Ann Janssen Kine - Van Binnenuit

07/10/2026

02/10/2026

17/09/2026

Gisteren stapten we samen het water in.
Allemaal met ons eigen verhaal. Met onze eigen gedachten, gevoelens, dingen die er op dat moment spelen.

Ik zit zelf in een periode waarin ik heel veel voel. Echt diep voel. En soms is dat zoveel tegelijk dat ik het zelfs moeilijk onder woorden krijg.
Dus ja… ik vond het gisteren opnieuw spannend om het water in te stappen, ook al was het water nu nog niet zo ontzettend koud. Integendeel eigenlijk. Het water voelde op een bepaalde manier zelfs heel zacht. Het water bracht me weer wat dieper.
En terwijl het rondom ons steeds donkerder werd, zag ik precies méér.
De kleuren in het water en in de lucht. Blauw, groen, wit, paars, roze. Die stilte. Dat licht dat langzaam verdween.
Maar vooral ook de mensen rondom mij.
In het begin stapt iedereen gewoon het water in op zijn eigen manier. Ieder op zijn plek. Ieder bezig met wat er bij hem of haar gebeurt.
En dan, zonder dat iemand daar veel woorden aan geeft, komen we dichter bij elkaar.
Tot we daar samen in een kring staan.
En dat vond ik zo mooi.
Omdat niemand daar hetzelfde hoeft te voelen. Niemand hoeft hetzelfde mee te maken. We zijn allemaal zo verschillend.
En toch is er op zo’n moment ook zoveel hetzelfde.
Gewoon mensen.
Die voelen.
Die soms sterk zijn en soms niet.
En die daar even samen staan.
Dat je helemaal je eigen proces mag hebben.
Maar dat je het daarom nog niet altijd alleen hoeft te doen. ❤️

05/09/2026

25/08/2026

www.annjanssenkine.com

21/08/2026

De dag van een workshop begint voor mij lang voordat jullie binnenkomen.

Ik begin rustig.
Ik maak de ruimte klaar.
Ik reinig de matjes en leg alles op zijn plek. Ik maak de ruimte schoon en zorg dat het aangenaam voelt wanneer je binnenkomt.
De soep staat op het vuur.
Het fruit wordt gewassen.
Koffie en thee worden klaargezet.
Buiten vul ik het ijsbad en controleer ik of er voldoende ijs is. Ik loop mijn materiaal nog eens na en zorg dat alles klaarstaat voor wat we die dag gaan doen.
En ergens tussen al dat praktische voorbereiden door, bereid ik ook mezelf voor.
Ik vertraag tussendoor.
Ik voel bewust naar mijn voeten op de grond.
Ik luister naar mijn adem.
Ik grond mezelf.
Ik wil graag een ruimte creëren waarin jij je kan ontspannen. Een omgeving die rustig aanvoelt en waarin je systeem dus ook kan voelen: ik ben hier oké.
Dat is externe veiligheid.
Maar dan is er nog iets anders.
Interne veiligheid.
Het gevoel van veiligheid dat je vanbinnen kunt ervaren, ook wanneer er spanning ontstaat. Wanneer je adem verandert. Wanneer je hart sneller gaat kloppen. Wanneer het ijs koud is. Wanneer je lichaam reageert.
Kun je jezelf dan nog voelen?
Kun je blijven luisteren naar wat er in jou gebeurt?
Kun je voelen waar jouw grens ligt?
En kun je daarop vertrouwen?
Daar gaan we tijdens zo’n dag mee aan de slag.
Dus ja… ik maak soep, was fruit, poets matjes en vul een ijsbad. 😊
Maar eigenlijk ben ik vooral bezig met het creëren van een plek van waaruit jij veilig genoeg kunt gaan ontdekken wat er vanbinnen gebeurt.
En dat doe ik met heel veel liefde. ❤️
Tot straks!

19/08/2026

Dat je moet plassen.
Dat je moet zuchten.
Dat je kaken zich aanspannen.
Dat je adem hoger zit.
Dat je hart sneller klopt.
Dat je buik zich samentrekt.
Dat er tranen opkomen.
Dat je eigenlijk moet lachen.
Dat je boos wordt.
Dat je moe bent.
Dat iets te veel wordt.

Dat lijkt misschien vanzelfsprekend.

Maar veel mensen merken die signalen pas op wanneer ze al heel sterk zijn.

Interoceptie is het vermogen om waar te nemen wat er vanbinnen in je lichaam gebeurt.

Warmte. Druk. Spanning. Hartslag. Adem. Pijn. Beweging in je buik. Een biologische impuls.

En vooral: het leren opmerken zonder er onmiddellijk iets mee te moeten doen.

Niet meteen je adem veranderen.
Niet meteen analyseren waarom je je zo voelt.
Niet meteen proberen jezelf rustig te krijgen.

Eerst voelen:

Wat gebeurt er eigenlijk in mij?

Hoe beter je die kleine signalen leert herkennen, hoe sneller je kunt merken wanneer je systeem verandert.

Nog vóór je hoofd zegt:

“Ik ben gestrest.”