06/06/2026
Vanmorgen kwam tijdens een sessie het zieltje van een kindje door. Heel liefdevol.
Een ziel die even de moeder had aangeraakt en daarna weer haar eigen weg was gegaan. Soms door een keuze voor abortus, soms door verlies, soms door omstandigheden die alleen het hart begrijpt.
Op zulke momenten stromen de tranen. Bij haar en bij mij. Omdat deze ontmoetingen zo puur zijn. Voor mij is er geen toeval in hoe een moeder en dit zieltje elkaar hier op aarde voor even hebben gevoeld. Deze ontmoeting was al geschreven.
Ik voel steeds weer dat deze zielen geen oordeel dragen. Ze brengen een diepe vorm van liefde, bewustwording en dienstbaarheid.
Voor mij dragen deze kleine zielen een heel hoge frequentie van liefde. Ze openen iets groots in de moeder. Ze herinneren haar aan haar eigen licht, aan haar kracht en aan de diepe verbinding met haar ziel.
Ze laten voelen dat liefde niet afhankelijk is van tijd. Dat ook een kort verblijf een zielsmissie kan zijn.
In het licht is ruimte voor verdriet. Voor rouw. Voor dankbaarheid. En bovenal voor liefde.
Liefs,
Linda
