Het Huis van Toon

29/10/2025

23/09/2025

Gluren tussen hekken, over muren, door spleten en achter gordijnen, brengt ons bij wat verborgen wil blijven of misschien stiekem gevonden wil worden. Hopend op aanvaarding van wat is, lelijkheid of schoonheid. Samen één geheel vormend. Stilletjes wachtend op een wereld waar mag afgeweken worden van de norm, waar onkruid niet alleen mag groeien tussen tegels en boze of trieste woorden niet alleen toegelaten zijn tussen de regels. Waar het overbodige en ongewenste ook mag meedoen.. Kunnen, mogen we dit doortrekken naar het groter geheel van ons bestaan en het ongewenste, het verborgene, het vreemde of ongekende, het pijnlijke en de schaduw ook recht geven van bestaan. Het lastige en het schone samen openbaren zal ons meer verbinden voorbij de wereld van de schone schijn...

29/07/2025

Mag verdriet een plekje hebben. ...?

In onze wereld waarin we verplicht altijd blij moeten zijn, zijn we een beetje bang om verdrietig te zijn. Ik merk vaak in contact met families waar iemand overleden is, er ongerustheid speelt over het grote verdriet dat iemand heeft. Mensen zijn bang dat de ander er onderdoor gaat... dat het verdriet hem of haar zal overmeesteren. Die angst is uiteraard uit bezorgdheid. Maar het is ook een cadeau om plaats te krijgen voor wat je voelt, ook al is dat inderdaad erg beangstigend voor de ander. Maar geef het de ruimte, om gevoeld te worden om er te zijn. Hoe rauw het ook is, het is goed zo..Rauwheid hoort bij het leven, net zo goed als blijheid, boosheid, . ...In de ruimte voor het verdriet komt er plaats voor de hoop en voor de verbinding.. . Wees daar voor de ander, wees nabij...Spring eens binnen, drink een kopje kofffie, maak samen een wandeling. Blijf in de buurt , omring elkaar, hou elkaar vast, omarm elkaar.

( afbeelding van Raveel Roger)

13/07/2025

De reis van een jongen, een rechter en de luisterbeer

01/11/2024

Mijn kalender heeft niet altijd gelijk of ik interpreteer dit schrijfsel misschien verkeerd dat kan ook. Voor mij is rouwen de liefde op een andere manier leren voelen, uitzenden en beleven. Ik kan niet meer tegen de mensen die ik fysiek mis, zeggen," ik zie je graag" face to face of dit tonen op allerlei manieren zoals ik vroeger gewoon was..maar ik kan die liefde wel voelen en meenemen en ze op een andere manier ruimte geven. Die liefde kan er zijn in een vorm van wijsheid die ik kan meedragen, een warm gevoel, een kracht , een vuur. Ik kan mijn liefde en ook mijn gemis voelen en beleven in de vorm van herinneringen ophalen en hierover dagdromen. Ik kan die liefde overal meenemen en een stukje uitzenden. Niks gaat ooit verloren, het verandert alleen van vorm. Rouwen is voor mij de liefde anders leren vorm en richting geven.... en dat vraagt tijd en ruimte...

27/10/2024

Prinsesnhartevzw , Elke ,Nils,Jan,Christine,Liesbeth, 5 ouders die elk een kind verloren

25/10/2024

Emoties bij rouw of verdriet kunnen soms stagneren zonder dat we dit beseffen. We krijgen dan soms allerlei fysieke klachten die ons tonen dat er iets vast zit of iets is weggeduwd of even verdrongen. Is dat verkeerd? Er is geen verkeerd. Er is enkel de manier hoe we in staat zijn om op dat moment te rouwen .Soms hebben we even hulp nodig, soms gaat het zijn eigen proces zonder hulp. Het gaat zoals het gaat. Naar gelang je aard zijn er manieren om de rouw ook uit te beelden, ten toon te spreiden, te laten vloeien. Door te schrijven, brieven gedichten, door iets te creëren. Ik beeldde hier mijn emoties uit via schilderen en via haken. Een lange band met verschillende wol gehaakt, verschillende kleuren. Van breed naar smal en terug, beeldt de veranderende emotie aan doorheen de tijd. Het kan een enorm lange band worden die dan het vloeien van de emotie uitbeeldt. Het hoeft niet mooi te zijn. Het is gewoon beeldende emotie en daar zijn geen regeltjes voor. Zo zijn er veel manieren. Het is vooral jouw manier vinden. Dat kan zingen zijn, muziek spelen, muziek luisteren en daar in de emotie voelen. Brullen als je alleen bent, een boksbal. Sporten. Als ons lijf maar een uitweg vindt op termijn. Wees vooral jezelf ....spread your wings. Laat ze toe die emoties. Geef ze de ruimte . Kan je dat even niet. Je lijf zal het je wel vertellen... luister en voel.

20/10/2024

Zoals je hier ziet, anders kijken naar hetzelfde laat een totaal ander beeld zien. Er zijn altijd verschillende manieren om naar de dingen des levens, die ons overkomen te kijken. Anders kijken kan helpend zijn. Soms zitten we vast in one point of view. Een andere manier van kijken kan dus deuren en ramen en zoveel meer openen.....kan hoop brengen.

30/05/2024

Mooi.
Wat zeg je met het woord sterkte... vaak is dit een voorgekauwde zin die we gebruiken goedbedoeld, maar uit gewoonte. Moeten we altijd sterk zijn bij een verlies?
Even stilstaan bij het verlies van die persoon en het zoeken naar een meer persoonlijke zin kan zoveel verschil maken. Uitreiken naar de ander met een klein gebaar, een knuffel, een extra woord. Van onschatbare waarde.💓

Dat dus he!

Een vriendin stuurde dit door. 🙏

👉Waarom richtte ik mijn praktijk De Troostzolder op? Omdat ik zelf na het overlijden van ons dochtertje zo 'getjoold' en gezocht heb. Omdat rouw geen depressie, geen ziekte is en dit dus ook een andere begeleiding nodig heeft wat ik nu aanbied op de Troostzolder.
👉 Waarom richtte ik de winkel met troostkadootjes en warme, eigentijdse troostkaartjes op?
Omdat ik hoop dat ik mensen hiervan bewust kan maken vooraleer ze het zelf meemaken zoals in dit artikeltje.

19/12/2023

Laat er ook ruimte zijn aan de kerstafel voor wie er fysiek niet meer bij is. Mag er tijdens het feestgedruis ook plaats zijn voor moeilijke dingen, voor echtheid. Dat brengt verbinding. Dat alles er mag zijn zoals het is. Geniet samen ..

06/11/2023

De novembermaand is zo een maand waarin soms oud verdriet of nieuw verdriet opspeelt. Er is plots zoveel minder licht.We zijn dan wat vatbaarder voor een slecht moment of een lastige dag. Alles alleen dragen lijkt misschien sterk. Maar praten over wat in je leeft ook op moeilijke dagen brengt je juist dichterbij de ander. Het mag. Het brengt zoveel moois.Het maakt je tot mens en stelt ook anderen gerust dat ze niet alleen zijn met pijn. Een verlicht hart, een gevoel van nabijheid. Jezelf kwetsbaar opstellen door je verdriet te delen is een kracht. En durf je niet zo goed. Vind je jezelf dan zwak. Kijk dan naar de jongen, de vos, de mol en het paard( van Charlie Mackesy) hieronder. . .ook een prachtig boekje trouwens vol levenswijsheden. 🙂

Praktijk voor verliesbegeleiding.. Huis van troost en verzachting..