nananatte

13/06/2026

เห็นหลายคนชอบคลิป '7 การพักผ่อน' กันเยอะมากกก ณัฐเลยทำตอนต่อมาให้ค่ะ แต่จริงๆ รอบนี้คือ 'ภาคกำเนิด' ที่จะพาทุกคนดำดิ่งไปดูต้นตอกันว่า... ทำไมเราถึงกลายเป็นมนุษย์ที่ไม่ยอมหยุดพักแบบนี้นะ?

บอกเลยว่ารากเหง้าของเรื่องนี้ มันไปไกลกว่าแค่เรื่อง Productivity ค่ะ!

ตัวณัฐเองถ้าไม่ได้อ่านหนังสือ Sacred Rest ก็คงไม่ได้มองเห็นที่มาที่ไปของอาการ 'ไม่ยอมให้ตัวเองหยุดพัก' จนปล่อยให้ตัวเอง burnout มาได้ลึกซึ้งขนาดนี้ คุณหมอ Dalton-Smith แกขุดลงไปถึงนิสัย Say No ไม่เป็น รับจบทุกอย่าง

ไปจนถึงเหตุผลว่าทำไมเราไม่จัดลำดับความสำคัญให้การพักผ่อน ทั้งที่จริงๆ แล้ว ทุกคนก็อยากมีเวลาชิลล์ๆ กับครอบครัว คนรัก และเพื่อนๆ ทั้งนั้นนี่นา

ในคลิปนี้ณัฐเล่าเรื่อง 'พักทิพย์ vs พักผ่อน' เอาไว้ด้วยนะ หลายคนคิดว่าตัวเองนอนเล่นไถฟีดคือพักเยอะแล้ว แต่จริงๆ คือ 'พักทิพย์' ล้วนๆ เลยจร้าาา 🤣

ส่วนตัวณัฐใช้ Affirmation ว่า 'I rest in this existence.' มา 7 ปี มองการพักผ่อนเป็น State of being แต่พอมาเจอแง่มุมของคุณหมอที่อธิบายเรื่องการแลกเปลี่ยนพลังงาน (กาย ใจ จิตวิญญาณ) มันทำให้การเรียนรู้ของเรายังลงรายละเอียดเพิ่มขึ้นไปได้อีกระดับเลย โลกนี้มีอะไรให้ศึกษาไม่รู้จบจริงๆ ค่ะ

หวังว่าคลิปนี้จะช่วยให้ทุกคนหันมาสร้าง Strategic Rest ให้ตัวเองนะคะ ไม่ใช่ปล่อยตามยถากรรม รอให้พลังชีวิตเหลือ 0% แล้วสลบน็อคไป (สารภาพว่าณัฐก็ยังเป็นอยู่บ้างบางทีค่ะ 555)

มาดูแลตัวเองให้ดีกันค่ะ

👇🏼ไปดูคลิปกันเลยยยย
https://www.youtube.com/watch?v=F3w4GQ4IG2g

11/06/2026

มีเพลงนมัสการพระเจ้าอยู่เพลงหนึ่งที่ณัฐชอบเป็นพิเศษ ชื่อเพลงว่า 'กิจการพระเจ้า' ค่ะ เวลาร้องเพลงนี้ประสานกันคู่กับเปียโน เสียงจะสะท้อนก้องไปในเพดานสูงของโบสถ์ ให้ความรู้สึกไพเราะ อ่อนโยน หวานชื่น รู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

เนื้อเพลงคร่าวๆ พูดถึงอุปสรรคที่ผ่านมาในชีวิต เปรียบได้กับพายุร้ายที่ทำลายพืชผล แต่ในทางกลับกัน เมื่อลมพัดมา พระเจ้าก็จะใช้สายลมนั้นพัดพาเมล็ดพันธุ์ให้แพร่กระจายไป แล้วทุกอย่างก็จะงอกงามอุดมสมบูรณ์
.. นั่นก็คือสิ่งที่เราจับใจความได้ในฐานะนักเรียนที่จบจากโรงเรียนคริสต์ค่ะ

--

พอโตขึ้น...
ระหว่างที่ไปช่วยพี่สาวเลี้ยงหลานที่ยังเป็นทารกน้อยตัวแดงๆ

ด้วยความที่ร้องเพลงกล่อมเด็กไม่เป็น ดิฉันก็เลยงัดเพลงในโบสถ์มาร้อง เดินอุ้มหลานพาดไหล่ไป ลูบหลังไป แล้วก็เดินร้องเพลงวนไป

ละแวกบ้านคุณพี่สาวตอนกลางวันเงียบมาก ก็จะมีแต่เราเดินร้องเพลงอยู่เงียบๆ แบบนั้น
และเมื่อเราอยู่ในความเงียบ เราย่อมซึมซับเนื้อเพลงได้มากกว่าเดิม ถึงได้ทำให้เห็นความหมายที่ซ่อนอยู่

เพลงนี้ไม่ได้แค่ให้กำลังใจคนทำงานที่เจออุปสรรค
แต่ในเนื้อเพลงกำลังใบ้ว่า 'คุณไม่รู้แผนการทั้งหมดของพระเจ้าหรอก พระเจ้าเตรียมแผนการที่ดีกว่าเอาไว้ให้คุณแล้ว”

ขณะเดียวกัน ก็มองเห็นว่า นี่คือเพลงที่เขียนมาเพื่อให้กำลังใจ ‘คนที่ทำงานในทางจิตวิญญาณ’ นี่นา

--

โรงเรียนของเราอายุเกินร้อยปีแล้วล่ะค่ะ ผู้ก่อตั้งโรงเรียนชื่อว่า 'พ่อครูแฮรีส' ทั้งที่ตอนนั้นพ่อครูอายุเพิ่ง 20 กว่า เรียนจบมหาวิทยาลัยชั้นนำในสหรัฐฯ แต่ก็เลือกละทิ้งบ้านเกิดเมืองนอน นั่งเรือข้ามทวีปมายังบ้านป่าเมืองเถื่อนที่ชื่อว่า 'ล้านนา' เพื่อเผยแผ่ศาสนา

