06/02/2026
झाँक्री र शिवको मिठो कथा 🌿🔱
धेरै पुरानो समयको कुरा हो। हिमालको काखमा, कुहिरो र हावासँग कुरा गर्ने एक झाँक्री बस्थ्यो।
ऊ ढोल बजाउँदा वन मौन हुन्थ्यो,
ऊ मन्त्र बोल्दा ढुंगाले पनि सुन्थे।
एक रात, पूर्णिमाको उज्यालोमा, झाँक्री ध्यानमा बस्यो।
ढोल आफैँ बज्न थाल्यो—
धुम्… धुम्…
त्यो कुनै साधारण धुन थिएन,
त्यो त कैलासको श्वासजस्तो थियो।
अचानक, भस्मले लपेटिएको, जटामा चन्द्रमा अडिएको
महादेव प्रकट भए।
झाँक्री डराएन।
उसले टाउको झुकायो र भन्यो,
“हे नाथ, म त केवल तिम्रो स्वर सुन्ने कान हुँ।”
शिव मुस्कुराए।
त्यो मुस्कानमा करुणा थियो,
त्यो मुस्कानमा सम्पूर्ण ब्रह्माण्ड अटाएको थियो।
शिवले भने,
“झाँक्री, तिमी जंगलका पुजारी हौ,
म त मौनको झाँक्री हुँ।
तिमी ढोलले मानिस जगाउँछौ,
म मौनले आत्मा जगाउँछु।”
झाँक्रीको आँखाबाट आँसु झर्यो।
शिवले उसको ढोल छोए—
त्यस दिनदेखि,
त्यो ढोल औषधि बन्यो,
त्यो मन्त्र प्रेम बन्यो,
र त्यो झाँक्री सेवक बन्यो।
भन्ने गरिन्छ—
आज पनि जब साँचो झाँक्री
निस्वार्थ मनले ढोल बजाउँछ,
शिव कैलासबाट मुस्कुराउनुहुन्छ। 🌙
जय सम्भु जय महाकाल।🙏🌙
