Otuleni Obecnością

29/05/2026

🌿🌿🌿🌿 Zapraszam do zapoznania się z zapowiedzią cudownego wydarzenia dla kobiet, którego jestem współautorką 🌿🌿 🌿

🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥

Są takie historie, które nie przemijają.

Płyną przez wieki jak zimne wody północy - ciche, głębokie i pełne pamięci.

Jedną z nich jest historia Freyi - nordyckiej bogini, która fascynuje mnie swą wielowymiarowością.
Bogini miłości i wojny, piękna, magii i śmierci. Silnie związana z naturą.

Bogini wielu twarzy.

W dawnych opowieściach nawet nie próbowano zamknąć jej w jednej roli.

Była jednocześnie
delikatna i nieugięta.
Mistyczna i ziemska.
Czuła i dzika.
Kochała i walczyła.

Nie próbowała zmniejszać siebie, by stać się łatwiejsza do zrozumienia. Była pełnią.

Jak natura północy - jednocześnie surowa i zachwycająco delikatna.

Takie były też kobiety północy.

Żyły blisko natury - morza, lasów. Wiedziały jak zaufać ziemi, jak rozpalać ogień wtedy, gdy wokół było ciemno i mroźno. Niosły w sobie siłę, która nie potrzebowała udowadniania. Były obecne. Uważne. Zakorzenione. To one rodziły dzieci, podejmowały ważne decyzje, chroniły wioski, gdy mężczyźni byli na dalekich wyprawach.

Wyobrażam je sobie siedzące razem przy ogniu. Opowiadają historie, śpiewają pieśni, grają na bębnach. Dzielą się wiedzą, wspierają nawzajem.

Czyż nie tego brakuje nam kobietom we współczesnym świecie?

Brakuje właśnie tego powrotu do wspólnoty. Do przestrzeni, w której można po prostu być sobą.

🔥🔥🔥 Już 14.06.2026r. zaproszę Cię wraz z innymi rekonstruktorkami Drużyna Utgard na niezwykłe kobiece wydarzenie.
Odbędzie się ono na terenie Osady wikingów w Pyskowicach - w miejscu pośrodku lasu, nad urokliwym stawem. Tam, gdzie czas płynie inaczej. Tam, gdzie można poczuć klimat życia sprzed 1000 lat.

Wydarzenie to inspirowane będzie właśnie energią Freyi i kobiet północy ery wikingów.

W trakcie tego spotkania będziemy doświadczać dawnego życia, dosłownie.

Czekać Cię będzie prowadzony przeze mnie krąg kobiet, w trakcie którego wsłuchamy się w swoją intuicję, ciało, wielowymiarowość.

Ale to nie wszystko:

będzie m.in.
🌿 wspólne gotowanie nad ogniskiem,
🌿 możliwość spróbowania dawnego rzemiosła,
🌿postrzelania z łuku.

Będziemy śpiewać i bębnić przy ognisku🔥🔥🔥
Będzie tez okazja wzięcia udziału w niezwykłej sesji zdjęciowej📸📸📸

Mamy głowę pełną pomysłów i już niebawem powstanie wydarzenie ze szczegółowymi informacjami.

Wierzę, że kiedy kobiety spotykają się w prawdzie, dzieje się coś niezwykłego🥰🥰🥰

Przypominają sobie, kim są 💚

28/05/2026

Kimkolwiek jesteś życzę Ci dobrej drogi 💚

Czy ty też czasem czekasz, aż wszystko stanie się jasne?

Ja też czekałam.

A potem zrozumiałam,
że nie muszę wiedzieć wszystkiego od razu.

Może nawet nie chcę.

Bez ciemności
światło nie miałoby tego samego znaczenia.

Nie muszę widzieć całej drogi, żeby ruszyć.

26/05/2026

Dziękuję Ci za zupę pomidorową, której do dziś nie potrafię odtworzyć.
I uwierz - próbowałam. Widocznie sekretnym składnikiem było „kocham Cię” i duża porcja troski taplana w śmietanie 30😅. Potrafiłam zjeść 5 misek.
Robiłaś ją nawet wtedy, gdy byłam już dorosła… i ...kiedy było mi na prawdę bardzo, bardzo źle.
Wtedy też potrafiłam zjeść 5 misek. Bez cienia wstydu.

