Nana Aleksidze/ნანა ალექსიძე, ფსიქოლოგი/psychologist

  • Home
  • Georgia
  • Tbilisi
  • Nana Aleksidze/ნანა ალექსიძე, ფსიქოლოგი/psychologist

Nana Aleksidze/ნანა ალექსიძე, ფსიქოლოგი/psychologist ფსიქოლოგი, დოქტორი, ქოუᲩი
სფერო: ფსიქოკონსულტირება, ფსიქოᲗერაპია, ქოუᲩინგი
ფსიქო-განაᲗლება

ჭიამაია, თავისი გამორჩეული ნარინჯისფერი ფრთებით, მრგვალი წითელი სხეულით, რომელიც შავი წერტილებითაა მორთული, ვერასოდეს და...
04/08/2026

ჭიამაია, თავისი გამორჩეული ნარინჯისფერი ფრთებით, მრგვალი წითელი სხეულით, რომელიც შავი წერტილებითაა მორთული, ვერასოდეს დამალავს საკუთარ მჟღერ სილამაზესა და შინაგანიდან მომდინარე ერთიანობის ნათებას.

იგი მისი ინდივიდუალობისა და გამორჩეულობის ხმაა.

წითელი — ვნებისა და სიცოცხლის ცეცხლის ფერია.

ნარინჯისფერი — სიცოცხლის ურთიერთდაკავშირებულ ქსოვილში საკუთარი ადგილის პოვნისა და დაკავების უნარს გამოხატავს.

ხოლო ის პატარა შავი წერტილები — თითქოს კარიბჭეებია უხილავი სამყაროსკენ, სულის სავანედ და ბოროტი ძალებისგან დამცავ ფარად.

სურნელოვანი ცერცვი/ცელისპირა ყვავილი (Sweet Pea) — მცოცავი, უხვად მოყვავილე მცენარეა. მისი თეთრი, ვარდისფერი, წითელი, იისფერი თუ მეწამული ყვავილები, რომლებიც ცალ-ცალკე ან მტევნებად იშლება, მადლიერების ნიშანია — მადლობა იმ მზრუნველობისთვის, რომელიც მივიღეთ, როცა დამშვიდობების დრო დგება და მზად ვართ, პატივი მივაგოთ ჩვენი ცხოვრების შემდეგ ნაბიჯს.

ცელისპირა ნეტარებას, სიხარულსა და იმ უნარს განასახიერებს, რომ ნიადაგი გაანაყოფიეროს, რომელშიც მისი ფესვები სიყვარულით იდგამს ადგილს. ისევე, როგორც ჩვენ, როდესაც ვბედავთ საკუთარი ნაყოფის გაღებას და, როცა მისი დრო დგება, ვაძლევთ საშუალებას, მისი სიმწიფე იქცეს ნოყიერ მიწად, სადაც მომავალი თაობები შეძლებენ ზრდასა და აყვავებას.

ერთად, ჭიამაია და სურნელოვანი ცელისპირა ყვავილო ბედნიერების ქსოვილს ქმნიან.

რა მანიჭებს ნამდვილ სიხარულს?
როგორ აღვნიშნავ მას და როგორ ვუზიარებ ყოველ ცოცხალ არსებას?
რა არის ჭეშმარიტი ბედნიერება?



💫⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️⬇️ კავᲨირი ადამიანის ცხოვრებასᲗან: ⬇️💫💫

ეს ამბავი ადამიანის ცხოვრების მეტაფორადაც შეიძლება წავიკითხოთ. ჭიამაია და სურნელოვანი ცერცვი/ ცელისპირა ყვავილი არა მხოლოდ ბუნების სიმბოლოებია, არამედ ადამიანის შინაგანი განვითარების, ურთიერთობებისა და ცხოვრებისეული გზის ამსახველი არქეტიპებიც.

ჭიამაიას და ცელისპირა ყვავილის ამბავი მეტაფორულად გვახსენებს, რომ თითოეული ადამიანი უნიკალურია. მისი ნათელი ფერები სიმბოლოა იმისა, რომ ნამდვილი იდენტობა არ საჭიროებს დამალვას.

როდესაც საკუთარ თავს ვიღებთ, ვაღიარებთ ჩვენს ძლიერ და სუსტ მხარეებს და ვცხოვრობთ ავთენტურად, ჩვენი შინაგანი სინათლე ბუნებრივად ვლინდება.

წითელი ფერი გამოხატავს სიცოცხლის ძალას, სიყვარულს, გამბედაობასა და ვნებას,

ხოლო ნარინჯისფერი — სხვებთან კავშირის, თანამშრომლობისა და სამყაროში საკუთარი ადგილის პოვნის უნარს.

შავი წერტილები კი გვახსენებს, რომ თითოეულ ჩვენგანში არსებობს სიღრმე — ის უხილავი შინაგანი სამყარო, სადაც ჩვენი სული, გამოცდილება და სიბრძნე ცხოვრობს.

სწორედ ეს შინაგანი სივრცეა, რომელიც გვიცავს, გვაძლიერებს და ცხოვრების რთულ ეტაპებზე გვამაგრებს.

