Jakie są godziny otwarcia?

Poniedziałek 09:00 - 18:00 Wtorek 09:00 - 18:00 Środa 09:00 - 18:00 Czwartek 09:00 - 18:00 Piątek 09:00 - 18:00 Sobota 09:00 - 14:00

Laboratorium Psychoedukacji

Strona główna
Polska
Warsaw
Laboratorium Psychoedukacji

Zadzwoń Strona internetowa Kontakt: firmę

Psychoterapia, rozwój, zmiana, edukacja. Od tej pory działamy nieprzerwanie!
(549)

Strona służy poszerzaniu wiedzy na temat psychoterapii, zdrowia psychicznego i standardów obowiązujących w zawodzie psychoterapeuty. Laboratorium Psychoedukacji powstało w roku 1978 jako pierwszy w Polsce niepubliczny ośrodek oferujący psychoterapię, treningi, szkolenia i pomoc psychologiczną. Nasz zespół to doświadczeni, gruntownie wykształceni psychoterapeuci, konsultanci, trenerzy, coachowie, lekarze i wykładowcy z certyfikatami. psychoterapeutów i superwizorów psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego, European Association for Psychotherapy, European Association for Integrative Psychotherapy. Wiedzę i umiejętności wykorzystujemy w psychoterapii, uczeniu, wspieraniu rozwoju oraz leczeniu. Studium Psychoterapii prowadzone przez Laboratorium ma rekomendację Sekcji Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego oraz atest Sekcji Naukowej Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego.

03/10/2026

Pytanie do namysłu na wieczór: co dla Ciebie jest najtrudniejszą cechą "mediów społecznościowych"? Czy treści tu publikowane wpływają na Twój nastrój? Jak?

fot Maria Berezovsky

03/10/2026

Istnieje stara chasydzka opowieść o rabinie, który prowadził rozmowę z Bogiem na temat nieba i piekła. „Pokażę ci piekło” – powiedział pan i zaprowadził rabina do pokoju, gdzie wokół wielkiego, okrągłego stołu siedziała grupa wygłodniałych, zdesperowanych ludzi. Na środku stołu znajdował się ogromny garnek gulaszu w takiej ilości, że wystarczyłoby dla wszystkich i jeszcze by zostało. Zapach potrawy był tak wyborny, że rabinowi ślina napłynęła do ust. Nikt jednak nie jadł. Każdy biesiadnik przy stole trzymał łyżkę z bardzo długą rączką – dość długą, żeby sięgnąć do garnka i nabrać porcję gulaszu, ale zbyt długą, żeby włożyć jedzenie do własnych ust. Rabin zrozumiał, że ich cierpienie było naprawdę straszne, i współczująco pokiwał głową. „Pokażę ci teraz niebo” – powiedział Pan i weszli do innego pokoju, takiego samego jak pierwszy – z takim samym ogromnym stołem, ogromnym garnkiem gulaszu i długimi łyżkami. Wśród ludzi panowała jednak wesołość; wszyscy wyglądali na dobrze odżywionych, pulchnych i zdrowych. Rabin nie mógł tego zrozumieć i spojrzał pytająco na Pana. „To proste – odrzekł Bóg – ale wymaga to pewnej umiejętności. Widzisz, ludzie w tym pokoju nauczyli się karmić siebie nawzajem!”.

Irvin D. Yalom, Molyn Leszcz. “Psychoterapia grupowa. Teoria i praktyka”. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, tłum: Robert Andruszko.

fot Alex Shute

03/10/2026

"Wiele osób przystępuje do terapii z niepokojącą myślą, że są wyjątkowi w swym poczuciu nieszczęścia, że jedynie oni mają pewne przerażające lub niemożliwe do zaakceptowania problemy, myśli, impulsy lub fantazje. Do pewnego stopnia dotyczy to każdego z nas, ale wielu pacjentów, ze względu na swą skrajną izolację społeczną, ma podwyższone poczucie wyjątkowości. Ich trudności interpersonalne uniemożliwiają im osiągnięcie głębokiej bliskości z innymi. W życiu codziennym ani nie dowiadują się o podobnych uczuciach od innych ludzi, ani nie wykorzystują okazji do zwierzania się im, a w konsekwencji – do zdobycia uznania i akceptacji w ich oczach.
W grupie terapeutycznej, zwłaszcza we wczesnych stadiach, podważanie poczucia wyjątkowości u pacjenta przynosi mu znaczną ulgę. Po usłyszeniu, jak inni członkowie ujawniają obawy podobne do ich własnych, pacjenci opowiadają o uczuciu bliższego kontaktu ze światem i opisują ten proces jako doświadczenie ‘witamy wśród ludzi”.

Irvin D. Yalom, Molyn Leszcz. “Psychoterapia grupowa. Teoria i praktyka”. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, tłum: Robert Andruszko.

