27/08/2026
Nie wszystko musisz zrozumieć, żeby móc to puścić.
Udostępniam ten tekst, bo mocno współgra z tym, co przygotowałam na piątkowy Wieczór z Zaćmieniem.
Czasami nie potrzebujesz kolejnej analizy, afirmacji ani „ciężkiej pracy nad sobą”. Potrzebujesz zatrzymać się, wrócić do ciała i zauważyć, co od dawna prosisz siebie, żeby jeszcze trochę udźwignąć.
Silna emocja jest informacją, ale nie zawsze instrukcją do natychmiastowego działania. Dlatego podczas naszego spotkania nie będziemy z nią walczyć. Poprzez jogę kundalini, oddech i medytację stworzymy przestrzeń, aby ją poczuć, zrozumieć i odkryć zasób, który się pod nią ukrywa.
Wykonamy również Agnihotrę, wspólnie zaintonujemy 108 powtórzeń Mool Mantry, a cały wieczór zakończymy głęboką relaksacją i integracją.
Nie po to, żeby na siłę przyciągać nowe życie.
Najpierw zrobimy mu miejsce.
🌑 Piątek, 28.08 | godz. 18:00–21:00
📍 Studio Czas Harmonii, Rzeszów
Przeczytaj udostępniony tekst Iwony Grzesik, a jeśli poczujesz, że chcesz przejść przez ten proces razem ze mną — napisz w komentarzu ZAĆMIENIE. Wyślę Ci szczegóły. 🙏
Dziś niebo przygotowuje nas na wyjątkową noc.
W nocy z 27 na 28 sierpnia 2026 roku wchodzimy w pełnię Księżyca połączoną z głębokim częściowym zaćmieniem Księżyca. W kulminacji ponad 96% jego tarczy znajdzie się w cieniu Ziemi, dlatego może przybrać charakterystyczny miedziany, czerwono-pomarańczowy odcień. Stąd określenie Czerwony lub Krwawy Księżyc.
Ale astrologicznie ta noc niesie jeszcze inną symbolikę.
Pełnia i zaćmienie wypadają około 5° Ryb, naprzeciwko Słońca w Pannie. To oś bardzo szczególna: Ryby – Panna. Intuicja – rozum. Zaufanie – kontrola. Duch – materia. Odczuwanie – analizowanie. Odpuszczenie – potrzeba naprawiania wszystkiego.
I właśnie dlatego ta pełnia może dotykać miejsc, w których jesteśmy już zmęczeni ciągłym „muszę”.
Muszę wiedzieć.
Muszę mieć pewność.
Muszę wszystko przewidzieć.
Muszę wszystkich uratować.
Muszę znaleźć odpowiedź.
Muszę jeszcze nad sobą popracować.
Muszę wiedzieć, dlaczego coś się wydarzyło.
A Ryby mówią:
Nie wszystko musisz rozumieć, żeby móc to puścić.
Zaćmienia Księżyca w astrologii interpretuje się jako momenty kulminacji, odsłonięcia i domykania. Coś, co długo pozostawało pod powierzchnią, może stać się bardziej widoczne. Dlatego nie zdziw się, jeśli dzisiaj lub jutro mocniej odezwą się wspomnienia, sny, tęsknota, wzruszenie, złość albo potrzeba pobycia samemu. Astrologicznie traktuje się ten czas bardziej jako moment obserwowania i kończenia niż forsowania nowych początków.
CZERWONY KSIĘŻYC NIE PRZYCHODZI CIĘ UKARAĆ
Lubię patrzeć na zaćmienie jak na symboliczne spotkanie światła z cieniem.
Bo przecież cień nie oznacza, że światło przestało istnieć.
Oznacza tylko, że coś na chwilę stanęło pomiędzy Tobą a światłem.
Tak samo dzieje się w życiu.
Czasem między nami a miłością staje stare rozczarowanie.
Między nami a obfitością – przekonanie, że trzeba na wszystko ciężko zapracować.
Między nami a spokojem – potrzeba kontroli.
Między nami a bliskością – strach przed kolejnym zranieniem.
Między nami a własną wartością – głos kogoś, kto kiedyś powiedział nam, że jesteśmy niewystarczający.
Pełnia nie musi więc oznaczać, że mamy dzisiaj „robić wielkie rzeczy”.
Może właśnie odwrotnie.
Może mamy przestać robić.
Usiąść.
Poczuć.
Posłuchać siebie.
CO MOŻESZ ZROBIĆ DZISIAJ?
Nie podejmuj decyzji tylko dlatego, że emocja jest silna. Silna emocja jest informacją, ale nie zawsze instrukcją działania. Astrologiczne interpretacje tej pełni również podkreślają możliwość nasilenia uczuć i potrzebę dania sobie chwili przed działaniem.
Weź kartkę i napisz:
Co jest już za ciężkie, żebym dalej to niosła?
Co próbuję kontrolować, chociaż nie mam na to wpływu?
Komu wciąż próbuję coś udowodnić?
Jaką dawną historię powtarzam, chociaż moje życie jest już inne?
