Your innerblossom

08/06/2026

04/03/2026

En plots was het er…

Die langverwachte, heel intense, diepe diepe innerlijke rust…
Waaw wat een zaligheid…

Van jongsaf aan stond mijn zenuwsysteem eigenlijk altijd aan…
Altijd paraat, altijd voorbereid om of te vluchten, te bevriezen of aan te vallen…

Mijn alertheid ontstond door gebeurtenissen al heel vroeg in mijn leven en het onveilige gevoel groeide alleen maar doorheen de jaren…

Eigenlijk was ik me hier niet eens van bewust…

Wat ik wel voelde was dat ik terug getrokken was, me klein hield, een eetstoornis had, constant voor iedereen zorgde en mezelf wegcijferde, narcistische relaties aanging, plots woedeaanvallen had, vluchtte in mijn werk, slecht sliep, de buitenwereld en àlles probeerde te controleren…

Dit ging van kwaad naar erger en eigenlijk was mijn burn-out mijn redding…

Men zegt wel eens dat een burn-out je verandert… dat je nooit meer dezelfde wordt…

GELUKKIG word ik nooit meer die persoon… durf ik nu te zeggen…

Het pad van zelfontwikkeling is hard en niet makkelijk, je gaat immers het gevecht aan met je eigen schaduwen, je angsten…

Maar de beloning is zo GROOT…

De rust die ik vandaag in me voel is omdat ik de confrontatie durfde aangaan, ik heb de beerput van weggeduwde emoties en pijn leeggemaakt…
Niet door in het verhaal te gaan en me als slachtoffer op te stellen en de schuld elders te zoeken … nee… maar wel door op zoek te gaan naar de Nathalie die onder al die verhalen zit… degene die er al altijd was…

En dan de controle los te laten en in overgave te gaan…
De opgestapelde en geblokkeerde energie loslaten en vandaar het leven gaan leven dat bij je past…

Heerlijk om uitgerust wakker te worden, met zin aan je dag beginnen, te genieten van je werk en je niet van weekend naar weekend of van vakantie naar vakantie slepen…
Zalig om van elk moment het beste maken, je lichaam en elke vezel erin te voelen en daarin te kunnen zakken…
met vertrouwen, met echte liefde voor jezelf en anderen…
Intens contact durven te maken met je lichaam, met alle delen van jezelf en dan in overgave leven…

Dit wens ik ook voor jou…

Je bent welkom Your innerblossom

Nath 💕

09/01/2026

Commitment en acceptatie…
Ten volle je relatie, omgeving, situatie …
je leven kiezen en accepteren…
Niet vanuit slachtofferrol maar vanuit liefde, passie en vuur…
Stoppen met vergelijken, dromen van andere opties, stoppen met ‘had ik maar’…

2026

Ik kies, accepteer en ga er volledig voor
🥰

Mooie woorden van Jeff Foster :

The best definition I’ve ever heard of commitment:

*You choose one life,
and you let all the others die.*

You stop fantasising about parallel selves and unrealised futures.
You stop half-living, half-inside a thousand imagined lives.

You grieve the lives you will never live, the selves you will never be.
Yes. Grief sits at the heart of commitment.

All the other paths.
All the other options.

It is a direct encounter with death.
Not the concept of it, but the reality of it, how it permeates life and is one with it.

Sacred commitment is the falling away of countless possible futures.

And yet, in that grief, something settles.
Something ancient and deep.

As the other fantasy lives die, you can finally be present for this one.

You can finally… live.

You plant your flag here.
In this body.
In this moment.
On this path.

You say YES to where you are!

In sacred commitment, your feet finally touch the ground.

It is not restriction or loss of freedom.
It is a portal to great joy.

- Jeff Foster

31/12/2025

Traumatherapie….

De nieuwe tendens is tegenwoordig: moet het allemaal zo zwaar zijn?
Kunnen we niet gewoon vooruit denken, dromen… gewoon mooie dingen creëren…
En o ja… ik voel die uitnodiging ook…
Want wie wil er nu zwaarte en drama in het leven…? Wie wil er niet genieten?

Gisteren kwam ze weer voor een massage…
Eerst luisterde ik aandachtig naar hetgeen er nu speelt in haar leven en ze vertelde me wat ze kwijt wilde…
Gewoon de stoom van de ketel aflaten …
dit kan zo een deugd doen… niet graven of wroeten en vooral niet oordelen…
Het teveel lossen…

Haar lichaamstaal sprak boekdelen…
Haar ademhaling zat hoog, amper oogcontact…

Op de tafel voelde ik haar strijd…
Ze was rusteloos, haar mind en ego vochten maar haar lichaam schreeuwde om aandacht en aanraking…
Ze wilde zich sterk houden, zoals ze al jaren is… de rots in de branding voor iedereen…
De pleaser en comfortbrenger voor iedereen behalve voor zichzelf…

Ik vroeg haar geluid te maken… dat ging niet…

praten en uitleggen gaat heel vlot maar gewoon geluid maken en daardoor zichzelf een plaats geven…
dat gaat niet..
eigenlijk gelooft ze diep van binnen niet dat ze er mag zijn…
Existentiële angst tot in het kleinste celletje…