სურნელოვანი ცერცვი (Sweet Pea) ადამიანის ურთიერთობებისა და ზრდის სიმბოლოა. ის გვასწავლის, რომ ცხოვრება მხოლოდ მიღება არ არის — ის გაცემა, მადლიერება და მემკვიდრეობის დატოვებაცაა.

როგორც მცენარე ამდიდრებს ნიადაგს, ასევე თითოეულ კეთილ სიტყვას, სიყვარულით ნათქვამ ფრაზას, მხარდაჭერას, ცოდნასა თუ ზრუნვას შეუძლია სხვების ცხოვრება უფრო ნაყოფიერი გახადოს.

როდესაც ცხოვრების ერთი ეტაპი სრულდება, დამშვიდობება ყოველთვის დანაკარგი არ არის; ხშირად ის მადლიერებით დასრულებული ციკლია, რომელიც ახალ დასაწყისს ამზადებს.

ამ ორი სიმბოლოს ერთიანობა გვიჩვენებს, რომ ბედნიერება მხოლოდ პირადი განცდა არ არის.

ის იბადება მაშინ, როდესაც ადამიანი ერთდროულად რჩება საკუთარი თავის ერთგული და ამავე დროს თავისი ნიჭით, სიკეთითა და სიყვარულით სხვებსაც ამდიდრებს.

ავთენტურობა და კავშირი — ეს ორი ძალა ქმნის სრულყოფილ ცხოვრებას.

დასმული კითხვები ადამიანის შინაგანი რეფლექსიის საფუძველია⬇️:

💫რა მანიჭებს ნამდვილ სიხარულს?

💫ვცხოვრობ თუ არა ჩემი ნამდვილი ბუნების შესაბამისად?

💫 რა არის Ჩემი ნამდვილი ბუნება?

💫როგორ ვხვდები და ვგრᲫნობ მას ᲩემᲨი?

💫რას ვუზიარებ სამყაროს ჩემი არსებობით?

💫ჩემი გამოცდილება მხოლოდ ჩემთვის რჩება, თუ მომავალი ადამიანებისთვისაც ნაყოფიერ ნიადაგად იქცევა?

💫რას ნიშნავს ჩემთვის ჭეშმარიტი ბედნიერება ?

💫 როგორ მესმის და ვგრᲫნობ მიღებას და გაცემას?

💫სიყვარულით გაცემას და ცხოვრების გაგრძელებაში მონაწილეობის მიღებას?

საბოლოოდ, ეს სიმბოლოები გვახსენებენ, რომ ადამიანის ცხოვრება ჰგავს ბუნების ციკლს:

🙌🎊 ჩვენ ვიბადებით უნიკალურები, ვიზრდებით ურთიერთობებში, ვტოვებთ კვალს სხვების გულებსა და ცხოვრებაში და ჩვენი გამოცდილებით მომავალს ვასაზრდოებთ.

💫☀ჭეშმარიტი ბედნიერება🎊🎊 კი მაშინ იბადება 🐣☀, როდესაც საკუთარ უნიკალურობას 🌸☀სიყვარულით♥ ვაცოცხლებთ ☀და ამ სიყვარულს♥ სამყაროს🌠 თავისუფლად ვუზიარებთ 🤍💙💛♥☀.

Ladybug, with her peculiar orange wings, round red little body adorned with black dots, has no possibility to hide her resonant beauty and radiating ‘oneness’. She is the voice of ‘individuality’ and ‘exceptionality’.

Red as the fire of passion and vitality. Orange as the ability to take our place within the interconnectedness of life.……..and those little black portals into the world beneath, home to the soul and her protective shield from evil spirits.

Sweet Pea, a climber, a flowering plant. White, pink, red, violet, or purple flowers that grow singly or in clusters, they are a gesture of gratitude, a thank you when after a nurturing experience the moment to take farewell comes, and we are ready to honour our next step in life. Sweet Pea symbolizes bliss and pleasure, and the ability to fertilize the land into which, their roots kindly grow. Just as when we are daring to bare our own fruits and, when time comes, letting their ripeness becoming soil for the future generations to grow.

Together Ladybug and Sweet Pea are the weaver of happiness. What brings me joy? How do I celebrate it and share it with everything that is alive? What is true happiness?

💫⬇️ Connection to Human Life ⬇️💫

This story can also be understood as a metaphor for the human journey. The Ladybug and the Sweet Pea are not merely symbols of nature; they are archetypes that reflect our inner development, our relationships, and the path of becoming fully ourselves.

The story of the Ladybug and the Sweet Pea reminds us that every human being is unique. Their vibrant colors symbolize the truth that our authentic identity never needs to be hidden.

When we accept ourselves, embrace both our strengths and our vulnerabilities, and choose to live authentically, our inner light naturally begins to shine.

The red color represents the life force—love, courage, vitality, and passion.

The orange color symbolizes our capacity for connection, collaboration, and finding our rightful place within the greater web of life.

The black dots remind us that within each of us exists a profound inner world—the unseen place where our soul, wisdom, memories, and lived experiences reside.

It is this inner sanctuary that protects us, strengthens us, and helps us remain grounded through life's greatest challenges.

Sweet Pea symbolizes human relationships, growth, and gratitude. It teaches us that life is not only about receiving; it is equally about giving, appreciating, and leaving something meaningful behind.

