23/05/2026
Ieder van ons ontmoet wel eens mensen die iets in ons raken, die je triggeren. Denk bv aan relaties, vrienden, collega’s of zelfs onbekenden die je irriteren. Mensen die je energie verstoren. Mensen waarvan je voelt: 'ik blijf hier liever ver vandaan.'
Bijvoorbeeld door een kleine opmerking die blijft hangen wat de ander tegen je vertelt. Een bepaalde blik, een houding,... het kan vanalles zijn wat een bepaalde energie in je wakker maakt dat je liever niet voelt.
Een energie waardoor je plots dichtklapt. Of je voelt boosheid opkomen, frustratie, verdriet, weerstand. Misschien voel je zelfs de drang om weg te lopen, jezelf af te sluiten of de ander meteen af te wijzen.
En vaak denken we dan dat het enkel over die ander gaat. Dat zij “toxisch” zijn. Dat zijn negatief, vermoeiend,.... zijn. We categoriseren mensen snel als slecht, lastig of te vermijden zodra ze iets in ons raken.
Maar triggers werken psychologisch én energetisch veel dieper dan dat.
Een trigger raakt zelden alleen het huidige moment. Het raakt een oud opgeslagen gevoel dat nog in je zit. Een ervaring die ooit te pijnlijk, te overweldigend of te eenzaam was om volledig te verwerken.
Misschien raakt iemand onbewust jouw wonde van afwijzing aan. Of het gevoel niet gezien te worden, het niet gehoord te worden. Of het gevoel van dat het niet veilig is om jezelf volledig te tonen.
Het kan ook een situatie zijn waardoor jij de controle verliest.
Een oud patroon waarin jij jezelf moest aanpassen om liefde te ontvangen. Waarin je leerde om stil te zijn, sterk te blijven, jezelf kleiner te maken of emoties te onderdrukken om geaccepteerd te worden.
Ons zenuwstelsel onthoudt namelijk alles wat ooit emotioneel geladen was. Ook wanneer ons hoofd denkt dat we “eroverheen” zijn.
Daardoor kan één blik, één toon of één situatie plots een oude emotionele herinnering activeren. Niet omdat het heden exact hetzelfde is, maar omdat het lichaam de energie van vroeger herkent.
En precies daarom reageren triggers vaak disproportioneel sterk. Niet alleen op wat er nú gebeurt, maar op alles wat daaronder nog opgeslagen zit.
Energetisch gezien raken sommige mensen exact die plekken aan waar nog onverwerkte pijn, onderdrukte emoties of schaduwstukken verborgen liggen. ,Alsof hun aanwezigheid onbewust een spotlight zet op datgene wat jij diep vanbinnen nog probeert te vermijden.
En net dit maakt triggers zo ongemakkelijk. Want het haalt naar boven wat we meestal onder controle proberen te houden. Het is ook zo wat volledig geheeld is in jezelf, heeft geen nood meer om fel te reageren.
Dat betekent niet dat je nooit meer geraakt wordt als bewust mens. Maar de lading verdwijnt, de intensiteit vermindert. Er ontstaat ruimte tussen de prikkel & jouw reactie. Je observeert meer, in plaats van onmiddellijk emotioneel meegezogen te worden.
En nee…ik wil hier absoluut niet verkondigen dat dat pijnlijk gedrag van anderen oké zijn. Grenzen aangeven blijft essentieel. Afstand nemen mag ook, jezelf beschermen ook.
Ik wil hier alleen maar stellen vóór we enkel naar de ander wijzen, ligt er vaak een diepere uitnodiging verborgen:
-Waarom raakt dit mij zo diep?
-Welk deel in mezelf voelt zich hier geraakt?
-Welke oude emotie wordt hier opnieuw zichtbaar?
- Wat probeert deze situatie mij te tonen over mezelf?
Want mensen zijn spiegels. Triggers zijn spiegels. En spiegels zijn zelden comfortabel. En ja ik ondervind ze ook hoor. Spiegels kunnen je kracht tonen, je licht tonen. Het kan ook delen tonen die nog verlangen naar erkenning, zachtheid, veiligheid & heling.
Onze schaduwzijde bestaat niet uit “slechte” stukken van onszelf. Het zijn vaak net de delen die ooit geen liefde, ruimte of begrip kregen.
De pijn die werd weggestopt, emoties die eerder niet gevoeld konden of mochten worden. Een versie van jezelf die ooit leerde overleven in plaats van volledig te leven.
En soms verschijnen bepaalde mensen niet om voor altijd te blijven… maar enkel om iets zichtbaar te maken wat nog weggeduwd zit.
Zij komen licht schijnen op jouw schaduwstukken. Zij maken je bewust van wat nog aandacht vraagt. Met als doel je uiteindelijk weer dichter bij jezelf te brengen. En ja, dit kan pijnlijk en/of confronterend aanvoelen.
Dus misschien mogen we, hoe vreemd het ook klinkt, ergens toch ook wat dankbaar zijn voor de mensen die iets in ons losmaken.
Niet voor de pijn zelf, maar voor het bewustzijn dat eruit kan ontstaan.
Want elke trigger draagt, diep verborgen, ook een deur in zich.
Een deur naar zelfinzicht, waar er weer een heling kan ontstaan.
Aho 🙏
© Energy-Health
