10/05/2026
🌸 𝙕𝙤𝙧𝙜𝙚𝙣 𝙫𝙤𝙤𝙧 𝙖𝙣𝙙𝙚𝙧𝙚𝙣 𝙞𝙨 𝙫𝙖𝙣𝙯𝙚𝙡𝙛𝙨𝙥𝙧𝙚𝙠𝙚𝙣𝙙… 𝙢𝙖𝙖𝙧 𝙫𝙤𝙤𝙧 𝙟𝙚𝙯𝙚𝙡𝙛?
Moederdag.
Je wordt wakker met gefluister op de gang. Kindervoetjes die nét iets te luid proberen stil te zijn.
Even later: een dienblad met koffie die al een beetje afgekoeld is, een koffiekoek die half geplet is onderweg… en trotse gezichtjes aan je bed.
Je glimlacht.
“Dankjewel, schatjes.”
En nog voor je goed en wel uit bed bent, hoor je:
“Mama, waar is mijn trui?”
“Mama, ik vind mijn schoenen niet!”
Je zet het dienblad opzij en roept “Ik kom!”
⏳ Fast forward naar een paar uur later…
De keuken ligt er rommelig bij. Jij ook, een beetje.
Je smeert snel een boterham terwijl je rechtstaat.
Een hap. Nog een hap.
Ondertussen ruim je op, beantwoord je vragen, denk je aan wat er straks nog moet gebeuren.
Voor veel mama’s voelt zorgen voor anderen als tweede natuur.
Je ziet wat iedereen nodig heeft… nog voor ze het zelf doorhebben.
Maar jezelf?
Die schuift telkens een beetje op… tot er eigenlijk geen plek meer overblijft.
Tussen de boterhammen, de wasmand en de to-do lijst.
En dat zie je vaak ook in hoe je eet: snel, tussendoor, zonder echt te proeven… zonder stil te staan bij wat jij nodig hebt.
✨ Wat als je het vandaag eens anders doet?
Tussen alles wat nog moet…
neem je even dit moment:
👉 Ga zitten voor je maaltijd.
👉 Leg je gsm weg.
👉 Adem even diep in.
👉 En neem 10 minuten… alleen jij en je bord.
Voel. Proef. Kauw.
Want óók jij bent iemand waarvoor gezorgd mag worden.
Zelfzorg zit niet in grote, spectaculaire gebaren.
Het zit in die kleine momenten waarop jij jezelf niet overslaat.
Vandaag is het Moederdag.
Maar jij hoeft niet te wachten tot iemand anders voor jou zorgt.
Je mag dat ook zelf doen.
Misschien is dit wel het mooiste cadeautje dat je vandaag kan doorgeven…
Stuur deze post naar een mama die dit nodig heeft 🩷
