Hart, Ziel & Lichaam

Hart, Ziel & Lichaam Geboorte & Postpartum Doula
Energetisch Therapeute voor vrouwen

Een generatie die mee bouwt aan een wereld waarin postpartumzorg geen luxe is, maar gewoon, vanzelfsprekend.Ik hoop dat ...
12/06/2026

Een generatie die mee bouwt aan een wereld waarin postpartumzorg geen luxe is, maar gewoon, vanzelfsprekend.

Ik hoop dat wij de generatie moeders mogen zijn die deze weg openen, zachter maken.
Voor onszelf.
Voor elkaar.
Voor de moeders die na ons komen.

Als jij één ding mocht veranderen aan hoe we vandaag naar moederschap en postpartum kijken, wat zou dat zijn?

Of als je verder in jouw postpartum, moederteit zit, wat zou jij de dat van vandaag aan mama's to be (en partners) willen delen?

Deel het gerust hieronder. Laten we elkaar ondersteunen, op een zachte manier, zonder oordeel of opleggingen.

Liefs,

Wendy

Recap maand mei:1) de mooiste voetjes - postpartumzorg - belly binding 2) trage ochtenden 3) finetunen lactatiekoekjes (...
06/06/2026

Recap maand mei:

1) de mooiste voetjes - postpartumzorg - belly binding

2) trage ochtenden

3) finetunen lactatiekoekjes (experimenteren 😍)

4) de beste granola (mailprepping, diepvriesproof, super makkelijk en simpel om te maken. Zalig om te krijgen als postpartummama. Zeker maken als je op bezoek gaat. Niet weten hoe maken? Stuur een berichtje. Ik help je hier graag mee 🤗)

5) Wendy-time. Yep, zonder de kids. Even reconnecten met mezelf. En de zee is mijn lievelingsplek. Daar komt ik tot rust

6) beste favo nieuwe koffiebar in town .a.r_a.l.b.a . Spring zeker eens binnen.

7) tentoonstelling van lieve .velien 🤍

8) nog meer postpartumzorg aan huis 🙏

9) mei = vlierbloesem. Vlierbloesem = nostalgisch. Een geur van mijn jeugd. Het werd vlierbloesemchampagne met citroenmelisse

10) mini wild me

11) suikernonkel

12) mei ochtenden, wolken spotten

13) het leven zoals het is

14) op bezoek bij schattige Cyril & prachtige mama .wildtribe

15) boek van de maand 'ongebonden'. Deze gaat zo diep. Zo veel herkenbaarheid. Zo prachtig geschreven. Je hoort me meepraten met het boek terwijl ik het lees. Ik ben mee in het boek.

En maand juni is nog maar net begonnen, en voel hoe ook deze maand gaat bewegen 🤗

Vraag naar recept, naar postpartumzorg. Andere? Stel ze gerust. Ik luister. Met veel liefde.

Liefs

04/06/2026

Moeders zijn mijn grootste bron van inspiratie.

Of ze nu in hun prille moederschap zitten, of al verder staan in het moederschap.

En ik leer. En sla op, in mijn hart en in mijn hoofd.
Al luisterend.
Want dat is het woord dat voor mij maand mei definieert.

Luisteren

Met mijn oren.
Mijn met gevoel.

In real life.
Maar naar verhalen. Naar lichamen. Naar wat moeders nodig hebben.

Het is gewoon het meest waardevolle. Om nog beter moeders tijdens hun te kunnen ondersteunen. En moeders to be(en gezinnen) te kunnen voorbereiden, daar waar het kan, op hun postpartumperiode.

Op de diepgaande verschuivingen die plaatsvinden wanneer een vrouw moeder wordt.

Liefs,

Wendy

10/05/2026

Want dit mag ook gedeeld worden.

Vandaag, de dag om jouw moeder of de vrouw die jou opvoedde extra te eren, om jezelf als moeder te eren.

Maar net vandaag kan zo'n dag ook wat emotioneler zijn, om verschillende redenen, voor verschillende verhalen.

❤️ Aan jullie:

✨️ Voor wie haar eert, maar deze dag zonder haar doorbrengt omdat ze niet meer fysiek tussen ons is.
✨️ Voor jullie bij wie de band gebroken is, of voor wie er onenigheid heerst.
✨️ Voor vrouwen met een (nog) onvervulde kinderwens of voor sterrenmama’s.
✨️ Voor plusmama’s en waarvan de kinderen vandaag niet thuis zijn.
✨️ Voor alle mama’s en kinderen in oorlogsgebieden, voor wie deze dag niet bestaat of niet kan gevierd worden

Ik zie jullie en ik denk aan jullie. Niet enkel vandaag, maar elke dag.

