Goedmoed - Verlies, Rouw en Traumatherapie

Startpagina
België
Ghent
Goedmoed - Verlies, Rouw en Traumatherapie

Goedmoed biedt rouwbegeleiding op maat, voor iedereen die een groot verlies moet verwerken. Worstel

10/09/2026

Zelfstandig worden en iemand missen.
Die twee kunnen behoorlijk naast elkaar schuren.

Je hoeft niet alles alleen te kunnen dragen, alleen omdat je volwassen wordt.

03/09/2026

Uit mijn therapiekast — stenen

Soms om te laten zien hoe zwaar iets voelt.
Of hoe ruw, hard of lastig iets kan zijn.

Soms wordt een steen net iets anders: een krachtsteen.
Een steen die symbool staat voor een zin, een inzicht of een voornemen dat iemand graag wil vasthouden.

Die steen mag dan mee naar huis.

Niet omdat de steen op zich iets verandert, maar omdat hij kan helpen herinneren. Wanneer je hem thuis ziet, in je jaszak voelt of op je bureau tegenkomt, word je opnieuw even teruggebracht naar die krachtige zin.

En door die zin telkens opnieuw bewust op te roepen, oefenen we als het ware een nieuw spoor in onze hersenen. Wat eerst nog onwennig of moeilijk te geloven voelt, kan door herhaling steeds vertrouwder worden.

Een klein steentje dus.
Maar soms met behoorlijk wat gewicht.

28/08/2026

🍂 Nieuwe hoofdstukken, oud gemis

Buiten dient de herfst zich stilaan aan. En ook hier bij Goedmoed breekt een nieuw seizoen aan.

Deze keer richt ik mijn blik op rouw in de jongvolwassenheid. Op een levensfase waarin ontzettend veel verandert: afstuderen, een eerste job, alleen wonen, verliefd worden, samenwonen, trouwen, misschien zelf een ouder worden. Een periode waarin oud gemis soms onverwacht mee verhuist naar al die nieuwe plekken.

En net op die momenten kan oud gemis soms onverwacht weer heel dichtbij komen. Want terwijl je verder leeft, kom je op plekken waar je nog nooit eerder bent geweest. En soms ontdek je daar een vorm van gemis die vroeger simpelweg nog niet kon bestaan.

In deze nieuwsbrief lees je onder andere over waarom je iemand anders kunt gaan missen naarmate je zelf verder leeft. We zoomen even in op schuldgevoel in rouw, bekijken een korte film door een rouwbril en ik deel vijf kleine dingen die houvast kunnen geven wanneer het gemis je overspoelt.

En deze keer zit er ook een heel persoonlijk stukje tussen. Want soms raakt een thema toevallig precies aan waar je zelf op dat moment in je leven staat.

Nieuwe hoofdstukken, oud gemis.
Over verder leven, anders missen en ontdekken dat opnieuw geraakt worden niet betekent dat je terug bij af bent.

🍂 De herfstnieuwsbrief verschijnt nu zondag, je kan nog snel intekenen via www.goedmoed.be (onderaan op iedere pagina).

27/08/2026

De zomer loopt stilaan op zijn einde.

En eerlijk? Ik merk aan mezelf, maar ook in mijn praktijk, hoeveel de voorbije weken vol zon deugd hebben gedaan. Soms was het puffen. Soms was het gewoon té warm. Maar ik denk dat wij mensen stiekem toch een paar zonnepanelen in ons lijf hebben zitten.

Er lijkt iets op te laden.

Ook het vertragen doet iets. In de zomer ligt het ritme in de praktijk vaak wat lager. Mensen gaan op reis, afspraken liggen wat verder uit elkaar, er is meer tijd tussen gesprekken.

En gek genoeg betekent minder therapie niet altijd minder beweging.

Soms gebeurt net het omgekeerde. Alsof wat tijdens gesprekken werd aangeraakt even tijd krijgt om te zakken, te bewegen, een plek te vinden. Soms zie ik mensen na een paar weken terugkomen en merk ik dat er ondertussen grotere sprongen zijn gemaakt.

Misschien hebben processen soms ook gewoon wat zomer of vakantie nodig.

