10/07/2026
ღმერთი ნიშნებს გვაძლევს. ლანჩანო, ჩირატაკონამი, სოკოლკა, ლეგნიცა...
რა აკავშირებს ამ ადგილებს? სასწაულებრივი მოვლენები, რომელთა საშუალებითაც ღმერთს სურს გვითხრას რაღაც ძალიან მნიშვნელოვანი: ქრისტე რეალურად არის დამსწრე ევქარისტიაში (წმინდა ზიარებაში). ის ნიშნებს გვაძლევს, რადგან არ გვწამს?
იერუსალიმი. ხუთშაბათი, ნისანის თვის მე-13 დღე, ებრაული პასექის წინა დღე. საიდუმლო სერობის დროს იესო იღებს პურს, აკურთხებს, ტეხს, აძლევს მოწაფეებს და ეუბნება: „აიღეთ და ჭამეთ, ეს არის ჩემი სხეული“. შემდეგ იღებს ბარძიმს, სამადლობელს აღავლენს, აწვდის მოციქულებს და ეუბნება: „სვით ამისგან ყველამ, რადგან ეს არის ჩემი სისხლი ახალი აღთქმისა, მრავალთათვის დაღვრილი ცოდვების მისატევებლად“. მოწაფეები იესოს ხელიდან იღებენ პურს და ჭამენ. იღებენ ბარძიმს და სვამენ. არიან კი ისინი სრულად ცნობიერნი იმისა, რაც ახლა ხდება საიდუმლო სერობის ოთახში, რა სასწაულის მონაწილენი ხდებიან? ეს მათ წარმოდგენას ხომ არ აღემატება? ხომ არ იბადება მათში უნდობლობა?
ხოლო ჩვენ, გვწამს თუ არა გარდაარსების (ტრანსსუბსტანციაციის) სასწაული, რომელშიც ვმონაწილეობთ ყოველი წმინდა მესის დროს? გვწამს, რომ ევქარისტიის დროს ქრისტეს ჭეშმარიტ სხეულსა და სისხლს ვეზიარებით? მისი ნამდვილი და რეალური თანაარსებობის? თუკი ეჭვები იესოს ცხოვრების მოწმეებს, მის მოწაფეებსაც კი უჩნდებოდათ, განა ჩვენი რწმენა ამ საიდუმლოს მიმართ შეურყეველია? რამდენად ხშირად მერყეობს იგი, მიუხედავად ჩვენი მდგომარეობისა თუ ეკლესიაში დაკავებული ადგილისა. ეჭვმიტანილებს თავად ღმერთი ეხმარება ნიშნების მიცემით. ზოგიერთი მათგანი არის პასუხი ადამიანის გულში დაბადებულ ეჭვზე, ზოგი კი — ნათელი სიგნალი იმისა, თუ რამდენად წმინდაა და რა ძალა აქვს ევქარისტიას.
დაახლოებით 98 წელია. კლემენტ I, წმინდა პეტრეს მესამე მემკვიდრე, გადასახლებულია ქალაქ ხერსონესში, ყირიმის ნახევარკუნძულზე. სასწაულებრივი მოვლენა, რომელიც აღწერა X საუკუნის ისტორიკოსმა სიმეონ მეტაფრასტმა, ხდება მაშინ, როდესაც პაპი, ადგილობრივი ეპისკოპოსის თხოვნით, აღავლენს წმინდა მესას. იმ მომენტში, როდესაც ის წარმოთქვამს კურთხევის სიტყვებს, პური, რომელიც კლემენტ I-ს უჭირავს ხელში, ნაკვერცხალივით აალდება. ამავე დროს, ზეციდან ანგელოზთა დასი იწყებს ჩამოსვლას. ორი ანგელოზი მაღლა სწევს ნაკურთხ პურს, ხოლო ანგელოზთა გუნდები მუხლმოდრეკით სცემენ თაყვანს. მესაზე მყოფნი ამ დროს თვალისმომჭრელ შუქს ხედავენ. მხოლოდ წმინდა ზიარების მომენტში უბრუნდება ნაკურთხ პურს თავისი ჩვეულებრივი სახე.
