Katrien Debevere - Systemisch Coach

Katrien Debevere - Systemisch Coach Systemische meervoeler - Incongruentiespotter - Deep Diver

𝐈𝐤 𝐰𝐢𝐬𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐨𝐟 𝐢𝐤 𝐡𝐢𝐞𝐫𝐦𝐞𝐞 𝐧𝐨𝐠 𝐛𝐢𝐣 𝐣𝐨𝐮 𝐭𝐞𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭 𝐤𝐨𝐧.Dat was één van de eerste dingen die ze zei tijdens onze matchcall."J...
17/06/2026

𝐈𝐤 𝐰𝐢𝐬𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐨𝐟 𝐢𝐤 𝐡𝐢𝐞𝐫𝐦𝐞𝐞 𝐧𝐨𝐠 𝐛𝐢𝐣 𝐣𝐨𝐮 𝐭𝐞𝐫𝐞𝐜𝐡𝐭 𝐤𝐨𝐧.

Dat was één van de eerste dingen die ze zei tijdens onze matchcall.

"Je bent zo bezig met zwangerschapsverlies."

En toch had ze die call geboekt. En maar goed ook.

Want hoewel zwangerschapsverlies een belangrijk onderdeel is van mijn verhaal en expertise, begeleid ik niet enkel vrouwen die daarvan trauma dragen.

Sterker nog: wanneer zwangerschapsverlies een rol speelt, komt dat vaak pas later aan het licht. Meestal begint de hulpvraag ergens anders.

Vrouwen vertellen me dat ze vastlopen.
Dat ze steeds opnieuw in dezelfde patronen terechtkomen.
Of dat hun lichaam klachten blijft geven terwijl onderzoeken niets aantonen.

Soms is het de chiropractor die zegt: "Hier zit wel iets."
Soms de massagetherapeut die opmerkt: "Jij hebt precies moeite om te ontspannen."
En vaak voelen ze zelf dat er meer speelt dan wat zichtbaar is aan de oppervlakte.

Dat is het moment waarop het interessant wordt om niet alleen naar de klacht te kijken, maar ook naar de onderstroom.
Dan denken ze (gelukkig) aan mij, omdat ik 𝒕𝒓𝒂𝒖𝒎𝒂𝒈𝒆ï𝒏𝒇𝒐𝒓𝒎𝒆𝒆𝒓𝒅 𝒆𝒏 𝒔𝒚𝒔𝒕𝒆𝒎𝒊𝒔𝒄𝒉 begeleid.

Via afgestemde vragen, opstellingen en rituele oefeningen maken we zichtbaar waar je verstand niet meer bij kan.
Om iets in jou uit te nodigen om te ont-dooien wat bevroren bleef.

Zodat het leven, en daarmee de liefde, opnieuw kan stromen.
Dat is het werk dat ik doe.

Dat kan in 𝐞𝐞𝐧 𝐢𝐧𝐝𝐢𝐯𝐢𝐝𝐮𝐞𝐞𝐥 𝐭𝐫𝐚𝐣𝐞𝐜𝐭 waarin we elkaar vijf keer twee uur ontmoeten.
Meer informatie 👉 https://www.katriendebevere.be/zielsherstel/

Maar het kan ook tijdens 𝐞𝐞𝐧 𝐃𝐞𝐞𝐩 𝐃𝐢𝐯𝐞.

Een volledige dag waarin je jezelf de luxe gunt om via opstellingen en systemisch bewustzijn af te dalen naar de kern van wat aandacht vraagt.
Meer informatie 👉 https://www.katriendebevere.be/deep-dive/

Vraagt bij jou iets om aandacht? Dan ben je welkom!
Boek hier je vrijblijvende matchcall: https://go.katriendebevere.be/matchcall

Neem de volgende stap in je leven VRIJ.

𝐇𝐞𝐭 𝐯𝐞𝐫𝐝𝐫𝐢𝐞𝐭 𝐰𝐚𝐬 𝐨𝐧𝐯𝐞𝐫𝐦𝐢𝐣𝐝𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤. 𝐇𝐞𝐭 𝐞𝐱𝐭𝐫𝐚 𝐭𝐫𝐚𝐮𝐦𝐚 𝐰𝐚𝐬 𝐝𝐚𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭.Toen we te horen kregen dat Mila* niet levensvatbaar zou ...
15/06/2026

𝐇𝐞𝐭 𝐯𝐞𝐫𝐝𝐫𝐢𝐞𝐭 𝐰𝐚𝐬 𝐨𝐧𝐯𝐞𝐫𝐦𝐢𝐣𝐝𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤. 𝐇𝐞𝐭 𝐞𝐱𝐭𝐫𝐚 𝐭𝐫𝐚𝐮𝐦𝐚 𝐰𝐚𝐬 𝐝𝐚𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭.

