23/05/2026
Ten tijde van sociale media ook een hele belangrijke…
Bij mij groeit er daarom ook langzaam een beslissing.
Want authentiek zijn op sociale media, hoe doe je dat dan wanneer jouw authentiek zijn er net in zit dat je geen beelden online zet van jouw gezin omwille van likes.
Wanneer ik niet mezelf begin te filmen wanneer ik helemaal opga in dansen op mijn oprit, maar gewoon geniet van het moment.
Het gaat vaak in tegen alles waar ik voor sta…
Ik ga heel graag in verbinding en mensen die me soms sturen weten dat.
Alleen… kan ik dat niet overbrengen via insta of Facebook. Daarom is de podcast er ook. Omdat ik daar kan lachen, je soms de kronkels hoort, de krak in mijn stem als ik spreek over hoe het soms is als mama.
Ik voel nog verder in of ik mijn beslissing zal doorzetten. Maar ik merk dat het gevoel van trekken en duwen en de tijd en energie die dit medium me kost, niet in verhouding staat tot doen wat ik wens. En dat is een andere wereld voor de nieuwe generaties via de ouders en leerkrachten.
En hoe vaak ik ook mag duidelijk proberen maken hoe nodig dat dat is. Als het niet landt, dan is het misschien niet de juiste tijd, of is het niet de juiste tijd voor mij.
(Gek genoeg, en dat zei mijn businesscoach ook, ligt daar nergens in mijn missie van wat ik wens en waarom ik dit doe ‘geld verdienen’. Alleen is dat geld wel nodig om te leven, als uitwisseling van energie en omdat het het waard is)
Maar wat ik hier dus eigenlijk gewoon gepland had was dit: (maar ik besefte plots de link voor hoe het voor mij is telkens ik bezig ben met een post. Want na een post gebruik ik technieken om terug bij mezelf te komen. En meestal deel ik de botsbal in mijn hoofd niet, maar nu dus even wel, je hoeft er niets mee)
De kennis van het zenuwstelsel én praktische oefeningen kunnen jou ondersteunen in meer veerkracht, rust en verbinding.
Op zoveel manieren worden we hierdoor beïnvloed en wanneer je dat begrijpt dan kan er iets veranderen. 🤍
Wil dat zeggen dat je nooit meer in een overlevingsmodus gaat? Nee… je bent mens en je leeft 😉 maar je gaat wel makkelijker terug naar het ventrale binnen jouw venster van verdraagzaamheid.
Liefs,
Lieve