มิชชันนารีก็ช่างกล้า พูดภาษาเขาก็ไม่ได้ แล้วยังจะมาเลือกตั้งโรงเรียนและสร้างโบสถ์ในบริเวณที่มีแต่ป่ารกชัฏอีก

ถ้าเลือกไปเมืองที่เจริญแล้วอย่างบางกอก เราก็จะไม่แปลกใจเท่าไหร่ แต่พ่อครูมาโผล่ที่เชียงใหม่ ...ดินแดนที่ผู้คนนับถือผีและพุทธ แถมเจ้าผู้ปกครองเชียงใหม่ตอนนั้นก็เพิ่งจะสั่งประหารคนเข้ารีตไปหมาดๆ เสียด้วยสิ

พอโรงเรียนมีคนเข้าเรียนมากเข้า ที่ตั้งเดิมก็คับแคบเกินไปแล้ว พ่อครูจึงเดินทางกลับอเมริกา ไประดมเงินทุนรอบใหม่ แล้วก็นั่งเรือข้ามทวีปกลับมาซื้อที่ริมน้ำปิงผืนใหญ่ จากบริติชบอร์เนียว

การเดินทางในสมัยก่อนไม่ได้สะดวกสบายแบบทุกวันนี้ เส้นทาง เชียงใหม่-อเมริกา ต้องเดินเรือข้ามสมุทรเข้าออกจากทางสิงคโปร์ ...คือแค่เดินรถจากเชียงใหม่ ไปให้ถึงสิงคโปร์ก็หลายเดือนแล้ว ^^;; กว่าจะไปกลับอเมริกาได้ก็กินเวลา 1 ปี

เป็นการเดินทางที่ไม่สะดวกสบาย แถมยังเต็มไปด้วยอันตรายอีกต่างหาก จิตใจของคนที่ทำงานเพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่นั้น น่านับถือมากจริงๆ

ที่ทุกวันนี้เชียงใหม่เต็มไปด้วยโรงเรียนเอกชนสายคริสต์เต็มไปหมด ก็ต้องขอบคุณคณะมิชชันนารีที่เข้ามาวางรากฐานการศึกษาที่ยอดเยี่ยมให้กับคนที่นี่ ทั้งสร้างโรงเรียน สร้างโรงพยาบาล สร้างมหาวิทยาลัย ไปพร้อมๆ กับเผยแผ่คำสอนของพระเจ้า

การทำงานสายจิตวิญญาณย่อมต้องฟันฝ่าความยากลำบากมากมาย เรานับถือความกล้าหาญ ความเสียสละ วิสัยทัศน์ และความศรัทธาของมิชชันนารีมากเลยล่ะค่ะ

--

ตัดภาพกลับมาที่ปัจจุบัน

ระหว่างที่กำลังนั่งอ่านหนังสือชื่อ Sacred Rest ของ Dr. Dalton-Smith ในที่สุด คุณหมอก็ไขข้อข้องใจในวัยเด็กของเราได้ในที่สุดว่า ทำไมเนื้อเพลง 'กิจการพระเจ้า' ถึงใช้อุปมาเรื่องเมล็ดพันธุ์กับการเกษตร

คุณหมอเขียนไว้ว่า:

'การต้องรับมือกับความตาย ความเจ็บปวด และโรคร้ายมาหลายปี สามารถทำให้คุณกลายเป็นคนด้านชาและแห้งแล้งได้ แต่ความศรัทธาจะช่วยรดน้ำลงบนผืนดินที่แห้งกรัง ช่วยให้ดินนุ่มลงและเตรียมพร้อมสำหรับการหว่านเมล็ดพันธุ์

'เมล็ดพันธุ์เหล่านั้นร่วงหล่นลงมาทุกวัน บางครั้งผืนนาแห่งจิตวิญญาณของฉันก็พร้อมที่จะโอบกอดของขวัญชิ้นนี้ไว้นิ่งๆ บางครั้งก็ก้าวข้ามพวกมันไปอย่างเร่งรีบ บางครั้งเมล็ดพันธุ์ก็ถูกทำลายสิ้นด้วยกองไฟของภาวะ Burnout

'แต่ชาวนา (พระเจ้า) ก็ยังคงเดินหน้าหว่านเมล็ดพันธุ์เหล่านั้นต่อไป ทรงหยิบยื่นโอกาสในทุกๆ วันที่จะปล่อยให้ชีวิตได้หยั่งรากลึก ทรงเผยความจริงและพระลักษณะของพระองค์ในทุกๆ วัน'

อุปมาของการหว่านเมล็ดพันธุ์ก็เป็นเช่นนี้เอง

--

ไม่ว่าคุณจะมีความเชื่อแบบไหน จะเชื่อเรื่องพระเจ้า หรือจะเรียกว่า ‘เต๋าที่แท้จริงไม่มีชื่อเรียก’ ก็ตามแต่...

เราคิดว่า ก็ดีแล้วที่โลกเรามีความเชื่อที่หลากหลาย ให้เราได้เลือกรสชาติที่ใช่ในแบบของตัวเอง

ถึงอย่างไร เส้นทางกลับ ‘บ้าน’ ก็คือเส้นทางกลับบ้าน
ถึงบ้านแล้วจึงจะรู้สึกสงบ สบาย เบิกบาน และได้พักผ่อน

มันไม่ใช่สถานที่ที่ต้องไปให้ถึง
แต่คือ 'สภาวะ ณ ปัจจุบันขณะนี้'

ไม่ต้องรอจนแก่ก่อนแล้วค่อยสงบ
ไม่ต้องรอจนเกษียณก่อนแล้วค่อยสบายใจ

มันขึ้นอยู่กับว่า ในวินาทีนี้ เมล็ดพันธุ์แห่งความสงบที่โปรยปรายลงมาตลอดเวลานั้น... เรารับมันไว้แล้วหรือยัง?