Toen we te horen kregen dat Mila* niet levensvatbaar zou zijn na haar geboorte, kregen we ontzettend veel informatie. Op een moment waarop ons hart brak en ons hoofd nauwelijks kon volgen.
Later, in de koesterkamer en nog voor de bevalling op gang werd gebracht, kwam opnieuw een gesprek. Over wat er met ons kindje zou gebeuren na haar stilgeboorte.
Telkens begon de zin met: "𝘉𝘪𝘫 𝘮𝘢𝘢𝘳 22 𝘸𝘦𝘬𝘦𝘯..." en dan volgde de informatie.

Er waren drie opties:
1) ze bleef in het ziekenhuis (waarna ze als "medisch afval" zou verdwijnen)
2) er was crematie of
3) er was begraving.
Wij kozen voor begraving.

Daarna volgde opnieuw een keuze:
1) zelf een begrafenisondernemer regelen, met een stevig prijskaartje, of
2) alles door het ziekenhuis laten organiseren.
Vlak voor de zwaarste fysieke, mentale en emotionele ervaring van ons leven besloten we dat het ziekenhuis het mocht regelen.
𝑱𝒂𝒓𝒆𝒏 𝒍𝒂𝒕𝒆𝒓 𝒗𝒐𝒆𝒍𝒅𝒆𝒏 𝒘𝒆 𝒏𝒐𝒈 𝒘𝒂𝒕 𝒅𝒊𝒆 𝒌𝒆𝒖𝒛𝒆 𝒃𝒆𝒕𝒆𝒌𝒆𝒏𝒅𝒆.

Op de dag van de begrafenis (4 dagen na de geboorte) liep mijn man mee om Mila's kistje op te halen. Wat hij mij nooit vertelde, was dat er twee identieke kistjes in de wagen lagen.
Geen naamkaartjes.
Geen uitleg.
Geen bevestiging.
Terwijl ik afscheid nam van onze dochter, droeg hij een kistje naar haar graf zonder zeker te weten of het werkelijk Mila* was.
Dat geheim droeg hij jaren lang alleen. Tot 2023.

Toen verhuisde Mila* naar het dorp waar we nu wonen. Ik had intussen An Andries leren kennen die sinds een jaar na Mila's geboorte gespecialiseerd begrafenisonderneemster was voor Sterrenkindjes. Zij nam de warme begeleiding hiervoor op zich en bracht dit geheim dat zo zwaar woog voor mijn man op de zachtste manier aan het licht.
Bij die verhuis kregen we eindelijk de kans om te controleren of het werkelijk Mila* was.
Dankzij haar kleertjes, het doekje waarin ik haar had gewikkeld, dankzij haar sokjes met haar naam, konden we eindelijk zeggen:

"𝑱𝒂. 𝑫𝒊𝒕 𝒊𝒔 𝒎𝒆𝒕 𝒛𝒆𝒌𝒆𝒓𝒉𝒆𝒊𝒅 𝒐𝒏𝒛𝒆 𝒅𝒐𝒄𝒉𝒕𝒆𝒓."

Een onzekerheid die acht jaar had meegereisd in ons verlies, viel weg.
En precies daarom maak ik dit e-book. Niet omdat informatie het verdriet wegneemt.
Maar omdat ouders op zo'n moment onmogelijk alles kunnen onthouden.
Omdat procedures beter kunnen.
Omdat de juiste professional een wereld van verschil maakt.
Omdat niemand bovenop het immense verdriet ook nog extra trauma zou moeten dragen door een gebrek aan informatie.
Want hoe je het draait of keert: 𝐝𝐢𝐭 𝐭𝐫𝐚𝐮𝐦𝐚 𝐰𝐚𝐬 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐨𝐧𝐯𝐞𝐫𝐦𝐢𝐣𝐝𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤.

💛 In het e-book bundel ik de informatie die ik zelf zo hard gemist heb. Zodat je later kunt teruglezen, geïnformeerde keuzes kunt maken en bijkomend trauma zoveel mogelijk kunt voorkomen.
📖 Het e-book vind je hier: https://shop.katriendebevere.be/checkout/e-book-wanneer-het-leven-stopt-voor-het-begint

𝑴𝒊𝒋𝒏 𝒕𝒓𝒊𝒃𝒆 𝒃𝒆𝒘𝒆𝒆𝒈𝒕 𝒎𝒆𝒆. Er is veel beweging in mijn maanbrieven de laatste tijd. Ik kan er bijna de klok op gelijkzetten...
12/06/2026

𝑴𝒊𝒋𝒏 𝒕𝒓𝒊𝒃𝒆 𝒃𝒆𝒘𝒆𝒆𝒈𝒕 𝒎𝒆𝒆.

