09/10/2026
Ik ben altijd graag op mezelf geweest, met een kleine groep mensen om me heen. Nu heb ik daar nog meer nood aan. Ik ben omringd door een hele fijne 'gang' bij wie ik mezelf kan zijn, met ups en downs, die me ondersteunen in alles wat ik nodig heb en waar ik heel erg dankbaar om ben. Meer heb ik op dit moment niet nodig.
Een berichtje is lief, maar weet dat ik misschien niet antwoord. Het is zeker niet persoonlijk, maar ik leef een beetje in een kleine veilige bubbel momenteel. Het is mijn manier om hiermee om te gaan. Bovendien zijn hier ook heel wat mensen die ik niet persoonlijk ken, die me volgen omwille van mijn professionele activiteiten.
Ik heb lang getwijfeld om dit te delen. Niet omdat ik me schaam of omdat niemand het mag weten, maar ik weet niet goed wat de impact kan zijn van dit nieuws hier te delen. De reden waarom ik het wel wil delen is dat ik deze fase uit mijn leven niet verborgen wil houden. Op dit moment draait alles om deze kanker, dat is voor mij nu eenmaal zo. Het doodzwijgen en er niets mee doen ligt niet in mijn aard. Ik heb nu al 101 ideeën om lotgenoten te ondersteunen.
Maar eerst is het aan mij en mijn proces. Ik zal alle tijd nemen die ik daarvoor nodig heb, dat heb ik met mezelf afgesproken. Geloof me, dit is het laatste wat ik zelf verwacht had, maar nu is het er en ik kan er niet omheen. Het is op dit moment mijn realiteit.
Wat me momenteel helpt is schrijven en daarom ben ik een blog begonnen. Deze staat nog niet online, want dat vind ik best spannend. Maar mocht ik deze willen delen, dan laat ik het hier even weten. Misschien heeft iemand er wel wat aan...
Het is niet mijn bedoeling om van dit account plots een kanker-account te maken. Maar af en toe iets delen met de buitenwereld voelt voor mij wel fijn.
Aangezien ik geen idee heb op welke manier ik hier kan afsluiten, dan maar gewoon 'tot hoors!' 🤷🏻♀️