Hier bij Goedmoed stond die zomer in het teken van gezinnen in rouw. Over hoe één verlies door iedereen anders beleefd kan worden. Over kinderen die soms rouwen op manieren die we niet meteen herkennen. En vooral over nieuwsgierig blijven naar wat er in de ander leeft, zonder dat we hetzelfde hoeven te voelen. Een thema waar ik nog lang niet over uitgepraat ben. Maar voor nu laat ik het even rusten.

En misschien geldt dat ook een beetje voor mijn sociale media. Want die blijven voor mij een zoektocht. Ik schrijf ontzettend graag. Ik vind het fijn om hier gedachten, beelden en dingen uit mijn werk te delen. Zolang ik daar energie van krijg en er plezier in blijf vinden, blijf ik dat dus ook doen. Maar ik voel ook dat ik mezelf geen tempo wil opleggen omdat sociale media nu eenmaal graag gevoed worden. Het zou dus zomaar kunnen dat het hier de komende maanden soms wat stiller wordt.

Buiten dient de herfst zich stilaan aan. En ook hier bij Goedmoed breekt een nieuw seizoen aan.
Een nieuw seizoen, een nieuw thema.

Deze keer richt ik mijn blik op rouw in de jongvolwassenheid. Op een levensfase waarin ontzettend veel verandert — en waarin oud gemis soms onverwacht mee verhuist naar al die nieuwe plekken.

Nieuwe hoofdstukken, oud gemis.

Daarover héél binnenkort meer. 🍂

13/08/2026

In gesprekken denk ik vaak in beelden. Ook in de therapiekamer. Sommige beelden blijven hangen. Deze wil ik graag met je delen.

Dit beeld gebruik ik tijdens ieder kennismakingsgesprek.
Ik vertel dan dat we de eerste gesprekken als het ware een panoramafoto zullen maken van je leven.

Wat ligt er allemaal in dat landschap?
Welke toppen tekenen zich af? Waar liggen de dalen? Welke wegen heb je afgelegd? En waar sta je vandaag?

Pas daarna kunnen we langzaam inzoomen op de plekken die onze aandacht vragen. Op datgene waar je vandaag mee worstelt, maar ook op wat daaraan voorafging.

Want wat op het eerste gezicht losse punten in een levensverhaal lijken, blijkt vaak met elkaar verbonden. Soms heel zichtbaar. Soms ondergronds, via draden die we pas beginnen te zien wanneer we wat langer naar het geheel kijken.

En dan is er nog het bankje.
Misschien vertelt dat nog het meest over hoe ik therapie zie.

Ik zit niet tegenover je om te vertellen naar welke berg je moet kijken of welk pad je moet nemen. Ik kom naast je zitten. We kijken samen naar het landschap, in de richting waarin jij kijkt.

Soms staan we stil bij wat er vanop die plek te voelen of op te merken valt. We proberen gedachten, gevoelens en lichamelijke gewaarwordingen ruimte te geven. Ze op te merken, er even bij te blijven en er woorden voor te zoeken.

En soms zal ik je voorzichtig uitnodigen om je blik een beetje te draaien.
Naar een plek waar je zelf misschien steeds aan voorbij kijkt.
Een schaduwkant.
Een nauwelijks zichtbaar weggetje.
Iets waarvan we nog niet weten waar het naartoe leidt.

Maar ook dan blijf jij degene die kijkt. En ik kijk aandachtig met je mee, zonder vooraf te weten wat we zullen tegenkomen.

06/08/2026

Wanneer gezinnen zeggen:
"We maakten toch hetzelfde mee?"

denk ik vaak:
Ja... en toch ook niet.

Dat ene inzicht verandert vaak hoe mensen naar elkaar leren kijken.

Niet iedereen verloor hetzelfde.
En misschien hoeft ook niemand op dezelfde manier te rouwen.

De volledige reflectie vind je op goedmoed.be.

30/07/2026

Dit gedicht schreef ik jaren geleden, in 2012.
Acht jaar nadat mijn broer plots overleed.
Intussen zijn er opnieuw vele jaren voorbijgegaan.

Af en toe lees ik ze opnieuw.
Sommige woorden veranderen met de tijd.
Andere blijven je stilletjes vergezellen.

Dit gedicht blijft me raken.

Wanneer iemand sterft, stopt zijn of haar verhaal niet.

Het leeft verder in de herinneringen die we blijven vertellen.
In de kleine anekdotes.
In de zinnen die telkens opnieuw worden uitgesproken.

Misschien vertellen we daarom verhalen.