Just as the plant enriches the soil around it, every kind word, every loving gesture, every act of support, every piece of knowledge, and every expression of compassion has the power to make another person's life more fertile.

When one chapter of life comes to an end, farewell is not always a loss. Often, it is the grateful completion of one cycle that prepares the beginning of another.

Together, these two symbols remind us that happiness is not merely a personal emotion. It is born when we remain true to ourselves while allowing our gifts, kindness, love, and wisdom to nourish the lives of others.

Authenticity and connection are the two forces that create a meaningful and fulfilled life.

The questions raised by these symbols invite us into deep self-reflection:

💫 What truly brings me joy?

💫 Am I living in alignment with my authentic nature?

💫 What is my true nature?

💫 How do I recognize and experience it within myself?

💫 What do I offer the world simply through my existence?

💫 Does my experience remain only my own, or does it become fertile ground for those who come after me?

💫 What does true happiness mean to me?

💫 How do I understand and experience receiving and giving?

💫 What does it mean to give with love and consciously participate in the continuation of life?

Ultimately, these symbols remind us that human life mirrors the cycles of nature. We are born unique, we grow through relationships, we leave our imprint on the hearts and lives of others, and through our experiences we nourish the future.

💫☀ True happiness 🎊 is born 🐣☀ when we awaken our own uniqueness 🌸 with love ♥ and freely share that love ♥ with the world.
🌠

Nana Aleksidze/ნანა ალექსიძე, ფსიქოლოგი/psychologist

SA Academy/ Self Actualization Academy

პარანოიდული სიმპტომები რომელი დაავადებების დროს გვხვდება?• შიზოფრენია • ბოდვითი აშლილობა • ბიპოლარული აშლილობა ფსიქოზით ...
15/07/2026

პარანოიდული სიმპტომები რომელი დაავადებების დროს გვხვდება?

• შიზოფრენია
• ბოდვითი აშლილობა
• ბიპოლარული აშლილობა ფსიქოზით
• მძიმე დეპრესია ფსიქოზური ნიშნებით
• PTSD
• დემენცია
• დელირიუმი
• კანაფით გამოწვეული ფსიქოზი
• ამფეტამინური ფსიქოზი
• კოკაინური ფსიქოზი
• პარანოიდული პიროვნული აშლილობა

როგორ აფასებს ფსიქიატრი პარანოიდულ სიმპტომებს?
შეფასება მოიცავს:

• ბოდვის შინაარსს;
• მისი ჩამოყალიბების ისტორიას;
• დარწმუნებულობის ხარისხს;
• რეალობის ტესტირების უნარს;
• კრიტიკის (insight) დონეს;
• ქცევაზე გავლენას;
• სუიციდისა და ძალადობის რისკს.

მნიშვნელოვანია, რომ ინტერვიუს დროს კლინიცისტი არ შეეცადოს პაციენტის დარწმუნებას, თითქოს მისი რწმენა მცდარია. უფრო ეფექტურია ნეიტრალური, ემპათიური მიდგომა, რომელიც ხელს უწყობს ნდობის ჩამოყალიბებას და რისკების შეფასებას.

თანამედროვე მკურნალობის პრინციპები
პარანოიდული სიმპტომების მართვა დამოკიდებულია გამომწვევ მიზეზზე, თუმცა ძირითადად მოიცავს:

• ანტიფსიქოზურ მედიკამენტებს, რომლებიც ამცირებენ ბოდვითი რწმენების ინტენსივობას;
• კოგნიტურ-ბიჰევიორულ თერაპიას ფსიქოზისთვის (CBTp), რომელიც ეხმარება პაციენტს საკუთარი ინტერპრეტაციების გადაფასებაში;
• ოჯახურ ფსიქოგანათლებას, რათა შემცირდეს სტრესი და გაუმჯობესდეს კომუნიკაცია;
• ფსიქოსოციალურ რეაბილიტაციას, რომელიც ხელს უწყობს სოციალური და პროფესიული ფუნქციონირების აღდგენას.
პარანოიდული სიმპტომები წარმოადგენს ფსიქოზური სპექტრის მნიშვნელოვან გამოვლინებას და ხასიათდება რეალობასთან შეუსაბამო, მტკიცე რწმენებით, რომლებიც ხშირად დაკავშირებულია დევნის, ეჭვიანობის, მითითების ან კონტროლის იდეებთან. მათი განვითარება განპირობებულია ბიოლოგიური, კოგნიტური და გარემო ფაქტორების ურთიერთქმედებით.

ზუსტი დიაგნოსტიკა, რისკის შეფასება და ინტეგრირებული მკურნალობა (მედიკამენტები, ფსიქოთერაპია და ფსიქოსოციალური მხარდაჭერა) მნიშვნელოვნად აუმჯობესებს პაციენტის პროგნოზსა და ცხოვრების ხარისხს.
პარანოიდული სიმპტომები და ბოდვითი აშლილობა .

პარანოიდული სიმპტომები მრავალფაქტორული წარმოშობისაა. არც ერთი თეორია ცალკე ვერ ხსნის მათ განვითარებას, ამიტომ თანამედროვე მოდელები იყენებენ ბიოფსიქოსოციალურ ჩარჩოს, რომელიც აერთიანებს გენეტიკურ, ნეირობიოლოგიურ, კოგნიტურ, ტრავმულ და სოციალურ ფაქტორებს.

