16/06/2026
Sommige cirkels eindigen nooit echt.
Ze leven verder in de herinneringen, in de gesprekken die zijn gevoerd, in de tranen die mochten stromen en in de harten die elkaar hebben ontmoet.
Donderdag komen we opnieuw samen met 1 van de vrouwencirkels van vorig jaar.
Een groep vrouwen die elkaar diep heeft gezien, gehoord en gedragen.
Ik denk nog vaak terug aan onze laatste bijeenkomst in het bos, aan de stilte rond het water, aan de openheid, de kwetsbaarheid en de verbondenheid die daar voelbaar waren.
Een jaar later zijn we allemaal verder gegroeid.
We hebben elk ons eigen pad bewandeld, onze eigen uitdagingen ontmoet en onze eigen lessen ontvangen.
En toch is er iets dat blijft.
Die onzichtbare draad van verbinding.
Donderdag komen we samen om herinneringen op te halen, om te delen waar het leven ons gebracht heeft en om opnieuw te voelen wat er ontstaat wanneer vrouwen elkaar in zachtheid ontmoeten.
Dankbaar dat ik deze prachtige vrouwen opnieuw mag verwelkomen.
Mijn hart loop nu al over van enthousiasme.
We bestelden alvast de zon om hier een feestje van te maken.
"Sommige mensen ontmoeten elkaar voor een moment.
Sommige mensen ontmoeten elkaar voor een seizoen.
En sommigen laten een stukje van hun hart achter."