10/07/2026
Opadanie górnej powieki (ptoza) należy do rzadkich, ale dobrze znanych powikłań po zastosowaniu toksyny botulinowej. Najczęściej pojawia się w ciągu kilku dni od zabiegu i jest wynikiem przejściowego osłabienia mięśnia odpowiedzialnego za unoszenie powieki. Dobra wiadomość jest taka, że w zdecydowanej większości przypadków ma charakter odwracalny i ustępuje samoistnie wraz z wygaśnięciem działania toksyny.
W najnowszej publikacji opisano interesującą serię czterech pacjentek, u których zastosowano znany od lat lek dermatologiczny w nowym, eksperymentalnym zastosowaniu. Autorzy zaobserwowali szybsze ustępowanie objawów niż wynikałoby to z naturalnego przebiegu tego powikłania. Zaproponowali również możliwe mechanizmy biologiczne, które mogłyby tłumaczyć taki efekt.
Warto jednak podkreślić, że są to wstępne obserwacje, oparte na niewielkiej liczbie przypadków. Badanie nie obejmowało grupy kontrolnej, nie stosowano jednolitego schematu leczenia, a autorzy sami zaznaczają, że na obecnym etapie nie można traktować tej metody jako standardu postępowania.
Mimo tych ograniczeń publikacja jest bardzo interesująca. Pokazuje, że nawet dobrze znane leki mogą w przyszłości znaleźć nowe zastosowania, jeśli kolejne badania potwierdzą ich skuteczność i bezpieczeństwo.
Jako lekarz medycyny estetycznej z dużym zainteresowaniem śledzę takie doniesienia. Jeżeli przyszłe badania kliniczne potwierdzą przedstawione wyniki, może to stać się wartościową opcją terapeutyczną u wybranych pacjentów. Na dziś najważniejsze pozostaje jednak prawidłowe wykonanie zabiegu, znajomość anatomii oraz indywidualna kwalifikacja pacjenta, ponieważ najlepszym leczeniem powikłań jest ich skuteczne zapobieganie.
Autorzy publikacji:
Abou Tayeh S., Merhi R., Khachan M.J., Obeid C., Ayoub N.
Źródło:
Abou Tayeh S, Merhi R, Khachan MJ, Obeid C, Ayoub N. Topical imiquimod in the management of botulinum toxin-induced upper eyelid ptosis: A case series. JAAD Case Reports. 2026;70:201–205.