Niet alleen om terug te kijken.
Maar ook om iemand een plaats te blijven geven in ons leven.

🤍 Welk stukje raakt jou?

23/07/2026

Sommige verhalen blijven hetzelfde. Alleen de manier waarop je ze vertelt verandert.

Ook ik heb mijn verliesverhaal. Maar de afgelopen maanden heb ik het helemaal herschreven.
Niet omdat de feiten veranderd zijn.
Wel omdat ik veranderd ben.

Ik schrijf vandaag minder vanuit de vijftienjarige die haar broer verloor.
En meer vanuit de therapeut die ondertussen begrijpt wat verlies met een mens doet.

Ik kijk met meer mildheid terug.
Naar dat meisje.
Naar haar omgeving.
Naar alles wat toen onmogelijk leek.

Misschien is dat wel wat tijd soms doet.
Niet het verdriet kleiner maken.
Wel de blik ruimer.

In deze vernieuwde reflectie vertel ik over de periode waarin het voelde alsof de wereld gewoon verderging, terwijl die van mij volledig was stilgevallen.

De volledige reflectie vind je op goedmoed.be/reflecties/mijnverhaal

16/07/2026

De voorbije maanden, jaren zelfs, was het hier stil.

Niet omdat Goedmoed stilviel, maar omdat mijn aandacht ergens anders nodig was.

Ik wilde er in de eerste plaats zijn voor mijn gezin. Ik rondde ook een intense therapieopleiding af. En ik zocht naar een manier van werken die wat trager mocht zijn, omdat dat op dit moment het beste bij mijn leven past.

Achter de schermen gebeurde intussen heel wat. Er kwam een vernieuwde website, een nieuwsbrief en een duidelijkere focus voor de komende jaren. Maar misschien nog belangrijker: ik zocht naar manieren om mee te bewegen met de steeds complexere regelgeving, zonder daarbij kwijt te raken wat Goedmoed voor mij in essentie is. Warm, eenvoudig en menselijk.

Dat zoeken kostte tijd.

En eigenlijk mag dat ook.

Vanaf nu verschijnen hier weer af en toe kleine stukjes uit Goedmoed. Een gedachte die bleef hangen na een gesprek. Een reflectie. Een stukje kennis. Iets dat me onderweg raakte.

Wel in een gezapig tempo.

Sociale media zullen nooit mijn belangrijkste plek zijn. Ze vragen me meer energie dan ze me geven. Die energie besteed ik liever aan mijn cliënten, aan schrijven, aan vormingen en aan de mensen die hier binnenstappen.

Maar af en toe zal ik hier iets achterlaten.

Misschien precies genoeg om even mee stil te staan.

10/07/2026

Sommige gesprekken blijven nog lang nazinderen.

Vorige week mocht ik te gast zijn in de podcast Ik Rouw om te spreken over rouw bij kinderen en jongeren.

Er kwamen veel thema's aan bod.

Toch bleef ik achteraf vooral aan één gedachte denken.

Blijf nieuwsgierig.

Niet omdat nieuwsgierigheid alle antwoorden geeft.

Maar omdat ze helpt om elkaar niet kwijt te raken.

Wanneer iedereen in een gezin anders rouwt, is het verleidelijk om elkaars reacties te beoordelen of te willen begrijpen vanuit je eigen manier van omgaan met verlies.

Terwijl de belangrijkste vraag misschien een andere is.

"Hoe is dit verlies voor jou?"

Die vraag kan soms meer verbinding brengen dan eender welk goedbedoeld advies.

Zondag verstuur ik opnieuw mijn nieuwsbrief. Daarin sta ik stil bij wat er gebeurt wanneer verlies niet alleen pijn doet, maar ook afstand kan creëren tussen mensen die elkaar net het hardst nodig hebben.

Waar ben jij nieuwsgierig naar geworden, terwijl je dit las?

🎙️ De aflevering van Ik Rouw is intussen te beluisteren via Spotify.

Adres

Land Van Waaslaan 161
Ghent
9000

Telefoon

+32472720184

Website

http://goedmoed.be/, http://goedmoed.be/reflecties

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Goedmoed - Verlies, Rouw en Traumatherapie nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Goedmoed - Verlies, Rouw en Traumatherapie:

Wilt u dat uw bedrijf hét hoogst genoteerde Gezondheids- En Schoonheidsbedrijf in Ghent wordt?