29/08/2026
Dün gece iki kadına, sırf BANA benziyor diye usulca sokulup merhaba dedim!
Tanıdık bir huzur aradım şaşkın bakışlarında dün…
Bildik bir söz bekledim, ESKİDEN KALMA öylesine…
Konuştuk, bir şeyler söylediler. Beklediğim sözler bunlar değil!
Yüzüme baktılar, gözlerime ama “BENİM” gibi değil. 🎼🎼
Hayalleri, hataları, güldükleri, sevdikleri farklı farklı üç kadın…
Avaz avaz bağırdık, şarkı söyledik, kimse duymadı…
Kadehimi onlara kaldırdım, onlar “Biz içmiyoruz.” dedi…
Ben onlar yerine de içtim.
İnsanı sarhoş etmeye neden iki kadın…
Onlar anlattı, ben dinledim.
“Ah be kızım, o hata yapılır mı? Hiç mi akıl yok?” demek istedim, SUSTUM!
Birine, “Çok safsın.”, ötekine, “Anı yaşa, bu kadar mükemmeliyetçi olma.” demek istedim, SUSTUM…
“Saç rengin çok kötü.” demek istedim, SUSTUM!
“Ağlıyor musun sen? Geçecek be kızım, ÜZÜLME. Ağladığın şey ileride kahkahaların olacak.” demek istedim, SUSTUM!
“Ah, nasıl da mutlusun. Sen bir de anne olunca gör mutluluğu.” demek istedim, SUSTUM!
Bilmiş bilmiş konuştum da konuştum.
Keşkeler ve iyikiler havada uçuştu, kimse duymadı…
Hayallerini anlattı ikisi de, gülümsedim…
Yer yer çok gururlandım, yer yer kıskandım onları.
Temiz yüreklerine hayran kaldım, kirli hissettim kendimi, çaktırmadım…
Biri çok çılgın, muzur, eğlenceli…
(Yürürken yoldaki çizgilere iki dakika basmadan giderse, günü muhteşem geçeceğine inanan bir saf.)
Öteki biraz inatçı, bilmiş mi ne?
Ama kaldırımda çarpışınca “Pardon.” diyen taraf.
(“Çüş!” demeyi öğrenir bir gün inşallah.)
Dün gece çok konuştuk, anılara daldık, güldük, hüzünlendik, kızdık, barıştık, affettik bolca da…
Herkesi, her şeyi, en çok da kendimizi…
Onları anladıkça affettim, affettikçe barıştım, barışınca hatırladım, hatırladıkça mutlu oldum.
Çünkü “BİZ BİRBİRİMİZİN HAYATINA GİREMEYEN, ÇIKMAYI DA BECEREMEYEN ÜÇ KİŞİYİZ SADECE.”
“Dün gece iki kadına, sırf BANA benziyor diye usulca sokulup merhaba dedim!
Yüzüme baktılar, gözlerime ama