และเราเลือกที่จะดูแล ชุบเลี้ยงมันให้เติบโตงอกงามในใจเราแล้วหรือเปล่า?

ขอให้วันนี้เป็นวันที่ดินในใจของทุกคนนุ่มนวล พร้อมให้เมล็ดงอกงามนะคะ🌿✨
ณัฐ อยู่ดีดี
11.06.2026

ช่องทางติดตาม 📌
FB: nananatte | IG:
YT: | Goodreads: nananatte

#อยู่ดีดีlivewell

04/06/2026

มีโอกาสได้ไปร่วมเป็นอาสาสมัครในโครงการ koyori 2026 มาค่ะ แล้วมีสไลด์หน้าหนึ่งของอาจารย์วาดะ (ผู้เชี่ยวชาญด้านการออกแบบผลิตภัณฑ์) ที่ณัฐสะดุดตาและคิดว่าเนื้อหาน่าสนใจมาก ๆ จนต้องหยิบมาฝากทุกคนค่ะ

อาจารย์บอกว่า พื้นฐานของคนทำงานสร้างสรรค์ (ไม่ว่าจะสายดีไซน์ สายเขียน หรือสายไหนก็ตาม) ประกอบด้วย 3 สิ่งนี้🎨✨

1. เทคนิค (Technique)
คือ 'องค์ความรู้' ในการลงมือทำสิ่งนั้น ๆ ยุคนี้เราหาเรียนหาอ่านได้ทั่วไป หรือจะเรียนจบเฉพาะทางมาก็ได้ ฝึกฝนจนเชี่ยวชาญเกิดเป็นองค์ความรู้ในศาสตร์ของตัวเอง

ถ้าเป็นสายออกแบบผลิตภัณฑ์ เช่น วัสดุศาสตร์ กระบวนการผลิต Ergonomics การสร้างโปรโตไทป์ ฯลฯ

ถ้าเป็นสายออกแบบกราฟิก คือ ทฤษฎีสี ระบบสี Composition Typography ฯลฯ

ถ้าเป็นสายเขียน คือ องค์ประกอบของ story คลังคำ การสร้างตัวละคร การสร้างโลก วิธีเล่าเรื่องให้ดึงดูดใจ หรือพลังในการโน้มน้าว/ขายของ (แล้วแต่ว่าเป็นนักเขียนสายไหน) ฯลฯ

2. เซนส์ (Sense)
คำนี้แปลเป็นไทยยากสักหน่อย อาจจะเรียกว่า 'สัญชาตญาณด้านความงาม' หรือรสนิยมเฉพาะตัวที่เกิดจากการเก็บเกี่ยวประสบการณ์ของแต่ละคน ซึ่งอาจารย์ย้ำว่า... เรื่องนี้สอนกันไม่ได้ค่ะ

บางคนมีอารมณ์ขัน พอบวกกับความมินิมอล ผลงานเลยออกมาเรียบง่ายแต่ชวนขำก๊าก เช่น ภาพการ์ตูนของคุณนัดเป็ด :-)

บางคนมองเห็นโครงสร้างเหลี่ยมมุมชัดเจน พอจับกล้องถ่ายรูป ถึงจะเป็นมุมธรรมดาในชีวิตประจำวัน ก็สามารถจัดองค์ประกอบภาพให้สะท้อนอารมณ์ความรู้สึกออกมาอย่างท่วมท้นได้

บางคนมีเซนส์ความงามเป็นแนวอบอุ่น พอจัดเรียงเฟอร์นิเจอร์ จัดไฟสีนวลตา เว้นพื้นที่ว่างลงไป ก็สามารถเปลี่ยนห้องสี่เหลี่ยมจืดๆ แข็งๆ ให้กลายเป็นพื้นที่สบายใจ สวย และน่าซุกตัวทั้งวัน

3. ทักษะความเป็นมนุษย์ (Human Skill)
ข้อนี้ตอนแรกณัฐแอบแปลกใจนิดหน่อย แต่อาจารย์อธิบายได้เคลียร์มากค่ะ ว่าสุดท้ายแล้วงานสร้างสรรค์ไม่มีทางสำเร็จได้ด้วยตัวคนเดียว และงานออกแบบก็มีเส้นแบ่งที่ต่างจาก Fine Art ตรงที่มีเรื่องพาณิชย์เข้ามาเกี่ยวข้อง

- มนุษยสัมพันธ์ เพื่อให้เราทำงานร่วมกับผู้อื่นได้ราบรื่น เช่น ถึงนักเขียนสามารถเขียนเรื่องทั้งหมดเสร็จได้ภายในคนเดียว แต่นักเขียนเองก็ต้องจ้างนักวาดปกเพื่อวาดปกให้ คุณต้องบรีฟงานให้คนอื่นเป็น และนักวาดเองก็ต้องพูดจารู้เรื่อง จัดตารางงานไม่ชน สื่อสารกันแบบมืออาชีพได้ และหนังสือ 1 เล่มก็ต้องผ่านมือและตาของบรรณาธิการและพิสูจน์อักษร

- ความเข้าใจมนุษย์ เพราะถ้าเราไม่เข้าใจคนอื่น เราจะไม่มีวันสร้างงานที่ตอบโจทย์ชีวิตเขาได้เลย เช่น การออกแบบหูฟัง... ต้องคิดเผื่อว่าเขาจะใส่สบายไหม? ชาร์จไฟง่ายรึเปล่า? สายจะพันกันไหม? หรือไม่ต้องมีสายไปเลยจะดีกว่า?

