04/06/2026
W polskiej kulturze ludowej Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało) była uważana za czas wzmożonej aktywności czarownic. Według dawnych wierzeń wiedźmy miały wtedy czyhać na cudze dobra (zwłaszcza odbierać krowom mleko) i próbować przeciwdziałać ludzkiej pobożności.
Sposoby na odstraszenie i rozpoznanie czarownic w to święto obejmowały:
Brzozowe gałązki: Wierni obłamywali gałązki z brzózek, które dekorowały ołtarze podczas procesji. W domu umieszczano je za świętymi obrazami lub w oborach, co miało chronić domostwo przed czarami, burzą i złymi urokami.
Wizja w monstrancji: Powszechnie wierzono, że ksiądz prowadzący procesję mógł rozpoznać wiedźmy. Jeśli podczas błogosławieństwa spojrzał w tłum przez monstrancję z Hostią, rzekomo widział nad głowami czarownic niewidoczne dla innych naczynia (skopki) na mleko.
Próg obory: Aby samemu zdemaskować czarownicę, należało w Boże Ciało o północy położyć się na progu obory i przykryć słomą – miało to ukazać wiedźmę w jej prawdziwej postać.
