streep. Gas er op en gaan 🔥 zit er niet echt bij. Ik doe het wel eens maar betaal er dan ook voor. Die knop kan ik indrukken met wandelen en met hardlopen. Heerlijk, gas er op en gaan! Even niet bewust bezig zijn met de situatie.
Want de rest van de dag is dat namelijk wel. Nog altijd constant focus zoeken en proberen dat vol te houden. Even lezen, even de tuin in, even wandelen, even hardlopen, even koken, even schoonmaken, even boodschappen doen. Even, even, even! En niet even van; dat doen we ‘even’, maar ‘even’ in minuten en max. in een aantal uurtjes.
Heel de dag door die verrekte weegschaal zijn.
Het valt regelmatig zwaar omdat het niet zichtbaar is, ook de moeilijke momenten niet altijd. De afwegingen maak ik dan ook voor mezelf en voor niemand anders en ook dát is makkelijker gezegd dan gedaan.
Toch leer ik hoe ik het beste een goed passende weegschaal voor mezelf kan zijn, met liefde, zorgzaamheid en aandacht.
Deze reis is bizar groot qua leermomenten, uitdagingen, lessen en mogelijkheden. Iets om dankbaar voor te zijn 🫶🏻

11/04/2025

Stip 🔴

Afgelopen week was de afspraak bij het Roessingh. Enorm naar uitgekeken, omdat het weer een stip aan de horizon is in mijn herstel.
Het gesprek was goed, fijn en verhelderend. We kunnen concluderen dat ik geen lichamelijke beperkingen ervaar of heb. Mijn mobiliteit is in orde. Waar het bij mij vastloopt is de ervaring van de pijn en de omgang met de pijn. Als metafoor vertelde de revalidatiearts het volgende: jouw lichaam is een gebouw met daarin een alarmsysteem. Wanneer het alarm afgaat en er dus brand is heb je pijn. De brandweer komt om de brand te blussen, alle artsen die mij geopereerd hebben, maar ze kunnen de brand niet lokaliseren, vinden en blussen. Alleen mijn alarm blijft maar aangeven dat er brand is. De brandweer geeft aan niks meer te kunnen doen en adviseert om een monteur langs te laten komen want volgens hen is het systeem kapot. Met andere woorden; mijn zenuwstelsel is volledig ontregeld. Een duidelijk en helder verhaal en iets waar ik mij in kan vinden. Maar nu? We moeten achterhalen hoe het daadwerkelijk met de pijn zit, in welke mate het aanwezig is wanneer mijn zenuwstelsel geen overuren draait en hoe ik daar mee om moet gaan. Met de ACT-methode is dit te behandelen. Dus voor nu is dat mijn 🔴 aan de horizon. Dus kom maar door met de psycholoog die mij hier in kan begeleiden 💪🏻

01/04/2025

🌸 Een putje vol bloesem 🌸

Naast dat het me gelijk terugtrok naar de tijd van vele uren m’n vinger over de grond schuren om een knikker er in te mikken, deed het me nu ook even over wat anders nadenken. In de put, of meer putje, zitten is normaal aan het worden. Geen motivatie vinden om te studeren, lezen, zinvol maken o.i.d. Vooral behoefte aan bewegen omdat dat even het makkelijkst is. Mentaal vermoeid zijn vind ik moeilijk, liever lichamelijk want dat is wat ik ken. Momenten die lijken op een burn-out, alleen de oorzaak is nu altijd blijvend; de pijn.

Deze reis met pijn leert mij veel nieuwe
🌸 motivatie
🌸 gedachtes
🌸 gevoelens
🌸 veranderingen
🌸 situaties
🌸 belevingen
🌸 en zo ontzettend veel meer

En die zitten allemaal in dat putje verstopt, ik moet ze alleen willen zien. Gelukkig heb ik enorm lieve mensen die mij helpen (bewust en onbewust) dat inzicht te geven. Om even te kijken hoe vol m’n putje zit met bloesem 🌸

21/03/2025

21/03/2025

🎵 (Wo)Man in the mirror 🎵

Soms heb je dat, dat je resoneert op een melodie of tekst. Vorig weekend zat ik in de auto toen dit nummer werd gedraaid op Spotify. Zo oud als dit nummer is werd het ineens nieuw, want dit maal luisterde ik echt naar de tekst.
Vorige week was ronduit k*t, maar is geweest en het is wat het is. Ik kan bij de pakken neer gaan zitten (wat heel verleidelijk, want: weg met de minste weerstand) of accepteren dat het even zo is en het ook weer veranderd. En die verandering komt toch echt bij mijzelf vandaan. Weer eerder naar bed, bewust voelen waar de behoefte ligt, valkuilen doorzien en balans creëren. Dat is zo’n beetje m’n hele dagtaak 😂 maar werkt voor nu prima om aan het einde van de dag volmondig te kunnen zeggen dat het een hele goede dag was! En dit zeg ik nu al 5 dagen 👏🏻👏🏻👏🏻 Samen met alle fijne lieve mensen die ik deze week gesproken heb voel ik me een dankbaar mens 😇

Gelukkig heb ik de mogelijkheid om (telkens weer opnieuw) de positieve kant te belichten.

Oh zoek ff de tekst op van het nummer…verandering begint bij jezelf 🫶🏻

17/03/2025

Hocus-Focus-Pas

Dat is wat voor mij zo essentieel is. Focus op iets zodat de zenuwpijn geen leidend effect krijgt. Ik zoek focus op allerlei manieren maar ze zijn wel onder te verdelen in twee types: fysieke en mentale focus. De fysieke focus wordt ingevuld door te fietsen, wandelen en dingen in huis/tuin doen. De mentale focus bestaat vooral uit lezen, studeren, gesprekken voeren met mensen.
Afgelopen week liep dat anders. Ik kreeg ineens moeite om mijn hoofd ergens bij te houden. Studeren ging niet soepel, lezen lukte mij amper... dat werd meer bewegen voor mij. En ik denk dus veel te veel. De balans verstoorde. Iedere dag probeer ik namelijk om beide te vervullen. Ik was mentaal niet moe en daar word ik zeer onrustig van, maar vooral heel erg gefrustreerd. Even zitten voor een bak koffie zit er dan niet bij. Jaloers worden op alle huisgenoten die wel op de bank aan het relaxen zijn en deze Madame is 'maar' druk. Lichamelijk heel erg moe, maar stilzitten betekent een gevecht met de zenuwpijn, want ik kon moeilijk m'n aandacht ergens bijhouden. Kiezen uit kwaden.
Het is een hele kunst om het in balans te krijgen wanneer je het idee hebt de grip te verliezen.
Zet maar een hoge hoed op om zelf te achter halen welke HocusFocusPas bij mij hoort.