Er is veel beweging in mijn maanbrieven de laatste tijd. Ik kan er bijna de klok op gelijkzetten: wanneer er iets verschoven is in mijn bewustzijn, wanneer ik een laag dieper zak in mijn eigen proces, volgt er vaak beweging.
Mensen schrijven uit en nieuwe mensen haken aan.
En dat voelt eigenlijk heel natuurlijk. Als een voortdurende dans zelfs.

De maanbrieven zijn nooit bedoeld geweest als een verzameling tips of snelle inspiratie. Ze zijn een plek waar ik eerlijk deel wat ik tegenkom. Waarin ik -als was het in real time- intune op waar een weerhaak zit en vertraag via het schrijven.

𝑰𝒌 𝒔𝒄𝒉𝒓𝒊𝒋𝒇 𝒏𝒊𝒆𝒕 ó𝒗𝒆𝒓 𝒗𝒆𝒓𝒕𝒓𝒂𝒈𝒆𝒏, 𝒊𝒌 𝒗𝒆𝒓𝒕𝒓𝒂𝒂𝒈 𝒅𝒐𝒐𝒓 𝒕𝒆 𝒔𝒄𝒉𝒓𝒊𝒋𝒗𝒆𝒏.
En dus lees jij niet over vertragen, je vertraagt door deze brieven te lézen.
Over rouw.
Over ondernemen vanuit je essentie.
Over de keuzes en offers als patroondoorbreker.

Daardoor zijn deze brieven bij de maan niet voor iedereen, maar misschien wel voor jou.
Voor jou als je leeft op het bewustzijnspad.
Voor jou als je voelt dat er meer lagen zijn dan wat zichtbaar is.
Voor jou als je veel hebt verloren en toch telkens opnieuw kiest voor het leven.
Voor jou als je verlangt naar een vrouwelijker ritme in een wereld die blijft versnellen.
Voel je welkom.

✨ Je kan je inschrijven op de maanbrieven via de link in bio of via https://lnkd.in/dCBzpYwt. Ik ontmoet je graag daar, tussen de woorden, de stiltes en de maan.

10/06/2026

𝐉𝐞 𝐡𝐨𝐞𝐟𝐭 𝐡𝐢𝐞𝐫 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐞𝐧 𝐝𝐨𝐨𝐫𝐡𝐞𝐞𝐧

Eén van de zwaarste stukken komt vaak pas nadien.
Wanneer je terug thuis bent.
Wanneer alles stilvalt.
Wanneer de wereld verwacht dat je verdergaat.

En jij daar zit met een leegte die niemand kan invullen. Veel ouders beschrijven dit als de eenzaamste fase. Alsof je iets draagt dat niemand echt kan zien.

Dit e-book 𝘞𝘢𝘯𝘯𝘦𝘦𝘳 𝘩𝘦𝘵 𝘭𝘦𝘷𝘦𝘯 𝘴𝘵𝘰𝘱𝘵 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘩𝘦𝘵 𝘣𝘦𝘨𝘪𝘯𝘵 is geen oplossing. Het is geen stappenplan. Het is een zachte gids.
Een plek waar je kan terugkomen. Op jouw tempo.

Om vast te houden wanneer het even te veel wordt.
Zodat je voelt: je hoeft dit niet alleen te dragen.

𝐙𝐞 𝐳𝐞𝐢𝐝𝐞𝐧 𝐝𝐚𝐭 𝐦𝐢𝐣𝐧 𝐥𝐢𝐜𝐡𝐚𝐚𝐦 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐦𝐞𝐥𝐤 𝐳𝐨𝐮 𝐦𝐚𝐤𝐞𝐧. 𝐌𝐢𝐣𝐧 𝐥𝐢𝐜𝐡𝐚𝐚𝐦 𝐝𝐚𝐜𝐡𝐭 𝐝𝐚𝐚𝐫 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬 𝐨𝐯𝐞𝐫Toen ik het artikel Bostvoeding na ve...
08/06/2026

𝐙𝐞 𝐳𝐞𝐢𝐝𝐞𝐧 𝐝𝐚𝐭 𝐦𝐢𝐣𝐧 𝐥𝐢𝐜𝐡𝐚𝐚𝐦 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐦𝐞𝐥𝐤 𝐳𝐨𝐮 𝐦𝐚𝐤𝐞𝐧. 𝐌𝐢𝐣𝐧 𝐥𝐢𝐜𝐡𝐚𝐚𝐦 𝐝𝐚𝐜𝐡𝐭 𝐝𝐚𝐚𝐫 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫𝐬 𝐨𝐯𝐞𝐫

Toen ik het artikel Bostvoeding na verlies van Out las, reikte ik onmiddellijk uit.