რამდენიმე ერეტიკოსს — დონატისტს, ევქარისტიის შეურაცხყოფის მიზნით, ნაკურთხი პური ძაღლებისთვის გადაუგდია. თუმცა, ძაღლები ერეტიკოსებს დასხმიან თავს და დაუგლეჯიათ ისინი. ამ მოვლენას IV საუკუნეში აღწერს წმინდა ოპტატი, ნუმიდიის ქალაქ მილევის ეპისკოპოსი, თავის ტრაქტატში დონატისტების წინააღმდეგ.
პარე-ლე-მონიალის (Paray-le-Monial) მუზეუმში (Musée du Hiéron) დაცულ ევქარისტიული სასწაულების დიდ ქარტიაში მოხსენიებულია 132 სასწაული. თუმცა, ეს რიცხვი ნამდვილად უფრო დიდია, რადგან VIII საუკუნის ლანჩანოს სასწაულიდან მოყოლებული (რომელიც ყველაზე ხშირად არის ციტირებული და ხშირად შეცდომით მიიჩნევა პირველად), მსოფლიოში 160 ასეთი შემთხვევაა დაფიქსირებული. იმ დროს, როდესაც ეკლესიასთან ერთად აღვნიშნავთ ქრისტეს უწმინდესი სხეულისა და სისხლის დღესასწაულს, გადავხედოთ ამ მრავალრიცხოვანი შემთხვევებიდან რამდენიმე გამორჩეულს.
ლოკალური და ისტორიული სასწაულები
ლანჩანო, იტალია (დაახლ. 700-750 წწ.)
ბაზილიელი მამების მონასტერში ერთ-ერთ ბერს ტანჯავს ეჭვები იმის შესახებ, არის თუ არა იესო რეალურად დამსწრე პურისა და ღვინის სახით. ეს ეჭვები მას წმინდა მესის აღსრულების დროსაც არ ასვენებს. სწორედ მაშინ, კურთხევის სიტყვების წარმოთქმისას, ჰოსტია მის ხელში ხორცის ნაჭრად იქცევა, ხოლო ღვინო — სისხლად. შეშინებული მღვდელი ამის შესახებ აცნობებს თავის ძმებს და მოკლე დროში სასწაულის ამბავი მთელ მხარეს ედება. ამის შესახებ მეხსიერება ძირითადად ზეპირსიტყვიერად გადაიცემოდა. პირველი შემორჩენილი წერილობითი დოკუმენტი, რომელიც ლანჩანოს სასწაულს ეხება, 1631 წლით თარიღდება.
ევქარისტიული სასწაულის რელიკვიები — შედედებული სისხლის ხუთი გრანულა და ხორცის თხელი დისკო — დღეს ინახება სპეციალურად დამზადებულ რელიკვიარუმში წმინდა ფრანცისკეს ეკლესიაში და უწყვეტად წარმოადგენს მომლოცველთა მიზანს მთელი მსოფლიოდან. მათი რწმენა მრავალი საუკუნის შემდეგ დადასტურდა დეტალური სამეცნიერო კვლევების შედეგებით, რომლებიც დაიწყო 1970 წლის 18 ნოემბერს. ერთ წელზე ნაკლებ დროში პროფესორმა ოდოარდო ლინოლიმ (ანატომიის, პათოჰისტოლოგიის, ქიმიისა და ქიმიური მიკროსკოპიის სპეციალისტი) გამოაქვეყნა თავისი კვლევის შედეგები, რომლებიც ცალსახად ადასტურებს: ჰოსტია, რომელიც ხორცად გადაიქცა, შედგება გულის კუნთის ქსოვილისგან; სისხლი ნამდვილი სისხლია; ხორცი და სისხლი ეკუთვნის ადამიანის სახეობას და აქვთ სისხლის ერთი და იგივე ჯგუფი — AB. მისი ფიზიოლოგიური და ბიოქიმიური შემადგენლობა შეესაბამება ცოცხალი ადამიანისგან ახლად აღებულ სისხლს. შემდგომმა კვლევებმაც კი, რომლებიც ამ მოვლენის გასაშარჟებლად ჩატარდა, დატოვა ერთიანი დასკვნა: ლანჩანოს ევქარისტიული სასწაული არ ატარებს მისტიფიკაციის ნიშნებს და წარმოადგენს მეცნიერულად აუხსნელ შემთხვევას.