პარანოიდული სიმპტომები წარმოადგენს ფსიქოზური სპექტრის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან კლინიკურ გამოვლინებას. მათ საფუძვლად უდევს გარემოს, სხვა ადამიანებისა და მოვლენების ინტერპრეტაციის ისეთი დარღვევა, რომლის დროსაც ნეიტრალური სტიმულებიც კი მტრულ, საფრთხის შემცველ ან განსაკუთრებული მნიშვნელობის მატარებელ მოვლენებად აღიქმება.
ტერმინი „პარანოია“ ბერძნული წარმოშობისაა (para – „გარეთ“, nous – „გონება“) და თავდაპირველად აღნიშნავდა გონებრივი ფუნქციონირების გადახრას. თანამედროვე ფსიქიატრიაში იგი აღარ გამოიყენება როგორც დამოუკიდებელი დიაგნოზი, არამედ აღნიშნავს სიმპტომთა კომპლექსს, რომლის ძირითადი კომპონენტებია:

• დევნის ბოდვა;
• ურთიერთობის ბოდვა;
• ეჭვიანობის ბოდვა;
• გრანდიოზული ბოდვა;
• სომატური ბოდვა;
• რელიგიური და მისტიკური ბოდვები;
• ინტერპრეტაციული პარანოიდული აზროვნება.

მნიშვნელოვანია პარანოიდული სიმპტომების დიფერენცირება პარანოიდული პიროვნული აშლილობის, შიზოფრენიის, ბოდვითი აშლილობის, განწყობის აშლილობებისა და ორგანული დაავადებებისაგან, რადგან თითოეული მათგანი განსხვავებულ დიაგნოსტიკურ და თერაპიულ მიდგომას მოითხოვს.

რა არის პარანოიდული სიმპტომები?
პარანოიდული სიმპტომები არის ისეთი ფსიქოპათოლოგიური მოვლენები, რომელთა დროსაც ადამიანს უყალიბდება მდგრადი რწმენა, რომ:
• სხვები ცდილობენ მის დაზიანებას;
• მას უთვალთვალებენ;
• მის წინააღმდეგ მოქმედებენ;
• მის ქმედებებს აკონტროლებენ;
• ჩვეულებრივ მოვლენებს განსაკუთრებული, პირადად მისკენ მიმართული მნიშვნელობა აქვთ.
ეს რწმენები ხშირად სრულიად არ შეესაბამება რეალობას, მაგრამ პაციენტისთვის აბსოლუტურად სარწმუნოა.

ყველაზე ფართოდ მიღებული ჰიპოთეზა არის დოფამინის ჰიპოთეზა, რომლის მიხედვითაც მეზოლიმბურ სისტემაში დოფამინის გადაჭარბებული აქტივობა ხელს უწყობს ბოდვითი ინტერპრეტაციების ჩამოყალიბებას.

გარდა ამისა, კვლევები მიუთითებს:
• გლუტამატერგული სისტემის დისფუნქციაზე;
• GABA-ერგული ინჰიბიციის დაქვეითებაზე;
• პრეფრონტალური ქერქისა და ჰიპოკამპის ფუნქციურ ცვლილებებზე.

ტრავმა და სოციალური ფაქტორები:

ბავშვობის ემოციური, ფიზიკური ან სექსუალური ძალადობა, ხანგრძლივი ბულინგი, სოციალური გარიყულობა, დისკრიმინაცია და ქრონიკული სტრესი მნიშვნელოვნად ზრდის პარანოიდული სიმპტომების განვითარების ალბათობას.
ამ ფაქტორებმა შეიძლება შეცვალოს როგორც სტრესზე რეაგირების ბიოლოგიური სისტემები, ისე ადამიანის კოგნიტური სქემები („სამყარო საშიშია“, „სხვები მავნებლები არიან“).

პარანოიდული პიროვნული აშლილობა

ეს არის პიროვნული აშლილობა, რომლის დროსაც უნდობლობა და ეჭვიანობა სტაბილური პიროვნული მახასიათებელია და იწყება ადრეულ ზრდასრულ ასაკში. ასეთ ადამიანებს ხშირად ჰგონიათ, რომ სხვები მათ იყენებენ, ატყუებენ ან ზიანის მიყენებას ცდილობენ, თუმცა ეს რწმენები, როგორც წესი, არ აღწევს მტკიცე ბოდვის დონეს.
ისინი უკიდურესად მგრძნობიარენი არიან კრიტიკის მიმართ, უჭირთ პატიება და ხშირად ნეიტრალურ ქმედებებსაც მტრულად განმარტავენ.

დღეს პარანოიდული სიმპტომების მკურნალობა ემყარება ბიოფსიქოსოციალურ მოდელს, რაც ნიშნავს, რომ მხოლოდ მედიკამენტური თერაპია იშვიათად არის საკმარისი. საუკეთესო შედეგს იძლევა ინტეგრირებული მიდგომა, რომელიც აერთიანებს ფარმაკოთერაპიას, ფსიქოთერაპიას, ოჯახურ მხარდაჭერასა და ფსიქოსოციალურ რეაბილიტაციას.