Dziękuję za wycieczki do lasu - z plecakiem, kanapkami i herbatą w termosie (czarna z cukrem).
Pamiętam jedno miejsce na Górce Wawrzyńca, którego zawsze bałam się przechodzić. Zatrzymywałaś się wtedy, podawałaś mi rękę i przechodziłyśmy razem.
Miałam może siedem lat. Pamiętam.

Dziękuję za wspólne liczenie kroków w drodze do szkoły.
Nie pamiętam już wszystkich wyników… ale pamiętam, że szłyśmy razem.

Dziękuję, że czekałaś, gdy wracałam z kolonii po długiej nieobecności.
Czułam, że naprawdę się cieszysz.

Dziękuję, że nauczyłaś mnie czytać i czytałaś mi bajki, choć miałaś jeszcze troje innych dzieci i zapewne marzyłaś czasem tylko o ciszy.

Dziękuję, że zabierałaś mnie ze sobą do szkoły.
Miałam pięć lat, siedziałam w ostatniej ławce i byłam ogromnie dumna, że moja mama jest nauczycielką.

Dziękuję, że trzymałaś mnie za rękę i głaskałaś do snu.
Miałam wtedy cztery lata. Pamiętam to ciepło do dziś.

Dziękuję też za moment, w którym zdobyłaś się na odwagę powiedzieć „przepraszam”. "Szok"🙃
Miałam 33 lata. I też pamiętam.

Dziękuję, że jestem, że oddycham, że mogę być... że dałaś mi życie ♥️

I choć czasem nieziemsko mnie wkurzasz...
I choć nasze drogi były - i nadal są - bardzo różne,
to właśnie te małe gesty zostały ze mną najmocniej.
Nasza miłość rzadko była nazywana wprost.
Nasza miłość pachnie pomidorową i idzie przez las, trzymając za rękę.

19/05/2026

Dzieje się🌿

Już dziś zapraszam Wasze dzieci do niezwykłego świata leśnej wyobraźni, uważności i natury.
To nie będzie zwykły spacer - to będzie historia pisana lasem, w której każde drzewo może skrywać tajemnicę, a ścieżki prowadzić do śladów pozostawionych przez leśne elfy i duszki… 🧝‍♀️🌳✨

To ...
„Pierwsze wejście do lasu – tropem leśnych elfów i duszków” 🧚‍♀️🧚‍♂️

Pewnie, tak jak i ja obserwujesz, że w dzisiejszym świecie dzieci każdego dnia otoczone są ogromną ilością bodźców - ekranami, hałasem, pośpiechem i ciągłą stymulacją.
Coraz trudniej o przestrzeń na swobodną wyobraźnię, wyciszenie i prawdziwy kontakt z naturą.
Chcę, by te leśne, wspólne chwile pomagały dzieciom zwolnić, odetchnąć i wrócić do prostych doświadczeń, które wspierają koncentrację, regulację emocji i poczucie bezpieczeństwa.

Podczas naszego spotkania dzieci zanurzą się w leśnej opowieści pełnej tropów, zagadek i sensorycznych odkryć.
Poprzez zabawę i uważne bycie w naturze będziemy pobudzać wszystkie zmysły:
🍀 słuchając szumu drzew,
🍀dotykając mchu,
🍀szukając leśnych śladów i odkrywając magię ukrytą w lesie.

Czego doświadczą dzieci?
🌲 spotkania z uważnością i naturą,
🧚 tropienia śladów leśnych elfów i duszków,
🌿 leśnej kąpieli inspirowanej Shinrin Yoku,
💚 relaksacji i chwili wyciszenia,
🌳 hamakowania i odpoczynku wśród drzew,
✨ opowieści prowadzonej leśną ścieżką wyobraźni.

Spotkania odbywają się w małych grupach, tak aby każde dziecko mogło czuć się swobodnie, bezpiecznie i naprawdę doświadczać lasu we własnym rytmie.

To będzie połączenie pracy z emocjami, wyobraźnią i naturą, co stworzy wyjątkową przestrzeń wspierającą dziecięcą wrażliwość, odpoczynek i rozwój🥰

✅Kiedy:
29 maj 2026r. (piątek), 17.00-19.00
31 maj 2026r. (niedziela) 15.00-17.00

✅ Miejsce spotkania: orzeski las🙃(dokładne miejsce zbiórki podam po zebraniu grupy.

✅ Grupa wiekowa: 6-9 lat

✅Prowadzenie: Otuleni Uważną Obecnością - Teresa Leti Twardzik.

