02/09/2026
Soms is het niet wat er gebeurt dat je zo hard raakt, maar wat het in jou raakt.
Stel: jij bent al heel je leven de sterke.
Degene die alles regelt, voor iedereen zorgt en altijd doorgaat.
En dan lukt het even niet.
Je maakt een fout. Iemand is teleurgesteld in je. Je krijgt kritiek.
En plots voel je niet alleen: dit is vervelend.
Je voelt: ik ben niet goed genoeg.
Doorheen ons leven leert ons brein patronen.
Als ik sterk ben, ben ik oké.
Als ik presteer, ben ik waardevol.
Als iedereen mij graag ziet, ben ik veilig.
Wanneer zo’n diep aangeleerd patroon geraakt wordt, kan je stresssysteem reageren. Je voelt spanning, onrust, boosheid, verdriet…
En wat doen we vaak met gevoelens die we niet willen voelen?
We scrollen.
We eten.
We werken nóg harder.
We pleasen.
We drinken dat wijntje om de dag van ons af te zetten.
Niet omdat elk glas wijn, elke snack of elke trigger een diepere betekenis heeft. Soms is een rotdag gewoon een rotdag. En soms ligt het écht aan de situatie of aan het gedrag van de ander.
Maar wanneer hetzelfde je telkens opnieuw raakt, wordt het interessant om te kijken.
Niet: “Waarom heb ik zo weinig discipline?”
Maar:
Wat gebeurde er vlak vóór ik dit nodig had?
Wat probeer ik niet te voelen?
En welke versie van mezelf probeer ik overeind te houden?
De sterke?
De lieve?
De perfecte mama?
De succesvolle?
Daarom kijk ik zoveel breder dan alleen naar voeding.
Want soms is eten, drinken, pleasen of overpresteren niet het echte probleem.
Het is de manier geworden waarop je probeert niet te voelen wat eronder zit.
En misschien begint vrijheid niet bij jezelf nóg beter onder controle krijgen…
maar bij begrijpen waarom je die controle überhaupt nodig had. ❤️
Het geeft zoveeeel vrijheid wanneer zichtbaar wordt vanwaar bepaalde patronen komen en hoe je ze kunt doorbreken 🤍