John Bowlby იყო პირველი, ვინც განაცხადა, რომ ბავშვს აქვს თანდაყოლილი ბიოლოგიური მოთხოვნილება შექმნას უსაფრთხო კავშირი მზ...
13/07/2026

John Bowlby იყო პირველი, ვინც განაცხადა, რომ ბავშვს აქვს თანდაყოლილი ბიოლოგიური მოთხოვნილება შექმნას უსაფრთხო კავშირი მზრუნველთან.

ბოულბიმ აღნიშნა, რომ ბავშვი ტირის, იღიმის, ეკვრის, ეძებს თვალით კონტაქტს და მიჰყვება მზრუნველს არა იმიტომ, რომ ეს უბრალოდ ჩვევაა, არამედ იმიტომ, რომ ასე გადარჩება.

მისი აზრით, ყველაზე მნიშვნელოვანი კითხვა, რომელსაც ბავშვის ტვინი ყოველდღიურად უსვამს საკუთარ თავს, არის:
"როცა მეშინია, ვინ მოვა ჩემთან?"

ამ კითხვაზე მიღებული პასუხი ხდება მთელი ცხოვრების ფსიქოლოგიური საფუძველი.

13/07/2026

როგორ ამოვიცნოთ ტოქსიკური მანიპულაცია.
რა არის ჯანსაღი პიროვნული და სოციალური საზღვრები.
როგორია ტურბულენტური, არასტაბილური ურᲗიერᲗობის რეზონირება წყვილებᲗან, ოჯახის წევრებსა Თუ ინტერკომუნიკაციის სხვადასხვა სუბიექტებს Შორის..
ტოქსიკური მიჯაჭვულობები, მიზეზები და მეორადი სარგებელი.

ვრცელი ინტერვიუ ფსიქოლოგ ნანა ალექსიძესთან. Nana Aleksidze
Tamo Akubardia ♥💫💫

12/07/2026

ჩვენი სხეული ჩვენი ფსიქიკური რუკაა , მთავარია ჩვენ მისი წაკითხვა და მისი "გეოგრაფია " შევისწავლოთ , რათა მასში ყოფნა და მოგზაურობა , მასში ბინადრობა იყოს უსაფრთხო, სასიამოვნო და ხანგრძლივი.
დღეს შევეხოთ ყბის ზონას.
ყბის დაჭიმულობა, თავისა და კუნთების კავშირი, ფსიქოსომატური პროცესები და ნერვული სისტემის გადატვირთვა
ქალებსა და კაცებში გამოვლინებების შედარებითი ანალიზი

ყბის დაჭიმულობა თანამედროვე მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ფსიქოფიზიოლოგიური მდგომარეობაა.
ხშირად ადამიანი ვერც კი ამჩნევს, რომ მთელი დღის განმავლობაში კბილებს ერთმანეთს აჭერს, ყბა დაჭიმული აქვს ან ძილის დროს კბილებს ახეხავს (ბრუქსიზმი).

მიუხედავად იმისა, რომ ეს თითქოს მხოლოდ კუნთოვანი პრობლემა ჩანს, სინამდვილეში იგი წარმოადგენს ნერვული სისტემის, ემოციური რეგულაციის, კუნთოვანი ჯაჭვების, სუნთქვისა და ტვინის ფუნქციონირების ერთობლივ პასუხს.

ყბა — ემოციების "ჩუმი საცავია"

ფსიქოლოგიურ ლიტერატურაში ხშირად ამბობენ, რომ:

"ყბა არის ადგილი, სადაც ხშირად იკავებენ დაუთქმელ სიტყვებს, შეკავებულ ბრაზს, შიშს და მუდმივ კონტროლს."

როდესაც ადამიანი ვერ გამოხატავს საკუთარ თავს, ცდილობს იყოს "კარგი", "ძლიერი", "არ იტიროს", "არ გაბრაზდეს", სხეული ამ დაძაბულობას ხშირად ყბის კუნთებში ინახავს.

ეს განსაკუთრებით დაკავშირებულია:

ქრონიკულ სტრესთან;

შფოთვასთან;

მუდმივ თვითკონტროლთან;

პერფექციონიზმთან;

ჰიპერვიგილანტობასთან (მუდმივი სიფხიზლის მდგომარეობა);

ბავშვობის ტრავმებთან;

ხანგრძლივ ემოციურ დათრგუნვასთან.

ჩვენი სხეული ჩვენი ფსიქიკური რუკაა , მთავარია ჩვენ მისი წაკითხვა და მისი "გეოგრაფია " შევისწავლოთ , რათა მასში ყოფნა და ...
12/07/2026

ჩვენი სხეული ჩვენი ფსიქიკური რუკაა , მთავარია ჩვენ მისი წაკითხვა და მისი "გეოგრაფია " შევისწავლოთ , რათა მასში ყოფნა და მოგზაურობა , მასში ბინადრობა იყოს უსაფრთხო, სასიამოვნო და ხანგრძლივი.
დღეს შევეხოთ ყბის ზონას.
ყბის დაჭიმულობა, თავისა და კუნთების კავშირი, ფსიქოსომატური პროცესები და ნერვული სისტემის გადატვირთვა
ქალებსა და კაცებში გამოვლინებების შედარებითი ანალიზი

ყბის დაჭიმულობა თანამედროვე მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ფსიქოფიზიოლოგიური მდგომარეობაა.
ხშირად ადამიანი ვერც კი ამჩნევს, რომ მთელი დღის განმავლობაში კბილებს ერთმანეთს აჭერს, ყბა დაჭიმული აქვს ან ძილის დროს კბილებს ახეხავს (ბრუქსიზმი).

