06/09/2026
Sommige liefdes eindigden niet omdat de liefde voorbij was.
Ze eindigden omdat ze niet mochten bestaan.
En precies zo’n verhaal zit misschien in mijn eigen stamboom.
De grootvader van mijn vader was een buitenechtelijk kind. Zijn moeder was dienstmeid. Zijn vader een graaf.
Hij erkende zijn zoon niet.
Het kind kreeg de naam van zijn moeder en groeide verder op zonder de naam van zijn vader.
Soms vraag ik me af:
Wat is daar werkelijk gebeurd?
Was er liefde tussen hen?
Kon die liefde niet bestaan omdat zij dienstmeid was en hij van adel?
Moest zij verder met een kind van een man met wie ze nooit openlijk een leven kon opbouwen?
Dan kijk ik naar mijn eigen leven.
Naar mijn aantrekking tot onbereikbare mannen.
Dan stel l ik mezelf een vraag die misschien nooit met zekerheid beantwoord kan worden:
Is dit alleen mijn liefdesverhaal…
of raak ik iets aan wat generaties vóór mij al begon?
Want een stamboom vertelt ons met wie mensen trouwden. Maar niet altijd van wie ze werkelijk hielden.
Miisschien zijn juist de liefdes die nergens werden opgeschreven, soms de verhalen die het langst blijven nazinderen.