10/10/2026
Ik wil deze 10-daagse van de geestelijke gezondheidszorg graag afsluiten met iets wat voor mij een belangrijke vorm van zorg is: echt luisteren.
Als psycholoog merk ik hoe belangrijk het is om echt aanwezig te zijn tijdens een gesprek.Om te luisteren naar wat iemand zegt, zonder meteen te oordelen.
Zonder advies klaar te hebben.
Zonder het verhaal te willen oplossen.
Wanneer heb jij voor het laatst echt geluisterd naar iemand?
Wanneer was je voor het laatst helemaal aanwezig tijdens een gesprek, zonder het verhaal van de ander meteen in te vullen vanuit jouw eigen ervaringen?
Zonder te denken: ik weet wat je bedoelt.
Zonder meteen te vertellen wat jij zou doen.
Zonder de ander gerust te willen stellen.
Luisteren lijkt zo eenvoudig, terwijl echt luisteren soms best veel van ons kan vragen.
Het vraagt dat je je eigen verhaal even opzij kunt zetten.
Dat je de emoties van de ander kunt laten bestaan, zonder ze meteen lichter te willen maken.
Dat je kunt verdragen dat je het antwoord even niet hebt.
Want jij hoeft het probleem van een ander ook niet op te lossen.
Je kunt het verdriet van iemand niet voor die persoon dragen.
Je kunt de antwoorden niet voor iemand vinden.
Je kunt de weg niet voor een ander bewandelen.
Je kunt er wel naast gaan staan.
En misschien is dat wel één van de mooiste vormen van verbinding.
Door er te zijn.
Door te luisteren.
Door de ander te laten voelen wat er gevoeld wil worden.
Zonder jezelf te verliezen.
Zonder het over te nemen.
Zonder het te moeten oplossen.
Soms begint echte verbinding gewoon bij er zijn.
Kaat Malfroy - Klinisch psycholoog