25/01/2026
O Adamie i o tym, jak łatwo zdrowa intencja może zamienić się w ciche źródło lęku
Adam zgłosił się do mnie pół roku temu z jasnym celem: chciał uregulować cukier, schudnąć i odzyskać energię, która od dawna gdzieś mu znikała.
Pracowaliśmy spokojnie, krok po kroku. Wprowadzał zmiany, obserwował ciało, uczył się jeść regularnie. I szło mu świetnie.
Schudł dużo. Wyniki poprawiły się. Z zewnątrz wyglądało to jak pełen sukces.
Ale pod powierzchnią zaczęło dziać się coś, czego na początku nie było widać.
Im lepsze osiągał rezultaty, tym bardziej bał się, że je straci. A lęk zrobił to, co lęk robi najczęściej: zaczął przejmować kontrolę.
Najpierw subtelnie: może dziś odpuszczę ziemniaki.
Potem bardziej zdecydowanie: ryż? Nie będę ryzykował.
W końcu: węglowodany? Lepiej trzymać się z dala.
To, co początkowo było rozsądną strategią poprawy glikemii, z czasem stało się bramą do unikania. Adam nie zauważył momentu, w którym zdrowa uważność zamieniła się w restrykcję opartą na lęku.
Kiedy powiedział, że jeśli zacznie jeść je znowu, wróci do starego życia, wiedziałam już, że to nie jest wyłącznie praca nad jadłospisem. To była praca psychodietetyczna.
Zaczęliśmy więc od nowa, ale inaczej.
Od rozmowy o przekonaniach.
O tym, skąd wzięła się zasada, że węglowodany to wróg.
O głosie wewnętrznego krytyka, który podpowiadał, że jeśli choć
trochę odpuści, wszystko wymknie się spod kontroli.
Odbudowaliśmy bezpieczeństwo.
Odbudowaliśmy zaufanie do ciała.
Przywróciliśmy węglowodany świadomie, spokojnie, tak jak odbudowuje się relację z czymś, co nigdy nie było problemem, tylko zostało źle zinterpretowane.
A Adam?
Adam zrozumiał coś ważnego.
Zdrowie nie polega na unikaniu.
Zdrowie polega na równowadze.
Zmiana, która ma trwać, nigdy nie może być budowana na strachu.
Historie takie jak ta przypominają mi, jak ważne jest, aby pracować nie tylko z jadłospisem, ale także z emocjami i przekonaniami, które stoją za każdym wyborem.
To, co widzimy na zewnątrz – spadek masy, lepsze wyniki – to tylko wierzchołek.
Prawdziwa zmiana dzieje się pod powierzchnią.
Historia ma charakter edukacyjny i nie odnosi się do konkretnej osoby 1:1.Wszystkie dane oraz szczegóły zostały zmienione w celu zachowania anonimowości.