การจะทำงานสร้างสรรค์ให้ดีได้ จึงไม่ใช่แค่เรื่องของคนเก่งที่มีรสนิยมเลอเลิศเท่านั้น แต่คือคนที่ทั้งเข้าใจมนุษย์และทำงานร่วมกับผู้อื่นเป็นค่ะ

ชอบมุมมองข้อไหนของอาจารย์วาดะกันบ้างคะ?
สำหรับณัฐแล้ว ข้อ 3 เป็นเรื่องที่คิดไม่ถึงมาก่อนเลยล่ะค่ะ

ณัฐ อยู่ดีดี
4.06.2026

ช่องทางติดตาม 📌
FB: nananatte | IG:
YT: | Goodreads: nananatte

#อยู่ดีดีlivewell

01/06/2026

เป็น infographic ที่ดีจังเลยค่ะ ^^

บางคืนเราบอกตัวเองว่าพรุ่งนี้จะเริ่ม...
จะตื่นเช้าขึ้น จะออกกำลัง จะวางมือถือก่อนนอน
แล้วพอถึงเช้า เราก็เลื่อนมันออกไปอีกครั้ง เหมือนหลายครั้งที่ผ่านมา

มันดูเป็นเรื่องเล็กแหละค่ะ แค่สัญญาเล็กๆ ข้อหนึ่งที่ผิดกับตัวเอง
แต่แท้จริงแล้วข้างในเราจะมีบางอย่างค่อยๆ สึกหรอลงทุกครั้งที่เราทำแบบนั้น
ส่วนที่สึกไป คือความเชื่อที่ว่า คำพูดของเราต่อตัวเองยังมีน้ำหนักอยู่

เรามักรอให้ความมั่นใจมาก่อน แล้วค่อยลงมือทำ
รอวันที่รู้สึกพร้อม รอวันที่เชื่อในตัวเองมากพอ แล้วค่อยเริ่ม แต่ความจริงคือ ลำดับมันน่าจะกลับกัน
เราต้องลงมือทำก่อน แล้วความเชื่อมั่นถึงจะค่อยๆ ตามมาทีหลัง

Albert Bandura นักจิตวิทยาจาก Stanford University ใช้คำว่า mastery experiences อธิบายเรื่องนี้
เขาพบว่าในบรรดาสิ่งที่สร้างความเชื่อมั่นว่าตัวเองทำได้ สิ่งที่หนักแน่นที่สุดคือประสบการณ์ที่เราได้ลงมือทำแล้วสำเร็จจริงด้วยตัวเอง
มันหนักแน่นกว่าคำชมจากคนอื่น และมากกว่าการพยายามคิดบวกใส่ตัวเอง

เพราะคำพูดปลอบใจ สมองเลือกจะเชื่อหรือจะปัดทิ้งก็ได้
แต่หลักฐานที่เราทำสำเร็จมากับมือ มันเถียงได้ยาก
ทุกครั้งที่เราพูดอะไรกับตัวเองแล้วทำตามได้จริง เรากำลังวางหลักฐานชิ้นเล็กๆ ลงไปว่า "คนคนนี้พึ่งได้"

และนั่นทำให้การ "รักษาสัญญาเล็กๆ ที่ให้ไว้กับตัวเอง" เป็นจุดเริ่มต้นตรงใจกลางวงเกลียว

การไว้ใจตัวเองไม่ได้สร้างจากการตัดสินใจครั้งใหญ่ครั้งเดียว มันก่อตัวจากหลักฐานเล็กๆ ที่ทับถมกันทีละชิ้น จนวันหนึ่งกลายเป็นพื้นที่มั่นคงพอให้เรายืน
แล้วพอใจกลางมั่นคงขึ้น เกลียวถึงค่อยขยายออกไปได้ ไปสู่การตั้งขอบเขต การคืนอำนาจตัดสินใจกลับมาที่ตัวเอง การเลือกผลลัพธ์ระยะยาวมากกว่าความพอใจตรงหน้า

ภาพนี้เลือกใช้รูปเกลียวแทนบันได เพราะการเติบโตข้างในไม่เดินเป็นเส้นตรง
เราจะวนกลับมาเจอบทเรียนเดิมซ้ำอีก แต่ในระดับที่ลึกขึ้นกว่ารอบก่อน
บางวันที่รู้สึกว่า "ทำไมยังต้องมาเรียนรู้เรื่องนี้อีก" จริงๆ แล้วเราไม่ได้ถอยหลัง เราแค่กำลังวนขึ้นไปอีกชั้นหนึ่งของเกลียวเดิม
ถ้าจะเริ่มสะสม mastery experience สักชิ้น ลองเริ่มจากสัญญาที่เล็กจนแทบเป็นไปไม่ได้ที่จะทำพลาด
เล็กกว่าที่คิดว่าควรจะเป็น เช่น ดื่มน้ำหนึ่งแก้วตอนตื่น เดินห้านาที เขียนหนึ่งบรรทัด
จุดสำคัญอยู่ที่การ "ทำตามที่พูด" ให้สำเร็จ มากกว่าขนาดของสิ่งที่ทำ
เพราะแต่ละครั้งที่สำเร็จ คืออิฐหนึ่งก้อนที่เราวางลงในฐานความเชื่อมั่นของตัวเอง

แล้วค่อยๆ สังเกตความรู้สึกตะหงิดๆ ที่บอกว่าอะไรบางอย่างกำลังขัดกับใจเรา
ความรู้สึกนั้นเป็นข้อมูล ลองฟังมันแทนที่จะปัดทิ้ง เพราะมันคือเข็มทิศที่ค่อยๆ ชัดขึ้นทุกครั้งที่เรายอมฟัง