Ik vroeg haar haar tong uit te steken…
Dit was uiteindelijk de trigger …

En daar ging ze…

Helemaal in freeze, volledig naar haar kindstuk…

Immense angst in haar ogen, pijn, verdriet… verkramping
Een kind in doodsangst…

Hartverscheurend en o zo mooi tegelijk om te zien…

Dit stuk van zichzelf verborg ze onbewust al jaren…
Hier wilde ze niet terug heen…

Ik herken dit…
ik weet en voel wat dit met je doet…

Om deze immense angst jaren te onderdrukken en ‘gewoon ‘ te leven… dat vraagt tonnen energie…

Dat put je uit tot in je ziel…

En met dit stuk in je wil je wel een gewoon leven creëren, hopen, dansen, liefhebben…
maar je geraakt er gewoon niet volledig…

Dit is de zwaarte van het leven…

Je kiest hier niet voor…
Het is er en het heeft effect op alles en elke dag…

Dit stuk voelen, dit omarmen…
Hier durven heen gaan vraagt immense moed…

en dan in dat moment rust en aanwezigheid voelen… daar veiligheid ervaren…

Dat is de shift…

Dan kan je mensen en hun bedoelingen stilaan leren vertrouwen…
Stap voor stap …
Dan kan je leren verbinden…

Pas als deze diepe angst volledig gevoeld en erkend is…
Geen angst voor de zwaarte meer…
het is een deel van je waar je nooit voor gekozen hebt maar het is een stuk dat in alle liefde mag gezien, omarmd en vooral gevoeld worden…

Eens je beseft hoe diep je angst zit weet je ook hoe groot je verlangen is naar echt leven en echt verbinden….

En dan kan je ECHT gaan dromen, creëren, voelen…

Dit is wat ik herken, aanvoel en je mee kan helpen…

Nath
X

21/12/2025

Ik zal haar Ria noemen…
Ze werd onlangs 70…

Jaren geleden kwam ze voor het eerst in mijn tandartspraktijk…

Grijs kort haar, bril, spits gezicht… vrij nors… het lukte me niet echt om contact met haar te maken…
en eerlijk gezegd werd ik niet vrolijk als ik haar naam in mijn agenda zag staan…

Begin dit jaar moest ze een paar extra afspraken hebben voor een uitgebreide behandeling… en tja toen merkte ze dat ik maar deeltijds werk en dat maakte haar nieuwsgierig…

Ik vertelde haar over Your innerblossom…
Dat ik daar mensen naar hun lichaam en gevoel breng door trauma te omarmen en los te laten…
Ik zag dat het haar raakte…
Misschien is dat ook iets voor mij zei ze…

Weken later zat ze dan in Hasselt voor me…
Ik ontdekte een totaal andere kant van haar…
Ze was bereid om diep te gaan, ze wilde gewoon gelukkig zijn…
Problemen vroeger met haar moeder, familie die haar niet begreep, schaamte omwille van haar homoseksualiteit, pijnlijk lichaam, liefdesverdriet… alles deelde ze met me… talrijke, lange mails…
Te lang had ze het opgekropt…
Ze keek het allemaal aan en samen gingen we met haar lichaam aan de slag…

Eerst aarzelend…
Fysieke aanraking was voor haar zo vreemd geworden…
Haar lichaam was letterlijk verstopt onder enorm veel laagjes functionele, vormloze kledij…

Maar ik zag haar zo veranderen, zo openbloeien 🙏…
Er kwam geleidelijk aan weer een twinkel in haar ogen…

Deze week vertelde ze me dat ze zich meer vrouw wilde voelen, er werd immers al meerdere malen mijnheer tegen haar gezegd…
Ze ging op mijn massagetafel liggen…
Stevige bh, megagrote onderbroek bleven gewoontegetrouw aan…
De elastiek en bh hadden haar lichaam letterlijk ingesnoerd, haar bovenlichaam afgesneden van haar onderlichaam, samengedrukt fascia, geblokkeerd diafragma, oppervlakkige ademhaling…

Ik masseerde met aandacht haar onderbuik en navelstreek, duwde haar onderbroek samen en keek naar haar…

Waaw … wat een mooi beeld kreeg ik daar…

Ze had een blos op haar gezicht gekregen, haar haar zat wild en verward en haar samengeplooide slip keek wel een sexy slip…

Op en top een mooie, wulpse, wilde, levendige vrouw…

Ik vertelde haar dit later…
Zelden heb ik iemand zo blij verrast gezien…
Ik stelde haar voor om andere lingerie aan te schaffen en ja ook af en toe volledig zonder… gewoon voor zichzelf om zo meer vrijheid en vrouwelijkheid te ervaren…
Ze vertelde me zelfs dat ze ooit het boek ‘De ontembare vrouw’ had gekregen van een vriendin/ zuster overste…

Ik zag haar dromen…
Ik zag een Sister weer echt vrouw worden en verzachten …

Die avond sprak ze nog een bericht in… ze was al lingerie gaan bekijken, vroeg aarzelend maar opgewonden advies…

Vrijdag kwam ze voor haar tandcontrole…
Ondeugende blik, open gezicht…
Wat een schoonheid…

Ze had een kerstkaartje voor me gemaakt…

Dankje lieverd…

We dansen samen verder

💃🏻💕

(Verder foto’s van tussentijdse communicatie… om aan te tonen dat lichaamswerk echt werken is, met jezelf aan de slag gaan … uiteraard gedeeld met haar toestemming)