Co mogłoby odejść, gdybym przestała się tego kurczowo trzymać?
Co wybieram zamiast tego?
A potem zrób prosty rytuał.
Stań przy otwartym oknie albo wyjdź na chwilę na zewnątrz. Połóż jedną dłoń na sercu, drugą na brzuchu.
I powiedz:
Oddaję to, co nie jest już moje.
Oddaję ciężar, który niosłam zbyt długo.
Oddaję potrzebę kontrolowania tego, czego kontrolować nie mogę.
Zostawiam przeszłości to, co należy do przeszłości.
Z szacunkiem przyjmuję lekcję i uwalniam ból.
Nie muszę już cierpieć, żeby zasługiwać.
Nie muszę walczyć, żeby otrzymywać.
Nie muszę wszystkiego wiedzieć, żeby być bezpieczna.
Wiem, umiem, potrafię.
Wiem, jak to jest ufać sobie.
Wiem, jak to jest czuć spokój w swoim ciele.
Wiem, jak to jest pozwalać życiu również mnie wspierać.
Wybieram siebie.
Wybieram życie.
Wybieram miłość.
Wybieram to, co moje.
A resztę puszczam.
I zostań przez chwilę w ciszy.
Nie proś tej nocy o sto nowych rzeczy.
Najpierw zrób dla nich miejsce.
Bo może największa tajemnica tej pełni nie brzmi:
„Co jeszcze mam zrobić, żeby moje życie się zmieniło?”
Tylko:
„Co jestem gotowa przestać nieść, żeby wreszcie mogło przyjść nowe?”
Czerwony Księżyc nie musi być przepowiednią.
Może być lustrem.
A kiedy patrzysz w lustro wystarczająco długo i wystarczająco czule, czasem odkrywasz, że nie potrzebujesz już kolejnej walki ze sobą.
Potrzebujesz zgody.
To się wydarzyło.
To było częścią mojej historii.
Ale nie musi być częścią mojej przyszłości.
I być może właśnie to jest najpiękniejszym rytuałem tej pełni.
Nie przyciągać na siłę nowego życia.
Najpierw zrobić mu miejsce.
Rytuał kąpieli
Przygotuj sobie ciepłą kąpiel. Niech dzisiaj nie będzie tylko pielęgnacją ciała, ale małym rytuałem powrotu do siebie.
Do wody możesz dodać garść soli oraz zioła dobrane do swojej intencji:
🌿 szałwia, bylica i liść laurowy – gdy potrzebujesz symbolicznego oczyszczenia i odcięcia od tego, co Ci nie służy,
🌹 płatki róży, lawenda i melisa – gdy potrzebujesz czułości, ukojenia i otulenia serca,
🌿 rozmaryn i mięta – gdy chcesz poczuć więcej świeżości, energii i wewnętrznej siły,
🌼 rumianek i lawenda – gdy potrzebujesz przede wszystkim uspokojenia i odpoczynku.
Najlepiej przygotuj wcześniej napar z wybranych ziół, przecedź go i dopiero wtedy wlej do wanny. Nie musisz używać wszystkiego. Wybierz to, czego dzisiaj najbardziej potrzebujesz.
Zapal świecę. Wejdź do wody. Zamknij oczy i przez chwilę niczego od siebie nie wymagaj.
Poczuj ciepło na skórze i wyobraź sobie, że z każdym wydechem ciało oddaje napięcie, zmęczenie, żal i wszystko, czego nie chce już dźwigać.
Połóż jedną dłoń na sercu, drugą na brzuchu i powiedz:
„Oddaję to, co nie jest moje.
Uwalniam to, co już mi nie służy.
Zostawiam przy sobie moją siłę, mądrość i miłość.
Moje ciało może odpocząć.
Moje serce może zmięknąć.
Nie muszę wszystkiego kontrolować.
Wracam do siebie.”
Pełnia przypomina nam, że wszystko ma swój cykl.
Jest czas przyjmowania.
Jest czas wzrastania.
I jest czas puszczania.
Dlatego dzisiaj nie pytaj tylko:
„Co chcę przyciągnąć?”
Zapytaj:
„Co jestem gotowa zostawić, żeby zrobić miejsce na nowe?”
A kiedy będziesz wychodzić z wody, powiedz:
„To, co było, zostawiam z wdzięcznością. To, co moje, przyjmuję z miłością. To, co nowe, może już do mnie przychodzić.”
Niech ta kąpiel będzie dzisiaj Twoim małym powrotem do siebie.
Do ciała. Do ciszy. Do kobiety, która już nie musi wszystkiego dźwigać.
Wiem. Umiem. Potrafię. Wiem, jak to jest wybierać siebie.
Iwona Grzesik
🩷 W drugim poście jest medytacja do odsłuchania🩷
Dziękuję za Twoją kawę ☕
Niech Twoja hojność wróci do Ciebie po stokroć – w miłości, dobrostanie i spokoju duszy.
Z całego serca – dziękuję. 🤍
https://buy.stripe.com/5kQ6oJewD9Us8GC8cJ5AQ00
