06/06/2022
Mathieu,
Toen ik de eerste keer bij jullie binnenstapte in de caravan op het zavelbos ,was het precies alsof we mekaar al jaren kenden... en ik een beetje thuiskwam...
Een glaasje wijn op jullie terras in de zomer was dan ook heel normaal, je vertelde me dan altijd over jullie vakantie 's aan zee op de camping over je kinderen en kleinkinderen... jullie gastvrijheid zorgden er voor dat we in de zomer zelf een beetje vakantiegevoel hadden tijdens ons werk..
Zo gingen er 4 jaar voorbij waarin we periodes vaak en soms ook minder vaak bij jullie langs kwamen ...
De laatste maanden voelde je zelf aan dat het allemaal wat moeilijker ging en jullie namen het besluit om de caravan te verkopen en terug te verhuizen naar neeroeteren. Ook werden onze gesprekken anders , je leerde me dat ik niets vanzelfsprekend moest vinden en meer moest stilstaan bij de dingen die op mijn weg kwamen en er dankbaar voor moest zijn. Want dat had jij zelf te weinig gedaan vond je zelf..
Maar mathieu wat heb ik je de laatse weken zien genieten van je gezin en kleinkinderen... tot op het laatste moment was jij een dankbaar man voor de mensen om je heen... en ik ben zo dankbaar dat ik daar deel van mocht uitmaken...
Het ga je goed en ik beloof dat ik iedere keer zal proosten op het leven ❤️❤️❤️