ჩირატაკონამი, ინდოეთი (2001 წ.)
28 აპრილს, ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ეკლესიაში ნოვენას (ცხრადღიანი ლოცვის) დროს, მამა ჯონსონ კარური ათავსებს კონსეკრირებულ ჰოსტიას მონსტრანციაში. გარკვეული დროის შემდეგ, ლოცვისას, ის ჰოსტიაზე ამჩნევს სამ წერტილს, რაზეც ნოვენას დასრულების შემდეგ მორწმუნეების ყურადღებას ამახვილებს. ისინი ადასტურებენ მის დაკვირვებას. მღვდელი წმინდა საიდუმლოს ტაბერნაკულუმში კეტავს. 5 მაისს, როდესაც ის ტაბერნაკულუმს ხსნის, დაუყოვნებლივ ამჩნევს კონსეკრირებულ ჰოსტიაზე ქრისტეს სახეს.
მონსტრანციაში ჰოსტიის გამოფენის შემდეგ, მაცხოვრის სახეს ხედავს ეკლესიაში მყოფი ყველა მორწმუნე. ფოტოებზე, რომლებიც მღვდლის დავალებით გადაიღეს, ჩანს ქრისტეს სულ უფრო მკაფიო სახე ეკლის გვირგვინით. ტრივანდრუმის ეპარქიის არქიეპისკოპოსმა სირილ მარ ბასილიოსმა ამ არაორდინალურ მოვლენასთან დაკავშირებით განაცხადა: „კათოლიკურ ეკლესიას სწამს იესო ქრისტეს რეალური თანაარსებობისა... მაგრამ ჩვენი უფლისთვის შესაძლებელია — თუ მას სურს — რომ ჩვენ შევძლოთ ჩვენი გრძნობებით აღვიქვათ მისი ყოფნა (...). ვინმემ შეიძლება სხვაგვარად განმარტოს ეს ფენომენი, მაგრამ თუ მისი ახსნისთვის ბუნებრივი მიზეზები ვერ მოიძებნა, გონივრული და ბრძნულია გვჯეროდეს, რომ ჩვენმა უფალმა განსაკუთრებული ჩარევით მოგვცა სპეციალური ნიშანი“.
ღლოტოვო, პოლონეთი (1290 წ.)
პირველი ევქარისტიული სასწაული პოლონეთის მიწაზე ხდება ღლოტოვოში (ამჟამად ვარმია-მაზურის სავოევოდო). ლიტველებისა და პრუსიელების შემოსევის დროს, ადგილობრივი მღვდელი მიწაში მარხავს მოოქროვილ ჭურჭელს კონსეკრირებული ჰოსტიებით. რამდენიმე წლის შემდეგ, 1290 წელს, მას პოულობს გლეხი, რომელიც მიწას ხნავს. შებმული ხარები უცებ ჩერდებიან და გლეხი ამჩნევს მიწიდან ამომავალ შუქს. ეს არის ბარძიმი, რომელშიც დროისგან დაუზიანებელი ჰოსტია დევს.
კრაკოვი, პოლონეთი (1345 წ.)