Ondanks de lijvige 88 pagina's aan informatie in mijn e-book 𝑾𝒂𝒏𝒏𝒆𝒆𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒍𝒆𝒗𝒆𝒏 𝒔𝒕𝒐𝒑𝒕 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒃𝒆𝒈𝒊𝒏𝒕 voelde ik meteen: dit is nog een missing link!

Pas toen ik het las, her-innerde ik mij opnieuw hoe mijn eigen lijf 8 jaar geleden zo graag mijn dochtertje Mila* wilde voeden. Hoe mijn borsten verdubbelden en pulseerden, amper twee dagen na haar sterf- en geboortedag. Eén dag nadat ik haar in het ziekenhuis moest achterlaten.

Deze lichamelijke pijn werd eerder door professionals kleiner gemaakt met de inschatting dat ik met 22 weken zwangerschap "𝘸𝘢𝘢𝘳𝘴𝘤𝘩𝘪𝘫𝘯𝘭𝘪𝘫𝘬 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘮𝘦𝘭𝘬 𝘻𝘰𝘶 𝘮𝘢𝘬𝘦𝘯" en er "𝘮𝘪𝘫 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘻𝘰𝘳𝘨𝘦𝘯 𝘰𝘮 𝘮𝘰𝘦𝘴𝘵 𝘮𝘢𝘬𝘦𝘯".

Gevolg: ik stond er thuis ineens onvoorbereid én alleen voor. Perfecte voedingsbodem voor (onnodige) paniek.

Gelukkig had ik een eigen vroedvrouw. En gelukkig gaf zij mij de verlossende mogelijkheid mee van afremming met een pilletje. En gelukkig zag mijn man het zitten om deze medicatie bij de apotheek te halen, want het zou fysiek niet mogelijk zijn geweest om er zelf te geraken. Doet tegelijk de vraag rijzen hoe het zou zijn indien je "toevallig" geen vroedvrouw of man hebt? Deze medicatie zorgde er alleszins voor dat ik amper twee dagen later, 𝒛𝒐𝒏𝒅𝒆𝒓 𝒃𝒊𝒋𝒌𝒐𝒎𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒔𝒕𝒖𝒘𝒊𝒏𝒈𝒔𝒑𝒊𝒋𝒏𝒆𝒏, aanwezig kon zijn op het kerkhof waar mijn dochtertje naartoe gebracht werd.

𝐏𝐫𝐞𝐜𝐢𝐞𝐬 𝐝áá𝐫𝐨𝐦 𝐤𝐚𝐧 𝐞𝐫 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐠𝐞𝐧𝐨𝐞𝐠 𝐢𝐧𝐟𝐨𝐫𝐦𝐚𝐭𝐢𝐞 𝐛𝐞𝐬𝐜𝐡𝐢𝐤𝐛𝐚𝐚𝐫 𝐳𝐢𝐣𝐧!

Omdat informatie soms nodig is op andere momenten dan eerst ingeschat.
Omdat informatie pas nuttig wordt wanneer jouw proces de statistieken tart.
Omdat wat "waarschijnlijk niet zal gebeuren", toch gebeurt.

Daarom heb ik dit e-book geschreven. En ook daarom blijft het een work in progress met informatie die ertoe doet, zoals dit artikel over "Borstvoeding na verlies".

Omdat ouders recht hebben op informatie, opties en begeleiding. Zodat er geen paniek hoeft te zijn, wél iets wat dichter aanleunt bij 𝐞𝐞𝐧 𝐠𝐞ï𝐧𝐟𝐨𝐫𝐦𝐞𝐞𝐫𝐝𝐞 𝐤𝐞𝐮𝐳𝐞. En dat leidt dan weer tot het 𝐯𝐞𝐫𝐦𝐢𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐯𝐚𝐧 𝐧𝐨𝐝𝐞𝐥𝐨𝐨𝐬 𝐭𝐫𝐚𝐮𝐦𝐚.

👉 Het artikel van Renee Out - Begeleiding na zwangerschapsverlies is absoluut de moeite waard om te lezen en ik hoop deze informatie bij een herziening van het e-book aan te vullen.

