31/05/2026
Wat een dag gisteren...
Eerst mocht ik een ligconcert/klankbad verzorgen, daarna gezellig bij mijn zusje en 's avonds onderging ik nog eens een PLAY sessie (kundalini activation).
Ik was in een zalige, vredige innerlijke sfeer waar alles mocht zijn.
Rondom mij hoorde ik huilen, roepen, brullen, tieren, lachen, ...
Alle emoties waren letterlijk in 1 ruimte door alle deelnemers.
En toch voelde ik alleen maar 'aanwezigheid' (naast lichtheid, vreugde, lachen, zingen, de dualiteit overstijgend en dat waar geen woorden voor zijn... )
Deze morgen kwam de gedachte:
In verdriet niet troosten, maar aanwezig zijn. (als we troosten willen we het weg en mag het er niet zijn...)
In boosheid niet oordelen, maar aanwezig zijn.
In vreugde dit niet verheven boven het andere, maar aanwezig zijn.
In wat dan ook... gewoon aanwezig zijn.
Alleen maar zijn.π
Momenten waar woorden alles tekort doen aan wat (het) is.
Ik ben daar, waar ik niet ben... ofzo π