✅Koszt: 80zł

✅Zapisy i dodatkowe informacje można uzyskać pod numerem tel.: 784 35 18 18 lub poprzez wiadomość na FB

18/05/2026

Od kilku dni miałam ogromną potrzebę napisania tego tekstu 😊

Ostatnio z moją N. spędziłyśmy trochę czasu w szpitalnych murach.

Wiadomo, każdy pobyt z dzieckiem w takim miejscu to ogrom emocji.
Lęk, napięcie, zmęczenie, bezradność. Dla dziecka wszystko jest obce - ludzie, dźwięki, procedury, ból, oczekiwanie.
Miałam też swoje wspomnienia i wyobrażenia jak będzie (a nie są to dobre wspomnienia 😏)

Zadziwiłam się pozytywnie (do tej pory, kiedy o tym myślę uśmiecham się do siebie....)

Otóż....
Zmieniło się wiele, a przynajmniej w tym konkretnym szpitalu, na tym konkretnym oddziale 😃

Byłam pod ogromnym wrażeniem tego z jakim szacunkiem personel potrafił traktować trudne emocje dziecka.

Pielęgniarka przed badaniem nie kwitowała standardowo:
„Nie bój się”. "Nie panikuj".
Mówiła:
"To normalne, że się boisz. Wiele dzieci się boi. Powiem ci po kolei, co będziemy robić”
♥️♥️♥️ i tłumaczyła spokojnym tonem "krok po kroku "♥️♥️♥️

Inna nie uciszała płaczu.
Nie mówiła:
„Już, nie płacz”. "Tu nie ma powodu do płaczu "
Tylko:
„Widzę, że to trudne”😍

I hit: "Nie mogę teraz z Tobą rozmawiać, ale to ważne co chcesz mi powiedzieć, więc podejdę później"....
iiiii....PODESZŁA 🥰

Serce rośnie ♥️

Jak ogromną różnicę robi uszanowanie emocji.
Emocje dziecka nie potrzebują przecież zaprzeczania.
Potrzebują akceptacji i przyjęcia.

Dziecko nie przestaje się bać dlatego, że usłyszy:
„Nie ma się czego bać”.
Ono uspokaja się wtedy, kiedy czuje:
„Ktoś mnie widzi”,
„To, co czuję, ma sens”,
„Nie jestem z tym sam”.

I właśnie na tym polega prawdziwe wspieranie😃

Jedno:
„To normalne, że się boisz”
reguluje bardziej niż dziesięć prób przekonania dziecka, że „wszystko będzie dobrze”.

Bardzo chciałabym, żeby więcej dzieci doświadczało właśnie takiego podejścia♥️♥️♥️
Takiego, w którym emocje nie są problemem do uciszenia, tylko sygnałem, że dziecko potrzebuje bliskości, bezpieczeństwa i obecności.

18/05/2026

Ostatnie miesiące były dla mnie bardzo intensywne 🙂
Po dwóch cudownych kursach oficjalnie zostałam Certyfikowaną Instruktorką Uważności dla Dzieci programu "Kosmos i Kajo" oraz trenerką bajkoterapii✨

To dla mnie kolejny, ważny krok w stronę tworzenia uważnych, wspierających warsztatów dla dzieci - pełnych spokoju, emocji, wyobraźni i budowania relacji z samym sobą 💛

Już niebawem zaproszę dzieci do magicznego świata Leśnych Elfów, Odważnych Wikingów i Kosmicznych Przygód Kajo...
Do świata uważności, emocji, natury🌿, a wszystko po to, by spróbowały doświadczyć swojego osobistego wewnętrznego spokoju 🧘‍♀️🧘‍♂️

Ale się cieszę 🙆🙆🙆🌿🌿🌿

14/05/2026

"Bo ja chyba nie należę,
Do tego świata z krzyku i szkła.
Chciałabym zasnąć na chwilę
I obudzić się gdzieś pośród traw.
Z dala od hałasu ludzi
Od ich ciężkich cudzych spraw.
Tam gdzie cisza nie jest pustką
Tylko miejscem, gdzie mogę trwać"...

… bo ja chyba nie należę

09/05/2026

Już nie żyję przeszłością, a jednak...

To, z czym człowiek mierzy się przez lata, odkłada się gdzieś głęboko i często wraca w najmniej oczekiwanych momentach.

Znasz to?

