18/05/2026
Iets meer dan een week geleden schreef ik over een dag die me meer gaf dan ik had verwacht.
Vandaag weet ik waarom.
Het was niet de inhoud alleen. Niet de mensen alleen. Het was wat er in mezelf in beweging kwam, en dat besef kwam pas later. Zoals dat vaak gaat met dingen die er echt toe doen.
Die dag bij het Live Experience event van Katrin Van de Water begon voor mij eigenlijk al voor ik er was. Het voortraject, het intake gesprek, de manier waarop ze echt wilde weten wie ik ben en wat me drijft — dat zette al iets in gang. Ik werd gevraagd na te denken over mezelf. Over wat ik breng. Over waar ik sta.
Dat is zeldzamer dan het lijkt.
En dan zit je in een ruimte met mensen van wie je op voorhand zou zeggen: wat hebben wij met elkaar te maken? Verschillende sectoren, verschillende werelden, verschillende verhalen.
Maar precies die wrijving, dat van elkaar verschillende zijn, creëert iets wat gelijkgestemden niet kunnen. Het stretcht je denken. Het toont je blinde vlekken. Het geeft je woorden voor dingen die je voelde maar nog niet had kunnen benoemen.
Ik ging naar huis met meer dan nieuwe contacten of inzichten.
Ik ging naar huis met iets wat begon te bewegen van binnen. Een vraag die bleef hangen. Een spiegel die bleef reflecteren.
En nu, amper twee weken later merk ik: die beweging is niet gestopt.
Dat is voor mij het verschil tussen een event bijwonen en een ervaring meemaken. Het eerste vergeet je na een week. Het tweede verandert stilletjes iets in hoe je denkt, hoe je kijkt, hoe je jezelf positioneert.
Dankjewel Katrin Van de Water voor de ruimte die je creëert. En voor het werk dat niemand ziet maar iedereen voelt.
En Kim Vandebergh … je wist het weer voor ik het wist. 😉