Uwaga, większość konsultacji do naszych grup terapeutycznych jest nieodpłatna!
Jeśli potrzebujesz więcej informacji - napisz do nas:)

fot Vel Vesa

03/10/2026

"Na własnym umyśle można skupiać się w dowolnym momencie w ciągu dnia. Nawet zmywanie naczyń może być praktyką uważności. W trakcie takiego uważnego zmywania pozwalacie, by wasza świadomość całkowicie wypełniła się doznaniami związanymi z wykonywaniem tej czynności: płynącą z kranu wodą czy pieniącym się płynem do mycia naczyń. Gdy umysł zacznie błądzić, zastanawiając się nad tym, co robiliście w zeszłym tygodniu lub co będziecie robić w przyszłym, stracicie kontakt z tym, czego doświadczacie tu i teraz. Uważność oznacza bycie obecnym przy tym, co dzieje się w danym momencie.

Ale czy zwracanie uwagi na myśli, jakie się pojawiają w naszej głowie, nie jest właśnie praktykowaniem uważności? Owszem, może być, jeśli świadomie pozwalamy umysłowi błądzić i pozostajemy otwarci na wszelkie wrażenia i myśli. Jeśli jednak chcemy skoncentrować się na aktualnie wykonywanej czynności (zmywanie naczyń), a nasz umysł mimowolnie zaczyna błądzić i wypełnia się niechcianymi myślami o przeszłości lub przyszłości, to nie ma to nic wspólnego z nawiązywaniem kontaktu z własnym wnętrzem.

Poświęcanie uwagi własnemu życiu wewnętrznemu polega na świadomej koncentracji na takich jego aspektach, jak wrażenia, wyobrażenia, myśli i uczucia. W ten sposób rozwijamy zdolność bycia obecnym i świadomym, a tym samym również odporność psychiczną. Odporność psychiczna to nic innego jak umiejętność zachowania elastyczności oraz stabilności w stresujących sytuacjach, znoszenia się ponad przeciwności i wyciągania odpowiednich wniosków. To prawdopodobnie dlatego badania wykazały, że uważność zapewnia lepsze samopoczucie i większe poczucie szczęścia w życiu.
Zanim opanujecie sztukę bycia obecnym, musicie wykonać pierwszy krok, jakim jest nauka świadomego kierowania uwagą. W ten sposób rozwiniecie zdolność obserwacji własnego umysłu."

„Burza w mózgu nastolatka” Daniel J. Siegel. (tłum. Karolina Bochenek). Wydawnictwo MiND.
Przygotowała Agata Sobczak

fot Javardh

03/10/2026

W pracy Katarzyny Jasielewicz spotykają się różne doświadczenia: psychoterapia indywidualna i grupowa, praca w psychiatrii oraz zainteresowanie tym, jak emocje przeżywamy nie tylko psychicznie, ale również poprzez ciało.

Doświadczenie kliniczne zdobywała m.in. na oddziale psychiatrycznym Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Legnicy. We Wrocławskim Centrum Zdrowia Psychicznego współprowadziła grupę wsparcia dla osób z doświadczeniem choroby psychicznej, a w Ośrodku Psychoterapii Przystań we Wrocławiu grupę terapeutyczną.

Ukończyła Studium Psychoterapii i Szkołę Psychoterapii Grupowej Laboratorium Psychoedukacji. Obecnie rozwija swój warsztat w ramach Core Training ISTDP oraz Akademii Mentalizacji Anny Król-Kuczkowskiej. Swoją pracę regularnie poddaje superwizji.

Od kilku lat rozwija również kompetencje związane z pracą z ciałem. Ukończyła szkolenia i warsztaty wykorzystujące m.in. elementy Somatic Experiencing, bioenergetyki Lowena, NARM i mindfulness.

Poza gabinetem także wybiera ruch: rower, jogę, narty, pływanie i górskie wędrówki. Praktykuje również Tai Chi, Qigong i Wing Tsun.

02/10/2026

Pytanie do namysłu na wieczór:
Psychoterapeuci od dawna dyskutują, czy powinni zabierać głos w debatach publicznych, czy powinni odnosić się do bieżących problemów i wyzwań społecznych. Czy takie wystąpienia, publikacje, udział w debatach nie stoi w konflikcie z zasadą neutralności?

Np Anders Zachrisson – współczesny psychoanalityk norweski.
W tekście "Neutrality, tenderness and the analyst's subjectivity" (2008) krytykuje rozluźnianie neutralności i nadmierną samoujawniającą aktywność analityka. Argumentuje, że zwiększa to ryzyko problemów etycznych.

A Hanna Segal uważała, że neutralność kliniczna nie powinna być przenoszona poza gabinet. W kontekście zagrożenia wojną nuklearną angażowała się publicznie i politycznie, argumentując, że "milczenie psychoanalityków może stać się formą zaprzeczenia rzeczywistości."