👉 En wil je graag een overzicht van informatie, keuzes, ervaringen en ondersteuning na zwangerschapsverlies? Dan vind je die terug in mijn e-book Wanneer het leven stopt voor het begint.

https://shop.katriendebevere.be/checkout/e-book-wanneer-het-leven-stopt-voor-het-begint ❤️

https://www.reneebegeleiding.nl/borstvoeding-na-verlies

𝐖𝐚𝐧𝐧𝐞𝐞𝐫 𝐡𝐞𝐭 𝐥𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐬𝐭𝐨𝐩𝐭 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐡𝐞𝐭 𝐛𝐞𝐠𝐢𝐧𝐭. Als je deze zin begrijpt, als je deze zin ooit ervaren hebt, dan wéét je. Een i...
05/06/2026

𝐖𝐚𝐧𝐧𝐞𝐞𝐫 𝐡𝐞𝐭 𝐥𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐬𝐭𝐨𝐩𝐭 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐡𝐞𝐭 𝐛𝐞𝐠𝐢𝐧𝐭.

Als je deze zin begrijpt, als je deze zin ooit ervaren hebt, dan wéét je.
Een immens complex universum breekt voor je open, terwijl je wereld instort.

Zwangerschapsverlies, hoe vroeg en hoe laat in de zwangerschap ook, is groot. Het is heftig. Het is alles vernietigend en tegelijk open brekend.

Omdat er in zo'n grote momenten nooit te veel aan informatie kan bestaan.
Omdat geen vrouw ooit zei "er was te veel bedding of begeleiding", heb ik dit e-book samengesteld.
Met alle informatie die mij ooit overspoelde of niet vond toen het ertoe deed.

88 pagina's zachtheid, informatie, duiding en zelfzorg.
Voor wie de grond onder de voeten kwijt is.
Je kan het bedrag kiezen dat je ervoor uitwisselt en je vindt het e-book hier: https://shop.katriendebevere.be/checkout/e-book-wanneer-het-leven-stopt-voor-het-begint

Voor wie als zorgprofessional de weg mee wil wijzen naar dit e-book, zijn er zachte flyers. Wat je liefst nooit moet aanreiken, maar als het móet, dan wil je ze wel hebben.

𝐙𝐰𝐚𝐧𝐠𝐞𝐫𝐬𝐜𝐡𝐚𝐩𝐬𝐯𝐞𝐫𝐥𝐢𝐞𝐬 𝐢𝐬 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐞𝐧 𝐫𝐨𝐮𝐰.Wat als je alles tegelijk voelt… 𝘰𝘧 𝘯𝘦𝘵 𝘯𝘪𝘦𝘵𝘴?Verdriet. Leegte. Boosheid. Liefd...
03/06/2026

𝐙𝐰𝐚𝐧𝐠𝐞𝐫𝐬𝐜𝐡𝐚𝐩𝐬𝐯𝐞𝐫𝐥𝐢𝐞𝐬 𝐢𝐬 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐞𝐧 𝐫𝐨𝐮𝐰.

Wat als je alles tegelijk voelt… 𝘰𝘧 𝘯𝘦𝘵 𝘯𝘪𝘦𝘵𝘴?

Verdriet. Leegte. Boosheid. Liefde. Schuld.
Of verdoving.

Veel vrouwen denken: “Er klopt iets niet met hoe ik reageer.”
Maar dit is wat bijna niemand zegt: Rouw na is zelden puur rouw.
𝐇𝐞𝐭 𝐢𝐬 𝐨𝐨𝐤 𝐭𝐫𝐚𝐮𝐦𝐚.

𝘖𝘮𝘥𝘢𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘪𝘯 𝘫𝘦 𝘭𝘪𝘤𝘩𝘢𝘢𝘮 𝘨𝘦𝘣𝘦𝘶𝘳𝘵.
𝘖𝘮𝘥𝘢𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘰𝘯𝘷𝘦𝘳𝘸𝘢𝘤𝘩𝘵 𝘪𝘴.
𝘖𝘮𝘥𝘢𝘵 𝘫𝘦 𝘨𝘦𝘦𝘯 𝘤𝘰𝘯𝘵𝘳𝘰𝘭𝘦 𝘩𝘢𝘥.

In mijn e-book leg ik dat voorzichtig naast elkaar.
Zodat je begrijpt waarom je lichaam reageert zoals het doet.
Niet om het te analyseren, maar om zachter naar jezelf te kunnen kijken én de werkelijke grootheid van dit verlies te kunnen insluiten.

𝐍𝐢𝐞𝐭 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐞𝐧 𝐝𝐞 𝐫𝐨𝐮𝐰 𝐯𝐫𝐚𝐚𝐠𝐭 𝐚𝐚𝐧𝐝𝐚𝐜𝐡𝐭, 𝐨𝐨𝐤 𝐝𝐞 𝐭𝐫𝐚𝐮𝐦𝐚𝐥𝐚𝐠𝐞𝐧 𝐞𝐫𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫.Ik had een héérlijke ontmoeting gisteren met Rhune De Ba...
02/06/2026

𝐍𝐢𝐞𝐭 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐞𝐧 𝐝𝐞 𝐫𝐨𝐮𝐰 𝐯𝐫𝐚𝐚𝐠𝐭 𝐚𝐚𝐧𝐝𝐚𝐜𝐡𝐭, 𝐨𝐨𝐤 𝐝𝐞 𝐭𝐫𝐚𝐮𝐦𝐚𝐥𝐚𝐠𝐞𝐧 𝐞𝐫𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫.