ყოვლადწმიდათა ეკლესიაში ქურდები იჭრებიან, რომლებიც ანგრევენ ტაბერნაკულუმს და იპარავენ ჭურჭელს კონსეკრირებული ჰოსტიებით. როდესაც ხვდებიან, რომ ჭურჭელი არ არის ძვირფასი ლითონისგან დამზადებული, მას ქალაქგარეთ აგდებენ. სამი მომდევნო ღამის განმავლობაში ამ ადგილიდან ამოდის აუხსნელი შუქი. საბოლოოდ, მოსახლეობა პოულობს კოლოფს ჰოსტიებით, რომელიც გადააქვთ კათედრალში. მეფე კაზიმირ დიდის ბრძანებით, ჰოსტიის პოვნის ადგილზე შენდება ქრისტეს სხეულის (Boże Ciało) ეკლესია.
პოზნანი, პოლონეთი (1399 წ.)
ადგილობრივი ებრაელები ერთ ქალს სთავაზობენ ფულს ეკლესიიდან წმინდა საიდუმლოს გამოსატანად. ქალი თანხმდება და სამი ჰოსტია მიაქვს მათთან. როდესაც მათ სურთ ჰოსტიების შეურაცხყოფა, მათგან სისხლი იფრქვევა. ამავე ოთახში მყოფი უსინათლო ქალი ევედრება ღმერთს მხედველობის დაბრუნებას და ხდება სასწაული: ღმერთი ისმენს მის ვედრებას. შეშინებული ადამიანები ცდილობენ ჰოსტიების განადგურებას და ჭაში აგდებენ, თუმცა ისინი ჰაერში ტივტივებენ. საბოლოოდ მათ ქალაქგარეთ ტოვებენ, საიდანაც პოზნანის ეპისკოპოსს გადააქვს ეკლესიაში.
ბიშტინეკი, პოლონეთი (1400 წ.)
ვარმიის ამ ქალაქს სტუმრობს ეპისკოპოსი ჰენრიკ სორბომი ახალი ტაძრის საკურთხევლად. ევქარისტიის დროს, როდესაც ერთ-ერთ მღვდელს ეჭვი ეპარება, მართლაც ხდება თუ არა ჰოსტია ქრისტეს სხეული, მისგან იწყება სისხლის დენა, რომელიც ლაქავებს კორპორალს (საზიარებელ ხელსახოცს). ტაძარი დღემდე ითვლება ქრისტეს სისხლის სიწმინდედ.
იანკოვიცე რიბნიცკე, პოლონეთი (1433 წ.)
მღვდელს, რომელსაც წმინდა საიდუმლო მიაქვს მომაკვდავთან, თავს ესხმიან ჰუსიტები და ხეზე ახრჩობენ. მოგვიანებით, ტყეში მდებარე მუხის ხის ფუღუროდან, საიდანაც ღამით შუქი ამოდიოდა, პოულობენ ჩანთას ხელუხლებელი ჰოსტიით, ზეთებითა და პატენით. ამ ადგილას მოგვიანებით შენდება ეკლესია.
დუბნო, უკრაინა (1867 წ.)
კათოლიკური ეკლესიის დევნის მძიმე პერიოდში, მეფის ხელისუფლების დროს, 5 თებერვალს მოსახლეობა მონაწილეობს 40-საათიან ლოცვაში. ანაზდად ისინი ხედავენ შუქს, რომელიც გამოდის მონსტრანციაში გამოფენილი ჰოსტიიდან. რამდენიმე წამში მასზე ჩნდება მაცხოვრის გამოსახულება. ხილვა გრძელდება მთელი მსახურების განმავლობაში და მას ტაძარში მყოფი ყველა ადამიანი ხედავს.
თანამედროვე სასწაულები პოლონეთში
სოკოლკა (2008 წ.)
კვირას, 12 ოქტომბერს, წმინდა ანტონის ეკლესიაში წმინდა ზიარების გაცემისას, ერთ-ერთ მღვდელს საკურთხევლის საფეხურზე უვარდება კონსეკრირებული სეზარებელი პური (კომუნიკანტი). ლიტურგიკული წესების თანახმად, იგი თავსდება ვასკულუმში — წყლიან სპეციალურ ჭურჭელში, სადაც რამდენიმე დღეში უნდა გადნეს.