Co Ty myślisz na ten temat?
fot krakenimages

02/10/2026

"Odkąd się urodził, dzień za dniem po prostu mijał. Spało się i jadło, wstawało, szło do pracy, załatwiało rozmaite sprawy. Słońce zachodziło i wschodziło. A w tle pracowały niestrudzone mechanizmy czasu. Aż do śmierci. Przed chwilą jeszcze ktoś tu był. Jadł, spał, wstawał, załatwiał sprawy. Wkładał mnóstwo wysiłku, żeby zgromadzić różne rzeczy, siedział z tymi rzeczami, gdzieś je przewoził, brał i przenosił do innego miejsca, pędził, strasznie się zamartwiał i denerwował, a potem się okazywało, że zupełnie niepotrzebnie. Tworzyła się w ten sposób jego niepowtarzalna historia, bo przecież z jednej strony był typowy, a z drugiej – niepodobny do nikogo innego, nikt nie miał dostępu do wnętrza jego głowy, tak jak i on nie miał dostępu do cudzych głów. I nagle ciach, szast-prast, nie ma go, koniec kropka. Przy czym w tych wielkich mechanizmach nawet na moment nic się nie zwolniło, nic się nie zatrzymało, kiedy ten ktoś zniknął. Młyny dalej mielą, planety dalej krążą, dzień wstaje, a potem przychodzi noc."

Tomasz Stawiszyński. „Czynnik alchemiczny”. Wydawnictwo: Wielka Litera.
fot Fernando Jorge, "Alchemist"

02/10/2026

"Zniekształcenia interpersonalne stanowią na ogół samonapędzający się mechanizm. Na przykład jednostka z negatywnym, zdeprecjonowanym obrazem Ja może poprzez selektywną nieuwagę lub projekcję niewłaściwie odbierać inną osobę jako szorstką i nieżyczliwą.

Co więcej, proces ten sam się wzmacnia, ponieważ u jednostki mogą się następnie stopniowo rozwinąć charakterystyczne zachowania i cechy behawioralne – np. służalczość, obronna konfliktowość, protekcjonalność – które ostatecznie spowodują, że inni faktycznie staną się szorstcy i nieżyczliwi. Taki rozwój wypadków określany jest powszechnie jako „samospełniająca się przepowiednia”.

Jednostka oczekuje, że inni będą w pewien sposób reagować, i wówczas bezwiednie swym zachowaniem wywołuje taką właśnie reakcję. Innymi słowy, zależności przyczynowe w relacjach mają charakter cyrkularny, nie linearny.

Irvin D. Yalom, Molyn Leszcz. “Psychoterapia grupowa. Teoria i praktyka”. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, tłum: Robert Andruszko.
fot Matheo

02/10/2026

Warto przeczytać pracę, która ma wysoką wartość dla psychoterapeuty psychodynamicznego, bo porządkuje aktualne dane o leczeniu CPTSD i pokazuje, gdzie podejście relacyjne wnosi coś unikalnego. Autorzy podkreślają, że terapie „evidence-based” (np. CBT, EMDR) zwykle dobrze redukują rdzeniowe objawy PTSD, ale dają słabsze i mniej stabilne efekty w obszarze DSO (dysregulacja emocji, negatywny obraz siebie, trudności relacyjne) – czyli dokładnie tam, gdzie psychodynamika ma swoje najmocniejsze narzędzia. Jednocześnie przytaczane wyniki sugerują, że interwencje psychodynamiczne mogą przynosić szczególnie wyraźną poprawę w tożsamości i relacjach, a czasem także długofalową stabilizację efektów po zakończeniu terapii.
Najbardziej inspirująca jest część o czynnikach terapeutycznych: przymierze, zaufanie, praca z pęknięciami i ich naprawą, empatia, „holding/containing” oraz responsywność terapeuty jako realne mechanizmy zmiany – niestety rzadko badane w RCT. Tekst zachęca do myślenia procesowego i do łączenia modułów stabilizacji z głęboką pracą nad wzorcami przywiązaniowymi i znaczeniem doświadczeń.

Katalan, C., Unterrainer, H.-F., & Gelo, O. C. G. (2026). Psychotherapy for complex post-traumatic stress disorder: Efficacy and therapeutic factors. Frontiers in Psychology, 17, Article 1684921. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2026.1684921

Przygotował dr Tomasz Pawełczyk z naszego Zespołu
fot MIlad Fakurian

01/10/2026

Pytanie do namysłu na wieczór:
Jak myślisz, co może Ci utrudniać podejmowanie racjonalnych decyzji?

Brak zaufania do samego siebie? Perfekcjonizm? Niecierpliwość? Potrzeba zadowalania innych? Trudność w zaznaczaniu własnych granic? Potrzeba natychmiastowej gratyfikacji?
Coś jeszcze innego?

fot Jon Tyson

Adres

Warsaw

Godziny otwarcia

Poniedziałek	09:00 - 18:00
Wtorek	09:00 - 18:00
Środa	09:00 - 18:00
Czwartek	09:00 - 18:00
Piątek	09:00 - 18:00
Sobota	09:00 - 14:00

Telefon

+48226176164

Strona internetowa

http://www.lps.pl/

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Laboratorium Psychoedukacji opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.