06/05/2026
Vroeger was dansen mijn grootste passie.
Ik volgde 8 jaar klassiek ballet en stapte nadien over naar jazzballet.
Tot de puberteit me overspoelde…
𝗠𝗲𝘁 𝘀𝗰𝗵𝗮𝗮𝗺𝘁𝗲.
Schaamte over mijn lichaam.
Vormen die plots golfden in plaats van netjes recht op recht 😉
Ik was ook een van de eerste meisjes in de klas die borsten kreeg. Dat hielp natuurlijk niet echt terwijl de rest nog vrolijk rechtdoor aan het evolueren was.
Maar goed… bewegen dus.
Dansen was mijn plek. Tot ik niet meer durfde.
En toch denk ik nog vaak aan die momenten waarop ik volledig vrij bewoog. Wanneer de balletlerares zei: “improviseer maar”, en ik gewoon ging. Zonder nadenken. Zonder mezelf van buitenaf te bekijken.
Die schaamte is nooit helemaal verdwenen.
Niet over mijn lichaam.
Niet over bewegen.
Ja hoor… ook ik 😉
Maar weet je waar ik nu wél helemaal schaamteloos improviseer en dans?
𝗧𝗶𝗷𝗱𝗲𝗻𝘀 𝗵𝗲𝘁 𝗴𝗲𝘃𝗲𝗻 𝘃𝗮𝗻 𝗺𝗮𝘀𝘀𝗮𝗴𝗲𝘀.
Dat is mijn dans geworden.
Mijn manier van bewegen, voelen, luisteren.
Volledig in het moment. Geen enkele massage is ooit hetzelfde. Het is alsof je samen een soort partnerdans aangaat, zonder woorden.
Soms traag.
Soms diep.
Soms heel stil.
Maar altijd afgestemd.
Het raakt, beweegt, ontlaadt, draagt, verzacht en laat los.
Dus als je mij vandaag vraagt wat mijn job is, dan antwoord ik misschien gewoon:
“𝗜𝗸 𝗯𝗲𝗻 𝗽𝗿𝗼𝗳𝗲𝘀𝘀𝗶𝗼𝗻𝗲𝗹𝗲 𝗺𝗮𝘀𝘀𝗮𝗴𝗲𝗱𝗮𝗻𝘀𝗲𝗿.” 😊
Hoe schoon is da eigenlijk.
Liefs,
Meike