მიუხედავად იმისა, რომ ეს თითქოს მხოლოდ კუნთოვანი პრობლემა ჩანს, სინამდვილეში იგი წარმოადგენს ნერვული სისტემის, ემოციური რეგულაციის, კუნთოვანი ჯაჭვების, სუნთქვისა და ტვინის ფუნქციონირების ერთობლივ პასუხს.

ყბა — ემოციების "ჩუმი საცავია"

ფსიქოლოგიურ ლიტერატურაში ხშირად ამბობენ, რომ:

"ყბა არის ადგილი, სადაც ხშირად იკავებენ დაუთქმელ სიტყვებს, შეკავებულ ბრაზს, შიშს და მუდმივ კონტროლს."

როდესაც ადამიანი ვერ გამოხატავს საკუთარ თავს, ცდილობს იყოს "კარგი", "ძლიერი", "არ იტიროს", "არ გაბრაზდეს", სხეული ამ დაძაბულობას ხშირად ყბის კუნთებში ინახავს.

ეს განსაკუთრებით დაკავშირებულია:

ქრონიკულ სტრესთან;

შფოთვასთან;

მუდმივ თვითკონტროლთან;

პერფექციონიზმთან;

ჰიპერვიგილანტობასთან (მუდმივი სიფხიზლის მდგომარეობა);

ბავშვობის ტრავმებთან;

ხანგრძლივ ემოციურ დათრგუნვასთან.

ეგოს / დისფუნქციურ მეზე ორიენტირებულ "მონა " ეგოს, ᲨეუᲫლია დააჯეროს ადამიანი/საკუᲗარი Თავი, რომ სამარᲗლიანი, გაბედული, მ...
11/07/2026

ეგოს / დისფუნქციურ მეზე ორიენტირებულ "მონა " ეგოს, ᲨეუᲫლია დააჯეროს ადამიანი/საკუᲗარი Თავი, რომ სამარᲗლიანი, გაბედული, მამაცი, მხსნელი და Თავგანწირულიც კია...
მაგრამ რეალურად ესაა ხანდახან ის, რომ საკუᲗარმა Ჩრდილმა იმდენი იტრიალა, გიტრიალა გარᲨემო, რომ ბოლოს გველᲨი Შესული სატანასავიᲗ ᲨემოგიᲫვრა და ყურᲨი ᲩაგᲩურᲩულა:" მიდი Შენ ამას ᲨეᲫლებს, Შენ იხსნი, Შენ დაიცავ, Შენ აᲦადგენ სამარᲗალს, Შენ გადაარᲩენ, Შენ გაუᲫლებ"....
და წაქეზებული, ეგო ორიეტრირებული, ფსევდო/ ცრუ მორალური მიზნებიᲗ Ჩაგაგდებს იმ ცეცხლᲨი, რომელიც ისე დაგწვავს, რომ ჯერ გეგონება ესაა "სასიამოვნო წვა" მხსნელ, გადამრᲩენელ, სამარᲗლიან Შემეტევის ᲦვაწლიᲗ გამოწვეული, მაგრამ ᲗანდაᲗან მიხვდები, რომ რაᲦაც ვერ ხარ ბედნიერი, მსუბუქი...
იმიტომ, რომ იმ "კარგის" მიᲦმა, რაც გააკეᲗე, კმაყოფილება კი არა... ამაზე დამოკიდებულების ᲨიმᲨილი და Ღონემიხდილი, უმწეო სხეულის ფრაგმენტები ᲨეგრᲩა, რომელიც Შენმა ეგომ გამოხრა... Ძვლიანად!

და არავინაა დედამიწის ზურგზე საკუᲗარი სხეული გაᲩუქოს... არც გამოგადგება.. იწყებ მიხვედრას რომ Თურმე სადᲦაც Ძალიან Შეცდი.. დაკარგე Თავი, სხეული და იმედია სული მაინც დაგრᲩა..

ᲨეგიᲫლია დაიბადო... მეორედ!

სანამ დაიწყებ, გაᲩერდი და დააკვირდი ვინ ᲩაგᲩურᲩულებს ყურᲨი ანგელოზი Თუ გველი?
და რის ფასად?

