22/05/2026
Zachter aanstaan
Ben ik de enige die soms voelt dat ik te lang “aan” heb gestaan?
Altijd bereikbaar, altijd reageren, altijd doorgaan alsof ik alles moet organiseren.
Al die ballen, al die overtuigingen, al die verschillende rollen.
Steeds aanwezig…
Steeds 200% aan…
Sta jij soms ook te vaak “aan” zonder het door te hebben?
Wanneer is het eigenlijk normaal geworden om nooit echt even uit te staan?
En wanneer ben je eigenlijk gestopt met echt pauzeren in plaats van alleen maar doorgaan?
Het is alsof rust iets is geworden wat je moet verdienen, in plaats van iets wat je gewoon nodig hebt.
Ik merk in mijzelf, nu ik bijna 40 jaar aantik dat het tijd is voor minder.
Minder druk voelen. Minder moeten.
Minder altijd “aan” staan.
Misschien hoeft het niet of-of te zijn.
Niet altijd aan… en niet helemaal uit.
Misschien is het geen “uit staan” wat we nodig hebben… maar gewoon wat zachter aan staan.
En dat…is de richting waar ik naartoe wil fladderen.
Jij ook?
Ik ben benieuwd of jij dit ook zo voelt.
Reageer gerust op deze post 🤗
Liefs
Gitte (die geniet van even niets doen) 🩷