როდესაც გარკვეული დროის შემდეგ მონაზონი-მეკუჭნავე ხსნის სეიფს, ის გრძნობს უფუარი პურის სურნელს და ხედავს თითქმის გამლღვალ ჰოსტიას, რომლის შუაგულშიც არის ამობურცული წითელი ლაქა, რომელიც ჰგავს სისხლის კოლტს — თითქოს ცოცხალ ხორცის ნაწილს.
2009 წელს მთავარეპისკოპოსმა ედვარდ ოზოროვსკიმ შექმნა სპეციალური საეკლესიო კომისია. ჰოსტია ასევე დაექვემდებარა სამეცნიერო კვლევებს, რომლებიც ჩაატარეს ბიალისტოკის სამედიცინო უნივერსიტეტის პროფესორებმა მარია სობანიეც-ლოტოვსკამ და სტანისლავ სულკოვსკიმ. ორივე სპეციალისტის დასკვნა თანხვედრია: გამოკვლეული ფრაგმენტი ეკუთვნის ადამიანის გულის კუნთს აგონიის (სიკვდილისწინა) მდგომარეობაში. 2011 წლის 2 ოქტომბერს ჰოსტია გამოიფინა საჯარო თაყვანისცემისთვის.
ლეგნიცა (2013 წ.)
შობის დღესასწაულზე, 25 დეკემბერს, წმინდა იაცეკის ეკლესიაში, სოკოლკას მსგავსად, ზიარებისას ჰოსტია იატაკზე ვარდება. მას ათავსებენ წყლიან ჭურჭელში. 10 დღის შემდეგ აღმოჩნდება, რომ პური არა მხოლოდ არ გადნა, არამედ მასზე გაჩნდა მუქი წითელი შეფერილობა. ეპისკოპოსი სტეფან ციხი ნიშნავს თეოლოგიურ და სამეცნიერო კომისიას, რომლის შემადგენლობაშიც შედის კარდიოლოგი ბარბარა ენგელი.
2014 წლის იანვარში ვროცლავის სამედიცინო უნივერსიტეტის სასამართლო მედიცინის დეპარტამენტში ჩატარებულმა კვლევებმა გამორიცხა სოკოვანი ან ბაქტერიული წარმოშობა და აჩვენა, რომ ნიმუშში არსებული ბოჭკოები ვიზუალურად ჰგავს გულის კუნთის ქსოვილს. შემდგომი კვლევები ჩატარდა შჩეცინის პომერანიის სამედიცინო უნივერსიტეტში, სადაც მეცნიერებმა ცალსახად დაადგინეს, რომ საკვლევი ნიმუში არის ადამიანის გულის კუნთის ფრაგმენტი აგონიურ მდგომარეობაში.
2016 წლის იანვარში ლეგნიცის ეპისკოპოსმა ზბიგნევ კიერნიკოვსკიმ საქმე გადასცა რწმენის დოქტრინის კონგრეგაციას, რომელმაც გამოსცა განცხადება, რომ ლეგნიცის მოვლენას აქვს ევქარისტიული სასწაულის ნიშნები.
ვის არ სურს ჩვენგან მსგავსი სასწაულის მოწმე გახდეს? განიცადოს იგი და საკუთარი თვალით იხილოს, ხელშესახებად შეეხოს საიდუმლოს! როგორც წმინდა თომამ. უფრო გაგვიადვილდებოდა მასავით რწმენა?
სპეციალური ნიშნები მნიშვნელოვანია, მაგრამ არა უმთავრესი. ხომ ყოველდღე შეგვიძლია მონაწილეობა მივიღოთ უდიდეს სასწაულში, რომელიც არის ევქარისტია. პრობლემა ისაა, რომ ჩვენში ბუნებრივად ბევრია ურწმუნოება. სწორედ ამიტომ, ღმერთი, ჩვენი თვალების ასახელად, ახდენს სასწაულებს — ამ არაორდინალურ მოვლენებს.