Ja tak.
Całymi latami byłam walczącym rycerzem - o Siebie, sprawiedliwość, prawdę.
Zbroja, tarcza, miecze....nie do złamania ⚔️

Ciągła walka
🔥o udowodnienie, że to, co ktoś o mnie myśli, nie jest prawdą,
🔥że to co czuję i myślę jest ważne,
🔥 że mam prawo do...

Noż prawie Joanna d'Arc 😂

To były takie "zwykłe" hasła....

„Nie myśl, bo ci nie wychodzi.”
"Co Ty masz we łbie"
„Ty coś sama osiągniesz? Nigdy.”
„Nie masz predyspozycji.”
„Jesteś trudna.”
„Ty chyba zamiast mózgu masz siano.”

i jeszcze...inne "drobizny"

Niby nic, prawda?

A jednak zasiewa.
Zasiewa ziarno, które później kiełkuje w środku ....po cichu.

I nagle, mimochodem, zaczynasz zastanawiać się:
„Może rzeczywiście coś jest ze mną nie tak?”

Choć czasem myślę, że ten etap mam już za sobą, to wystarczy....
Jeden moment.
Jedno zdanie.
Jeden ton.

Pstryk....

I już stoję w zbroi, gotowa zaszlachtować każdego, kto odezwie się do mnie w ten sposób.
Albo przeciwnie- zamykam się, odcinam od świata i "liżę rany".

Chcę ci coś dziś powiedzieć.
JASNO I STANOWCZO

Słowa mają znaczenie. Ogromne.

I jeśli słyszysz słowa, po których czujesz ucisk w żołądku, lęk, wstyd albo ciągłą potrzebę udowadniania swojej wartości - uciekaj.

Nie walcz.
Naprawdę nie ma o co.
Ktoś, kto nie będzie chciał Cię zrozumieć NIE ZROZUMIE

Największe bitwy toczą się później - już nie z innymi ludźmi, tylko z własnym głosem w głowie, z własnym cieniem.
To na to zostaw swoją energię - na oswojenie lęku, który pozostał,
na ukojenie siebie...

Dlatego tak ważne jest, żeby zacząć mówić do siebie inaczej.
Łagodniej.
Czulej.
Jak do kogoś, kogo naprawdę chcemy ocalić.

Ciężko to czasem przychodzi, ale...
DZIŚ o wiele szybciej wracam do równowagi.
Czasem wystarczy kilka oddechów (albo i "całe dużo" oddechów 😂)
i znów wiem, gdzie jestem.
Przy sobie.
W miejscu bezpiecznym.

I już jesteś w miejscu bezpiecznym
I niespodzianka 😅...trafiasz na ludzi, którzy nie chcą cię zranić, ale organizm/ciało nadal pamięta wojnę.

Doszukujesz się drugiego dna.
Analizujesz ton głosu.
Wyłapujesz najmniejszą zmianę.

I rykoszetem dostają Ci, którzy nie zrobili nam nic.
Ci, którzy przyszli z dobrem.
Ci, którzy przyszli z cierpliwością.

Stare rany potrafią strzelać nawet wtedy, kiedy nie ma już zagrożenia.

A Ty?
Masz takie zdania, które do dziś działają jak mechaniczny pstryczek?
Zdania, które w sekundę przenoszą Cię do miejsca, z którego tak długo próbowałaś/łeś wyjść?

09/05/2026

A Ty? Co lubisz robić będąc nad morzem?

Kolejny dzień szkolenia Instruktora Uważności dla Dzieci 🤗

Po szkoleniu - praca własna 🌊
Z uważnością🙂

28/04/2026

SLAVNI - konwent kultury rodzimej dobiegł końca💚
To były dwa piękne, aczkolwiek pracowite dni dla mnie i mojej drużyny Drużyna Utgard 🙆

Mam ogromną wdzięczność, że mogłam być jedną z "cegiełek" tego zacnego wydarzenia.

W niedzielny poranek poprowadziłam kobiecy krąg "Wśród szeptów żywiołów"
🔥🌿🌊💨

W kręgu spotkało się 12 kobiet o pięknych duszach💚
12 różnych historii 💚
12 perspektyw 💚
I to co najważniejszego daje krąg...
poczucie wspólnoty, siły i siostrzeństwa

Spotkanie nieznanych Sobie, które pozostawia Ślad 😊

Dziękuję ♥️

P.S. te przepiękne zdjęcia są dziełem Inna Sorokyna