Ik had een héérlijke ontmoeting gisteren met Rhune De Baere.

Na eerdere contacten rond het -project kwam ze mij interviewen. Een warm gesprek tussen twee vrouwen die elk vanuit hun eigen plek bijdragen aan meer erkenning voor perinataal verlies.

Al bij de eerste vraag voelde ik hoe wezenlijk dit onderzoek is.

𝘖𝘱 𝘸𝘦𝘭𝘬𝘦 𝘮𝘢𝘯𝘪𝘦𝘳 𝘬𝘰𝘮 𝘫𝘪𝘫 𝘱𝘳𝘰𝘧𝘦𝘴𝘴𝘪𝘰𝘯𝘦𝘦𝘭 𝘪𝘯 𝘢𝘢𝘯𝘳𝘢𝘬𝘪𝘯𝘨 𝘮𝘦𝘵 𝘻𝘸𝘢𝘯𝘨𝘦𝘳𝘴𝘤𝘩𝘢𝘱𝘴𝘷𝘦𝘳𝘭𝘪𝘦𝘴?

Het antwoord verrast mensen soms, want 𝐢𝐤 𝐛𝐞𝐧 𝐠éé𝐧 𝐯𝐞𝐫𝐥𝐢𝐞𝐬𝐜𝐨𝐧𝐬𝐮𝐥𝐞𝐧𝐭𝐞.

Vrouwen komen meestal niet naar mijn praktijk om een zwangerschapsverlies te verwerken. Ze komen omdat het ergens anders vastloopt.

In hun werk, relatie, gezondheid of moederschap.

Als systemisch begeleider onderzoek ik wat er in de onderstroom meespeelt. En verrassend vaak blijkt een verlies tijdens of rond de zwangerschap nog altijd aanwezig te zijn.

Een miskraam die nooit ruimte kreeg. Schuldgevoel. Gestapelde verliezen tijdens fertiliteitstrajecten. Een overleden kindje dat onbewust meespeelt in familierelaties.

𝐖𝐚𝐭 𝐢𝐤 𝐭𝐞𝐥𝐤𝐞𝐧𝐬 𝐨𝐩𝐧𝐢𝐞𝐮𝐰 𝐳𝐢𝐞, 𝐢𝐬 𝐝𝐚𝐭 𝐝𝐞 𝐢𝐦𝐩𝐚𝐜𝐭 𝐯𝐚𝐧 𝐳𝐰𝐚𝐧𝐠𝐞𝐫𝐬𝐜𝐡𝐚𝐩𝐬𝐯𝐞𝐫𝐥𝐢𝐞𝐬 𝐯𝐚𝐚𝐤 𝐯𝐞𝐞𝐥 𝐯𝐞𝐫𝐝𝐞𝐫 𝐫𝐞𝐢𝐤𝐭 𝐝𝐚𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐯𝐞𝐫𝐥𝐢𝐞𝐬 𝐳𝐞𝐥𝐟.

Niet alleen de rouw vraagt aandacht, ook de traumalagen eronder.

Pas wanneer dat trauma erkend wordt, komt er zuurstof. Komt er beweging. Kan de liefde opnieuw stromen.

Daarom zet ik mij al acht jaar in om trauma-sensitief werken een plek te geven binnen de begeleiding na zwangerschapsverlies.

En precies daarom ben ik zo dankbaar voor onderzoekers zoals Laure Dombrecht en Rhune De Baere, die bereid zijn te luisteren naar wat vandaag nog te vaak buiten de bestaande kaders valt.

📖 Bijzonder ook dat dit onderzoek op mijn pad kwam kort nadat mijn e-book "Wanneer het leven stopt voor het begint" verscheen, een eerste bijdrage aan meer trauma-sensitiviteit in die eerste kwetsbare momenten na een verlies. Je kan het vinden op https://www.katriendebevere.be/shop

✨ Heb jij zwangerschapsverlies meegemaakt? Of begeleid je ouders professioneel? Rhune zoekt nog ouders én professionals om te interviewen.

🤍 Ik kijk alvast uit naar de verdere uitwerking van meer trauma-sensitieve zorgpaden in Vlaanderen na zwangerschapsverlies.