Jij kent vast ook iemand voor wie het vandaag net wat intenser of moeilijker is. Laat hen weten dat we aan hen denken, dat ze gezien en gehoord worden.

Laten we er voor elkaar zijn.
Zonder oordelen, zonder verwachtingen.
Gewoon puur en zuiver.
Van hart tot hart,
van ziel tot ziel.

Naar wie sturen jullie dit jaar een warm, liefdevol gebaar?

Liefs,

Wendy

10/05/2026

Moederdag.

🥰Zo zalig dat ik overladen word door zelfgemaakte knutselwerkjes van mijn kiddo's.

Maar het triggert me ook... Want hoezo worden moeders maar 1 dag op 365 gevierd?
En dat wordt zo hard in de verf gezet door het systeem, de maatschappij... Gecommercialiseerd.

Moederschap, dat draag je elke dag.
En hoe een moeder haar gezin draagt, dat vormt onze volgende generaties... Dus whyyy wordt er niet meer diepgaandere aandacht aan gegeven?

En als moederschap zo belangrijk is voor onze samenleving…

~waarom praten we dan nog zo weinig eerlijk over wat het écht vraagt van een vrouw?
~Over postpartum, voeding, lichaamswerk.
~Matrescentie.
~Uitputting.
~Mentale gezondheid.
~De onzichtbare mentale last.
~De enorme transformatie die ontstaat wanneer een vrouw moeder wordt.

Misschien moeten we, naast het vieren van moeders ook opnieuw leren hoe we moeders werkelijk kunnen dragen.

Dat wens ik ons moeders toe. Een gedragen moederschap. Waar alles bespreekbaar is, gedragen en gezien wordt.

Bij we heb ik het ook vooral over .. ja de overheid .. t is er uit 🫣

Zooo benieuwd hoe jullie daar tegenover staan. Hoe jullie hierover denken.

Nogmaals... I looooveeeee deze dag. Maar met het stilstaan bij deze dag, komt er bij mij heel veel naar boven

Postpartumdepressie is een thema dat me diep raakt, omdat ik na de geboorte van mijn dochter zelf een postpartumdepressi...
07/05/2026

Postpartumdepressie is een thema dat me diep raakt, omdat ik na de geboorte van mijn dochter zelf een postpartumdepressie en psychose heb meegemaakt. Iets waar ik eigenlijk nog steeds, hier op insta wereld, niet zo vaak over vertel.

Net daarom ligt dit onderwerp me vandaag zo zooo nauw aan het hart. 🤍

Ik voelde me in die periode vaak erg alleen.
Ik had het gevoel dat ik faalde als moeder. Soms dacht ik dat iedereen zich zo voelde na de geboorte van een kindje, dan dacht ik opnieuw dat ik het gewoon niet aankon of niet goed kon managen. Soms dacht ik dat mijn kids beter af waren zonder mij. Het ging heel diep.

Ook binnen de medische hulpverlening voelde ik hoe moeilijk er met postpartum mentale gezondheid wordt omgegaan. Niet omdat ze het niet willen, maar er niet genoeg van weten ofz. Ik werd van links naar rechts gestuurd.

Pas door veel te praten met andere mama’s, zelf heel veel, heeeel veel lezen, ontdekte ik dat ik niet alleen was.
En hoe groot het taboe rond postpartumdepressie eigenlijk nog steeds is. Hoe het wordt weggewuifd. Als 'normaal', wees blij met gezond kind bestempeld .

👉Voor het programma Taboe van doet de VRT een warme oproep naar mama’s (en papa's ook!) van verschillende achtergronden, verschillende leeftijden, die hun ervaring met postpartumdepressie of een moeilijke postpartumperiode willen delen, zodat minder mensen zich hierin alleen hoeven te voelen.

Veel mama's voelen zich hierin nog ongezien of onbegrepen, terwijl er net zoveel nood is aan erkenning, open gesprekken en gedragenheid.

🙏Doorbreek jij de stilte, dit taboe mee?
Inschrijven of meer info: www.vrtmax.be/doemee
Of deel dit bericht in jullie stories of deel het originele (zal dat opzoeken en in de comments plaatsen).

Ik heb zelf ondertussen al een eerste gesprek gehad met de VRT. Dus voel je gerust vrij om mij eerst een berichtje te sturen als je iets wil aftoetsen, voelen of vragen. Want het is uit de comfortzone komen. Ook voor mij. Maar ik wil beweging in het postpartumveld.

