Okiem Terapeutki Zet

30/07/2026

Właśnie założyłam profil na platformie znanylekarz.pl.

Kto jeszcze się już zarejestrował?
Jak oceniacie proces rejestracji i uzupełniania danych?

29/07/2026

Po długim czasie wahań, rozmyślań oraz analizowania wszystkich „za” i „przeciw” wreszcie zdecydowałam się na udział w szkoleniu z metody Bobath. Pierwsza część kursu podstawowego jest już za mną. 😊
Jak widać na zdjęciu, nie było łatwo, ale… zdecydowanie warto było przejść przez te wszystkie wyzwania.
Już nie mogę się doczekać drugiej części i kolejnej ogromnej dawki wiedzy.
Słowa uznania dla Benedikt Bömer za wspaniałe prowadzenie szkolenia oraz sposób przekazywania wiedzy. Dziękuję za ogrom inspiracji i motywacji do dalszego rozwoju!

28/07/2026

Witam serdecznie!
Chciałabym podzielić się z Wami kilkoma pozytywnymi wiadomościami:
✅ kilka osób jest już zapisanych na warsztaty,
✅ kilka osób pyta o kolejny termin, ponieważ 3.10.2026 r. nie może wziąć udziału w warsztatach,
✅ jedna osoba przesłała zapytanie, czy planowane są również szkolenia z innych zagadnień z zakresu terapii zajęciowej w neurologii.
To ogromna radość widzieć tak pozytywny odzew. ❤️
Przez ostatnie 5 lat dużą część mojego prywatnego czasu poświęciłam na zdobywanie wiedzy z zakresu terapii zajęciowej w neurologii.
Z ogromną przyjemnością podzielę się z Wami tą wiedzą.
Wraz z organizatorem szkolenia Medyczne Centrum Szkoleniowe zachęcamy Was do przesyłania tematów i zagadnień, które Was interesują lub nurtują.
Postaramy się odpowiedzieć na Wasze potrzeby i sprostać temu wyzwaniu.
Wyświetl mniej

09/04/2026

Przypominam o nadchodzącej konferencji.
Warto tam być.

22/02/2026

Jedną z metod terapii CRPS (Complex Regional Pain Syndrom), z której mogą korzystać terapeuci zajęciowi, jest Graded Motor Imagery (GMI). Tłumaczenie na język polski mogłoby brzmieć „Stopniowane obrazowanie motoryczne”.

GMI jest biopsychospołeczną metodą terapii bólu opracowaną przez naukowców z https://www.noigroup.com/ i opiera się na plastyczności mózgu. Metoda została stworzona w oparciu o badania naukowe, a jej skuteczność została potwierdzona w próbach klinicznych.

Terapia składa się z trzech etapów:
1. trening lateralności (rozpoznawanie lewo/prawo): rozpoznawanie, czy na obrazku jest lewa czy prawa kończyna,
2. wyobrażenie ruchu (Explicit Motor Imagery): wyobrażanie sobie poruszania bolącą kończyną bez wykonywania ruchu fizycznego,
3. terapia lustrzana (Mirror Therapy): wykorzystanie lustra, aby „oszukać” mózg, że boląca kończyna porusza się bez bólu.

Źródło:
1/ Moseley G., Butler D., Beams T., The Graded Motor Imagery Handbook, 2019
2/ Williams S.A. et al., Prescription of Graded Motor Imagery for People With Chronic Pain: A Scoping Review, 2026, doi.org/10.1002/ejp.70220

pozdrawiam
Terapeutka Zet - Magdalena Bronowicka

# GradedMotorImagery

09/02/2026

My, terapeuci zajęciowi, też powinniśmy pokazać znaczenie naszej pracy!!!!

Drodzy,

w najbliższym czasie mają zapaść decyzje dotyczące wynagrodzeń w ochronie zdrowia. Dlatego startujemy z kampanią, która ma jeden prosty cel: pokazać, jak naprawdę wygląda nasza praca i dlaczego zasługujemy na uczciwe traktowanie. Jako związek wierzymy, że tylko fakty i twarde dane są dziś realnym argumentem w rozmowie o wynagrodzeniach. Nie zgadzamy się na szukanie oszczędności w kieszeniach fizjoterapeutów – zwłaszcza że nasze pensje dopiero niedawno przestały odstawać od minimalnych standardów.
Każdego dnia pomagamy pacjentom wracać do sprawności po urazach, operacjach i ciężkich chorobach. Dzięki naszej pracy ludzie wracają do pracy, do swoich rodzin i do normalnego życia. To konkretna odpowiedzialność i realny wpływ na zdrowie publiczne, a nie dodatek do systemu.

Jeśli sami nie pokażemy, jak ważna jest fizjoterapia, nikt nie zrobi tego za nas. Dlatego potrzebujemy wspólnego, widocznego głosu całego środowiska.

Jak możesz pomóc?
• Udostępniaj nasze posty i materiały. Każde udostępnienie zwiększa zasięg i siłę przekazu.
• Wydrukuj plakat i powieś go w swoim gabinecie lub placówce. Niech pacjenci widzą, kto stoi za ich powrotem do sprawności.
• Mów o swojej pracy – to najlepsza wizytówka naszego zawodu.

Im więcej nas będzie w tej kampanii, tym trudniej będzie nas pomijać przy stole, przy którym zapadają decyzje.