และเมื่อทำสม่ำเสมอพอ เกลียวก็จะกว้างขึ้นเอง โดยที่เราแทบไม่ทันรู้ตัว

เราคิดว่าการไว้ใจตัวเองมันไม่ค่อยมาจากการประกาศว่าจะเชื่อในตัวเองนะคะ การพูดออกมาให้ตัวเองฟังก็มีผลต่อสมองส่วนหนึ่งนั่นแหละ
แต่การที่เราทำตามสิ่งเล็กๆ ที่พูดไว้ได้สำเร็จ ครั้งแล้วครั้งเล่า จนวันหนึ่งความเชื่อนั้นก่อตัวขึ้นมาเองโดยไม่ต้องฝืนนั้นสำคัญกว่า
วันนี้ ลองให้สัญญาเล็กๆ กับตัวเองสักหนึ่งข้อ ข้อที่เล็กจนเป็นไปไม่ได้ที่จะทำไม่สำเร็จ แล้วทำมันให้จบ นั่นคืออิฐก้อนแรกค่ะ

31/05/2026

🎉 อยู่ดีดี livewell ฉลอง 300,000 วิวแล้วจร้าาาา ✨

มีอะไรเกิดขึ้นมากมายเลยค่ะ ระหว่างการเดินทางจาก 200,000 มาถึง 300,000 วิวนี้...

ตั้งแต่เปลี่ยนคอม เปลี่ยนมือถือ เปลี่ยนโปรแกรมอัดวิดีโอ เริ่มทำ Shorts ไปจนถึงการลองทำคอนเทนต์แบบที่ไม่เคยทำ และแน่นอน... ต้องหัวหมุนไปกับการปรับตัวตามอัลกอริทึมที่ขยันอัพเดทเสียเหลือเกิน! 😂

พอมองย้อนกลับไป เทรนด์การดู YouTube วันนี้ต่างจากเมื่อ 3 ปีก่อนตอนที่ณัฐเพิ่งเริ่มเปิดช่องใหม่ๆ อย่างสิ้นเชิงเลยค่ะ

อาจเพราะอิทธิพลของ tiktok ที่แผ่มาถึง YouTube ด้วยล่ะมั้ง ผู้คนโหยหาความดิบมากกว่าความเนี้ยบกริบ เพราะถ้าอยากได้ความสมบูรณ์แบบระดับโปรดักชันร้อยล้าน เปิด Netflix หรือดูวาไรตี้โชว์จากค่ายทีวีก็อาจตอบโจทย์กว่า ดูเหมือนเสน่ห์ของ YouTube ก็คือความเป็นมนุษย์ที่ทำเองลุยเอง 1 คนถ้วนนี่เอง (แต่ถ้างบเยอะ ก็จ้างทีมทำงานได้อยู่แล้ว)

ยิ่ง AI ท่วมฟีด มนุษย์ยิ่งโหยหาความเชื่อมโยง พอคอนเทนต์ที่ Gen จาก AI มีมากเกินไป สิ่งที่ผู้ชมมองหาจึงไม่ใช่แค่ข้อมูล แต่คือความเป็นคนที่มีเลือดเนื้อจริง ๆ

สำหรับคนที่เป็นอินโทรเวิร์ต บอกเลยว่า การก้าวข้ามความกลัวเพื่อเอาหน้ามาออกกล้อง กดอัดวิดีโอ มันต้องใช้พลังใจทลายกำแพงข้างในสูงมากกก! คืออิจฉาคนที่ไม่คิดมากแล้วกดถ่ายไปได้เลยจริงๆ

ดังนั้น เราก็เข้าใจแหล่ะ ว่าทำไมคนที่ทำคอนเทนต์สาระความรู้ ถึงเลือกจะใช้เอไอล้วน แทนที่จะเปิดหน้าตัวเองออกมาอยู่หน้ากล้อง เพราะมันเป็นคนละทักษะจริงๆ ค่ะ

ในยุคที่ความรู้เข้าถึงง่าย ใครๆ ก็เข้าถึงความรู้ได้เพราะเอไอช่วยกรอง สรุป จัดหมวดหมู่องค์ความรู้ให้เราไปหมดแล้ว ก็น่าคิดเหมือนกันว่าคอนเทนต์สายความรู้จะเป็นยังไงต่อไป? คนทำช่องยูทูปในอีก 2-3 ปีข้างหน้าจะเป็นยังไงกันบ้างนะ?

คือ... ไม่แน่ใจว่าคุณจะเคยดูซีรีส์จีนโบราณ หรืออ่านนิยายจีนกันบ้างมารึเปล่านะคะ?

ช่วงปีที่ผ่านมา ณัฐกลับมาเริ่มต้นอ่านนิยายจีนโบราณอีกครั้ง📜 ในเรื่องจีนโบราณพวกนี้ก็จะมี 'นักเล่าเรื่อง' ที่ถือพัดมานั่งเคาะโต๊ะเล่านิทานหรือตำนานอยู่ตามย่านชุมชน (เช่น โรงน้ำชา) แล้วก็จะมีชาวบ้านมารุมล้อมฟัง

พอเห็นตัวละครตัวนี้ในหลายๆ เรื่องเข้า
มองดู YouTube ที่ตัวเองทำอยู่ ก็อดขำไม่ได้ว่า 'ที่แท้เราก็กำลังทำอาชีพโบราณสุดๆ อาชีพนึงเลยนี่นา!'😆

ยุคสมัยอาจเปลี่ยนไป เทคโนโลยีอาจก้าวหน้า แต่เนื้อแท้ของมนุษย์ยังเหมือนเดิม... ผู้คนก็ยังคงชอบล้อมวงฟังเรื่องเล่าจากใครสักคนอยู่นั่นเอง