Liefs

Postpartumdepressie is een thema dat me diep raakt, omdat ik na de geboorte van mijn dochter zelf een postpartumdepressi...
07/05/2026

Postpartumdepressie is een thema dat me diep raakt, omdat ik na de geboorte van mijn dochter zelf een postpartumdepressie en psychose heb meegemaakt. Iets waar ik eigenlijk nog steeds, hier op insta wereld, niet zo vaak over vertel.

Net daarom ligt dit onderwerp me vandaag zo nauw aan het hart. 🤍

Ik voelde me in die periode vaak erg alleen.
Ik had het gevoel dat ik faalde als moeder. Soms dacht ik dat iedereen zich zo voelde na de geboorte van een kindje, dan dacht ik opnieuw dat ik het gewoon niet aankon of niet goed kon managen. Soms dacht ik dat mijn kids beter af waren zonder mij. Het ging heel diep.

Ook binnen de medische hulpverlening voelde ik hoe moeilijk er met postpartum mentale gezondheid wordt omgegaan. Niet omdat ze het niet willen, maar er niet genoeg van weten ofz. Ik werd van links naar rechts gestuurd.

Pas door veel te praten met andere mama’s, zelf heel veel, heeeel veel lezen, ontdekte ik dat ik niet alleen was.
En hoe groot het taboe rond postpartumdepressie eigenlijk nog steeds is. Hoe het wordt weggewuifd. Als 'normaal', wees blij met gezond kind bestempeld .

👉Voor het programma Taboe van doet de VRT een warme oproep naar mama’s (en papa's ook!) van verschillende achtergronden, verschillende leeftijden, die hun ervaring met postpartumdepressie of een moeilijke postpartumperiode willen delen, zodat minder mensen zich hierin alleen hoeven te voelen.

Veel mama's voelen zich hierin nog ongezien of onbegrepen, terwijl er net zoveel nood is aan erkenning, open gesprekken en gedragenheid.

🙏Doorbreek jij de stilte, dit taboe mee?
Inschrijven of meer info: www.vrtmax.be/doemee
Of deel dit bericht in jullie stories of deel het originele (zal dat opzoeken en in de comments plaatsen).

Ik heb zelf ondertussen al een eerste gesprek gehad met de VRT. Dus voel je gerust vrij om mij eerst een berichtje te sturen als je iets wil aftoetsen, voelen of vragen. Want het is uit de comfortzone komen. Ook voor mij. Maar ik wil beweging in het postpartumveld.

Liefs

Internationale dag van de vroedvrouw. Aan zij die mij zag, hoorde en droeg.Voor, tijdens en na de geboorte van beide van...
05/05/2026

Internationale dag van de vroedvrouw.

Aan zij die mij zag, hoorde en droeg.
Voor, tijdens en na de geboorte van beide van mijn kinderen.

Die tijdens mijn donkere dagen na de geboorte van mijn dochter zag.

Dank je wel &

Voor alle vroedvrouwen die waken.
Die zien wat vaak onzichtbaar blijft.
Die rust brengen in chaos.
Die een hand vasthouden terwijl een wereld verandert.

Dankjewel.
Voor jullie zachtheid én kracht.
Voor jullie kennis, aanwezigheid en toewijding.
Voor het mee helpen dragen van nieuw leven, maar ook van de moeder die mee geboren wordt.

Jullie werk reikt verder dan de geboorte alleen.
Het blijft voelbaar, nog lang daarna. 🤍

Mijn reis met mijn vroedvrouwen was goud waard. 🤍
Hoe was die van jou?
Tag haar gerust hieronder.

April. Vloog. Voorbij.April. De maand waar ik voor de 40ste keer rond de zon mocht draaien. Dit vierde. Voor mezelf. En ...
03/05/2026

April. Vloog. Voorbij.

April. De maand waar ik voor de 40ste keer rond de zon mocht draaien. Dit vierde. Voor mezelf. En voor mijn sisters, die het prachtige 40 niet meer kunnen vieren.

April. In teken van teken van verdieping.
Verdieping in mezelf. In het moeder-zijn. In vrouw-zijn.
Maar ook in alles wat leeft rondom postpartumzorg.

Want een vrouw die maandenlang leven heeft gedragen, die vervolgens geboorte geeft, en daarna dat nieuwe leven blijft dragen terwijl zij zelf ook opnieuw moet landen, fysiek én emotioneel… die hoort gedragen te worden.

En veel mannen die net vader worden, krijgen nooit vaak mee hoe ze hun vrouw of gezin kunnen ondersteunen in die periode. Wat er gebeurt in haar lichaam, haar zenuwstelsel, haar emoties, haar brein. Ook niet wat er in hun eigen brein verandert.