🔥 𝐄𝐥𝐤𝐞 𝐯𝐫𝐨𝐮𝐰 𝐝𝐫𝐚𝐚𝐠𝐭 𝐞𝐞𝐧 𝐨𝐞𝐫𝐤𝐫𝐢𝐣𝐬 𝐝𝐢𝐞 𝐠𝐞𝐡𝐨𝐨𝐫𝐝 𝐰𝐢𝐥 𝐰𝐨𝐫𝐝𝐞𝐧.Steeds meer vrouwen kloppen bij mij aan voor een thema waar de m...
30/05/2026

🔥 𝐄𝐥𝐤𝐞 𝐯𝐫𝐨𝐮𝐰 𝐝𝐫𝐚𝐚𝐠𝐭 𝐞𝐞𝐧 𝐨𝐞𝐫𝐤𝐫𝐢𝐣𝐬 𝐝𝐢𝐞 𝐠𝐞𝐡𝐨𝐨𝐫𝐝 𝐰𝐢𝐥 𝐰𝐨𝐫𝐝𝐞𝐧.

Steeds meer vrouwen kloppen bij mij aan voor een thema waar de meesten onder ons ronduit schrik voor hebben: WOEDE.

Het verschroeiende én creërende vuur van een emotie waarmee vooral vrouwen een heel verwarde relatie hebben.

Ik heb het 𝘯𝘪𝘦𝘵 over agressie. Ik schrijf dit voor wie de emotionele maturiteit heeft om de boodschap van een emotie te willen onderzoeken.

𝑾𝒐𝒆𝒅𝒆 𝒊𝒔 𝒅𝒆 𝒘𝒂𝒂𝒌𝒉𝒐𝒏𝒅 𝒗𝒂𝒏 𝒐𝒏𝒛𝒆 𝒊𝒏𝒕𝒆𝒈𝒓𝒊𝒕𝒆𝒊𝒕.

Elke situatie, uitspraak of handeling die een inbreuk vormt op onze integriteit, zal een vorm van woede opwekken. Gaande van irritatie tot frustratie, boosheid, en zelfs pure razernij.

Daar waar we WOEDE voelen, zit een NEEN!

Niet als eindbestemming, maar als beschermer van onze JA.

𝑫𝒆 𝒃𝒓𝒐𝒏 𝒗𝒂𝒏 𝒘𝒐𝒆𝒅𝒆 𝒃𝒊𝒋 𝒗𝒓𝒐𝒖𝒘𝒆𝒏.

Daarvoor neem ik je mee naar een zelfverdedigingscursus die ik als puber volgde in de jaren negentig.

Ik herinner me hoe onze leraar ons leerde om vanuit onze kwaadheid "NEE" te roepen. Een voor een moesten we het proberen. Wat opviel?

Onze stemmen gingen omhoog. Scherper. De leraar corrigeerde ons.

"Vanuit je buik", zei hij. Vanuit je kracht. 𝘔𝘦𝘵 𝘦𝘦𝘯 𝘭𝘢𝘨𝘦 𝘴𝘵𝘦𝘮.

Jaren later begreep ik dat hij ons stuurde naar het mannelijke. Alsof de lage stem meer autoriteit heeft.

Maar vrouwen dragen nog een andere bron van woede in zich. Ook in de buik, maar lager: in de schoot.

Een vrouw die durft intunen op de woede daar? Die geeft een OERKRIJS.

Hoog.

Schel.

Door merg en been.

“Hysterisch.”

En net daar zit ons collectieve geheugen vol muilkorven, mondsnoeren, lobotomies en soms ook de dood voor vrouwen wiens woede tot expressie kwam.

Klinkt het dan nog vreemd dat zoveel vrouwen schrik hebben van hun eigen woede?

𝑫𝒆 𝒘𝒐𝒆𝒅𝒆 𝒗𝒂𝒏 𝒗𝒓𝒐𝒖𝒘𝒆𝒏 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒗𝒓𝒐𝒖𝒘𝒆𝒏

Tegelijkertijd is expressie ervan zo nodig. Het gaat namelijk niet goed met "de vrouw". Niet medisch. Niet politiek. Niet rechterlijk. Niet financieel.

Geen wonder dat steeds meer vrouwen een diepe onrust voelen zonder te begrijpen dat het eigenlijk om die WOEDE gaat.

Onuitgesproken woede vertaalt zich in het lichaam: in pijnlijke maandstonden, keelproblemen, hoesten, slijmen, heesheid, slikproblemen.

We lijken intussen ook voorbij een punt dat er in het collectief een bescherming komt voor (de rechten van ) vrouwen, maar des te meer kunnen we de WOEDE wel uitdrukken in het collectieve veld. Hoe zou het zijn als we op individueel niveau hiermee aan de slag gaan?

Dat we, één voor één, de OERKRIJS toelaten?