ตัวเราเองไม่ได้มีเรี่ยวแรงมากมายที่จะไปยืนพูดต่อหน้าคนหลักแสนในโลกความจริงได้ (แค่พูด 30 นาทีก็เหนื่อยแล้วมั้ย) แต่ YouTube เป็นดินแดนมหัศจรรย์ที่ทลายข้อจำกัดของร่างกายนั้น และสร้างโอกาสให้เรามาเจอกันได้

ผู้ชมผลัดเปลี่ยนหมุนเวียน... บางคนอยู่ต่อด้วยการกด Subscribe กดกระดิ่ง บ้างคอมเมนต์ใต้คลิป บ้างตามไปคุยต่อใน Facebook ไม่ว่าคุณจะเป็นผู้ชมแบบไหน ณัฐก็ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ

เห็นตัวเลข 300,000 วิวของช่องน้อยๆ ช่องนี้ ก็ทำให้รู้สึกชุ่มชื่นหัวใจมากๆ เลยล่ะค่ะ

ก็นั่นแหล่ะนะ ชีวิตคนเรา... มันจะมีตัวเลขอะไรที่แตะหลัก 300,000 กันได้บ้างเหรอ? ก็คงมีไม่กี่อย่างหรอก

ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปด้วยกันกับช่องอยู่ดีดี live well ค่ะ🙏🧡

ณัฐ อยู่ดีดี

ช่องทางติดตาม 📌
FB: nananatte | IG:
YT: | Goodreads: nananatte

#อยู่ดีดีlivewell

30/05/2026

🌟การเดินทางอันยาวนานนนน ในที่สุด อยู่ดีดี live well ก็เดินทางมาถึง 10,000 Subscribers แล้วค่าาา! ✨🎉 เย้!!!

ขอบพระคุณมิตรรักแฟนคลับทุกคนมากๆ เลยนะคะที่อยู่เคียงข้างและเติบโตมาด้วยกันจนถึงหมื่นซับในวันนี้ ❤️🥳

ไม่มีทุกคน... ไม่มีหมื่นซับวันนี้แน่นอนค่ะ!
ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนต์ ทุกไลค์ ทุกแชร์ ทุกวิว ทุกนาทีที่มีให้กันค่ะ🙏✨

หลังจากนี้ ณัฐก็ยังจะเดินหน้าแบ่งปันเรื่องราวดีๆ วิธีดูแลตัวเอง จัดการตัวเอง ทำความเข้าใจตัวเอง และชวนทุกคนมาดูแล Well-being ของตัวเองกันต่อยาวๆ นะคะ

คนสร้างสรรค์ทุกท่าน...
มาใช้ชีวิตอย่างสร้างสรรค์ไปด้วยกันนะ😉✨

ลุยค่าาาา!

ณัฐ อยู่ดีดี
28.05.2026

ช่องทางติดตาม 📌
FB: nananatte | IG:
YT: | Goodreads: nananatte

#อยู่ดีดีlivewell

28/05/2026

ทันทีที่ปล่อยคลิป 'วิธีพักผ่อน 7 แบบ' ออกไป เพื่อนๆ ก็พร้อมใจกันทักมาสารภาพบาป เอ้ย! เล่าให้ฟังว่าตัวเองกำลังขาดการพักผ่อนตัวไหนกันบ้างค่ะ😆

ใครยังไม่ได้เช็กว่าตัวเองขาดแบบไหน ไปจิ้มดูก่อนได้ตรงนี้เลยนะ!👇
👉 https://youtu.be/4KBWZOW72kc

มาดูวีรกรรมของ คุณเพื่อน A ตัวแม่เรื่อง Multitasking กันค่ะ ชีบอกว่าอาการ ‘พักผ่อนสมอง (Mental Rest) ไม่เพียงพอ’ นี่มันแม่นยังกับจับวาง!

ล่าสุดชีโชว์สกิล: เป่าผมไปด้วย นวดหน้าไปด้วย ฟังเพลงไปด้วย แล้วก็หยิบมือถือมาพิมพ์แชทหาณัฐนี่แหละ!

ผลจากความทำหลายสิ่งพร้อมกันมากเวอร์ คือ... นางลืมล็อกประตูบ้านตอนกลางคืนค่ะเดชะบุญไม่เกิดอะไรขึ้น! 😱 น่ากลัวมากกกก

(อ่อ... ถ้าคุณสงสัยเหมือนณัฐ คุณเพื่อนใช้ 'ขาตั้งไดร์เป่าผม' จากแอปส้มค่ะ มือเลยว่างมานวดหน้าและพิมพ์แชทได้ แหม... ก็ช่างสรรหาอ่ะ!)

--
ส่วน คุณเพื่อน B รายนี้มาเหนือ!
ดูคลิปจบวันศุกร์ สุดสัปดาห์ปุ๊บจองคิวนวด แล้วพุ่งตัวไปดูดนตรีสดที่มหิดลทันที!

ณัฐคิดว่านี่คือการชนะแบบบิงโกเรียงแถว เพราะได้ครบทั้ง
➕ Social Rest อยู่ท่ามกลางผู้คนที่มีความชอบเดียวกัน
➕ Creative Rest เสพความงามของศิลปะและเสียงดนตรีสด
➕ Sensory Rest พักสายตาจากหน้าจอ ไปดื่มด่ำกับการแสดงในฮอลล์ใหญ่ ๆ ที่ไม่ใช่ผับมืด ๆ เพดานเตี้ย

--
และสิ่งใหม่ที่ณัฐเพิ่งลองสด ๆ ร้อน ๆ คือการ เปลี่ยนจอโทรศัพท์เป็นสีขาวดำ (Grayscale) ค่ะ! เพราะสีสันสดใสบนหน้าจอมันกระตุ้นโดปามีนและดึงดูดสายตาเราหนักมาก

