01/09/2026
1 sept 1990
Samen met mijn zus naar school.
Niet meer gewoon in't dorp, maar naar de grote stad.
Ik kan me niet meer herinneren hoe ik me toen voelde, zenuwachtig waarschijnlijk. Met momenten ambetant ook waarschijnlijk. Onwennig op die bus van de eerste halte tot de eindhalte. Niets moeilijk maar wel veel volk...
En met een marine blauw uniform aan...
Net als mijn dochter vandaag, 1 sept 2026, veel te vroeg wakker om toch maar zeker op tijd te zijn. En dan dat wachten op die bus... openbaar vervoer het is altijd een beetje reizen.
Sinds we samen beslist hebben dat ze zou veranderen van school en met de bus zou gaan, komen er herinneringen terug aan alles wat volgde aan de beslissing om in't stad naar school te gaan voor mezelf. Bij sommige zaken heb ik nooit stil gestaan, tot nu.
Stoppen met de lokale hobbies, want echt niet meer op tijd thuis daarvoor.
Klasgenoten van over de hele provincie (allé, zo leek dat toch).
Nieuwe gewoontes leren.
Meer zelfstandigheid.
Nu als mama, zie ik wat het met m'n dochter doet en dus ook ooit gedaan heeft met mij en mijn zus. Ik heb letterlijk voorgeleefd, wat zij nu doormaakt.
Er zijn verschillen, zeker weten en toch vind ik het handig om haar volledig te kunnen begrijpen en begeleiden in deze stap.
Dus ik wandelde naast haar deze ochtend. Samen naar de bus, op de bus en naar school. En ik genoot van de terugrit, naar buiten kijkend en lezend in een prachtig boek.
Draadje in mijn hoofd, dit is ook wat ik echt met De Veilige Ruimte wil gaan doen:
naast jou wandelen, zodat je niet meer het gevoel hebt alles alleen te moeten doen.
naast jou wandelen, zodat jij terug naar je kern kan komen.
naast jou wandelen, zodat jij je minder verdwaalt voelt en weet.
Volg om op de hoogte te blijven