Ik hou van deze sessies. Omdat ik telkens opnieuw zie wat er gebeurt wanneer een vrouw eindelijk landt in haar eigen vuur.

Grenzen stellen wordt vanzelfsprekend.

Eigenwaarde krijgt iets sacraals.

Levensenergie stroomt.

𝗝𝗼𝘂𝘄 𝘄𝗼𝗲𝗱𝗲 𝗶𝘀 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗲𝗺, 𝘇𝗲 𝗶𝘀 𝗱𝗲 𝘄𝗲𝗴𝘄𝗶𝗷𝘇𝗲𝗿.

🏹 𝑽𝒐𝒆𝒍𝒕 2026 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒋𝒐𝒖 𝒐𝒐𝒌 𝒛𝒐... 𝒓𝒊𝒄𝒉𝒕𝒊𝒏𝒈𝒍𝒐𝒐𝒔? Ik denk dat ik mijn hele leven lang iemand ben geweest die “richting” nodi...
27/05/2026

🏹 𝑽𝒐𝒆𝒍𝒕 2026 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒋𝒐𝒖 𝒐𝒐𝒌 𝒛𝒐... 𝒓𝒊𝒄𝒉𝒕𝒊𝒏𝒈𝒍𝒐𝒐𝒔?

Ik denk dat ik mijn hele leven lang iemand ben geweest die “richting” nodig had.
Een volgende stap.
Een doel.
Een visie aan de horizon.
Zoals een amazone die haar blik steeds ergens op gericht houdt en in volle vaart haar pijlen kan richten en schieten. zodat ze niet crasht.
En dat werkte natuurlijk ook: A dream without a plan is just a plan en van dies meer.

Het bracht me best wat op mijn palmares aan ervaringen.
Maar ergens dit jaar gebeurde er iets vreemds. Plots voelde ik geen richting meer en 𝘥𝘢𝘵 𝘮𝘢𝘢𝘬𝘵𝘦 𝘮𝘪𝘫 𝘣𝘦𝘴𝘵 𝘸𝘦𝘭 𝘯𝘦𝘳𝘷𝘦𝘶𝘴.

Het lijkt me dan ook "passend" om bij deze volle maan in boogschutter eens stil te staan bij dat constante pijlen schieten 😉

Sinds de start van 2026 lijkt om het even welke richting weg te vallen.
Alsof het leven me vraagt mijn boog neer te leggen. Te stoppen met richten.
Te stoppen met zoeken naar “de volgende stap”. En dat voelde eerst ontzettend onveilig. Omdat ik dat nodig had. Zoals je doet met de fiets 𝐚𝐥𝐬 𝐣𝐞 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐰𝐢𝐥 𝐜𝐫𝐚𝐬𝐡𝐞𝐧.

Tot ik mezelf plots een andere vraag stelde: “Wat als de bestemming bereikt is?”

Deze blauwe maan in Boogschutter bracht mij naar een diep persoonlijk inzicht over richtingloosheid, vrouwelijke essentie, ondernemerschap, heling en het moment waarop een oude identiteit zachtjes mag sterven zodat iets nieuws geboren kan worden.

Ze landt zaterdag 30 mei in je mailbox als je wil.

En misschien herken jij dat gevoel ook wel.
Dat tussenland.
Die leegte tussen twee versies van jezelf.
Dat vreemde gevoel van: “ik weet niet meer waar ik naartoe ga.”

𝑰𝒏 𝒎𝒊𝒋𝒏 𝒏𝒊𝒆𝒖𝒘𝒆 𝒎𝒂𝒂𝒏𝒃𝒓𝒊𝒆𝒇 𝒏𝒆𝒆𝒎 𝒊𝒌 𝒋𝒆 𝒎𝒆𝒆 𝒊𝒏 𝒅𝒂𝒕 𝒑𝒆𝒓𝒔𝒐𝒐𝒏𝒍𝒊𝒋𝒌𝒆 𝒑𝒓𝒐𝒄𝒆𝒔. Heel eerlijk. Heel rauw. Maar ook zacht en hoopvol.
🌱 Inclusief reflecties, systemische inzichten en een uitnodiging om richtingloosheid misschien niet langer te zien als verlorenheid… maar als een nieuwe vorm van vertrouwen.

Inschrijven voor de maanbrief kan via deze link: https://lnkd.in/dCBzpYwt

Liefs
Katrien

Adres

Keiberg 9
Sint-Martens-Lierde
9572

Openingstijden

Maandag 10:00 - 20:00
Woensdag 10:00 - 12:00
Donderdag 10:00 - 15:30
Vrijdag 10:00 - 20:00

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Katrien Debevere - Systemisch Coach nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Delen