พอเปลี่ยนปุ๊บ ณัฐก็ลองเปิด MV Boompala ของ LE SSERAFIM ดูทันที ปรากฏว่า... Feel good ไปอีกแบบค่ะ! คือให้ฟีลเหมือนดูหนังยุคขาวดำอ่ะ คือภาพสวยคมกริบ แต่มันจะรู้สึกคลาสสิกสงบๆ ไปคนละแบบกับภาพสีสดๆ เลย

และข้อดีสุดๆ ก็คือ มันไม่กระตุ้นเราให้เล่นมือถือต่อค่ะ! พอทำธุระในแอปไหนเสร็จ เราก็จะกดปิดแอปได้ทันที ไม่เถลไถลไปจิ้มโน่นนี่นั่นต่อเพราะหน้าจอมันเหลือแค่สีขาวดำเทาแล้วเท่านั้น เห็นอะไรก็ไม่ยั่วเราอีกต่อไป🤍🖤

คุณพระ! สงสารประสาทสัมผัสตัวเองมาก นี่เราปล่อยให้ประสาทสัมผัสตัวเองทำงาน Overload มาเป็นสิบๆ ปีได้ไง ทำไมเราไม่รู้วิธีนี้ให้เร็วกว่านี้นะ!

ใครยังไม่ได้ดูคลิป 7 วิธีพักผ่อนไปจิ้มดูกันได้ที่นี่นะคะ
👉 https://youtu.be/4KBWZOW72kc

มั่นใจมากว่าคุณต้องเจอวิธีพักผ่อนที่ตัวเองคาดไม่ถึงแน่นอน

ดูแลตัวเองทุกท่าน
พักผ่อนให้ตรงจุดกันนะคะ🥰✨

ณัฐ อยู่ดีดี
28.05.2026

ช่องทางติดตาม 📌
FB: nananatte | IG:
YT: | Goodreads: nananatte

#อยู่ดีดีlivewell

23/05/2026

สัปดาห์นี้มีคลิปใหม่ค่าาาา! 🎬✨
สารภาพเลยว่ารอบนี้ใช้เวลาคิดปกคลิปนานมากกก เพราะทำออกมา 2 แบบแล้วดันชอบทั้งคู่! แต่สุดท้ายต้องตัดใจเลือกแบบบนค่ะ เพราะแบบล่างดูแล้ว... อืม... แลดูหลับสบายเกิ๊นนน😆 บ้าจริงงง!

เรื่องของเรื่องคือ ณัฐไปทำ Rest Quiz ของคุณหมอ Saundra Dalton-Smith มาค่ะ แล้วพบความจริงอันโหดร้ายว่า คะแนนการพักผ่อน 2 ใน 7 ด้านของดิฉันมันย่ำแย่มาก! (ถึงว่าสิ ทำไมเพลียร่างตลอดเวลา)

แต่สารภาพตามตรงนะคะ เรื่องคะแนนห่วยเนี่ยไม่ได้น่าตกใจเท่ากับคำถามที่ว่า “หืมมม? การพักผ่อนมันมีตั้ง 7 ด้านเลยเหรอ?!” 🤯

ใครมันจะไปรู้คะว่าการชาร์จแบตชีวิตมันมีหลายด้านขนาดนี้! และณัฐกล้าพูดเลยว่า "พวกเราส่วนใหญ่พักผ่อนไม่เป็นกันหรอกค่ะ" เพราะเราไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าเรื่องบางเรื่อง... มันก็ต้องการการพักผ่อนเหมือนกันอ่ะ!

ถ้าช่วงนี้คุณกำลัง...
- เหนื่อย ร่างพัง ง่วงตลอดเวลา 🥱
- สมองเบลอ โฟกัสไม่ได้ คิดอะไรก็วนไปมา 🌀
- ใจท้อแท้ อ่อนล้า อารมณ์ดิ่งง่าย 😮‍💨

ไปค่ะ! คลิปนี้มีเฉลยให้ครบทุกอาการ

7 วิธีพักที่คุณกำลังต้องการ (ซึ่งไม่ใช่นอนหลับ)
👉 [https://youtu.be/4KBWZOW72kc]

มาเช็กกันหน่อยว่าตอนนี้คุณกำลังขาดการพักผ่อนด้านไหน จะได้เติมให้ถูกจุด ไม่ต้องนั่งเดาใจตัวเองอีกต่อไปค่าาาา

ณัฐ อยู่ดีดี

FB nananatte
IG
Youtube
Goodreads nananatte

#อยู่ดีดีlivewell

21/05/2026

เนื่องจากปีนี้ เป็นปีแรกที่ณัฐเริ่มต้นเส้นทางการเป็นครู ณัฐก็เลยสงสัยว่า 'เราจะเป็นครูที่ดีได้ยังไง?' วิธีพื้นฐานของณัฐคือการอ่านหนังสือและเทคคอร์สค่ะ

แต่ล่าสุดณัฐได้ไปเป็นอาสาสมัครในงาน Koyori 2026 เพื่อไปเจอหนึ่งในคุณครูคนโปรดที่สุดตลอดกาลของณัฐเอง... “อาจารย์วาดะ ทัตสึยะ” ได้รู้จักอาจารย์ครั้งแรกราวๆ ปี 2012 แล้วก็กลายเป็น FC อ.วาดะไปเลยทันทีค่ะ! (โดนตกอย่างง่ายค่ะดิฉัน!) 🤣

อ”วาดะคือครูสาย Active ร่าเริง อารมณ์ดี และ ‘ไม่เน้นสอนทฤษฎี แต่เน้นให้ลงมือทำจริงมากๆ’ เวิร์กชอปสมัยก่อนคือเข้มสุดๆ ค่ะ คือต้องนอนค้างคืน ปั่น Presentation ส่งวันต่อวัน ตอนนั่งเรียนก็มีกิจกรรมตลอด คือแบบที่ต้องนั่งดูสไลด์ฟังไปเรื่อยๆ มีน้อยมาก

เวลาเรียนกับอาจารย์คือสนุกสุดๆ ไม่เหมือนนั่งเรียนเลคเชอร์น่าเบื่อๆ ในมหาลัยเลยค่ะ

กลับมาเจออ.วาดะอีกครั้ง ณัฐก็เลยแอบถามไปว่า “อาจารย์คะ ตอนเริ่มสอนแรกๆ อาจารย์สอนเป็นได้ยังไงเหรอคะ? คือการสอน 3 ชั่วโมงมันไม่เหมือนพรีเซนต์งาน 10 นาที อาจารย์มีการเตรียมตัวหรือฝึกยังไงบ้างเหรอคะ?”