08/02/2026

Dzisiaj chciałabym poruszyć temat, o którym zdecydowanie zbyt mało mówi się w kontekście terapii zajęciowej. Temat dotyczy dolegliwości określanej nazwą CRPS (Complex Regional Pain Syndrom), co tłumaczy się na język polski jako „Złożony Zespół Bólu Regionalnego”. Stosowano też nazwę „Zespół Sudecka”.
Przyznam, że jeszcze 5 miesięcy temu, nawet nie słyszałam o takiej dolegliwości. Było tak do dnia gdy zadzwoniła do mnie znajoma fizjoterapeutka i zapytała czy zajmuję się terapią CRPS, ponieważ szukała terapeuty dla swojej pacjentki cierpiącej na tę dolegliwość. Od czasu tej rozmowy, przeczytałam mnóstwo artykułów naukowychna ten temat, kilka książek, obejrzałam kilka webinar’ów etc.
Temat jest fascynujący jednocześnie bardzo złożony i trudny. W największym skrócie -> CRPS objawia się przewlekłym, bardzo silnym bólem, nieproporcjonalnym do urazu jaki miał miejsce. Dolegliwość pojawia się w dystalnych częściach ciała, tj. na dłoni, przedramieniu, nodze lub stopie.

Diagnoza CRPS jest wyzwaniem. Często stosuje się diagnozę różnicową. Jednak wskazanym jest, aby w procesie diagnozy jak najszybciej zastosować Kryteria budapesztańskie.

Kryteria te obejmują 4 kategorie objawów:
🔎objawy czuciowe – allodynia -> czyli odczuwanie bólu na skutek bodźca, który u zdrowych ludzi nie powoduje bólu
🔎objawy naczynioruchowe - asymetria temperatury powyżej 1 st Celcjusza i/lub zmiana koloru skóry pomiędzy kończyną dotkniętą CRPS, a kończyną zdrową
🔎objawy związane z gruczołami potowymi (sudomotoryczne) oraz obrzęk – asymetria wydzielania potu i/lub zmiany w jego wydzielaniu, a także obrzęk kończyny dotkniętej CRPS
🔎 objawy ruchowe oraz zmiany troficzne (tu patologiczne zmiany na skórze) –> zmniejszenie zakresu ruchu i/lub osłabienie, drżenie, dystonia, a także zmiany troficzne włosów, skóry, paznokci.

Czas leczenie zespołu CRPS liczy się w miesiącach. Jedną z metod jest Graded Motor Imagery, o której napiszę więcej w kolejnym poście.

Źródła:
1/ Wietlisbach Ch., Cooper’s Fundamentals of Hand Therapy, 4th ed.2025; 2/ DOI: 10.1016/S1474-4422(24)00076-0.

pozdrawiam
Terapeutka Zet - Magdalena Bronowicka

13/01/2026

W tym poście chciałabym przypomnieć kilka zasad postępowania z ręką wiotką.
Wg metody zdrowienia pacjenta z hemiplegii opracowanej przez Signe Brunnstrom, szwedzką fizjoterapeutkę, w pierwszym etapie po incydencie neurologicznym pojawia się wiotkość po stronie zajętej.
Kończyna górna w fazie wiotkości wymaga szczególnej uwagi, aby zapobiec np. podwichnięciu stawu barkowego.
Kończyna wiotka nigdy nie powinna pozostawiać luźno wisząc wzdłuż tułowia. Podczas przemieszczania się pacjenta, ręka może być np. w kieszeni.
Należy ją również zabezpieczyć w pozycji leżącej, szczególnie w leżeniu na boku. Wskazane jest aby spoczywała wówczas np. na poduszce, złożonym ręczniku etc.
Rehabilitację należy rozpocząć od próby przywrócenia napięcia mięśniowego w zajętej kończynie. Zaleca się szybkie, dynamiczne ruchy wzdłuż kończyny od części dystalnych do części proksymalnych, czyli w kierunku serca/ mózdu. Ja do tego celu używam zwykłej szczotki do włosów.
Innej procedury wymaga kończyna spastyczna, więcej na ten temat pojawi się w kolejnym poście.

Zainteresowanym polecam zapoznanie się z artykułem: Sposoby usprawniania kończyny górnej u osób po przebytym udarze mózgu, http://dx.doi.org/10.5281/zenodo.423313

pozdrawiam
Terapeutka Zet - Magdalena Bronowicka

09/01/2026

Witam wszystkich w Nowym Roku 🎄🥂 🎄 🥂🎄

W tym poście chciałabym wrócić do pytania, które zadałam wam kilka postów wcześniej.

Rzecz dotyczy testów jakie wykonujcie, kiedy pacjent trafia do was po raz pierwszy?

Bazując na moim doświadczeniu chciałabym was zachęcić i przekonać do wykonywania przede wszystkim jednego badania, tj. czucia. Mam tu na myśli badanie 1/ czucia powierzchownego i
2/ czucia głębokiego czyli świadomość swojego ciała.

Jeśli ręka jest wiotka lub spastyczna, to widać. Z oczywistych powodów braku czucia nie widać !!!!!

Jak napisała twórczyni metody Bobath w swojej książce „Adult Hemiplegia: Evaluation and Treatment” Berta Bobath „Pacjenci z deficytem czucia [powierzchownego i głębokiego] nie odczuwają potrzeby poruszania zajętą kończyną, której nie czują prawidłowo.”

Jeżeli przywrócimy czucie w zajętej kończynie, nawet jeśli nie wróci pełna sprawność funkcjonalna tej kończyny, pacjent będzie w stanie używać jej jako kończyny asystującej, pomagać sobie nią w mniej lub bardziej sprawny sposób w codziennym życiu. Jeśli czucie nie zostanie przywrócone, pacjent nie będzie tej kończyny używał.

Pozdrawiam
Terapeutka Zet - Magdalena Bronowicka



ps. Grafika wygenerowana przez AI