30/03/2026
“Isang araw, bigla na lang akong iniwan… walang paliwanag.”
💔 TITLE: “Walang Paalam
Hindi ko makakalimutan ang araw na ‘yon.
Gising ako buong gabi, hinihintay ang reply niya.
Online siya… pero hindi ako sinasagot.
Hanggang sa kinabukasan, napansin ko—
wala na ang pangalan ko sa bio niya.
Wala na rin ang mga pictures namin.
Parang isang iglap, nabura ako sa buhay niya.
Sinubukan ko siyang tawagan.
Isa… dalawa… sampung beses.
Walang sagot.
Nag-message ako:
"Anong nangyari? May nagawa ba ako?"
Seen.
Pero walang reply.
Doon ko naramdaman yung sakit na hindi mo maipaliwanag.
Yung pakiramdam na parang may kulang… pero hindi mo alam kung ano.
Araw-araw, tinatanong ko sarili ko:
"Saan ako nagkulang?"
"Hindi ba ako sapat?"
Hanggang sa isang araw…
nakita ko siya.
Masaya.
Kasama ang iba.
At doon ko naintindihan lahat—
hindi siya nawala dahil may mali sa akin.
Umalis siya…
dahil pinili niyang palitan ako.
Masakit. Sobra.
Pero doon ko rin natutunan ang isang bagay—
Hindi lahat ng umaalis, kailangan mong habulin.
Minsan, umaalis sila para matutunan mong piliin ang sarili mo.
Hindi niya ako iniwan dahil kulang ako…
iniwan niya ako dahil hindi niya kayang pahalagahan ang buo kong pagkatao.
Naranasan mo na rin bang iwan nang walang paliwanag?
Comment “💔” kung relate ka…