อาจารย์หัวเราะแล้วเล่าว่า... สมัยก่อนอาจารย์รุ่นพี่บอกแค่ว่า “วาดะ มานั่งหลังห้องตรงนี้” แล้วแกก็นั่งดูเขาสอนไป พอวันต่อมา อาจารย์รุ่นพี่หันมาบอกว่า “โอเค วาดะ วันนี้ตานายสอนแล้ว!”

ห๊ะ... แค่นี้เลยเหรอคะอาจารย์?! 😳
โยนลงน้ำให้ว่ายเองของแท้! โหดมาก

อ.วาดะบอกว่า ด้วยธรรมเนียมอาวุโสของญี่ปุ่น ถ้าผู้ใหญ่บอกให้ทำอะไร ผู้น้อยก็มีแต่ตอบว่า ‘ได้ครับ’ เท่านั้น มันก็ต้องสอนให้ได้เลยทันทีล่ะนะ 555

(ณัฐฟังแบบนี้ แล้วก็นึกถึงหน้าเพื่อนที่เรียนครุศาสตร์ที่ต้องฝึกสอนกันเป็นปีๆ แบบว่า… ตัดทิ้งแล้วเริ่มลงมือจริงเลยสินะ ^^;;;)

แต่ที่น่าทึ่งกว่าระบบการสอน คือ ความสัมพันธ์แบบโฮมมี่ สไตล์ อ.วาดะ ค่ะ 🥰
ลูกศิษย์เล่าให้ฟังว่า ช่วงปีใหม่ บรรดาลูกศิษย์จะพากันไป ‘ทำความสะอาดบ้านให้อาจารย์ทั้งหลัง’ แถมนอนค้าง ล้อมวงกินชาบูหม้อไฟปีใหม่ด้วยกัน เพราะอาจารย์แต่งงานแล้วไม่มีลูก มีแค่อาจารย์อยู่กับภรรยาและแมว

ตัวอาจารย์เองชอบเล่นกีฬา ก็เลยทั้งเล่นรักบี้และฟุตบอลกับนักศึกษา (ตัวอาจารย์ชอบเล่นเซิร์ฟอีกต่างหาก) ก็เลยทำให้สนิทกับลูกศิษย์ของตัวเองมาก

และพลังของครูแบบ อ.วาดะ นี่แหละค่ะ ที่ส่งต่อแบบรุ่นสู่รุ่น
👉 โอกาตะซัง ลูกศิษย์ที่เคยมานำทีมเพื่อนนักศึกษามาทำความสะอาดบ้านให้อาจารย์ วันนี้กลายมาเป็น โอกาตะเซนเซ อาจารย์ที่ Tama Art University และเป็นที่ปรึกษาในโครงการ Koyori ต่อเนื่องมาตั้งแตกรุ่นแรก
👉 โยโคอิเซนเซ ลูกศิษย์อีกคน เรียนจบแล้วก็ไปเป็นอาจารย์ที่ Fukui University of Technology อ.โยโคอิก็นำทีมนักศึกษามาลุยโปรเจกต์ koyori ต่อหลายปีแล้วเช่นกัน

ปีหน้า อ.วาดะ ก็จะอายุครบ 70 ปีและตั้งใจจะเกษียณแล้ว (แต่สปิริตยังไฟลุกพรึ่บบบบ!🔥)

ณัฐก็ถามอาจารย์ว่า ‘เกษียณในความหมายของอาจารย์คืออะไรคะ? คือจะหยุดทำงานไปหมดเลยไหม?’

อาจารย์ตอบว่า แถวบ้านมีมหาลัยจะเปิดภาควิชาใหม่ เป็นภาค Product Design และเขาชวนอาจารย์ไปช่วยวางแผนหลักสูตร และตัวอาจารย์ก็อยากเปิดโรงเรียนสอนศิลปะของตัวเองด้วย (คุณฟังดูสิว่าคำว่า ‘เกษียณ’ ของคนญี่ปุ่นมันคือแบบนี้อ่ะ! )

ตลอด 6 วันที่ได้อยู่ช่วยงานและพูดคุยกับอาจารย์ ณัฐก็ได้ข้อสรุปให้ตัวเองว่า...

‘วิธีเป็นคุณครูที่ดี... ก็จงเป็นตัวของตัวเองเถอะ’

มันไม่มี Template สำเร็จรูปหรอกว่าครูที่ดีต้องหน้าตาแบบไหน เสน่ห์เฉพาะตัวของ อ.วาดะ คือสิ่งที่เลียนแบบไม่ได้ และถ้าจะฝืนเลียนแบบไป มันก็คงประดักประเดิกพิลึก 555

ดีใจที่ได้กลับมาเจอ อ.วาดะ อีกครั้ง แฮปปี้มากๆ ที่ได้เรียนรู้จากอาจารย์ค่ะ 💖

ณัฐ อยู่ดีดี
21.05.2026

FB nananatte
IG
Youtube
Goodreads nananatte

#อยู่ดีดีlivewell