En dan die verwaching:
te werken alsof we niet moederen. Moederen alsof we niet werken..
Terwijl we daarnaast ook nog partner, vriendin, dochter, organisator en alles tegelijk 'moeten' zijn!

Dus ja. Deze afgelopen maanden (en die dat komen) staan in het teken van verdiepen.
Lezen. Studeren. Cursussen volgen. Luisteren naar verhalen. Niet enkel in theorie, maar in praktijk.

Recap:
1 - lekker warm ingeduffeld samen op de aprilse ochtenden, luisteren naar de 🐦 🐦 🐦
2 - postpartumzorg aan huis 🥰🥰
3 - eerste bloemen gaan plukken bij lieve Annelies
4 - gewoon..wij
5 - verdiepen in ons brein met dit fantastisch boek
6 - postpartumbezoekje bij prachtige vriendin Zoë en haar gezin met voedende hapjes en Bone Broth .wildtribe
7 - postpartumfood droppen bij een mama die net bevallen is 🥰
8 - life as it is. De was en de plas ☺️
9 - tuin aanvullen met medicinale planten
10 - toen werd ik 30jaar 🥰
11 - mijn wekelijkse MOTHERCIRCLE avonden. Diepe gesprekken, over de vele lagen van het vrouw- en moederzijn. Womanhood, motherhood. Over de archetypes, ons lichaam, rauw echt puur. En ik voel me echt zo aanwezig en zalig in deze groep.
11 - verdieping in breathwork tijdens opleiding Holistic Postpartum Practitioner met

Benieuwd wat mei zal brengen 🤍

Een paar maanden geleden eerde ik mijn dochter en mezelf en mochten wij een prachtige Mother-Daughter blessing ontvangen...
20/11/2025

Een paar maanden geleden eerde ik mijn dochter en mezelf en mochten wij een prachtige Mother-Daughter blessing ontvangen.

Ik voelde al een tijd dat ik mezelf wilde eren – mijn lichaam, mijn vrouw-zijn, mijn moeder-zijn.

In onze diepvriezer lag nog steeds de placenta van mijn dochter. Ik wilde die ooit teruggeven aan de aarde, maar ik kon niet loslaten.
Soms ging ik naar de diepvries, hield ik haar even vast en legde ik haar weer weg. Als je diep in een postpartumdepressie zit, kan iets tastbaars zo veel betekenis dragen. Het voelde als een deel van mezelf dat ik nog niet kon vrijlaten.

Tot er op een dag iets verschoof. Ik had zoveel gevoeld, geheeld en verwerkt. Er kwam ruimte in mijn lichaam, mijn hoofd en mijn hart. En ik voelde dat het tijd was voor de volgende shift.

Tijd om het orgaan dat mijn baby droeg en voedde los te laten. Tijd om mezelf te eren. Tijd om mijn dochter te vieren. Tijd om verleden, heden en toekomst te eren. En dit wilde ik doen met mijn tribe.

Maar dan kwam dat stemmetje. Mag dit wel? Mag ik iemand vragen om míj te eren? Doe is normaal, dat doe je toch niet?
Dat kleine stemmetje dat vrouwen ingeleerd krijgen van jongafaan. Blijf stil, hou je klein.

Maar...Ik sprak het uit. Ik vroeg het aan mijn vriendin Zoë. Zij wist het niet maar ik vond het super spannend. En ik ben zo dankbaar dat ik gezien en gehoord werd bij haar en dat zij dit met al haar wijsheid samen met mijn Tribe droeg.

Het moment zelf… woorden schieten tekort. De zachtheid. Het loslaten. De schoonheid van zien hoe mijn dochter werd gedragen en openbloeide als een kleine rups die vleugels krijgt. Het raakte alles in mij.

Het duurde even voor ik dit kon delen. Mijn kracht verschoof. Mijn waarde. En het vuur in mij dat oplaaide om het bewustwording rondom het postpartumveld neer te zetten voor moeders, vaders, gezinnen en de generaties die nog komen begon te branden. Een missie, voor een gedragen wereld

Het oude stemmetje veranderde in: gewoon doen. Breek eruit. Jij bent het waard.

Iedere mens verdient het om gedragen, gehoord en gezien te worden.
Als jij voelt dat je ook eens geëerd wilt worden – vraag het. Durf het. Laat je vieren.
Je bent het waard. 🤍

Adres

Herselt
2230

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Hart, Ziel & Lichaam nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Hart, Ziel & Lichaam:

Snelkoppelingen

Delen

Type