Nana Aleksidze/ნანა ალექსიძე, ფსიქოლოგი/psychologist

სოციალურად წახალისებული ტრავმით განპირობებული  "ცრუ" ექსრავერტი. ეს არაა არც ამბივერტი და არც ექსტრავერტი, ესაა ბუნებრივ...
08/07/2026

სოციალურად წახალისებული ტრავმით განპირობებული "ცრუ" ექსრავერტი. ეს არაა არც ამბივერტი და არც ექსტრავერტი, ესაა ბუნებრივი ინტროვერტი ხასიათის ჩამოყალიბებისას ტრავმული გამოცდილებით ამბივერტული დენტეციების გავლენით ე.წ."ცრუ" ექრტავერტად ჩამოყაოლიბებული, რომელიც განიცდიდა პირადი საზღვრების ფიზიკური, ემოციური, სოციალური მუდმივ რღვევასა და გაურკვევლობას, გადარჩენის მექანიზმი სოციუმის მოთხოვნების დაკმაყოფილება, კავშირის, სითბოს, ზრუნვის, ყურადღების და აფილაციის ე.წ. "თქვენიანად მიღების" მიზნით.

მოტივი:

"დამსახურება უნდა სიყვარულს, ყურადღებას "მათ" წრეში, "მათიანად" აღქმას, დამსახურება არაა სტაბილური და გარატირებული, ეს მუდმივ შრომას, სიფხიზლესა და ზრუნას მოითხოვს.
აქ მნიშნელოვანია სხვა/სხვები, რადაგ მათით ვიღებ მნიშნელოვანს, მათთან დარჩენის და საჭიროების განცდას და მარტოდ ყოფნის უფლებასაც.
თუმცა ეს არასოდეს სრულდება, რადგან სოციუმი მიეჩვია ჩემში რესურსის და არა ადამიანის დანახვას, ითხოვს მეტს და მეტს, ხოლო მე , როგორც მომრგები ვხდები უფრო მოწყვლადი და ვცდლობ დავუკმაყოფილო მეტი და მეტი. ეს მე მფიტავს და ვხვდები რომ ისიც , რისიც მეჯერა რომ დავისახურე ყოფილა ფასადი....."

ასეთ დაკვნამდე მიდის ადამიანი როდესაც მასში დიდ წილად იყობავშვობის ტრავმის გავლენა.

ბავშვობის ტრავმის გავლენა პიროვნების ჩამოყალიბებაზე: პირობითი მიღების, თვითუარყოფისა და „მზრუნველის“ იდენტობის ფორმირება

ზოგჯერ ადამიანი, რომელიც გარეგნულად ძალიან კომუნიკაბელური, თბილი და სხვებზე ორიენტირებული ჩანს, შინაგანად ღრმა მარტოობასა და ემოციურ გამოფიტვას განიცდის. მისი სოციალური აქტიურობა ყოველთვის არ არის ავთენტური სურვილის გამოხატულება; ხშირად ის წარმოადგენს გადარჩენის სტრატეგიას, რომელიც ბავშვობის გამოცდილებაში იღებს სათავეს. ასეთ შემთხვევაში ექსტრავერსია აღარ არის მხოლოდ ტემპერამენტული მახასიათებელი, არამედ უსაფრთხოების, მიღებისა და კავშირის შენარჩუნების საშუალება.

ამგვარი ფსიქოლოგიური ფორმაციის საფუძველში ხშირად დგას ემოციური უგულებელყოფა და პირობითი სიყვარული. ბავშვი სწავლობს, რომ მისი საჭიროებები, მათ შორის განმარტოების, დასვენებისა და საკუთარი სივრცის მოთხოვნილება, ნაკლებად მნიშვნელოვანია, ვიდრე სხვების მოლოდინები. სიყვარული და მიღება მისთვის არ არის უპირობო; პირიქით, ის დამოკიდებულია იმაზე, რამდენად სასარგებლოა, რამდენად კომფორტულია სხვებისთვის და რამდენად აკმაყოფილებს მათ მოთხოვნილებებს. შედეგად ყალიბდება შინაგანი რწმენა, რომ პიროვნული ღირებულება განისაზღვრება არა იმით, თუ ვინ არის იგი, არამედ იმით, თუ რას აკეთებს სხვებისთვის.

ასეთ გარემოში ბავშვი თანდათან სწავლობს, რომ ურთიერთობები დამსახურებას მოითხოვს. იგი იწყებს ემოციური „კაპიტალის“ დაგროვებას — ცდილობს იყოს ზედმეტად მზრუნველი, ყურადღებიანი და მხარდამჭერი, რადგან ფიქრობს, რომ მხოლოდ ამ გზით შეძლებს სიყვარულისა და მიღების შენარჩუნებას.

მისთვის მარტოობა აღარ არის ბუნებრივი არჩევანი; ის იქცევა პრივილეგიად, რომელიც წინასწარ უნდა დაიმსახუროს. ყალიბდება შინაგანი წესი: *„ჯერ საკმარისად უნდა გავცე, მხოლოდ ამის შემდეგ მაქვს დასვენების, სიმშვიდისა და მარტო ყოფნის უფლება.“* ამგვარად, არსებობის ყველაზე ბუნებრივი მოთხოვნილებებიც კი პირობითი და დამსახურებაზე დამოკიდებული ხდება.

