16/01/2026
Sneller, beter, mooier, luider, groter, ... Wat als het prestatiegerichte even mag wegvallen?
Het kan spannend zijn om geen prestatiegerichte feedback te krijgen. Geen beoordeling, geen bevestiging van buitenaf, geen signaal dat je het goed, beter of slechter doet dan een ander.
Dat kan voelen alsof er iets wegvalt waar we onbewust op steunen. Prestatiegerichte feedback geeft houvast, richting en vaak ook een gevoel van veiligheid.
Wanneer die wegblijft, blijft alleen nog de ervaring over: wat je voelt, wat er in je lichaam gebeurt, hoe het hier en nu aanvoelt. Dat kan onwennig zijn en soms zelfs ongemakkelijk, omdat je minder kan terugvallen op denken of vergelijken.
Wanneer je toch toelaat om even te zakken in ervaring, gebeurt er iets anders. De aandacht verschuift van buiten naar binnen. Het zenuwstelsel krijgt de kans om te vertragen en signalen op te vangen die anders overstemd worden door moeten, verbeteren of presteren.
Je merkt misschien meer (!) spanning, maar ook meer rust...
Want... er ontstaat ruimte om te voelen zonder daar meteen iets mee te moeten doen.
Zelfs al is het maar enkele momentjes, enkele minuten per dag, dat moment van ervaring kan veel veranderen.
Het lijkt misschien alsof er niets gebeurt, of dat je niets aan het 'doen' bent, maar het tegendeel is waar.
Er ontstaat een nieuwe verbinding met jezelf, los van resultaat of feedback. Gaandeweg ontstaat er een vorm van doen, leven of zijn, niet afhankelijk van prestaties, maar van jouw unieke volle aanwezigheid.
Je geeft jezelf in zo'n moment toestemming volledig jezelf te zijn.
Precies daarin schuilt de kracht van stembevrijding.