ამ პროცესში მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ე.წ. ტრავმაზე ადაპტაციური რეაქცია, რომლის დროსაც ადამიანი უსაფრთხოების შესანარჩუნებლად მუდმივად ცდილობს სხვების დაკმაყოფილებას, მათთვის სასიამოვნო და კომფორტული იყოს. იგი ვერ ამბობს უარს, საკუთარ საზღვრებს ადვილად თმობს და ზედმეტ პასუხისმგებლობას იღებს. ეს ქცევა არ არის მხოლოდ კეთილგანწყობის გამოხატულება; ხშირად ის მიტოვების, უარყოფისა და მიუღებლობის შიშით არის განპირობებული.

დროთა განმავლობაში ეს ადაპტაციური სტრატეგია გადაიქცევა იდენტობად. ადამიანი საკუთარ თავს აღიქვამს, როგორც მზრუნველს, დამხმარეს, ემოციურ საყრდენსა და „გადამრჩენს“. იგი სწავლობს სხვების საჭიროებების ამოცნობასა და დაკმაყოფილებას, თუმცა თანდათან კარგავს საკუთარი სურვილების, საზღვრებისა და მოთხოვნილებების გაცნობიერების უნარს. ამგვარად ყალიბდება „მზრუნველის ნიღაბი“, რომელიც თავდაპირველად გადარჩენის ფუნქციას ასრულებდა, მაგრამ საბოლოოდ ნამდვილ პიროვნებას ფარავს.

ამ მდგომარეობას თან ახლავს თვითშეწირვისა და დაქვემდებარების სქემები, რომელთა მიხედვითაც საკუთარი სურვილები მეორეხარისხოვანია, ხოლო სხვების კეთილდღეობა — უპირატესი.

ადამიანი დარწმუნებულია, რომ მისი მოთხოვნილებები ტვირთია, უარის თქმა საფრთხეს ქმნის, ხოლო სიყვარული მუდმივად დასამსახურებელია. შედეგად იგი მუდმივად გასცემს, მაგრამ ვერ იღებს; უსმენს, მაგრამ თავად აღარ ჰყავს მსმენელი; ზრუნავს სხვებზე, თუმცა საკუთარი ემოციური საჭიროებები დაუკმაყოფილებელი რჩება.

პარადოქსულად, სწორედ ამ გადაჭარბებული მზრუნველობის გამო სოციალური გარემოც ადაპტირდება მის როლთან. ადამიანები ეჩვევიან, რომ იგი ყოველთვის ხელმისაწვდომია, ყოველთვის დაეხმარება და არაფერს მოითხოვს სანაცვლოდ. შესაბამისად, მისი საჭიროებები უხილავი ხდება. ის თავად ასწავლის გარემოს, რომ მისი ფუნქცია მხოლოდ გაცემაა, რის შედეგადაც საბოლოოდ ემოციურად იცლება, ქრონიკულად იღლება და, მიუხედავად მრავალრიცხოვანი სოციალური კავშირებისა, მაინც მარტო რჩება.

ეს დინამიკა შეესაბამება კარპმანის დრამის სამკუთხედსაც, სადაც ადამიანი თავდაპირველად „გადამრჩენის“ როლს ირგებს, შემდეგ კი, დაგროვილი გადაღლისა და დაუფასებლობის განცდის ფონზე, შესაძლოა „მსხვერპლის“ პოზიციაში აღმოჩნდეს. ზოგიერთ შემთხვევაში დაგროვილი წყენა და იმედგაცრუება „მდევნელის“ როლშიც გადადის, თუმცა ამ როლების საფუძველშიც კვლავ დაუკმაყოფილებელი ემოციური საჭიროებები და ბავშვობის ტრავმული გამოცდილება დგას.

აღწერილი შემთხვევა წარმოადგენს არა ერთი კონკრეტული ტრავმის, არამედ რამდენიმე ურთიერთდაკავშირებული ფსიქოლოგიური ფორმაციის შედეგს: ემოციური უგულებელყოფის, პირობითი სიყვარულის, მიტოვების შიშის, თვითშეწირვის, საზღვრების დაკარგვისა და ტრავმაზე დაფუძნებული ადაპტაციის.

ასეთ ადამიანს შინაგანად ამოძრავებს რწმენა, რომ სიყვარული, მიღება, დასვენება და თვით მარტო ყოფნის უფლებაც კი დამსახურებას მოითხოვს. სწორედ ამიტომ მისი სოციალური აქტიურობა ხშირად არ ასახავს ნამდვილ პიროვნებას, არამედ ბავშვობაში ჩამოყალიბებულ გადარჩენის მექანიზმს, რომელიც ოდესღაც უსაფრთხოებას უზრუნველყოფდა, თუმცა ზრდასრულ ასაკში ემოციური გამოფიტვისა და შინაგანი მარტოობის წყაროდ იქცევა.

Address

Qristine Sharashidze 25, Dihgomi 7, ქრისტინე ᲨარაᲨიᲫის 25, დიᲦომი 7
Tbilisi
0159

Opening Hours

Monday 09:00 - 21:00
Tuesday 09:00 - 21:00
Wednesday 09:00 - 21:00
Thursday 09:00 - 21:00
Friday 09:00 - 21:00
Saturday 00:00 - 16:00

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Nana Aleksidze/ნანა ალექსიძე, ფსიქოლოგი/psychologist posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Nana Aleksidze/ნანა ალექსიძე, ფსიქოლოგი/psychologist:

Shortcuts

Share